Кіріспе
Шотландтық jangle pop тобы Orange Juice – 1976 жылы Глазго қаласының Берсден елді мекенінде Nu Sonics деген атпен құрылған шотландтық jangle pop тобы. 1979 жылы олар Orange Juice болып өзгерді және пост-панк дәуірінде пайда болған шотландтық тәуелсіз музыка сахнасындағы ең маңызды топтардың біріне айналды. Олар Subway Sect, Television және Buzzcocks сияқты заманауи панк-топтардан, сондай-ақ 1960 жылдардың The Byrds және Velvet Underground сияқты өкілдерінен шабыттанды. Музыкалық тұрғыдан алғанда, топ көбінесе үйлеспейтін сияқты стильдер мен жанрларды біріктірді, мысалы, кантри, диско және панк. Топ 1980 және 1981 жылдары Алан Хорнның негізін салған Postcard Records тәуелсіз лейблінде өздерінің алғашқы синглдерін шығарды, олармен бірге шотландтық Josef K және Aztec Camera топтары да болды. Orange Juice-тің «нео акустикалық», дыңғыраған (jangly) гитаралық дыбысы – «Blue Boy» және «Simply Thrilled Honey» синглдерінде айқын байқалатын бұл дыбыс, Bluebells, Haircut One Hundred және The Smiths сияқты әртүрлі топтарға тікелей әсер еткен «The Postcard Sound» деп аталатын стильді қалыптастырды. Тәуелсіз сахнамен байланысы бар болғанына қарамастан, 1981 жылы топ Polydor Records үлкен лейблімен келісімшарт жасасты және олар үшін «You Can't Hide Your Love Forever» атты алғашқы альбомын жазды. Дегенмен, ішкі шиеленістер 1981 жылдың соңында топтың ыдырауына әкелді, ал 1982 жылдың соңында шыққан екінші альбомы көбірек поп сезімталдығын көрсетіп, гитаралық дыбысын диско әсерлерімен үйлестірді. Топтың ең табысты әні – «Rip It Up» (UK Top 40-қа кірген), синтезатордың көмегімен жазылды және Roland TB 303 қолданған алғашқы хит болды. «Rip It Up» 1983 жылдың ақпан айында Ұлыбритания сингл чартында 8-орынға жетті. Келесі синглдер бұрынғыдай сәтті болмады, бірақ топ сыншылардың жоғары бағасын алды және 1985 жылдың қаңтарында Ұлыбритания кеншілерінің ереуіліне арналған концерттен кейін таратылды. Олардың үш альбомы кейіннен бірнеше рет қайта шығарылды және жаңадан ремастерингтен өтті, ал 2010 жылы «Coals to Newcastle» атты кеңейтілген жинақ жарық көрді. Эдвин Коллинс топтың таратылуынан кейін жеке мансабында табысқа жетті, ал топтың басқа мүшелері – Джеймс Кирк, Дэвид МакКлимонт, Малкольм Росс және Зик Маника жеке жобаларында аз танымал болды. Топтың алғашқы құрамы 2008 жылы шотланд музыкасына тигізген әсері үшін құрметке ие болды, бірақ топ қайта құрылған жоқ.
Orange Juice were a Scottish jangle pop band founded in the Glasgow suburb of Bearsden as the Nu Sonics in 1976. They became Orange Juice in 1979, and became perhaps the most important band in the Scottish independent music scene that emerged in the post punk era, inspired by contemporary punk bands including Subway Sect, Television, and Buzzcocks but also 1960s acts, most notably the Byrds and the Velvet Underground. Musically, the band brought together styles and genres that often appeared incongruous, for example, country, disco and punk. The band released their first singles during 1980 and 1981 on the independent Postcard Records label founded by Alan Horne, along with fellow Scottish bands Josef K and Aztec Camera. Orange Juice's 'neo acoustic', jangly guitar sound – as evident in singles including "Blue Boy" and "Simply Thrilled Honey" – came to define 'The Postcard Sound' that directly influenced acts as diverse as the Bluebells, Haircut One Hundred and the Smiths. Despite their association with the independent scene, the band signed to the major label Polydor Records in 1981 and recorded their first album, You Can't Hide Your Love Forever for them. However, internal tensions led to splits in the band in late 1981, with their second album, released in late 1982, showing more pop sensibilities and combining their guitar based sound with disco influences. The band's only top 40 hit, "Rip It Up" was achieved with the aid of the synthesizer – it was the first hit to use the Roland TB 303. "Rip It Up" reached number 8 on the UK Singles Chart in February 1983. Subsequent singles failed to chart as highly, but the band continued to be critically acclaimed, finally splitting up in January 1985 after a gig for the UK miners' strike. Their three albums have been subsequently reissued and remastered on several occasions, with a major career spanning box set Coals to Newcastle released in 2010. Edwyn Collins pursued a successful solo career following the band's split, whilst other members James Kirk, David McClymont, Malcolm Ross and Zeke Manyika have had lower profile solo releases. The original line up of the band reunited once in 2008 to be honoured for their influence on Scottish music, but the band has never reformed.
Шығуы: Ню Соникс
Orange Juice тобының тамыры 1976 жылы Эдвин Коллинз бен оның колледж досы Алан Дункан (бас гитарада) құрған Nu Sonics тобынан бастау алады: топ Коллинз қолданған, қолжетімді Burns nu дыбыстық гитарасының атымен аталған. 1977 жылы бұрын панк-тобы The Machetes-те ойнаған екі студент – Стивен Дэйли мен Джеймс Кирк, топқа қосылды, ал бесінші мүше, Джефф Тейлор барабан ойнады. Топтың алғашқы концерті 1977 жылдың қараша айында Пейслидегі Silver Thread клубында өтті, онда Дэйли жетекші вокалда болды. Кейін Дэйли барабанға көшті, және төрттік құрамда одан әрі жергілікті концерттер өтті, оның ішінде 1978 жылдың қаңтарында Сателлит-Ситиде Steel Pulse-ді қолдаған концерт, сондай-ақ Johnny and the Self Abusers (кейін Simple Minds болып белгілі болған) тағы басқа. Дункан Hardgate Town Hall-дағы концерттен кейін топтан кетіп, қалған мүшелерді жаңа бас гитарист іздеуге қалдырды.
Пошта карталары жылдары
Дункан кеткеннен кейін көп ұзамай Коллинздің Глазго парктері бөліміндегі әріптесінің бірі, Дэвид МакКлимонт, бас гитарамен топқа қосылды және топ Orange Juice деп қайта аталды. Коллинз, Кирк, МакКлимонт және Дейлидің Orange Juice ретінде алғашқы концерті 1979 жылдың сәуірінде Глазго өнер мектебінің асханасында өтті. Эдинбург университетінің Teviot Row House-дегі келесі концертін Josef K тобынан Малкольм Росс жазды, және осыдан бір трек ("Felicity") флекси-диск ретінде басылып, жоспарланған фанзинмен таратылатын "Strawberry Switchblade" деп аталды, бұл атау кейіннен топтың достары және әсіресе Postcard Records компаниясының менеджері Алан Хорн құрған топқа шабыттандырып, қабылданды. Хорн 1979 жылы Коллинзбен бірге Orange Juice музыкасын жариялау үшін арналған фанзин жоспарлады. Фанзин ешқашан жарық көрмеді, бірақ флексинің бірнеше данасы Роберт Ходженс (Bluebells) жүргізген "Он Буйрық" фанзинінде таратылды. Дейли Teviot Row концертінен кейін көп ұзамай кетіп, жергілікті панк-тобы Fun 4-ке қосылды. Orange Juice-те Дейлидің орнын Крис Гордон барабанда алмастырды, бірақ Гордон бірнеше концертте сахналық қорқыныштан зардап шеккеннен кейін Postcard үшін "Falling and Laughing" атты дебюттік синглді жазуға көндірілді. Дебюттік сингл 1979 жылдың желтоқсанында Стратхавенде жазылды, Малкольм Росс A жағына, ал ойыншыл және инструменталды B жағына "Москва" гитарасын қосты, соңғысы 1980 жылғы Мәскеу Олимпиадасына арналған "темалық ән" ретінде жазылды. "Falling and Laughing" синглінің 1000-нан аспайтын данасы басылды, олардың көпшілігі "Felicity" флексиінің көшірмелерін қамтыды: 200 данасына топтың пошта карточкасы да қосылды. Орауыш мұқабасы және әуесқойлық таңбалау Postcard-тың үй жасаған эстетикасын қалыптастырды, ал лейблдің "Жас Шотландияның дыбысы" слоганы оны постпанктың көп бөлігінің қалыңдығы мен қайғысына реакция ретінде көрсетті. 1980 жылдың ақпанында жарық көрген "Falling and Laughing" Postcard-тың визиттік карточкасы болды: лирикалық және музыкалық тұрғыдан ол жастың тазалығын мақтап, қазіргі тәуелсіз музыкамен қарама-қарсы болды, ELO әнінен алынған диско бас сызығын Velvet Underground-ті еске түсіретін гитаралармен біріктірді. "Falling and Laughing" бірден Postcard Records-ті бақылауға болатын лейбл ретінде көрсетті, ал Josef K және Aztec Camera-ның келесі релиздері шотландтық поптың жаңа толқынының алдыңғы шебінде екендігін бекітті. Бірақ "Orange Juice" "Жас Шотландияның дыбысын" бейнеледі, Коллинздің сахнадағы мінез-құлқы, қайырымдылық дүкендерінің сәні және кейде өзін-өзі пародизациялау лагерь эстетикасын мачолық рок-н-ролл стереотиптерінен бас тартумен біріктірді. Тікелей эфирде өнер көрсетулер шатақ болуы мүмкін, гитаралар көбінесе дұрыс емес реттелген, ал әндер барабандар, бас және гитаралар бір-бірінен қашып кеткенде жиі тоқтатылды. Кейде көрермендер топқа жаулықпен қарады, оларды әйелдік және рокқа қарсы деп есептеді. Дегенмен, Глазгодағы, содан кейін Эдинбургтегі концерттер үлкен жанкүйерлерді тарта бастады: Josef K-мен бірлескен маңызды концерттер "Postcard" түндері ретінде сатылды, соның ішінде 1980 жылдың сәуірінде Глазго техникалық колледжінде өткен "Funky Glasgow Now" шоуы бар. Топтың дебюттік синглінен кейін "Postcard 7" сериясы жарық көрді: "Blue Boy", "Simply Thrilled Honey" және "Poor Old" Soul 1980 және 1981 жылдары. Тәуелсіз чарттарда көрнекті орын алуға жеткілікті сатылымдар болды, бұл Лондондағы музыка баспасөзінен қызығушылық тудырды, олардың көпшілігі топтың сахнадағы әрекеттеріне таң қалды. Radio One DJ Джон Пилдің екі сессиясын жазуға шақырулар келді, ал 1980 жылдың күзінде топ Пилдің сүйіктілері The Undertones ұлттық гастроліне шақырылды, бұл одан әрі танылды. Осы концерттердің бірі Нотингемдегі Рок-Ситиде болды: қолдаушы топ ретінде Orange Juice бұл қазірдің өзінде аңызға айналған орында (1980 жылдың 11 желтоқсанында) ойнаған алғашқы топ болды. Postcard альбомы үшін демо-жазбалар 1981 жылы Глазгодағы Hellfire Studios-те бір күнде жасалды, жұмыс атауы Ostrich Churchyard. Дебюттік альбомын кең аудиторияға жеткізу үшін Postcard Rough Trade Records-ке осы демо-жазбалармен жүгінді, Rough Trade 1981 жылдың жазында Лондонда жаздыру сессияларын қаржыландыруға келісті, дебюттік альбомды таратуға уәде берді, ал Postcard-қа көркемдік еркіндігін сақтауға мүмкіндік берді. Альбом 1981 жылдың тамызында Лондондағы Regent's Park студиясында Scritti Politti продюсері Адам Кидронның қолдауымен жазылды. Ол Scritti-дің "The "Sweetest Girl"" әнін шағын кроссоверлік хитке айналдырған дыбысты имитациялау үшін, қосымша вокалдармен, мүйіздермен және клавиатуралармен топтың гитаралық дыбысын күшейтуге тырысты. Кейіннен Orange Juice осы сессиялардың таспаларын алып, Polydor-ке қол қойды, Postcard-тың құлауын жеделдетті (Postcard-та жоспарланған бесінші Orange Juice синглі "Wan Light" жарық көрмеді). Orange Juice-тың Postcard Records дәуірінің тарихы 2015 жылғы "Big Gold Dream" деректі фильмінде көрсетілген.
Дебюттік альбом
Дебюттік «You Can't Hide Your Love Forever» альбомы 1982 жылдың ақпанына дейін жарық көрмеді және ара-жіс пікірлер алды, топтың көп жылдық жанкүйерлеріне қосымша әншілер мен синтезаторлардың қолданылуы жағымсыз болды. Алайда, кейіннен альбом сол дәуірдің классикасы және C86 буынына, сондай-ақ одан кейінгі музыканттарға зор ықпал еткен туынды деп есептеледі. Альбом шыққан кезде топтың құрамы жаңарып үлгерген: 1981 жылдың тамызында Josef K тобы тарады, Коллинз гитарист Малкольм Россты топқа шақырды, осылайша топ бес адамнан құралды. Бұл жағдайға байланысты кейбір дау-дамайлар туды, Дейли мен Кирк топтың бастапқы дыбысын жоғалтып жатқанын сезінді (әсіресе Дейли 1981 жылдың қазанында шыққан Аль Гриннің классикалық туындысының кавері – «L.O.V.E Love» сингліне қарсылық білдірді). Коллинз баспасөз беттерінде Кирк пен Дейлидің жағында болғаны туралы хабарлар тарады, бірақ ол Малкольм Росс пен бас гитарист Дэвид Маклаймонтпен бірге топтан кетуге шешім қабылдады. Коллинз, Росс және Маклаймонт 1981 жылдың күзінде бірнеше концертте, Зек Маника 1982 жылдың қаңтарында Лондон Venue-де алғаш рет сахнаға шыққанға дейін, уақытша барабаншылармен үштік ретінде өнер көрсетті. Осылайша, 1982 жылдың басында «You Can't Hide Your Love Forever» альбомын насихаттау үшін гастрольдік турға шыққан топ, оны жазған құрамнан өзгеше болды: Джеймс Кирк жазған ескі материалды ескермегенде («Felicity», «Wan Light», «You Old Eccentric», «Three Cheers for Our Side»), топ көбінесе жаңа, поп стиліне жақын әндерді алғаш рет орындау үшін концерттерді пайдаланды, олардың ішінде The Staple Singers-дің «I'll Take You There» кавері, болашақ «I Can't Help Myself» (The Four Tops туралы айтумен) және «In Spite of It All» әні бар еді, кейіннен ол 1982 жылдың жазында «Two Hearts Together» синглі ретінде қайта аталды. Соңғы сингл Зек Маниканың бірлесіп жазған «Hokoyo» әнімен бірге қос A-жақ ретінде шығарылды, ән шона тілінде жазылған мәтінге ие болды, бұл топтың бастапқы гитараға негізделген дыбысынан алыстап, әртүрлі және эклектикалық музыкалық палитраға бет бұрғанын көрсетті.
Жетістікті өлшеңіз
Телевизия мен БАҚ-та жиі көрсетілуіне қарамастан, Orange Juice тобының 1982 жылы шыққан екі синглы да күтілгеннен төмен нәтиже көрсетті. Дегенмен, 1982 жылдың қараша айында жарық көрген Rip It Up альбомынан сол аттас сингл шықты, ол 1983 жылдың ақпанында Ұлыбритания сингл тізімінде 8-орынға дейін көтерілді. Chic және Buzzcocks топтарына сілтеме жасаған бұл сингл, Orange Juice-ді «жаңа поп» сахнасының ең жарқын топтарының бірі ретінде нығайтты. Сингл екі есте қаларлық Top of the Pops бағдарламасында орындалды, олардың бірінде бас гитаршы Дэвид МакКлимонт мас күйде көрермендер қатарына құлап, нәтижесінде оларды бағдарламаға қабылдаудан бас тартты. Диджей Дженис Лонг топты қолдап, 1983 жылдың наурыз айында тағы екі Radio One Sessions-ты тапсырыс берді (бұл жазбалар коммерциялық мақсатта шығарылмады және қазіргі таңда BBC архивінен жоғалып кеткені болжанып отыр), ал Smash Hits сияқты журналдар да топты жариялап тұрды (оның редакторы Ян Кранна кейіннен топтың менеджері атанды). Алайда, «Rip It Up» синглынан кейін шыққан «Flesh of My Flesh» әні бұрынғы табысқа жете алмады, 1983 жылдың көктемінде 41-орынға ғана ие болды.
Кейінгі жылдар
Жаңа сингл "Place in my Heart" 1983 жылғы қазан айына жоспарланған, ол келесі айда шығатын альбомға көңіл көтеруші ретінде қарастырылған. Бірақ, Росс пен МакКлаймонт музыкалық айырмашылықтарды келтіре отырып, топтан кеткеннен кейін екеуі де жарияланбады: төрт мүшеден тұратын Orange Juice тобының соңғы өнер көрсетуі 1984 жылғы 6 тамызда Хакнидегі Виктория паркінде ашық ауа фестивалінде болды. Альбомдық жазбалардан құрастырылған, алты тректен тұратын "Texas Fever" мини-альбомы 1984 жылғы наурызда шықты, бірақ "Bridge" атты жалғыз синглының арқасында хитке айнала алмады. Осыдан кейін Orange Juice тобының негізгі құрамы Коллинз бен Маникия болды, олар Клэр Кенни бас гитарада, ал Джонни Бриттен гитарада және Пол Херд бас гитарада тікелей орындауға қатысты. Деннис Бовелл продюсерлік еткен альбом The Velvet Underground тобының үшінші альбомына сілтеме жасай отырып аталды. Сынақшылардың жоғары бағасын алған бұл альбомның көк көзді соул әсері 1980-ші жылдардағы басқа шотландтық топтарға, соның ішінде Wet Wet Wet және Hue and Cry-ға осы жанрдан шабыттанды. Альбомның жетекші синглы "What Presence?!" Дерек Джарманның бейнеклипімен ерекшеленді, бірақ 40-қа кіре алмады, ең жоғары көрсеткіші 47-орынды құрады, ал "Lean Period" синглы ғана 75-орынға енді. Альбом 1984 жылдың күзінде "The Artisans" турнесі арқылы насихатталды, онда Стив Скиннер Бриттеннің орнына гитарада ойнады, бірақ осы кезде концерт алаңдары мен көрермендер саны азайды (және 1984 жылғы желтоқсандағы Лондон Лицеуміндегі соңғы концерт нашар сатылымдарға байланысты тоқтатылды). Orange Juice тобының Зеке Маникияның иммиграциялық мәртебесіне байланысты халықаралық турнелерге қатыса алмауы, сондай-ақ альбомнан үшінші сингл шығаруға вето қойылуы, рекордтық лейблдің басқа топтарға назар аударуы Коллинздің наразылығын тудырды, бұл Polydor компаниясымен қарым-қатынасты шиеленістірді. Сонымен қатар, Коллинздің бұрынғы мектеп досы Пол Куиннмен бірге Алан Хорнның Swampland Records лейблінде материал шығару туралы шешімі Polydor компаниясымен қарым-қатынасты одан әрі нашарлатты. Топтың соңғы концерті 1985 жылғы қаңтарда Ұлыбританиядағы шахтерлер ереуіліне арналған концертте өтті, онда олар бірінші болып өнер көрсетті (Aztec Camera және Everything but the Girl алдында), бұл жартылай толмаған залға олардың соңғы концерті екенін жариялады. Олардың соңғы әні Кевин Джонсонның әніне жазылған "Rock and Roll (I Gave You the Best Years of My Life)" болды. Топ тарағаннан кейін Маникия Polydor үшін жеке альбом жазды, ол 1985 жылы "In a Nutshell" атты Orange Juice тобының үздік хиттері альбомын шығарды, ал Коллинз сол жылы Creation Records компаниясымен келісімшартқа отырды, оның жеке дебюттік синглы "Don't Shilly Shally" 1986 жылы Creation компаниясының Elevation Records бөлімшесінде жарық көрді.
Мұра
Ұзаққа созылған коммерциялық табысқа ие болмаса да, Orange Juice Ұлыбританиядағы кейінгі инди-поп және инди-рок сахналарына зор ықпал етті. Ең бастысы, сыншылар The Smiths тобының Коллинздің өлеңдеріне қарыз екенін жиі айтатын, ал 1980-жылдардың соңындағы бірқатар басқа топтар Orange Juice және басқа Postcard Records әртістерін өздеріне үлгі етті. C86 сахнасында Orange Juice әндерін орындаған (мысалы, The Wedding Present) немесе олардың дыбысының элементтерін қабылдаған (мысалы, Mighty Mighty, The Chesterf!elds, The June Brides, The Bodines) көптеген топтар кездесті. Халықаралық аренада Orange Juice Жапониядағы неоакустикалық қозғалысқа да әсер етті, Flipper's Guitar тобы 1989 жылы шыққан дебюттік альбомын Джеймс Кирктің "Three Cheers for Our Side" шығармасының атымен атады. 1990-жылдары жаңадан жанданған Postcard Records тобының ерте синглдарының жинағы жарық көрді, ал 1993 жылы "Blue Boy" қайта басылымымен бірге Ostrich Churchyard альбомының демо жазбалары шығарылды. Polydor олардың ең танымал туындыларын бір жинаққа біріктірді – The Esteemed – The Very Best of Orange Juice. 2000-жылдары Franz Ferdinand, Hatcham Social, The Drums және The Cribs сияқты гитаралық топтар Orange Juice-ді өздеріне ықпал еткен топ ретінде мойындады, бұл оларға деген жаңа қызығушылықты тудырды. Franz Ferdinand лейблі Domino Recording Company барлық төрт Polydor альбомын винил және CD форматында қайта басып шығарды, сондай-ақ 2010 жылы 6 CD/DVD жинағы Coals to Newcastle жарық көрді. Эдвин Коллинз концерттерінде Orange Juice әндерін орындауды жалғастыруда. Малкольм Росс бастапқыда Коллинздің концерттік тобының құрамында болғанмен, ал Кирк, Маника және Маклаймонт үзілістермен жаздырып, орындауларын жалғастырып келеді, бірақ топ ешқашан қайта құрылған жоқ. Бүгінгі күнге дейін топтың алғашқы құрамы 2008 жылы бір рет ғана көпшілік алдында қайта қосылды, осы жылы олар шотланд музыкасына тигізген әсері үшін Nordoff Robbins музыкалық қорымен марапатталды.