USS Duncan эсминец тарихы

Кіріспе

USS Дункан (DD 874) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Gearing» классындағы эсминеці, капитан Сайлас Дунканға (1788–1834) арналған үшінші кеме. Кеме 1944 жылдың 22 мамырында Техас штатының Оранж қаласындағы «Consolidated Steel Corporation» компаниясында салынды, 1944 жылдың 27 қазанында Д.С. Тейер ханым суға түсірді және 1945 жылдың 25 ақпанында қолданысқа берілді. Кеме 1980 жылы батып кетті.

Қызмет тарихы

Дункан 1945 жылғы 2 маусымда Норфолктен Тынық мұхитына қарай жол тартты. Сан-Диего мен Перл-Харборда тоқтағаннан кейін, 1 тамызда Уэйк аралына жасалған шабуылдар кезінде «Каботпен» бірге күзет және ұшақтарды қадағалау міндетін атқарды. Эниветокқа тоқтағаннан кейін, Окинаваға барып, 7-ші флотқа қосылды. Дункан 1946 жылдың 25 наурызына дейін Қиыр Шығыста қызмет етті, содан кейін батыс жағалауға қайтып, 28 сәуірде Сан-Диегоға жетті. Келесі жыл бойы Дункан батыс жағалауда жаттығулар жасады, өзінің оперативтік дағдыларын және дайындығын жоғары деңгейде ұстады. 1947 жылдың мамыр айында Сан-Диегодан шығып, бес айлық сапармен Таяу Шығысқа бет бұрды. АҚШ-қа оралғаннан кейін, Дункан әуе кемелері мен су асты кемелерімен жағалау операцияларын жалғастырды. 1948 жылдың 1 наурызында кемеде болған жарылыстан 2 адам қаза тауып, 14 адам жарақат алды. «Көк жағы едәуір зақымданды және су түбіндегі тесіктен артқы бөлік суға батты». Калифорния штатының Лонг-Бич қаласында жөндеу жұмыстарынан кейін, кеме 1949 жылдың қаңтарына дейін флотқа қосылып жаттығулар жасады, содан кейін тағы да батыс Тынық мұхитына, бұл жолы сегіз айға сапарлады. 1949 жылдың 18 наурызында Дункан DDR 874 ретінде қайта жіктелді. 1950 жылдың қарашасында Дункан 7-ші флотқа қосылу үшін Корея суларына кірді. Дункан Кореяда үш рет әскери міндеттерді орындады. Ол авианосецтердің ұшақтарын күзетті және линкорлардың су асты кемелеріне қарсы эскорттық қызметін атқарды; миналарды жоятын кемелерді қолдап, жаудың байланысын бұзу үшін жағалауға бомба тастады; Солтүстік Кореяның миналарды жоятын кемелері мен балық аулау кемелеріне қарсы патрульдік қызмет атқарды. Осы арқылы ол Біріккен Ұлттар Ұйымының жағалаудағы әскерлеріне теңіз арқылы көрсетілген үлкен қолдауына үлкен үлес қосты. 1953 жылы Корея соғысы аяқталғаннан кейін Дункан Тынық мұхитында жұмысын жалғастырды, Батыс жағалаудағы оқу және техникалық қызметтерді Таяу Шығыс міндеттерімен ауыстырып отырды. Ол Австралия, Жапония, Филиппин, Тайвань, Гонконг және Тынық мұхитының көптеген аралдарына сапарлады. 1960-1961 жылдары Дункан FRAM бағдарламасына қатысты және Лонг-Бич әскери кеме жасау зауытында кең ауқымды жөндеу және жаңғырту жұмыстарынан өтті. Вьетнам соғысы кезінде Дункан Тонкин шығанағындағы «Янки станциясында» әуе кемелерінің ұшақтарын күзетті, «Теңіз айдаһары» және «Базар уақыты» операцияларына қатысты, іздеу және құтқару жұмыстарын жүргізді және теңіз артиллериясының қолдау миссияларын орындады. Дункан 1971 жылдың 15 қаңтарында қызметтен босатылды, 1974 жылдың 1 ақпанында әскери кемелер тізілімінен шығарылды және 1980 жылдың 31 шілдесінде Калифорния жағалауында нысана ретінде батты.

Duncan, converted to a radar picket destroyer during her post shakedown overhaul, sailed from Norfolk on 2 June 1945 for the Pacific, and after touching down at San Diego and Pearl Harbor, joined Cabot for screening and plane guard duty during the strikes on Wake Island of 1 August. After calling at Eniwetok, she continued to Okinawa to join the 7th Fleet for patrol duty off the Chinese and Korean coasts during the landing of occupation troops at Tsingtao, Taku, and Incheon. Duncan served in the Far East on occupation duty until 25 March 1946 when she sailed for the west coast, arriving at San Diego on 28 April. For the next year Duncan trained along the west coast, keeping high her operational skills and readiness. In May 1947 she departed San Diego for a five month cruise to the Far East, where she visited Okinawa, Japan, and China. On her return to the States, Duncan resumed coastal operations with both aircraft and submarines. On 1 March 1948 she suffered 2 killed and 14 injured in an explosion on board. She "suffered considerable damage at the stern and the flooding of the after compartment from a hole at the water line." After repairs at Long Beach, California, the destroyer rejoined the fleet for training until January 1949, when she again sailed for the western Pacific, this time for eight months. Duncan was reclassified DDR 874 on 18 March 1949. Duncan operated between San Diego and Pearl Harbor until November 1950 when she steamed into Korean waters to join the 7th Fleet. Duncan served a total of three tours off Korea during the fighting. She sailed as plane guard for carriers and as anti submarine escort for battleships; she fired shore bombardments in support of minesweepers and to interdict enemy communications; she patrolled against North Korean minesweepers and fishing craft. Through all she added her significant contribution to the vast sea borne support of the United Nations troops ashore. After the end of the Korean fighting in 1953, Duncan remained busy in the Pacific, alternating Far Eastern duty with training and maintenance on the west coast. She visited Australia, Japan, the Philippines, Taiwan, Hong Kong, and many islands of the Pacific. During 1960–1961 Duncan entered the FRAM program, and underwent extensive overhaul and modernization at Long Beach Naval Shipyard. During the Vietnam War Duncan served as plane guard for aircraft carriers on "Yankee Station" in the Gulf of Tonkin, participated in Operations "Sea Dragon" and "Market Time", patrolled on search and rescue duties, and carried out naval gunfire support missions. Duncan was decommissioned on 15 January 1971, struck from the Naval Vessel Register on 1 February 1974, and sunk as a target off California on 31 July 1980.

Марапаттар

Дункан Корея соғысы үшін жеті шайқас жұлдызын алды.