Кіріспе

The Dissociatives – австралиялық дуеттің осы аттас, 2004 жылдың сәуір айында Eleven лейблінен шыққан жалғыз альбомы. ARIA альбомдар тізілімінде ең жоғары жеткен нәтижесі – 12-орын. Альбомнан үш сингл шықты: "Somewhere Down the Barrel" (2004 жылдың наурызы), "Young Man, Old Man (You Ain't Better Than the Rest)" (мамыр) және "Horror with Eyeballs". 2004 жылғы ARIA Music Awards марапатында Джеймс Хакетт түсірген "Somewhere Down the Barrel" бейнебаяны үшін «Ең жақсы бейнебаян» және Хакетт жасаған альбомның мұқабасы үшін «Ең жақсы альбом мұқабасы» сыйлықтарын жеңіп алды.

Өмірбаян

Дэниел Джонс (Silverchair тобынан) және австралиялық электрондық музыка продюсері Пол Мак, Мак Silverchair-дің "Freak" әнін "Freak Show" альбомынан ремикске түсірген кезде танысты. Екеуі 2000 жылы жарық көрген эксперименталдық "I Can't Believe It's Not Rock" ұзын ойнату дискісі (EP) жөнінде жұмыс істеді.

Жазу және өндіріс

2003 жылдың ортасында Джонс пен Мак "The Dissociatives" альбомын жазуға бірлесіп кірісті, оның негізгі тректері Лондонда жазылып, Сидней мен Ньюкаслде аяқталды. Барлық аспаптық тректер мен вокалды олардың екеуі де өзі жасады, Джонс ән сөздерін жазып, Ньюкаслде жаздырды. Дуэт музыка мен мәтіндерін 2004 жылғы сәуір айындағы Rolling Stone журналының австралиялық нұсқасында былай сипаттады: "Музыка мен үшін – қызығу, қуаныш, көтеріңкілік пен құштарлықтың үйлесімі, көңіл көтеру үшін жасалған", – деді Джонс. "Мен оған сәл ренжігендік сезімін қосар едім, бірақ одан әлдеқайда басым қуаныш", – деп толықтырды Мак. Журналдың авторы дебюттік сингл "Somewhere Down the Barrel" дыбысын "Radiohead-тің қуанышпен толы нұсқасы" деп сипаттады.

Шығару және қабылдау

The Dissociatives 2004 жылдың 4 сәуірінде Eleven лейблі арқылы жарық көрді. Кейбір аймақтарда ол көшірмелерді қорғау жүйесімен жабдықталған. Олардың алғашқы синглы "Somewhere Down the Barrel" 2004 жылдың 15 наурызында ARIA Singles Chart-қа дебют жасап, бірден 25-орынға енді.

Қабылдау

"Диссоциативтер" көбінесе жағымды сынға ие болды. Pitchfork журналынан келген жағымсыз пікірде былай деп жазылған: "Клубтық бағыттағы контекстен тыс жұмыс істегенде Пол Мак, тәжірибелі техно өкілі, өзін ескіргендей сезіндіреді, бірақ Джонс өзінің күшіне жетпегендей көрінеді. Ол үш аккордты рок әнін жаза алатын болса да, мұнда ол ән айтуда нашарлап, эмоцияларды күшейтіп, әуендерді ақылға сыймас бағыттарға бұрып, соңында ешқайда жетпейді".