Кіріспе

Сүт жеткізуге арналған көлік құралы – сүт тасығышы, жаңа сүтті жеткізуге арналған арнайы жасалған көлік. Бүгінде сүт тасығыштары көбінесе аккумуляторлық электр көліктері (ЭЭК) болып табылады, бірақ бұрын олар жылқымен тартылатын көліктер болған. Бұрын олар көптеген Еуропа елдерінде, әсіресе Ұлыбританияда кең таралған және жергілікті сүт зауыттарымен жұмыс істеген. Дегенмен, соңғы жылдары супермаркеттердің, шағын азық-түлік дүкендерінің, жанармай құю станцияларының және қосымша сервистік дүкендердің жаңа сүт сату артуына байланысты, көптеген адамдар үйге сүт жеткізуден бас тартып, осы басқа көздерден сүт алуға көшті.

Сипаттамалары

Электр қозғалтқышының салыстырмалы түрде аз қуаты болғандықтан, сүт тасымалдағышы тым жылдам қозғалмайды, әдетте шамамен жылдамдықпен жүреді, бірақ кейбіреулері жылдамдығын арттыру үшін өзгертілген. Операторлар жеткізуді жеделдету үшін көлік толығымен тоқтамай тұрып, одан түсіп кетеді. Сүт тасымалдағыштары әдетте, қозғалып тұрғанда ашық қалдырылатын сырғыма есіктермен жабдықталған, немесе есіктері болмауы мүмкін. Электрлі сүт тасымалдағыштары үш және төрт дөңгелекті нұсқаларда шығарылады, соңғысы көбінесе үлкенірек болады. Олар өте тыныш, сондықтан тұрғын үйлерде таңертеңгі немесе түнгі сағаттарда жұмыс істеуге қолайлы. Көптеген электрлі сүт тасымалдағыштарында қауіпсіздік белбеулері болмайды, ал Ұлыбритания заңнамасы қауіпсіздік белбеулерін тек көлік құралына орнатылған жағдайда ғана киюді талап етеді. Бұрынғы заңда жергілікті жеткізулермен айналысатындарға қауіпсіздік белбеуін кию талабы болмаған, бұл теориялық тұрғыдан қауіпсіздік белбеулері бар сүт тасымалдағыштарының жүргізушілері мен жолаушыларын да қамтыды, бірақ 2005 жылы заң өзгертіліп, арақашықтығы кем жеткізілімдерге қатысты жаңа ережелер енгізілді.

Статистика

1967 жылдың тамызында Ұлыбританияның электр көліктер қауымдастығы баспасөз хабарламасында Британияда әлемнің қалған бөлігінен гөрі көбірек аккумуляторлық электр көліктері бар екенін мәлімдеді. Қауымдастық басқа елдердің электр көліктерінің саны туралы қандай зерттеу жүргізгені белгісіз, бірақ жан-жақты тексеру кезінде Ұлыбританияда жол пайдалануға рұқсат етілген аккумуляторлық көліктердің басым бөлігі сүт тасымалдаушылар екені анықталды. Metrovick үлгілері 4 дөңгелекті көліктерге арналған, бірақ олар 3 дөңгелекті көліктерді де өндірді, олар "Brush Pony" деп сатылды. 1949 жылдың басында олар электр көліктерінің бағасын шамамен 25 пайызға төмендетіп, бензинмен жүретін көліктермен бәсекелесуге тырысты. Олардың барлық автомобильдері сауда арқылы сатылды, сатудан кейінгі қызмет көрсетудің жоғары стандартын қамтамасыз ету мақсатында. 1950 жылы 4 дөңгелекті аккумуляторлық электр көліктерін өндіру тоқтатылды, бірақ компания 3 дөңгелекті Brush Pony және өнеркәсіптік жүк көліктерінің ассортиментін өндіруді жалғастырды. 1969 жылы Brush компаниясы Morrison Electricars компаниясының жартысына ие болған Hawker Siddeley тобының меншігіне өтті. Көбінесе өнеркәсіптік жүк көліктері болды, бірақ Brush Pony да осы ауысуға кірді және кейін Tredegar зауытында бірнешеуі өндірілді. Electricars 1919 жылы Бирмингемде сауда-саттық бастады. Бастапқыда 6 тоннаға дейін жүк көтере алатын ауыр электр көліктерін жасағанмен, олар тез арада үйден-үйге жеткізуге қолайлы кіші көліктерге көшті. 1936 жылы олар Associated Electric Vehicle Manufacturers Limited (AEVM) бизнес тобының құрамына кірді, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде материалдардың жетіспеуіне байланысты электр көліктерін өндіру азайып, 1944 жылы тоқтатылды. Graiseley Electric Vehicles компаниясы бұрын мотоциклдер өндірген Diamond Motors Ltd компаниясымен Волверхамптон қаласында шығарылды. Бұл компания 1931 жылы таратылған AJS компаниясынан қосалқы көлік бизнесін сатып алған. Сатуға Graiseley таңбасы кірді, ол үш дөңгелекті аккумуляторлық электрмен басқарылатын жаяу жүргіншілерге арналған сүт тасымалдаушылардың қатарында қолданылды. Олар басқа салаларға да сатуға мүмкіндік тапты. 1937 жылы олар төрт дөңгелекті көлікпен жүруге жарамды көлікті жасады. Дегенмен, олар жаяу жүргіншілерге арналған көліктерімен танымал болды, олардың қатарына Модель 60, Модель 75 және Модель 90 кірді. Негізгі назар сүт өнеркәсібіне аударылғандықтан, модельдердің нөмірі тасымалданатын императорлық галлон сүт мөлшерін көрсететін. 1948 және 1952 жылдар аралығында компания United Dairies компаниясына көптеген Graiseley PCV көліктерін сатты және зауыттарда пайдалану үшін stillage жүк машиналары мен паллеттік жүк машиналарына көшті. Компания 1960 жылы таратылды, ал 1971 жылы Hanley, Stoke on Trent қаласындағы Gough Industrial Trucks Ltd компаниясы сатып алды. Harbilt электр көліктері бастапқыда 1935 жылы авиациялық құрамдас бөліктерді өндіруші ретінде құрылған Market Harborough Construction Company компаниясымен өндірілді. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін олар өнімдерін кеңейтті, ал электр көліктері жаңа өнімдерінің бір бөлігі болды. Бірінші өндірілген көлік – 551 жаяу жүргіншіге арналған көлік, оны Leicester қаласындағы Partridge Wilson компаниясы жасаған зарядтағышпен жабдықтады, ол өз Wilson аккумуляторлық көліктерін өндіріп жатқан. Сүт жеткізуден басқа, шасси Швейцарияда танымал болды, Швейцария поштасына және Швейцария қонақүйлеріне 2000 көлік жеткізілді. 1956 жылдан бастап олар 735 модельінен бастап көліктерде жүруді енгізді және келесі бірнеше жылда ассортиментті айтарлықтай кеңейтті. 1970 жылдардың басында, 1974 жылға дейін Harbilt және Morrison Electricars өнім алмасу және рационализациялау туралы келісімге келді. Барлық сүт тасымалдаушылар Morrison компаниясының Tredegar зауытында құрастырылатын, ал Morrison жүк машиналары Harbilt компаниясына берілетін. Электр көліктері зауыты 1975 жылы басқару сатып алуымен алынып, Harbilt Electric Trucks ретінде тіркелді. Ол әртүрлі салалар үшін жүк көліктерін жасауды жалғастырды, 1987 жылы оны акциялар құнының екі есесіне жуық сомаға Фред В. Дэвис сатып алғанға дейін, ол Davies Magnet Group және York Trailers компанияларына ие болған канадалық азамат. Өндіріс Corby қаласына көшірілді, бірақ бұл жоба ұзаққа соқпады және 1989 жылы Atherstone қаласындағы M&M Electric Vehicles компаниясына қайта сатылды. Lewis Electruks көліктері Лондонның Express Dairy Company компаниясымен тығыз байланысты компания Ватфордтың TH Lewis Ltd компаниясымен жасалды. Lewis 1873 жылы Express Dairies үшін сүт тасымалдаушылар, сүт арбалары және жылқымен тартылатын көліктер құрастыруды бастады, ал бизнес 1899 жылы шектеулі серіктестікке айналды. 1931 жылы Express компаниясы оны өз бизнесін қайта ұйымдастырудың бір бөлігі ретінде сатып алды. TH Lewis Express үшін екі типті электр көлігін жобалады, алғашқысы 1934 жылы пайдалануға енгізілді. Бұл жаяу жүргіншілер басқаратын үш дөңгелекті көлік болды. Олар көліктерінде құрғақ тауарларды сақтауды қамтамасыз ететін алғашқы компаниялардың бірі болды және 1955 жылғы Сүт көрмесінде кабинаның артындағы азық жәшігі бар AER төрт дөңгелекті тасымалдаушыны көрсетті. 1958 жылғы Сүт көрмесіндегі олардың көрмелеріне кабинасынан өтуге болатын және тік рульдік тегершігі бар стандартты сүт тасымалдаушы кірді. Компания 1961 жылы Morrison Electricar тасымалдаушыларын өндіретін Austin Crompton Parkinson компаниясымен сатып алынды, ал Morrisons олардың екі моделін өндіруді жалғастырды: Electruk Rider, ол E15 моделіне айналды, және жаяу жүргіншілер басқаратын көлік, ол DPC3 моделіне айналды. Express Dairies және London Co-operative Society компаниялары Electruk Rider көліктерінің үлкен паркін иеленді және E15 көліктерін сатып алып, оларды жаңартуды жалғастырды. Metrovick электр көліктері 1930 жылдар мен 1945 жылдар аралығында Metropolitan Vickers Electrical Company компаниясымен жасалды. 1939 жылы Metrovick ассортименті үлгіден, үлгіден және үлгіден тұрды. 1943 жылға қарай ассортиментке үлгі қосылды. 1939 жылы жаңа кабина дизайны енгізілді, ал Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Metrovick аккумуляторлық электр көліктерін өндіруді тоқтатты, олардың үлгілерін және өндіріс құқықтарын Brush компаниясына сатты. Нәтижесінде, Brush компаниясының алғашқы үлгілері кейінгі Metrovick үлгілерінен айыру қиын. Midland Electric сүт тасымалдаушыларын Leamington Spa қаласындағы Midland Vehicles Ltd компаниясы өндірді. Олардың алғашқы үлгісі 1937 жылдың қаңтарында ұсынылған шасси болды. Оны сол кезде танымал дизайнер болған J Parker Garner жобалады, ол бірнеше жыл бойы көлік өндірісімен айналысқан. 1938 жылдың басында Midland олардың ассортиментіне B20 моделін қосты, ол жүк көтеруге арналған, бірақ бұрынғы модельге ұқсас болды. Ол ақпан айында Castle Bromwich қаласында өткен British Industries Fair көрмесінде көрсетілді. 1943 жылға қарай Midland Electric бес модельді өндіріп, оларға әртүрлі типтегі кузовтарды орнатуға болады, соның ішінде көмір жеткізуге арналған жазық төсекті жүк машинасы. Олар 1949 жылы жаңа жеңіл конструкцияны жасады, ол толық дәнекерленген шассимен және интегралдық кузов тізбесімен жабдықталған. Компания 1956 жылғы Commercial Motor журналында жарияланған электр көліктері өндірушілерінің тізімінде болды, бірақ 1957 жылы жабылды. Morrison Electricars компаниясының тарихы 1890 жылдарда Leicester қаласында AE Morrison велосипедтер, мотоциклдер және стационарлық қозғалтқыштарды өндіруді бастаған кезде басталды. Компания 1929 жылы AE Morrison and Sons болып қайта аталды және 1933 жылы алғашқы аккумуляторлық электр көлігін жасады. Олар 1935 жылы үлкен үй-жайға көшті және басқа өнімдер тоқтатылды. Олар AEVM компаниясының тағы бір маңызды ойыншысы болды, ал Electricars және Morrisons өнімдерін рационализациялады, Morrison сүт жеткізуге қолайлы кіші көліктерге назар аударды. Көліктер 1942 жылдың ортасынан бастап Morrison Electricars деп сатылды және бірнеше сатып алуларға қарамастан осы атпен танылды. Austin Motor Company 1948 жылы AEVM компаниясының 50 пайызын сатып алды, ал компания Austin Crompton Parkinson Electric Vehicles Ltd болып қайта аталды. Austin 1952 жылы British Motor Corporation компаниясымен бірікті, ол...

Баламалар

Электр көліктер пайда болғанға дейін сүт тасымалы жылқымен тартылған сүт тасымалдау машиналары арқылы жүзеге асырылды. Бұл 19 ғасырдың соңынан 1950 жылдарға дейін жалғасты. Бүгінде, клиенттер саны азаюына қарамастан, пайдалы болу үшін маршруттар кеңейтілген. Электр сүт тасымалдау машиналарының аз қашықтықта жүру мүмкіндігі мен төмен жылдамдығы олардың көптерін дизельдік двигательмен жұмыс ілетін көліктерге ауыстыруға себеп болды.

Сақтау

The Transport Museum, Wythall мұражайында 1935 жылдан 1982 жылға дейінгі аралықта жасалған және 14 түрлі өндірушіні қамтитын 29 сүт тасымалдау машинасы мен басқа да BEV-лердің жинағы сақталған. 1947 жылғы ертедегі Brush Pony моделі, United Dairies компаниясымен пайдаланылған, National Motor Museum, Beaulieu мұражайында көруге болады. Ипсвич көлік мұражайында бес батареялық электрлік көлік бар, оның ішінде 1948 жылғы Smiths сүт тасымалдау машинасы (Ипсвич кооперативтік қоғамымен пайдаланылған), 1965 жылғы Smiths көкөніс арбасы және 1967 жылғы Brush Pony фургоны бар. Сонымен қатар, сүт жеткізу кезеңі аяқталғаннан кейін мақсаты өзгертілген бірнеше сүт тасымалдау машинасы әлі де қолданыста. Көптегендері зауыттарда жұмыс істейді, не ауылдық жерлерде демалыс үшін пайдаланылады, ал кейбіреулерін жалдауға болады.