Дэвид Джон Уилер: Компьютер ғылымының көрнекті тұлғасы
David Wheeler (computer scientist)
Дэвид Уиллер (1927-2004) – британдық ғалым, компьютерлік ғылымның докторы (PhD). Кембридж университетінің профессоры, компьютер саласындағы инновациялар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық компьютер ғалымы (1927–2004)
British computer scientist (1927–2004)
Дэвид Джон Уилер (9 ақпан 1927 – 13 желтоқсан 2004) – компьютер ғалымы және Кембридж университетінің профессоры.
David John Wheeler (9 February 1927 – 13 December 2004) was a computer scientist and professor of computer science at the University of Cambridge.
Білім
Уилер Англияның Бирмингем қаласында (Агнес) Марджори Гуджоннан және Артур Уилерден, пресс-құрал жасаушы, инженер және шағын дүкен жабдықтарын жасау фирмасының иесінен туған үш баланың екіншісі болды. Ол Бирмингемдегі жергілікті бастауыш мектепте білім алды, содан кейін 1938 жылы стипендия жеңіп алғаннан кейін Король Эдуард VI Кемп Хилл мектебіне оқуға түсті. Оның білімі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде тоқтап қалды, және ол алтыншы сыныпты Ханли орта мектебінде аяқтады. 1951 жылы ол компьютер ғылымы саласы бойынша әлемдегі алғашқы докторлық диссертацияны қорғады.
Wheeler was born in Birmingham, England, the second of the three children of (Agnes) Marjorie, née Gudgeon, and Arthur Wheeler, a press tool maker, engineer, and proprietor of a small shopfitting firm. He was educated at a local primary school in Birmingham and then went on to King Edward VI Camp Hill School after winning a scholarship in 1938. His education was disrupted by World War II, and he completed his sixth form studies at Hanley High School. He was awarded the world's first PhD in computer science in 1951.
Мансап
Уилердің осы салаға қосқан үлесіне 1950-ші жылдары Electronic Delay Storage Automatic Calculator (EDSAC) және 1994 жылы жарияланған Burrows–Wheeler түрлендіргіші бойынша жұмыстары кірді. Морис Уилкс пен Стэнли Гиллмен бірге ол шамамен 1951 жылы субпрограмманы (олар жабық субпрограмма деп атаған) ойлап тапты және бағдарламалық қамтамасыз ету кітапханаларын қалай жобалау керектігін алғаш рет түсіндірді; (Дегенмен, Тьюринг 1945 жылы NPL ACE жобалау ұсыныстары туралы мақаласында субпрограммаларды талқылаған, тіпті қайтару мекенжайы стегі тұжырымдамасын да ойлап тапқан.) Ол қауіпсіздік қабілеттеріне негізделген алғашқы CAP компьютерін іске асыруға жауапты болды. Криптографияда ол WAKE дизайнының авторы және Роджер Нидхаммен бірге TEA және XTEA шифрлау алгоритмдерін жасады. 1950 жылы Морис Уилкспен бірге Рональд Фишердің мақаласындағы ген жиіліктеріне қатысты дифференциалдық теңдеуді шешу үшін EDSAC-ті пайдаланды. Бұл биология саласындағы мәселенің компьютерде алғаш рет шешілуі болды. Ол 1964 жылы Кембридждегі Дарвин колледжінің мүшесі атанды және 1994 жылы зейнеткерлікке шықты, бірақ қайтыс болғанға дейін Кембридж университетінің Компьютерлік зертханасының белсенді мүшесі болып қалды.
Wheeler's contributions to the field included work on the Electronic Delay Storage Automatic Calculator (EDSAC) in the 1950s and the Burrows–Wheeler transform (published 1994). Along with Maurice Wilkes and Stanley Gill, he is credited with the invention around 1951 of the subroutine (which they referred to as the closed subroutine), and gave the first explanation of how to design software libraries; (However, Turing had discussed subroutines in a paper of 1945 on design proposals for the NPL ACE, going so far as to invent the concept of a return address stack.) He was responsible for the implementation of the CAP computer, the first to be based on security capabilities. In cryptography, he was the designer of WAKE and the co designer of the TEA and XTEA encryption algorithms together with Roger Needham. In 1950, with Maurice Wilkes, he used EDSAC to solve a differential equation relating to gene frequencies in a paper by Ronald Fisher. This represents the first use of a computer for a problem in the field of biology. He became a Fellow of Darwin College, Cambridge in 1964 and formally retired in 1994, although he continued to be an active member of the University of Cambridge Computer Laboratory until his death.
Жеке өмір
1957 жылы 24 тамызда Уилер астрофизиканы зерттеуші студенті Джойс Маргарет Блэклерге үйленді, ол 1955 жылдан бастап зерттеуші студент ретінде EDSAC-ті өз математикалық зерттеулері үшін пайдаланған. Олардың екі қызы мен бір ұлы болды. Уилер 2004 жылы 13 желтоқсанда Компьютерлік зертханадан үйге велосипедпен келе жатқанда жүрек талмасынан қайтыс болды.
On 24 August 1957 Wheeler married astrophysics research student Joyce Margaret Blackler, who had used EDSAC for her own mathematical investigations as a research student from 1955. Together they had two daughters and a son. Wheeler died of a heart attack on 13 December 2004 while cycling home from the Computer Laboratory.
Дәйексөздер
Уилер жиі "Компьютер ғылымындағы барлық мәселелерді тағы бір деңгейдегі аралықпен шешуге болады" деген сөзді айтады. Немесе "Компьютер ғылымындағы барлық мәселелерді тағы бір деңгейдегі аралықпен шешуге болады, бірақ тым көп аралық қабаттары мәселесін қоспағанда". Бұл бағдарламалық инженерияның негізгі теоремасы деп аталады. Оған тағы бір цитата жатқызылады: "Үйлесімділік – басқалардың қателіктерін әдейі қайталау".
Wheeler is often quoted as saying "All problems in computer science can be solved by another level of indirection." or "All problems in computer science can be solved by another level of indirection, except for the problem of too many layers of indirection." This has been called the fundamental theorem of software engineering. Another quotation attributed to him is "Compatibility means deliberately repeating other people's mistakes."