Кіріспе

Publixtheatre Caravan – 1994 жылдан бері қоғамдық кеңістікте арнайы театрлық араласулар мен сахналық қойылымдар жасап келе жатқан Венадағы халықаралық театр труппасы Volxtheater Favoriten-нің көшпелі жобасы. Бұл жоба саяси және көркемдік мақсаттағы, No Border Network және Расизмсіз әлем платформасының бір бөлігі болып табылады. Ол нәсілшілдік, шекаралар, көші-қонды бақылау, биометриялық деректерді жинау және әлеуметтік бақылаудың басқа да түрлеріне сын көзбен қарап, оларды әшкерелейтін театрлық қойылымдарды ұйымдастырады. 2001 жылдың мамыр айынан бастап Publixtheatre Caravan халықаралық ақпараттық, медиа және көркемдік науқандар жүргізіп, театр мен көркемдік инсталляцияларды күнделікті өмірге тікелей енгізу арқылы шындықты өзгертуге тырысады. Volxtheater Favoriten Австрияның Вена қаласындағы бұрынғы Коммунистік партиясының бас кеңсесі – Эрнст Киршвегер Хауста (ЭКХ) орналасқан. Бұл үй заңды түрде мигранттар мен босқындарға, қоғамдық шараларға және саяси топтарға баспана береді. Volxtheater-дің тұрақты актерлік құрамы жоқ. Режиссерлер де жоқ, пьесалар ұзақ пікір-таластар арқылы, түрлі көзқарастарды ескере отырып, бірлесіп жасалады.

Жобалар

Бірінші қойылым Бертольт Брехттің "Үш тиындық операсы" (1994 жылдың күзінде және 1995 жылдың қыркүйегінде), одан кейін грек пьесасы "Пентесилея" (1996 жылдың наурызында), "Біз төлей алмаймыз ба? Біз төлемейміз" (1996 жылдың маусым-қарашасы), "Жұмыс істейтіндер мен жұмыс істемейтіндер хоры" ("Chor der Werkstätigen und Nichtwerkstätigen") (1996 жылдың қысы), "EKHberet" (1997 жылдың қаңтары), "Театр коллаждары" ("Theatercollagen") (1997 жылдың 28 және 29 наурызы), "Комиссия" ("Der Auftrag") (1997 жылдың мамыр-маусымы мен қазаны) және "Бұрынғы қуанышпен сау бол" ("Schluss mit Lustig") (1999 жылдың желтоқсаны). "Бұрынғы қуанышпен сау бол" Австрияның оңшыл еркіндік партиясының билікке келуіне реакция ретінде жасалды және Венаның Schauspielhaus театрында көрсетілді. 2002 жылдың қарашасынан бастап "Караван" Александр Бренер мен Барбара Шурцтың "Бұқақа Спат Мұнда Жатты" кітабы негізінде толық метражды бейне және музыкалық спектакльдерді қояды. Толық метражды пьесалардан басқа, Volxtheater өзін акционисттік топ ретінде қарастырады, ол көше театры мен "керішкерлік ойын-сауық" арқылы қоғамдық кеңістіктегі өнер арқылы саяси жауапкершілік пен моральдық батылдықты оятуға тырысады. Volxtheater-дің көше театрлық акцияларының мысалдары: Дунай арнасын кесіп өту (1995 жылдың көктемі), әскери шеру (1995 жылдың 26 қазаны), матаморфильді гексафония (1996 жылдың көктемі), үкіметтің әлеуметтік төлемдерді қысқартуына қарсы демонстрация (1996 жылдың сәуірі), армиядағы бұйрықтарға бағынбау туралы үндеуге қол қойғандарға қарсы сот процестерінде көше театры (1996 жылдың маусымында Венадағы Bewegung Rotes фестивалі), Кремс: "Біз төлей алмаймыз ба? Біз төлемейміз!" пьесасын көшеде қою (1996 жылдың шілдесі), "Үлкен шекара күзету акциясына!" ("Auf zur großen Grenzschutzaktion") (1997 жылдың 26 сәуірі), "Еуропалық қауіпсіздікке қайырымдылық шақыруы" ("Spendenaufruf für die europäische Sicherheit") әскери шеруде (1999 жылдың 26 қазаны). 2000 жылдың жазында Publix театрының саяси акционизмін дамыту үшін керуен құру идеясы туды. "Каринтия және Штирия арқылы мәдени керуен" аясында Каринтия мен Штириядағы ауылдар мен шағын қалаларда мәдени шаралар, ал Клагенфуртта халықаралық қарсылық күндері өткізілді. Мақсаты – театрлық акциялар мен ақпараттық кампанияларды біріктіріп, өзгерістерге қол жеткізу. Керуен өзінен кейін "шекара жоқ, ұлт жоқ – ашық Каринтия үшін, ашық Еуропа үшін" деген жазуы бар ескерткіштерді қалдырды. 2001, 2002 және 2003 жылдардағы Publixtheatre керуендері бұл идеяны халықаралық деңгейге көтерді. БҰҰ әскерилері, полиция, шекара күзетшілері және биометриялық зерттеушілер кейіпінде қоғамдық театрлық акциялар ұйымдастыру арқылы Publixtheatre олардың шындық па, әлде қиял па екендігіне күмән тудырады.

Генуяда өткен Сегіз елдің саммитіне наразылық

2001 жылы Генуяда өткен G8 саммиті кезінде наразылық акцияларына қатысқаннан кейін, керуен Италияда тұтқындалды. Тұтқындалған 25 белсенді, журналист және автостопшылар жергілікті полицияның күзетіне алынып, содан кейін Италиядағы Вогера және Алессандрия түрмелерінде 3-4 аптадай уақыт өткізіп, депортацияланды және елге қайта кіруіне тыйым салынды. Олар "қылмыстық ұйым" мүшелері деп айыпталды, итальяндық билік бұл ұйымды "қара блок" деп атады, оның мақсаты "құрып-жою және тонау" деп айтылды. Олар мүліктің бұзылуы, тонау және қылмыстық бірлестік құру айыптарымен күйелді. Полиция оларға қарсы дәлел ретінде қара киім, көшпелі далалық асүй құруға қолданылған пышақтар, жонглерлік доптар, пои және басқа да жабдықтарды көрсетті.