Сидней театр компаниясы: Тарих және дамуы

Кіріспе

Сидней театр компаниясы (STC) – Австралиядағы Сидней, Жаңа Оңтүстік Уэльс штатында орналасқан театр ұйымы. Компания Сиднейдің The Rocks ауданындағы Dawes Point-тегі The Wharf театрында, сондай-ақ Roslyn Packer Theatre (бұрынғы Сидней театры) және Сидней опера үйінің драма театрында спектакльдер қояды.

Тарих

Сидней театр компаниясы 1978 жылдың желтоқсанында құрылды, бұл бір ай бұрынғы «Олд Тоте» театр компаниясының жабылуынан кейін болды. Сол кездегі премьер-министр Невилл Вран Элизабет Батчерге (Ұлттық драмалық өнер институтынан (NIDA) «Ескі Тотты» басқаруға жіберілген) жүгініп, Сидней опера үйінің драма театрында өнер көрсету үшін жаңа мемлекеттік театр компаниясын құруды сұрады. Батчер компанияның заңдық статусын және басқару құрылымын құрды, сондай-ақ Джон Кларкпен бірге «Сидней театр компаниясы» деген атауды ұсынды (NIDA директоры, алғашқы маусымның көркемдік жетекшісі ретінде, бес театр компаниясын 1979 жылғы драма театрының аралық маусымы ретінде STC ұсынатын алты пьесаны қоюға шақырды). Париж компаниясының алғашқы қойылымы – Джим Шарман қойған Патрик Уайттың (Австралияның әдебиет саласындағы Нобель сыйлығының лауреаты) «Шайыр жан» («A Cheery Soul») пьесасы болды, онда Мисс Докер рөлін Робин Невин сомдады. 1979 жылдың маусымында Ричард Уэррет, сол кезде «Нимрод» театрының көркемдік директорларының бірі, 1980 жылғы маусымға арналған шараларды жоспарлау және ұйымдастыру үшін STC-нің көркемдік директоры болып тағайындалды. STC-нің алғашқы қойылымы – Джордж Дарреллдің «The Sunny South» (1980 жылдың 1 қаңтары), музыкасын Теренс Кларк жазған, режиссері Ричард Уэррет, көмекшісі Джон Гаден. Алғашқы жылдары компания қаланың төңірегіндегі бірнеше жалға алынған үй-жайларда жұмыс істеді, бес түрлі сахнада 38 қойылым қойды. STC әкімшісі Элизабет Батчерге компанияның барлық қызметін және театрды орналастыруға болатын бір орынды табу міндеті жүктелді. Күрделі ізденістен кейін Батчер Уолш Бэй Уорф 4/5-ті компанияның жаңа үйі ретінде ұсынды, ғимараттың кеңістік, орналасқан жер және қосымша сахнаның барлық талаптарын қанағаттандыруға қабілетті екенін бірден түсінді. 1983 жылдың 12 қыркүйегінде премьер-министр Невилл Вран мемлекеттік үкімет жобаны қаржыландыру үшін 3,5 миллион доллар жұмсауға келісім бергенін мәлімдеді. 60 жыл бұрын салынған темір ағаштан жасалған кеме қоймасы театр жасау, қойылымдарды шығару, орындау және тамашалауға қолайлы орынға айналдырылды. Уорф ресми түрде 1984 жылдың 13 желтоқсанында STC-ге тапсырылды. 1985 жылы Вивиан Фрейзер архитекторлары мен NSW үкіметінің бас архитекторлары Дж.В. Томсон жасаған «The Wharf» жобасы, қоғамдық және коммерциялық сәулет өнеріндегі ең үздік жұмысы үшін Австралия Корольдік архитекторлар институтының (NSW бөлімшесі) Сэр Джон Сулман медалін жеңіп алды. «The Wharf» театрында (қазіргі Wharf 1) 1985 жылдың 17 қаңтарында STC-нің алғашқы қойылымы – Памела ван Амстельдің «Соңғы келгендер» («Late Arrivals») пьесасы, режиссері Уэйн Харрисон (ол 1990 жылы компанияның екінші көркемдік директоры болды). Бұл пьеса «Уорфтағы қысқа пьесалар» («Shorts at the Wharf») деп аталатын бір актілі пьесалар жинағының бір бөлігі болды. Кейіннен басқа өнер ұйымдары мен мекемелер де «The Wharf» үй-жайларына көшіп келді, олардың ішінде Сидней би компаниясы, Ausdance, Сидней филармониялық хорлары, Гондвана хорлары, Сидней балалар хоры, Жастарға арналған Австралия театры және Бангара би театры бар. 25 жылдан кейін «The Wharf» RAIA 25 жылдық сыйлығымен «Тұрақты сәулет» номинациясы бойынша марапатталды. 2024 жылдың қаңтар айында Qantas компаниясының бас директоры болған Алан Джойс қызметтен кетті.

Sydney Theatre Company was formed in December 1978, following the closure of the Old Tote Theatre Company the month before. The then premier, Neville Wran, approached Elizabeth Butcher who had been seconded from the National Institute of Dramatic Art (NIDA) to administer the Old Tote and asked her to set up a new state theatre company to perform in the drama theatre of the Sydney Opera House. Butcher established its legal identity and managerial structure and proposed the name 'Sydney Theatre Company' with John Clark (director of NIDA as the artistic adviser of the first season, five theatre companies were invited to produce six plays to be presented by STC as the 1979 interim season in the drama theatre. The first production, by the Paris Company, was A Cheery Soul by Patrick White (an Australian Nobel Laureate for Literature), directed by Jim Sharman and featuring Robyn Nevin as Miss Docker. In June 1979, Richard Wherrett, then one of Nimrod Theatre's co artistic directors, was appointed artistic director of STC to plan and organise activities for the 1980 season. The first STC produced play was The Sunny South (1 January 1980) by George Darrell with music by Terence Clarke, directed by Richard Wherrett and assisted by John Gaden. In its early years the company operated out of several rented premises around the city, producing 38 productions in five separate venues. Elizabeth Butcher, STC administrator, was given the task of finding one location that could house all the activities of the company, and a theatre. After an extensive search, Butcher had the vision to propose the derelict Walsh Bay Wharf 4/5 as STC's new home, immediately envisaging the capacity of the building to fulfil all requirements of space, location and additional venue. On 12 September 1983, the premier, Neville Wran, announced that the state government had approved the expenditure of $3.5 million to finance the project. The 60 year old ironbark timber wharf warehouse was converted into premises suitable for creating, producing, performing and enjoying theatre. The Wharf was officially handed over to STC in a plaque unveiling ceremony on 13 December 1984. In 1985, The Wharf, by architects Vivian Fraser in association with NSW Govt Architect JW Thomson, won the Sir John Sulman Medal awarded by the Royal Australian Institute of Architects (NSW Chapter) for a work of excellence in public and commercial architecture. The first STC production in The Wharf Theatre (now Wharf 1), 17 January 1985, was Late Arrivals by Pamela van Amstel and directed by Wayne Harrison in his directorial debut. (Harrison went on to become the second artistic director of the company, in 1990.) The play was part of a season of one act plays called Shorts at the Wharf. Other performing arts companies and organisations later moved into the premises at The Wharf, including Sydney Dance Company, Ausdance, Sydney Philharmonia Choirs, Gondwana Choirs, Sydney Children's Choir, Australian Theatre for Young People, and Bangarra Dance Theatre. Nearly 25 years later The Wharf was presented the RAIA 25 Year Award for Enduring Architecture. In January 2024, Alan Joyce who was also the CEO of Qantas, resigned.

Кемежайдың көгалдандырылуы

Сидней театр компаниясы Сидней портының кемежай аймағындағы тарихи ескерткіштен жұмыс істейді. Бланшетт пен Аптон басшылығымен STC «Комплексті, кең ауқымды экологиялық бағдарлама» – «Комплексті кемежайды жасылдандыру» жобасын іске қосты, оған күн энергиясына инвестиция салу, жаңбыр суын жинау, энергияны үнемдеу шараларын қабылдау және қалдықтарды басқарудың ең жақсы тәжірибелерін енгізу кірді. Бағдарлама инфрақұрылымдық жобалардан асып, қызметкерлерді, экологиялық жауапкершілікті театрлық өндірісті, қоғамдық қатысуды және білім беруді қамтиды. Бұл бағдарлама екі рет Green Globe сыйлығына ие болды.