Мажар театр труппасы: "Squat Theatre" тарихы

Кіріспе

Squat Theatre (1977-1991) - Будапешт қаласынан шыққан, Мажарстаннан Парижге, содан кейін Нью-Йоркке көшіп, эксперименталды театр өнерін көрсеткен Мажарстан театр труппасы.

Тарих

1977 жылы Парижде тұратын компанияның досы Тамас Сентжобьи компанияның атын Kassák Haz Studió-дан Squat Theatre-ге өзгертуді ұсынды. Алғашқы пьеса батыс көрермендері үшін жазылды: Pig, Child, Fire! Ол Роттердамдағы дүкен витринасында қойылды, бұл олардың айрықша белгісіне айналды. Нэнси (Франция), Шираз, Балтимор, Париж қалаларын аралағаннан кейін, компания шілде айында Челси қонақ үйіне келді және Нью-Йоркке қоныстанды. 1985 жылы компанияның бірнеше мүшесі, Анна Коос, Петер Халас, Эрик Дейл және Агнес Санта сияқты, 23-ші көшедегі жалдаған орындарынан айрылғандықтан компанияны тастап кетті. Squat Theatre-дің басқа мүшелері: Эрик Дейли, Агнес Санта, Клара Палотай, Эстер Балинт, Борис Майор, Ребекка Майор және Джудит Галус Халац. Маңызды актерлер: Шерил Саттон, Санди Фидлер, Кэтлин Кендалл, Нико, Йосси Гутманн (виола), Ширли Кларк, Ричард Ликок, Август Дарнелл, Марк Бун-младший, Сью Уильямс, Джейн Смит, Ларри Соломон, Иван Яковиц және Ян Гонтарчик. Борис және Ребекка Майор – Янош Майордың қыздары. Бастапқыда компания Kassák Haz Studió деп аталды және Будапештте Uzsoki utca 57 мекенжайында орналасқан. Саяси және эстетикалық себептермен компания Парижге, содан кейін АҚШ-қа эмиграциялады. 1969 жылы Будапешт университетінің театрынан Анна Коос, Петер Халас және Стефан Балинт Kassák Haz Studió атты тәуелсіз театр тобын құрды және оларға жұрт алдында өнер көрсетуге тыйым салынды. Истван Балинттің (Стефан Балинт) «Манифест» атты мақаласы Studio Kassak атынан 1973 жылғы наурыз-сәуір айларындағы «Schmuck» журналында жарияланды. 23-ші көшедегі орында өнер көрсетуге шақырылған қонақтардың арасында DNA, Sun Ra, The Lounge Lizards, Джон Кейл және Нико болды. Мирон Беложевскийге арналған құрмет Будапешттегі Польша мәдени орталығында қойылды. «Құстар мен қызыл эполеттер» спектаклінде Эва Бухмюллер еврей әнін орындайды, ал ол Микеланджелоның «Пиета» композициясындағыдай, Қаң Тоғайды құшақтап тұрған Қамқоршы Мәриям рөлінде бейнеленген. Антон Чеховтың «Үш қарындасы» пьесасы алғаш рет Будапешттегі Дохань көшесі 20-да қойылды. Олар пьесаның қысқартылған нұсқасын, үш қарындастың репликаларымен шектелгенін мәтін ретінде пайдаланды. Компания Венгриядан Батысқа қарай жол тартты. Энди Уорхолдың «Соңғы махаббаты» 1978 жылы 23-ші көшеде ашылды. Компания Гамбург, Рим, Милан, Флоренция, Белград, Роттердам және Брюссель қалаларына гастрольдік сапар жасады. Ол Белград халықаралық театр фестивалінде (BITEF) Гран-при және ең үздік шетелдік қойылым үшін итальяндық сыншылар сыйлығын жеңіп алды. 1981 жылы «Mr Dead & Mrs Free» Германияның Кёльн қаласында тұсаукесерге шықты. Theater der Welt директоры Иван Нагельдің тапсырысымен және Кёльннің «Әлем театрлары» фестивалінде көрсетілген «Mr. Dead & Mrs. Free» фильмін Райнер Вернер Фассбиндер өзінің алғашқы және жалғыз деректі «Театр трансінде» фильмінің бөлігі ретінде түсірді. Сондай-ақ, ол Нью-Йорк пен Амстердам қалаларында көрсетілді. Шоу 23-ші көшеде бір жарым жыл бойы қойылды. Ол 1982 жылы «Үздік жаңа американдық пьеса» номинациясы бойынша «Obie» сыйлығына ие болды. 1985 жылдың жазында театр 23-ші көшедегі үйі мен орындалатын алаңын сегіз жылға жалға алудан айырылды.

Living in Paris in 1977, a friend of the company, Tamas Szentjoby, suggested that they change the name from Kassák Haz Studió to Squat Theatre. The first play was created for a Western audience: Pig, Child, Fire! It was set in a storefront in Rotterdam, a setting that became their trademark. After touring Nancy, France, Shiraz, Baltimore, Paris, the company arrived at the Hotel Chelsea in July, they settled in New York City. Several members left the company in 1985 when they lost the lease to their space on 23rd Street including Anna Koós, Péter Halász, Eric Daille, and Agnes Santha. Other members of Squat Theatre were: Eric Daillie, Agnes Santha, Klara Palotai, Eszter Balint, Boris Major, Rebecca Major, and Judith Galus Halasz. Important contributing actors were Sheryl Sutton, Sandi Fiddler, Kathleen Kendall, Nico, Yossi Gutmann (viola), Shirley Clarke, Richard Leacock, August Darnell, Mark Boone Junior, Sue Williams, Jane Smith, Larry Solomon, Ivan Jakovits and Jan Gontarczyk. Boris and Rebecca Major are the daughters of János Major. Originally, the company was known as Kassák Haz Studió and was located at Uzsoki utca 57, Budapest. For political and aesthetic reasons, the company emigrated to Paris and then to the United States. In 1969 Anna Koós, Péter Halász and Stephan Balint from the University Theatre of Budapest created an independent theatre group called Kassák Haz Studió. and banned from performing in public. "Manifesto" by István Bálint (Stephan Balint) on behalf of Studio Kassak was published in Schmuck, Hungary, March–April, 1973 issue. efn|Guest they invited to perform at the 23rd street space included DNA. Sun Ra, The Lounge Lizards, John Cale and Nico, among other. Tribute to Miron Bialoszewski performed at the Polish Cultural Center in Budapest. Birds and Red Epaulets, Éva Buchmüller sings a Jewish song as the Virgin Mary holding Can Togay on her lap in the position of Michelangelo's Pieta. The Three Sisters by Anton Chekhov was performed for the first time at Dohány utca 20, Budapest. They used as text the abridged version of the original play limited to the lines of the three sisters. The company left Hungary for the West. Andy Warhol's Last Love was collectively created and opened on 23rd Street in 1978. The Company went on tour to Hamburg, Rome. Milan, Florence, Belgrade, Rotterdam and Brussels. It won a Grand Prix at the Belgrade International Theatre Festival (BITEF), and the Italian Critics’ Award for the Best Foreign Performance. In 1981 Mr Dead & Mrs Free premiered in Cologne, Germany. Commissioned by Ivan Nagel director of Theater der Welt and shown at Cologne’s "Theatres of the World" festival, Mr. Dead & Mrs. Free was filmed by Rainer Werner Fassbinder as part of his first and only documentary Theater in Trance. It was also shown in New York City and Amsterdam. The show had a year and a half performance run on 23rd Street. It was awarded an Obie Award (1982) for the Best New American Play. In the summer of 1985 the theatre lost the eight year lease of their home and performance space on 23rd Street.

Пьесалары

1975–79 – Антон Чеховтың «Үш қарындасы». Ақ киім киген үш жігіт – «Қарындастар» тобында отырып, арақ ішеді, ал промптер олардың репликаларын оқиды, актерлер сөздерді қайталайды. 1977 – «Шошқа, бала, от!», бес бөлімнен тұратын пьеса. Бірінші бөлімі – Федор Достоевскийдің «Иблистер» романындағы Николай Ставрогиннің мойындауларына негізделген драма. Екінші бөлімі – 1940 жылдардағы американдық гангстер фильмдерінен шабыттанған. Үшінші бөлімі – комедиялық көрініс. 1985–86 – «Эльдорадоға баратын L пойзы». 1990–91 – «Толық ай қатқасы».

Бейнероликтер

1981 жыл – "Шошқа, бала, от!" 60 минут, түсті, дыбысты. 1982 жыл – "Мырза Өлі және Миссис Фри" 10 минут, түсті, 3/4". 1982 жыл – Энди Уорхолдың "Соңғы махаббаты" 53 минут, түсті, 3/4". 1982 – Апатқа дейінгі сәттер, "Ас үй", Нью-Йорк қаласы. Эва Бухмуллер мен Стефан Балинттің көрмесі. 2004 – Эндре Ковацтың фотосуреттер көрмесі, Кассак үйі студиясы – Squat Theatre: Венгрияның астыртын театры тарихынан фотосуреттер. 9 қыркүйектен 10 қазанға дейін, 2004 жыл. Будапешттегі Людвиг мұражайы. Кураторы – доктор Вера Бакса Соос. 2013–2014 – "Жалға алынған аралдың рәсімдері", Уитни мұражайы, Нью-Йорк қаласы. Эва Бухмуллер мен архитектор Освальдо Вальдестің көрмесі.