Кіріспе

Америкалық саясаткер (1821–1894)
Джорджия штатының губернаторы

Джозеф Эмерсон Браун (15 сәуір 1821 – 30 қараша 1894), көбінесе Джо Браун деп аталатын, американдық заңгер және саясаткер, 1857 жылдан 1865 жылға дейін Джорджияның 42-ші губернаторы болды, төрт мерзімге сайланған жалғыз губернатор. Ол сондай-ақ 1880 жылдан 1891 жылға дейін сол штаттың АҚШ сенаторы қызметін атқарды. Бұрынғы виг саясаткері, құлдыққа және Оңтүстік штаттарының құқықтарына берілген Браун 1861 жылы жетекші сепаратист болды және өз штатын Конфедерацияға бастап барды. Бірақ ол Конфедерация үкіметінің соғыс кезеңіндегі саясатына да қарсы тұрды: ол жергілікті әскерлерді тек Джорджияны қорғау үшін ғана пайдалану керек деп есептеп, әскери шақыруға қарсылық көрсетті; Конфедерация президенті Джефферсон Дэвисті тирандыққа ұмтылған адам деп айыптады, Конфедерация әскерін жабдықтау үшін мал мен тауарларды, ал әскери лагерьлерде және тыл жұмыстарында жұмыс істеу үшін құлдарды тартып алды. Басқа бірнеше губернаторлар оның үлгісін ұстанды. Американдық Азамат соғысынан кейін Браун бір кезде Республикалық партияға қосылды және 1865 жылдан 1870 жылға дейін Джорджия Жоғарғы сотының төрағасы болып тағайындалды. Кейін ол Демократиялық партияға қайта оралып, Батыс және Атлантика темір жолының президенті болды және көп байлық жинады; 1880 жылға қарай ол миллионер деп есептелді. Ол штаттық, округтік және жергілікті билік органдарынан жалға алынған сотталғандарды Дейд округіндегі көмір шахталарында пайдаланды. Оның "Дейд Көмір компаниясы" басқа көмір және темір компанияларын сатып алды, ал 1889 жылы "Джорджия тау-кен, өндіріс және инвестициялық компаниясы" деп аталды. Соңында ол екі рет штат заң шығарушы органынан АҚШ сенаторы болып сайланды, 1880 жылдан 1891 жылға дейін қызмет етті. Осы кезеңде ол Джон Браун Гордон және Альфред Х. Колкитт сияқты танымал Джорджия саясаткерлерімен бірге "Бурбон үштігінің" құрамында болды. Браун 1870 жылдары Оңтүстік баптисттік теологиялық семинарияны қаржылық тұрғыдан құтқарды. Оның құрметіне институтта Джозеф Эмерсон Браун атындағы христиан теологиясы кафедрасы құрылды. 2020 жылы Браунның құлдыққа және сотталғандарды жалға беру жүйесіне қатысты ұстанымына байланысты кафедра босатылды.

Ерте өмір және білім

Джозеф Эмерсон Браун 1821 жылғы 15 сәуірде Оңтүстік Каролина штатының Пикенс округінде Макки Браун мен Салли (Райс) Браун отбасында дүниеге келді. Жастық шағында ол отбасымен бірге Джорджия штатының Юнион округіне көшті. 1840 жылы ол шаруашылықты тастап, білім алуға бел буды. Кіші інісі Джеймс және олардың әкесінің жұмыс атының көмегімен Браун 125 мильдік сапарды екі жұп өкізге артып, Андерсонға жақын Оңтүстік Каролинадағы академияға жетті. Сол жерде Браун өкіздерді сегіз айлық тамақ пен тұруға айырбастады. Осы кезеңде Браун жергілікті кәсіпкер және баптист пасторы Джон Льюис тұратын үйге орналасты. Браун бөлмесі мен тамағының ақысын Льюис балаларына сабақ бергенімен төледі. Екеуі арасында достық қарым-қатынас орнасып, Льюис Браунға құқық білімін жалғастыру үшін ақша қарыздады. Браун Демократиялық партияға қосылды және көп ұзамай 1849 жылы дамып келе жатқан Этова өзені аңғарынан Джорджия штатының сенатына сайланды. Ол партияда жедел түрде көшбасшылыққа көтерілді. 1855 жылы ол штаттық округ сотының судьясы болып сайланды. 1856 жылы президент сайлауына қатысты.

Бірінші кезең

1857 жылы 36 жасында Браун штат губернаторы болып сайланды. Ол кедей ақ балаларға тегін мемлекеттік білім беруді қолдады, себебі бұл штаттың дамуының кілті деп есептеді. Ол штат заң шығарушы органынан мемлекетке тиесілі Батыс және Атлантика темір жолынан түсетін табыстың бір бөлігін мектептерді қаржыландыруға жұмсауды сұрады. Көптеген плантаторлар мемлекеттік білім беруді қолдамады және өз балалары үшін жеке репетиторлар мен академияларға ақы төледі. Батыс және Атлантика темір жолы тиімсіз басқарылды және Браунның мемлекеттік білім беру жобасын қаржыландыруға қажетті кіріс табуға шамасы келмеді. 1858 жылы губернатор Браун Джон В. Льюисті, Кантондағы Браунның ерте күндерінде оған көмек көрсеткен және үй иесі болған адамын, мемлекетке тиесілі темір жолдың басқарушысы лауазымына тағайындады. Льюис табысты кәсіпкер болды және дереу құлдырап бара жатқан кәсіпорынды жаңғырту үшін реформалар жасады. "Ауыр қаржылық қиындықтарға" тап болған темір жолға Льюис жеке бизнесінде қолданған қатаң экономикалық бақылау қажет болды. Льюис темір жолды басқарған үш жыл ішінде оны табысқа айналдырып, жыл сайын мемлекет қазынасына 400 000 доллар төледі.

Екінші мерзім

1859 жылы Браун жас Уоррен Акин ағаны (саяси мансабын жаңа бастаған) 60% - 40% есебімен жеңіп, қайта сайланды. Браун құл иесі болған; 1850 жылы оның бес құлы болды. 1860 жылы губернатор болған кезде, ол Джорджия штатының Чероки округінде 19 құл мен бірнеше шаруашылыққа ие болды. Браун Абрахам Линкольн сайланғаннан кейін және 1860 жылы Оңтүстік Каролинаның бөлінуінен кейін Америка Құрама Штаттарынан бөлінуді қолдады. Ол Линкольн құлдықты жояды деп қорқыды. Ол құлдықты Оңтүстіктің өркенді плантациялық экономикасының негізі деп санап, грузиндерді құлдықты жоюға қарсы тұруға шақырды: text=Линкольн мырзаның президенттікке кірісуі мен басқаруынан кейін құлдық институтының тағдыры қандай болады, ол құлдықты толық жоюға әкеледі. Сондықтан, Линкольн мырзаның басқаруына бағыну құлдықтың соңғы жойылуына әкеледі деп күмәнданбаймын. Егер біз қазір қарсылық көрсетпесек, біз ешқашан қарсылық көрсетуге күш таба алмаймыз.|автор=Джозеф Э. Браун|дерегі=1860 жылғы 7 желтоқсан, баса назар аудару керек. Конфедерация құрылғаннан кейін Браун, штаттардың құқықтарын қорғаушы, Конфедерацияның орталық үкіметінің өкілеттіктерін кеңейтуге қарсы сөйледі. Ол әсіресе президент Джефферсон Дэвисті сынады. Браун полковник Фрэнсис Бартоудың Джорджия әскерлерін "штаттан тыс" алып, Бірінші Булл-Ран шайқасына қатысуына кедергі келтіруге тырысты. Ол Ричмондтағы Конфедерация үкіметінің әскери шақыруына ең қатыгез қарсылық білдірді, армияның тауарларды және құл еңбегін тартып алуына наразылық білдірді, сондай-ақ Конфедерацияның салық және блокада саясатын сынады. Уақыт өте келе басқа Конфедерация губернаторлары Браунның үлгісін ұстанды, соғыс күшін әлсіретіп, Конфедерацияны маңызды ресурстардан айырды.

Үшінші мерзім

1861 жылы Браун үшінші мерзімге қайта сайлануға түсті. Осы уақытта, сайлау науқаны барысында, губернатордың ескі досы, Батыс және Атлантика темір жолының басқарушысы Джон Вуд Льюис темір жолдан кетпекші болды. Бұл уақыттан артық нашар жағдай болмас еді. Льюистің отставкасы жағымсыз қабылдануы мүмкін деп қорқып, губернатор Льюістің отставкасын жасырын ұстауын сұрады; бірақ отставка хаты баспасөзге сіңіп, екі ескі достың арасында жарыс туды. Браун Льюіске былай деп жазды: "Мен сізден мұндайды күтпедім, және бұл мен үшін ауыр соққы болды деп мойындаймын. Мен сіздің ниетіңізге күдік келтірмеймін, бірақ бұл оқиға мен үшін өте бақытсыз кездейсоқтық болды". Екі дос ақырында оқиғаны ұмытты, және губернатор Браун қайта сайланды. 1862 жылдың 7 сәуірінде, Льюис темір жолды тастағаннан кейін бірнеше ай өткен соң, губернатор Браун Льюисті Конфедерация Сенатының бос орнына тағайындады, ол 1862–1863 жылдарғы 1-ші Конфедерациялық Штаттар Конгресіндегі орын еді. Конфедерациялық Штаттардың бұрынғы Мемлекеттік хатшысы Роберт Тумбс 18 ақпанда Конгрестің ашылу отырысында сайлаудан бас тартқандықтан бұл орын бос қалды.

Милледжвиллдің - штаттың астанасының басып алынуы

1864 жылы Атлантаның құлауынан кейін Одақ генералы Уильям Текумсе Шерман Теңізге қарай жорығын бастады. Атлантадан Саваннаға дейінгі жолмен Шерман әскерінің сол қанаты сол кездегі Джорджия штатының астанасы Милледжвилл қаласына енді. АҚШ әскерлері қалаға жақындағанда және астананың құлауы алдында, губернатор Браун штаб-квартирдің бас офицері генерал Айра Ро Фостерге штаттық құжаттарды шығарып әкете беруді бұйырды. Бұл қиын міндет болды, себебі ол хаос ортасында орындалды. Атлантаның құлауынан кейін Браун штаттық милицияны Конфедерация күштерінен бөліп, штат пен армия үшін егін жинауға жіберді. 1864 жылы Шерман басқаратын Одақ әскерлері Джорджияның көп бөлігін басып алғанда Браун соғысты тоқтатуға шақырды.

Соғыстан кейінгі тұтқындалудан республикалық судьялыққа дейін

Соғыстан кейін Браун Вашингтон қаласында қысқа мерзімге тұтқын ретінде ұсталды. Ол президент Эндрю Джонсонның қайта құру саясатын қолдады және бір кезде Республикалық партияға қосылды. Браун 1868 жылғы Республикалық ұлттық конвентінің делегаты болды. Республикалық партия өкілі ретінде Браун 1868 жылдан 1870 жылға дейін Грузия Жоғарғы Сотының төрағасы болып тағайындалды.

Демократиялық партияға қайта қосылу

Браунға Батыс және Атлантика темір жолының президенті болу ұсынылып, ол судьялық қызметінен кетті. Бұл қызметте Браун штаттағы көптеген темір жол желілеріндегі жүк тасымалына бірыңғай тарифтер белгілеу үшін штат конституциясын қайта қарауға тырысқан комитеттің әрекеттеріне қарсы шықты. Қайта құру аяқталғаннан кейін Браун Демократиялық партияға қайта қосылды. Ол 1880 жылы штат заң шығарушы органы арқылы АҚШ Сенатына сайланды, бұл сол кездегі АҚШ конституциясы мен штат заңдарына сәйкес болды. Сенатқа сайланғаннан кейін көп ұзамай Браун Джорджиядағы барлық ақ балаларға мемлекеттік білім беруді қолдаған Демократиялық партияның алғашқы өкілі атанды. Республикалық қайта құру дәуірінің заң шығарушы органы штатта мемлекеттік білім беруді алғаш рет құрды, бірақ кейіннен Реконструкциядан кейінгі, ақ нәсілділер басымдығы бар заң шығарушы орган оны тоқтатты. Браун теміржол төлемдерін оны қаржылық тұрғыдан қолдау үшін пайдалануды ұсынды. Бұрын тек мұғалімдерді немесе жеке академияларды қолжеткізе алатын байлар ғана балаларына ресми білім беруге мүмкіндік алатын. Оның көптеген кәсіптері саяси байланыстарының нәтижесі болды. Ол байлық жинады, оның бір бөлігі штаттық, округтік және жергілікті билік органдарынан жалға алынған сотталғандарды пайдалану арқылы Дейд округіндегі көмір шахталарындағы жұмыстарда. Ол 1874 жылы сотталғандарды жұмысқа алуды бастады және 1894 жылы қайтыс болғанға дейін осы жүйені жалғастырды, бұл кезең "Грузиядағы сотталғандарды жалға алу жүйесінің өрбу кезеңімен" сәйкес келді. Журналист Дуглас Блэкмон өзінің осы аттас кітабында осы жүйені "басқаша құлдыққа" теңеді. Браун шахталарын сатқан жылы заң шығару комитеті Браунның шахталарын тексерді. Олар сотталған жұмысшылардың "өте нашар жағдайда екенін, тіпті аштан өліп, жеткілікті киімдері жоқ екенін және қатыгездікпен қаралатынын" хабарлады. Алайда, осы тәжірибелер Браун шахтаны сатқан кезде болған-болмағаны немесе шахтаның жаңа иесі Джоэл Херт енгізгені анықталған жоқ.

Өлім және мұра

Джозеф Э. Браун 1894 жылғы 30 қарашада Атланта, Джорджия штатында қайтыс болды. Ол штаттық Капитолийде салтанатты түрде қойылды. Оның қабірі Оукленд зиратында орналасқан. 1928 жылы Браун мен оның әйелінің ескерткіш мүсіні Штаттық Капитолийдің аумағына орнатылды. Оның ұлы, Джозеф Макки Браун да Джорджия штатының губернаторы болды (екі рет). Афинадағы Джорджия университетінің кампусындағы Джозеф Э. Браун залы оның құрметіне аталды. Бұл ғимарат 1932 жылы салынып аяқталды. Джорджия штатының Мариетта қаласындағы Джозеф Эмерсон Браун паркі оның құрметіне аталған. Губернатордың орта атына сілтеме жасайтын Эмерсон қаласы да оның құрметіне аталды.

Көркем шығармаларда

Маргарет Митчелл өзінің "Желмен бірге кеткен" романында губернатор Браунға және 1864 жылы Джорджия арқылы генерал Шерманның жорығы кезінде "Джо Браунның жануарлары" тобының қабылдануына сілтеме жасады. Браун жергілікті қорғаныс үшін Джорджия әскерлерін штат ішінде ұстап тұруға тырысты. Митчелл былай деп жазды: text=Иә, губернатор Браунның сүйіктілері ендігі кезде оқ дымысын сезінетін болды, және олардың көпшілігі қатты таңғалады деп ойлаймын. Олар соғысқа қатысатындарын күтпеген еді. Губернатор оларға мұндай болмайтынын айтқан. Міне, оларға қызық әзіл ойнады. Олар бомбадан қорғана алады деп ойлады, себебі губернатор тіпті Джефф Дэвиске де қарсы тұрып, оларды Вирджинияға жіберуден бас тартқан. Олар өз штаттарын қорғау үшін керек екенін айтқан. Кім ойлаған еді соғыс олардың үйіне дейін жетеді екен және олар өз штаттарын қорғауға тура келеді?