Кіріспе

Неміс футболшысы (1936–2022)

Клубтық мансап

Сейлер әкесінің ізімен "Гамбургер СВ" командасында ойнады. 1954 жылы DFB Pokal матчында 18 жасқа толмай тұрып, алғашқы командасымен дебют жасады, "Хольштайн Киль" командасына қарсы матчта төрт гол соқты (8–2). Кейінгі жылдары итальяндық және испандық клубтардың тартымды ұсыныстарына қарамастан, ол Гамбургқа адал болды және футбол ойнаумен қатар саудагерлікпен айналысып, екінші мансабын құрды. Сейлер – дарынды, күшті және өнімді шабуылшы, ең бастысы көшбасшылық қасиеттерімен, тұрақтылығымен, қапталдан соққыларымен және әуедегі шеберлігімен танымал болды. Ол 239 Бундеслига матчында 137 гол, 72 халықаралық ойында 43 гол (Германия құрамасы үшін) және 29 Еуропалық клубтық турнирде 21 гол соқты. Ол көп жыл бойы клуб командасының да, ұлттық құраманың да капитаны болды. Ол клубымен 1960 жылы Германия чемпионатында және 1963 жылы DFB Кубогында жеңіске жетті. 1963–64 маусымында Бундеслиганың бірінші маусымында үздік гол соққан ойыншы атанды және 1960, 1964 және 1970 жылдары Германияның үздік футболшысы болып танылды. 1960–61 маусымында Сейлер ағасымен бірге "Гамбургер СВ" клубын Еуропа кубогының жартылай финалына жеткізді, алайда "Бенфикаға" қарсы финалға өте берді, бірақ "Барселонамен" өткен плей-офф матчында жеңіліске ұшырады. 1967–68 маусымында Сейлер Гамбургке Еуропа кубогының иегерлері кубогының финалына жол ашты, турнирдің үзділ гол соққан ойыншысы атанды, бірақ "AC Milan" командасына есе жіберді. 1978 жылы ол және бұрынғы командаласы Франц Йозеф Хёниг бір реттік демеушілік шара аясында "Корк Селтик" командасы үшін ойнады. Сейлер 1972 жылы белсенді ойыншылық карьерасын аяқтады. Алайда, бұл матч Ирландия лигасының ресми матчы болып шықты және Уве екі гол соқты. Осылайша, лига және чемпионат матчтарындағы голдарының жалпы саны 446-ға жетті ("Гамбургер СВ" – 444, "Корк Селтик" – 2). Германияның Оберлига және Бундеслига лигаларындағы 404 голы бүгінгі күнге дейін сақталған рекорд, ал лига матчтарындағы жалпы 406 голы оны Герд Мюллерден кейінгі екінші үздік неміс гол соққан ойыншысы етеді.

Халықаралық мансап

Сейлер Пеле сияқты төрт ФИФА әлем чемпионатына қатысты: 1958, 1962, 1966 және 1970 жылдары. Осы Батыс Германия құрамаларының ішінде 1966 жылғы команда финалға жетті, бірақ қосымша уақытта ұйытқы ел Англияға 4:2 есебімен жеңілді. 1958 жылы Германия құрамасы төртінші орынды алды; 1970 жылы Батыс Германия құрамасы жартылай финалдағы еуропалық қарсыласы Италиядан жеңілгеннен кейін үшінші орынды иеленді, бұл матч көбінесе «Ғасыр ойыны» деп аталады. Сейлер ешқашан әлем чемпионатында жеңіске жетпесе де (оның турнирдегі ойыншы ретіндегі қатысуы Батыс Германия алғашқы әлем чемпионатын жеңгеннен кейін төрт жыл өткен соң басталды (1954) және екіншісін жеңгенге дейін төрт жыл бұрын аяқталды (1974)), ол турнирде өнімді карьера жасады; ол әлем чемпионатының 20 матчына қатысқан алғашқы ойыншы болды (21 матчпен зейнетке шықты, барлық уақытта үшінші орынды бөлісті); төрт әлем чемпионатында гол соққан тұңғыш ойыншы (Пеледен бірнеше минутқа ғана бұрын), және төрт әлем чемпионатының әрқайсысында кем дегенде екі гол соққан алғашқы ойыншы (2014 жылы оның отандасы Мирослав Клозе бұл көрсеткішті қайталады). Ол сонымен қатар әлем чемпионаттарындағы барлық ойналған минуттар бойынша үшінші орында тұр, 1980 минутпен Паоло Малдини мен Лотар Маттеустен кейін. Барлығында, ол қатысқан төрт әлем чемпионатында тоғыз гол соқты, сондай-ақ әлем чемпионатының іріктеу матчтарында үш гол соқты; ол 1954 және 1970 жылдар аралығында 72 халықаралық ойында 43 гол соқты. Свен Саймонның (Fotograf) 1966 жылғы әлем чемпионатының финалынан кейін көңілсіз Сейлердің алаңнан шығып бара жатқан суреті Германияда әйгілі, және ол kicker журналымен «Ғасыр суреті» деп танылды.

Футболдан кейінгі мансап

Ол 1995 жылы басталып, 1998 жылы қаржылық дауға байланысты отставкаға дейін жалғасқан екі жарым жыл бойы Hamburger SV президенті қызметін атқарды, және ол осы дауға жауапкершілікті өз мойнына алды. Дегенмен, Зилердің өзі бұл тәртіпсіздіктерге қатысы болған жоқ.

Тану

Сейлер әділдігі мен қарапайымдылығы үшін зор құрметке ие болған ойыншы еді және Гамбургте және айналасында оны әлі күнге дейін Uns Uwe (Батыс төменгі неміс тілінде: Біздің Уве) деп атайды. 1972 жылы DFB (Германия футбол федерациясы) оны Германия ұлттық құрамасының екінші құрметті капитаны етіп тағайындады (алғашқысы Фриц Вальтер болған). 2003 жылы ол туған қаласы Гамбургтің құрметті азаматы атанды; бұл награда спортшыға алғаш рет берілді. Сол жылы ол «Рахмет, футбол» ("Danke, Fußball") атты естеліктерін жариялады. 2005 жылы «Гамбургер СВ» стадионының алдында оның оң аяғын бейнелейтін алып ескерткіш ашылды.

Кинодағы рөлдері

Сейлер 1972 жылы танымал Хайнц Эрхардттың «Вилли балаға бесік шайқауды үйренеді» комедиясында (ағылшынша атауы: «Вилли бәрін басқарады») өзін-өзі сомдап, эпизодық рөлде ойнады.

Жеке өмір

1959 жылдан қайтыс болғанға дейін Уве Зилер әйелімен бірге Харксхайдте, қазір Гамбург агломерациясының Нордерштедт ауданында тұрды. Зилердің немересі Левин Озтунали да кәсіби футболшы.

Өлім

Силер 2022 жылдың 21 шілдесінде 85 жасында Нордерштедт қаласындағы үйінде қайтыс болды. Ол күні кешке Германия мен Австрия арасындағы UEFA әйелдер Еуро-2022 турнирінің ширек финалы алдында бір минут үнсіздік жарияланды. 2-ші Бундеслиганың келесі екінші ойын күнінде, Гамбург өз алаңында Ханса Ростокпен өткізген матчы, сондай-ақ DFB Кубогының бірінші турында да Силерді еске алу үшін бір минут үнсіздік сақталды. Бундеслигадағы HSV командасының өз алаңындағы матчында, Силердің клубтық карьерасын құрметтеп, қара киім киген жанкүйерлер "адал және қарапайым – барлық уақыттағы ең ұлы" ("Loyal und bescheiden der Größte aller Zeiten") деген баннерді көрсетті.