АҚШ Әскери-теңіз күштерінің "Миссури" линкор кемесінің саяхаты

Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Айова класындағы линкоры.

09:30-ға қарай жапон елшілері кетіп қалды. 5 қыркүйектің түстен кейін Халси өзінің штаб-квартирасын "Оңтүстік Дакота" линкорына көшірді, ал ертесі күні "Миссури" Токио шығанағынан жолға шықты. "Солғайлық кілем" операциясының аясында ол Гуамда елге қайтып бара жатқан жолаушыларды алды, содан кейін Гавайиға эскортсыз бет алды. Ол 20 қыркүйекте Перл-Харборға жетті және 28 қыркүйектің түстен кейін адмирал Нимицтің туын көтеріп, қабылдау рәсіміне қатысты.

Соғыстан кейінгі кезең (19461950)

Келесі күні "Миссури" Перл-Харбордан АҚШ-тың шығыс жағалауына қарай жолға шықты. 23 қазанда Нью-Йоркке жетіп, Атлантика флотының бас қолбасшысы адмирал Джонас Инграмның туын көтерді. Төрт күннен кейін, соғыс кемесі 21 зеңбірекпен салют берді (сол күні берілген үш салюттің біріншісі), ал президент болған Трумэн Теңіз күніне арналған рәсімдерге келді. Нью-Йорк әскери-теңіз кеме жасаушылығында жөндеу жұмыстарынан кейін, Mark 8 отты басқару радарлары Mark 13 үлгілерімен ауыстырылды және Кубаға оқу сапарынан кейін "Миссури" Нью-Йоркке қайта оралды. 1946 жылдың 21 наурызында түстен кейін ол АҚШ-тағы Түркия елшісі Мунир Эртегуннің мәйітін қабылдады. 22 наурызда Гибралтарға аттанды, 5 сәуірде Босфорға жетіп, Стамбулға дейін тоқтады. Ол елшінің мәйітін тасымалдау және жерлеу рәсімдері кезінде 19 зеңбірекпен салют беріп, толық құрмет көрсетті. "Миссури" 9 сәуірде Стамбулдан шығып, келесі күні Грекияның Пирей қаласындағы Фалерон шығанағына кірді, онда Грекия үкіметінің өкілдері мен коммунизмге қарсы азаматтар оны қарсы алды. Грецияда EAM ELAS деген коммунистерге жақын солшыл қарсылық ұйымы мен елден қуылған Грекия үкіметі арасында азаматтық соғыс болып жатқан еді. АҚШ мұны Кеңес Одағын тоқтату доктринасының жаңа сынағы ретінде қарастырды. Сонымен қатар, кеңестіктер Италиямен жасалған бейбіт келісімге Додеканез аралдарын қосуды және Қара теңіз бен Жерорта теңізі арасындағы Дарданелл бұғазы арқылы өтуді талап етіп отырды. "Миссуридің" Жерорта теңізінің шығысына сапары Американың аймаққа стратегиялық міндеттемесін көрсетті. Бұқаралық ақпарат құралдары оны Грекия мен Түркияның тәуелсіздігін сақтаудағы АҚШ мүддесінің символы деп жариялады. "Миссури" 26 сәуірде Пирейден шығып, 9 мамырда Норфолкке жеткенше Алжир мен Танжерде тоқтады. Ол 12 мамырда адмирал Митчердің 8-ші флотына қосылу үшін Кулебра аралына аттанды, бұл Теңіз күштерінің соғыстан кейінгі алғашқы ірі Атлантикалық оқу маневрі болды. 27 мамырда Нью-Йоркке оралып, келесі жылды Атлантика жағалауында Дэвис бұғазына дейін солтүстікке және Кариб теңізіне дейін оңтүстікке қарай түрлі оқулармен өткізді. 3 желтоқсанда Солтүстік Атлантикадағы атыс кезінде "Литтл Рок" жеңіл крейсерінен атылған жұлдызды снаряд соғыс кемесіне тиіп, бір экипаж мүшесі қаза танып, үш адам жарақат алды. "Миссури" 1947 жылдың 30 тамызында Рио-де-Жанейроға жарты шардағы бейбітшілік пен қауіпсіздікті сақтау жөніндегі Америкааралық конференцияға келді. Президент Трумэн 2 қыркүйекте Рио шартына қол қоюды тойлау үшін кемеге отырды, бұл Монро доктринасын кеңейтіп, қол қойған кез келген американдық елге шабуыл жасау барлық елге шабуыл ретінде қарастырылатынын белгіледі. Трумэн отбасы 1947 жылдың 7 қыркүйегінде "Миссуриге" мініп, АҚШ-қа оралды және 19 қыркүйекте Норфолкке түсті. Нью-Йорктегі жөндеу жұмыстары 23 қыркүйектен 10 наурызға дейін жүргізілді, оның барысында радарлық жабдықтар жаңартылды. SK 2 жүйесі SR 3 радарымен ауыстырылды, екі SG отты басқару радары алынып тасталды, алдыңғы антеннасы жақсартылған SG 6-мен, артқы SG-сы SP биіктік табу радарымен ауыстырылды; Mark 25 отты басқару радарлары Mark 37 директорларының шатырларындағы Mark 12/22 комбинацияларын алмастырды. Жөндеуден кейін кеме Гуантанамо шығанағында жаттығудан өтті. 1948 жылдың жазы курсанттар мен резервтік оқу-жаттығу круиздеріне арналды. Сондай-ақ 1948 жылы "Миссури" тікұшақ бөлімін қабылдаған алғашқы соғыс кемесі болды, олар пайдалы және құтқару жұмыстары үшін екі Sikorsky HO3S 1 тікұшағын пайдаланды. "Миссури" 1948 жылдың 1 қарашасында Норфолктан Дэвис бұғазына үш апталық Арктикадағы суық ауа райы бойынша оқу сапарына шықты. Келесі екі жыл ішінде "Миссури" Нью-Англия жағалауынан Кариб теңізіне дейінгі жаттығуларға қатысып, екі рет жазғы оқулар өткізді. Ол Норфолк әскери-теңіз кеме жасаушылығында 1949 жылдың 23 қыркүйегінен 1950 жылдың 17 қаңтарына дейін жөндеуден өтті. 1940-шы жылдардың екінші жартысында АҚШ-тың әртүрлі қызмет салалары өздерінің қорларын Екінші дүниежүзілік соғыс деңгейінен азайтып келді. Әскери-теңіз флоты үшін бұл әртүрлі типтегі бірнеше кемелерді жоюға және оларды ұсақтауға сатуға немесе жағалауға шашырап кеткен әртүрлі АҚШ Әскери-теңіз флотының резервтік флоттарының біріне орналастыруға әкелді. Осы қысқартудың бір бөлігі ретінде Айова класының үш линкоры деактивацияланды және қызметтен шығарылды, бірақ президент Трумэн "Миссуридің" қызметтен шығарылуына рұқсат беруден бас тартты. Қорғаныс министрі Луис Джонсонның, Әскери-теңіз флоты министрі Джон Л. Салливанның және Бас әскери-теңіз офицері Луис Е. Денфельдтің кеңесіне қарамастан, Трумэн "Миссуриді" активті флотта сақтауға бұйрық берді, бұл оның соғыс кемесіне деген әуесқойлығымен және оның қызы Маргарет соғыс кемесіне ат қойғандығымен байланысты болды. Капитан Уильям Д. Браун 10 желтоқсанда жөндеу кезінде соғыс кемесінің басқаруын өз қолына алды. Ол кезде АҚШ-тағы жалғыз соғыс кемесі болған "Миссури" жөндеуден кейінгі алғашқы оқу жаттығуына Hampton Roads-тан шығып бара жатқанда, 1950 жылдың 17 қаңтарында таңертең Thimble Shoal Lighthouse-дан 1,6 шақырым (3 км) қашықтықта жерге отырды. Ол негізгі каналдан үш кеме ұзындығына қашықтықтағы лайлы суға тиді. Бұл қате Браунның мұндай үлкен кемені басқару тәжірибесінің жетіспеуі сияқты көптеген факторлардың салдары болды. Жерге отыру өте жоғары толқын кезінде болды, бұл оны босатуды одан да қиын етті, сондай-ақ корпусына кіріп кеткен тастамал анкердің болуы да қиындық тудырды. Оқ-дәрілерді, жанармайды және азық-түлікті түсіргеннен кейін, соғыс кемесі 1 ақпанда буксирлердің, понтондық кемелердің, жағажай жабдықтарының және толқынның көтерілуінің көмегімен судан шығарылды. Соңғы Әскери-теңіз тергеу кеңесінен кейін Браун мен оның үш офицері сотқа тартылды. Браун басқарушылықтан алынып, оның бағыныштылары сөгіс алды. Капитан Гарольд Пейдж Смит 7 ақпанда басқаруды өз қолына алды, оның басшылығымен кеме оқу міндеттеріне берілді, Джонсонның шығындарды қысқарту әрекетінің нәтижесінде. Пейдж Смит 19 сәуірде капитан Ирвинг Дюкпен ауыстырылды.

The next day, Missouri departed Pearl Harbor bound for the East Coast of the United States. She reached New York City on 23 October and hoisted the flag of Atlantic Fleet commander Admiral Jonas Ingram. Four days later, the battleship fired a 21 gun salute (the first of 3 that day) as Truman—who had since become President of the United States—boarded for Navy Day ceremonies. After an overhaul in the New York Naval Shipyard that included the replacement of the Mark 8 fire control radars with Mark 13 models, and a training cruise to Cuba, Missouri returned to New York. During the afternoon of 21 March 1946, she received the remains of the Turkish Ambassador to the United States, Munir Ertegun. She departed on 22 March for Gibraltar, and on 5 April anchored in the Bosphorus off Istanbul. She rendered full honors, including the firing of 19 gun salutes during the transfer of the remains of the late ambassador and again during the funeral ashore. Missouri departed Istanbul on 9 April and entered Phaleron Bay, Piraeus, Greece, the following day for a welcome by Greek government officials and anti communist citizens. Greece had become the scene of a civil war between the pro communist dominated left wing resistance organization EAM ELAS and the returning Greek government in exile. The United States saw this as an important test case for its new doctrine of containment of the Soviet Union. The Soviets were also pushing for concessions in the Dodecanese to be included in the peace treaty with Italy and for access through the Dardanelles strait between the Black Sea and the Mediterranean. The voyage of Missouri to the eastern Mediterranean symbolized America's strategic commitment to the region. News media proclaimed her a symbol of US interest in preserving Greece and Turkey's independence. Missouri departed Piraeus on 26 April, touching at Algiers and Tangiers before arriving at Norfolk on 9 May. She departed for Culebra Island on 12 May to join Admiral Mitscher's 8th Fleet in the Navy's first large scale postwar Atlantic training maneuvers. The battleship returned to New York City on 27 May, and spent the next year steaming Atlantic coastal waters north to the Davis Strait and south to the Caribbean on various training exercises. On 3 December, during a gunnery exercise in the North Atlantic, a star shell fired by the light cruiser Little Rock accidentally struck the battleship, killing one crewman and wounding three others. Missouri arrived at Rio de Janeiro on 30 August 1947 for the Inter American Conference for the Maintenance of Hemisphere Peace and Security. President Truman boarded on 2 September to celebrate the signing of the Rio Treaty, which broadened the Monroe Doctrine by stipulating that an attack on any one of the signatory American countries would be considered an attack on all. The Truman family boarded Missouri on 7 September 1947 to return to the United States and disembarked at Norfolk on 19 September. Her overhaul in New York, which lasted from 23 September to 10 March 1948 included upgrading most of her radar suite. The SK 2 system was replaced by a SR 3 radar and both SG fire control radars were removed, an improved SG 6 replaced the forward antenna and the aft SG was exchanged for a SP height finding radar; Mark 25 fire control radars replaced the combination Mark 12/22 installations on the roofs of the Mark 37 directors. After the overhaul, the ship worked up at Guantanamo Bay. The summer of 1948 was devoted to midshipman and reserve training cruises. Also in 1948, Missouri became the first battleship to host a helicopter detachment, operating two Sikorsky HO3S 1 machines for utility and rescue work. The battleship departed Norfolk on 1 November 1948 for a second three week Arctic cold weather training cruise to the Davis Strait. During the next two years, Missouri participated in exercises from the New England coast to the Caribbean, alternated with two midshipman summer training cruises. She was overhauled at Norfolk Naval Shipyard from 23 September 1949 to 17 January 1950. Throughout the latter half of the 1940s, the various service branches of the United States had been reducing their inventories from their World War II levels. For the Navy, this resulted in several vessels of various types being decommissioned and either sold for scrap or placed in one of the various United States Navy reserve fleets scattered along the coasts. As part of this contraction, three of the Iowa class battleships had been de activated and decommissioned but President Truman refused to allow Missouri to be decommissioned. Against the advice of Secretary of Defense Louis Johnson, Secretary of the Navy John L. Sullivan, and Chief of Naval Operations Louis E. Denfeld, Truman ordered Missouri to be maintained with the active fleet partly because of his fondness for the battleship and partly because the battleship had been christened by his daughter Margaret. Captain William D. Brown assumed command of the battleship on 10 December while she was being overhauled. Then the only US battleship in commission, Missouri was proceeding from Hampton Roads on her first training exercise at sea since the overhaul, early on 17 January 1950 when she ran aground 1.6 mile (3 km) from Thimble Shoal Light, near Old Point Comfort. She hit shoal water a distance of three ship lengths from the main channel. The error resulted from a combination of many factors, including Brown's inexperience maneuvering such a large ship. The grounding occurred during a particularly high tide making the effort to free her even more difficult as did having an abandoned anchor becoming embedded in her hull. After off loading ammunition, fuel and food to lighten the battleship, she was refloated on 1 February with the aid of tugboats, pontoons, beach gear and a rising tide. After the subsequent Naval Board of Inquiry, Brown and three of his officers were court martialled. Brown was relieved of command and his subordinates were reprimanded. Captain Harold Page Smith assumed command on 7 February as the Missouris repairs were being completed. Having repaired morale aboard during his tenure as the ship was relegated to training duties in an effort to cut costs by Johnson, Page Smith was replaced by Captain Irving Duke on 19 April.

Корея соғысы (1950-1953 жж.)

1950 жылы Корея соғысы басталды, осыған байланысты АҚШ Біріккен Ұлттар Ұйымы (БҰҰ) атынан араласуға кірісті. Президент Трумэн Жапонияда орналасқан АҚШ әскерлеріне Оңтүстік Кореяға кіруді бұйырды. Трумэн сондай-ақ АҚШ-тағы әскерлерді, танктерді, истребительдер мен бомбалаушы ұшақтарды, сондай-ақ Корея Республикасын қолдау үшін күшті теңіз күштерін Кореяға жіберді. Теңіз күштерін дамыту аясында "Миссури" Тынық мұхиты флотына қосылып, 19 тамызда Норфолктен БҰҰ күштеріне қолдау көрсету үшін Корея түбегіне аттанды. Миссияның шұғыл сипатымен байланысты, 20 тамызда Солтүстік Каролина жағалауындағы дауыл кезінде тікұшақтары кеменің артқы бөлігінен ұшып кетіп, Перл-Харборға жеткенде шамамен бір апталық жөндеу жұмыстары қажет болды. "Миссури" 14 қыркүйекте Кюсюдің батысына жетіп, контр-адмирал Аллан Эдвард Смиттің штаб-квартирасына айналды. Корея суларына жеткен алғашқы американдық соғыс кемесі 15 қыркүйекте Самчоктың нысандарын атқылады, мақсаты Инчхонға түскен әскерлерден назарды аударту болды. Жапонияның Сасебо қаласына толықтыру үшін келгеннен кейін, кеме 19 қыркүйекте Инчхонға жетіп, солтүстікке шегінетін Солтүстік Корея әскерлерін бомбалауды бастады. 10 қазанда ол 5-ші крейсерлік дивизияның командирі контр-адмирал Джон М. Хиггинстің штаб-квартирасына айналды. 14 қазанда Сасебоға келді, онда 7-ші флоттың командирі вице-адмирал А. Д. Струблдің штаб-квартирасы болды. Кореяның шығыс жағалауында "Вэлли Фордж" әуе кемесін сүйемелдегеннен кейін, ол 12-26 қазан аралығында батыс жағалаудағы Чонджин және Танчон аудандарында, сондай-ақ Вонсанда бомбалау миссияларын жүргізді. Осы кезеңде комедиялық актер Боб Хоуп соғыс кемесіне келіп, экипаж үшін үш қойылым қойды. Макартурдың Инчхондағы десанттары Корея Халық Армиясының (КХА) жабдықтау желілерін үзіп тастады; нәтижесінде КХА Оңтүстік Кореядан Солтүстік Кореяға ұзақ шегінуді бастады. Бұл шегінуді Қытай Халық Республикасы (ҚХР) тығыз бақылады, себебі БҰҰ-ның Кореяға қарсы шабуылы Қытай шекарасында АҚШ қолдауымен жау тудыруы мүмкін деп қорқып, сондай-ақ БҰҰ-ның Кореядағы шабуылы Қытайға қарсы соғысқа ұласуы мүмкін деген алаңдаушылық болды. БҰҰ күштерін Солтүстік Кореяны толық басып алудан қайтармақ болып, Қытай Халық Республикасы Солтүстік Кореяны қорғау үшін күш қолданатыны туралы дипломатиялық ескертулер жасады, бірақ бұл ескертулер бірнеше себептерге байланысты елеусіз қалды. Бұл 19 қазан күні күрт өзгерді, ол кезде генерал Пэн Дехуаидің басшылығындағы 380 000 Халықтық азаттық армиясының әскерлері Солтүстік Кореяға өтіп, БҰҰ әскерлеріне қарсы толыққанды шабуылға шықты. ҚХР-дың шабуылы БҰҰ әскерлерін кері шегінуге мәжбүр етті. "Миссури" желтоқсан айында Хуннамды эвакуациялау кезінде атыс қолдауын көрсетті, ал соңғы БҰҰ әскерлері, американдық 3-ші жаяу әскер дивизиясы 24 желтоқсанда кетіп қалды. 1951 жылдың басында "Миссури" Кореяның шығыс жағалауында әуе кемелерін сүйемелдеу және жағалауға бомбалау жұмыстарын 19 наурызға дейін жүргізді. 2 наурызда Йокосукаға сапары барысында капитан Джордж Райт Дьюкті командирлік лауазымынан босатты. Соғыс кемесі 24 наурызда Йокосукаға жетіп, төрт күннен кейін АҚШ-қа қайтып келді, ол кезеңде 2895 дана 16 дюймдік және 8043 дана 5 дюймдік снарядтар атты. 27 сәуірде Норфолкке келгеннен кейін кеме Атлантика флотының крейсерлік күштерінің командирі контр-адмирал Джеймс Л. Холлоуэйдің штаб-квартирасына айналды. Мамыр және тамыз айларында екі рет курсанттарды даярлау сапарына қатысты. "Миссури" 18 қазанда Норфолк әскери-теңіз кеме жасау орнына күрделі жөндеуге кірісті, ол 1952 жылдың 30 қаңтарына дейін жалғасты. Капитан Джон Сильвестр кемеге жөндеу жұмыстары басталған күні-ақ командалық міндетін атқара бастады. Келесі алты айда "Миссури" Гуантанамо шығанағында және Норфолкте жаттығулар жасады, сондай-ақ мамыр айында Нью-Йоркке барып, Теңіз күні тойлауларына қатысты, онда шамамен 11 000 келушіні қабылдады. 4 тамызда Норфолкке оралып, Кореяның жауынгерлік аймағында екінші сапарға дайындалу үшін Норфолк теңіз кеме жасау зауытына кірді. Капитан Уорнер Эдсолл күрделі жөндеудің басында Сильвестрді ауыстырды. 11 қыркүйекте Хэмптон Роудстан шығып, 17 қазанда Йокосукаға жетті. 7-ші флоттың қолбасшысы вице-адмирал Джозеф Дж. Кларк 19 қазанда өз штабын кемеге алып келді. Негізгі міндеті - 1953 жылдың 25 қазанынан 2 қаңтарына дейін Чахо Танчон ауданында, Чонджин, Танчон Сонджин ауданында және Чахо, Вонсан, Хамхунг және Хуннамда "Кобра соққылары" деген кодтық атаумен теңіз атыс қолдауын көрсету болды. Кемедегі тікұшақтардың бірі 21 желтоқсанда бомбалаудан келген зиянды бағалауға тырысқанда құлады; борттағы үш адам да қаза тапты. "Миссури" 5 қаңтарда Инчхонға кіріп, содан кейін Сасебоға бағыт алды. 23 қаңтарда ұрыс кемесін генерал Марк У. Кларк, БҰҰ Командасының Бас қолбасшысы, және адмирал сэр Гай Рассел, Тынық мұхиты флотының британдық Бас қолбасшысы аралады. Келесі апталарда "Миссури" Кореяның шығыс жағалауында "Кобра" миссияларын жалғастырды. Бұл миссиялардың аясында кеме Вонсан портына нысаналарды атқылау үшін кіретін. Солтүстік Корея артиллериясы екі рет, 5 және 10 наурызда, оны сәтті атқылауға тырысты, бірақ снарядтары ауада жарылатын болды. Соңғы оқиғаға жауап ретінде "Миссуридің" 5 дюймдік зеңбіректері Солтүстік Кореялық позицияларға 998 снаряд атты. "Миссуридің" соңғы бомбалау миссиясы 25 наурызда Коджо ауданына қарсы болды; ол кезеңде 2895 дана 16 дюймдік және 8043 дана 5 дюймдік снарядтар атты. Келесі күні Эдсолл Сасебо портын қорғайтын суастына қарсы торлар арқылы кемені басқарғанда жүрек талмасынан қайтыс болды. 4 сәуірде капитан Роберт Броди командалық міндетін қабылдады. "Миссури" 6 сәуірде "Нью-Джерси" кемесімен 7-ші флоттың штаб-квартирасы ретінде ауыстырылып, 7 сәуірде Йокосукадан шықты. "Миссури" 4 мамырда Норфолкке жетті; 10 күннен кейін Атлантика флотының крейсерлік күштерінің командирі контр-адмирал Э. Т. Вулдридж кемеде өзінің штаб-квартирасын орнатты. 8 маусымда Бразилия, Куба және Панамаға курсанттарды даярлау сапарына шықты және 4 тамызда Норфолкке оралды. Вулдридж қазан айында басқа кемеге ауысқандықтан, оның орнына крейсерлік дивизияның 2-ші командирі контр-адмирал Кларк Грин келді. Соғыс кемесі 20 қарашадан 2 сәуірге дейін Норфолк әскери-теңіз кеме жасау орнында күрделі жөндеуден өтті, оның аясында 16 дюймдік зеңбіректер ауыстырылып, SP радарын SPS 8 жүйесімен алмастырды, бұл негізгі мачты нығайтуды қажет етті. Жөндеу жұмыстары аяқталар алдында, капитан Тейлор Кейт Бродидің орнына кеме командирі болды. Контр-адмирал Рэтвен Либбидің штаб-квартирасы болған "Миссури" 7 маусымда Лиссабон (Португалия), Шербур (Франция) және Кубаға курсанттарды даярлау сапарына шықты. Осы сапар барысында "Миссуриге" оның класындағы басқа үш соғыс кемесі қосылды, бұл төрт кеменің бірге теңізде шығуының жалғыз жағдайы болды. 3 тамызда Норфолкке оралды және 23 тамызда Батыс жағалауында резервке қою үшін аттанды. Кеме Лонг-Бичте 16 900 адамды, ал Сан-Францискода 20 100-ден астам келушіні қабылдады. "Миссури" 15 қыркүйекте Сиэтлге жетіп, қайтадан келушілерді қабылдады, содан кейін Бангор әскери-теңіз базасындағы жабдықтау орталығында оқ-дәрілерін түсірді. Кеме 1955 жылдың 26 ақпанында Пьюджет Саунд әскери-теңіз кеме жасау орнында қызметтен босатылды, онда ол Тынық мұхиты резервтік флотының Брементон тобына бекітілді. "Миссури" 1950-ші жылдардың ортасына дейін Mark 27 радарын сақтап қалды.

In 1950, the Korean War started, prompting the United States to intervene on behalf of the United Nations (UN). President Truman ordered US forces stationed in Japan into South Korea. Truman also sent US based troops, tanks, fighter and bomber aircraft, and a strong naval force to Korea to support the Republic of Korea. As part of the naval mobilization Missouri was transferred to the Pacific Fleet and dispatched from Norfolk on 19 August to support UN forces on the Korean peninsula. Due to the urgency of her mission Duke took the battleship directly through a hurricane off the coast of North Carolina on 20 August that blew her helicopters off the stern and damaged her enough that she required nearly a week's worth of repairs once she reached Pearl Harbor. Missouri arrived just west of Kyūshū on 14 September, where she became the flagship of Rear Admiral Allan Edward Smith. The first American battleship to reach Korean waters, she bombarded Samchok on 15 September in an attempt to divert troops and attention from the Incheon landings. After a brief visit to Sasebo, Japan, to resupply, the ship arrived at Incheon on 19 September, and began bombarding North Korean troops as they retreated north. On 10 October she became flagship of Rear Admiral John M. Higgins, commander of Cruiser Division 5. She arrived at Sasebo on 14 October, where she became flagship of Vice Admiral A. D. Struble, Commander, Seventh Fleet. After screening the carrier Valley Forge along the east coast of Korea, she conducted bombardment missions from 12 to 26 October in the Chongjin and Tanchon areas on the west coast, and at Wonsan where she again screened carriers eastward of Wonsan. During this time, comedian Bob Hope visited the battleship and gave three performances for the crew. MacArthur's amphibious landings at Incheon had severed the Korean People's Army (KPA) supply lines; as a result, the KPA had begun a lengthy retreat from South Korea into North Korea. This retreat was closely monitored by the People's Republic of China (PRC), out of fear that the UN offensive against Korea would create a US backed enemy on China's border, and out of concern that the UN offensive in Korea could evolve into a UN war against China. In an effort to dissuade UN forces from completely overrunning North Korea, the People's Republic of China issued diplomatic warnings that they would use force to protect North Korea, but these warnings were not taken seriously for a number of reasons. This changed abruptly on 19 October 1950, when the first of an eventual total of 380,000 People's Liberation Army soldiers under the command of General Peng Dehuai crossed into North Korea, launching a full scale assault against advancing UN troops. The PRC offensive forced UN troops to retreat. The Missouri provided gunfire support during the Hungnam evacuation in December until the last UN troops, the American 3rd Infantry Division, departed on 24 December. In early 1951 Missouri alternated carrier escort duty and shore bombardments off the east coast of Korea until 19 March. During a visit to Yokosuka, Japan, Captain George Wright relieved Duke as commanding officer on 2 March. The battleship arrived at Yokosuka on 24 March and departed the port four days later for the United States, having fired 2,895 sixteen inch rounds and 8,043 five inch shells during her deployment. Upon her arrival at Norfolk on 27 April the ship became the flagship of Rear Admiral James L. Holloway, Jr., commander, Cruiser Force, Atlantic Fleet. From May to August, she engaged in two midshipman training cruises. Missouri entered Norfolk Naval Shipyard 18 October for an overhaul which lasted until 30 January 1952. Captain John Sylvester assumed command of the ship the same day her overhaul began. Missouri spent the next six months training out of Guantanamo Bay and Norfolk and made a port visit to New York in May where she participated in Navy Day celebrations, hosting nearly 11,000 visitors. She returned to Norfolk on 4 August and entered Norfolk Naval Shipyard to prepare for a second tour in the Korean combat zone. Captain Warner Edsall relieved Sylvester at the beginning of the overhaul. The battleship departed Hampton Roads on 11 September and arrived at Yokosuka on 17 October. Vice Admiral Joseph J. Clark, commander of the Seventh Fleet, brought his staff onboard on 19 October. Her primary mission was to provide naval gunfire support, codenamed "Cobra strikes", in the Chaho Tanchon area, at Chongjin, in the Tanchon Sonjin area, and at Chaho, Wonsan, Hamhung, and Hungnam from 25 October through 2 January 1953. One of the ship's helicopters crashed on 21 December while trying to assess the damage from a bombardment; all three men aboard were killed. Missouri put into Incheon on 5 January and then sailed to Sasebo. General Mark W. Clark, Commander in Chief, UN Command, and Admiral Sir Guy Russell, the British Commander in Chief, Far East Fleet, visited the battleship on 23 January. In the following weeks, Missouri resumed "Cobra" missions along the east coast of Korea. As part of these, the ship would enter Wonsan Harbor to bombard targets there. North Korea artillery fruitlessly engaged her there on two occasions, 5 and 10 March, as their shells were fused to burst in the air. In retaliation for the latter incident, Missouris five inch guns fired 998 shells at the North Korean positions. The last bombardment mission by Missouri was against the Kojo area on 25 March; she had fired 2,895 sixteen inch and 8,043 five inch shells during the deployment. The following day, Edsall suffered a fatal heart attack while conning her through the anti submarine nets defending Sasebo Harbor. Captain Robert Brodie assumed command on 4 April. Missouri was relieved as the Seventh Fleet flagship on 6 April by New Jersey and departed Yokosuka on 7 April. Missouri arrived at Norfolk on 4 May; Rear Admiral E. T. Woolridge, commander, Battleships Cruisers, Atlantic Fleet, hoisted his flag aboard her 10 days later. She departed on 8 June on a midshipman training cruise to Brazil, Cuba and Panama and returned to Norfolk on 4 August. Woolridge hauled down his flag in October as he transferred to another ship; Rear Admiral Clark Green, commander of Battleship Division 2 replaced him. The battleship was overhauled in Norfolk Naval Shipyard from 20 November to 2 April 1954 that included replacing her 16 inch guns and exchanging her SP radar for a SPS 8 system that required strengthening the mainmast to handle its weight. The day before the end of the overhaul, Captain Taylor Keith relieved Brodie in command of the ship. As the flagship of Rear Admiral Ruthven Libby, who had relieved Woolridge, Missouri departed Norfolk on 7 June as the flagship of the midshipman training cruise to Lisbon, Portugal, Cherbourg, France, and Cuba. During this voyage Missouri was joined by the other three battleships of her class, the only time the four ships sailed together. She returned to Norfolk on 3 August and departed on 23 August to be placed in reserve on the West Coast. The ship hosted 16,900 people at Long Beach, but more than 20,100 visited in San Francisco. Missouri arrived in Seattle on 15 September where she again hosted visitors and subsequently off loaded her ammunition at the facility in Bangor. The ship was decommissioned on 26 February 1955 at Puget Sound Naval Shipyard where she was assigned to the Bremerton group of the Pacific Reserve Fleet. Missouri retained her Mark 27 radar until the mid 1950s.

Ақырғылау

Миссури резервтік флоттың соңғы тұрақжайында бекітілді. Ол туристік орталық ретінде қызмет етті, жылына шамамен 250 000 келушіні қабылдады. Келушілер Токио шығанағында Жапонияның одақтастарға бас иесін көрсеткен "бас иеу палубасын" көруге келді, онда Жапонияның бас иеуінің орны белгіленген қола тақта орнатылған. Ілеспе тарихи көрмеде бас иеу құжаттарының көшірмелері мен фотосуреттер болды. Келесі бірнеше айда кемеде ескірген қару-жарақтары алынып тасталды: 20 мм және 40 мм зениттік пулеметтер, олардың басқару жүйелері және он 5 дюймдік пулеметтік орналысының төртеуі. Олардың орнына суперқұрылымға 16 RGM 84 Harpoon кемеге қарсы зымыранына арналған төрт Mk 141 төрт ұялы пулемет, 32 BGM 109 Tomahawk зымыранына арналған сегіз Mk 143 брондалған пулеметтік орналыс және 20 мм Phalanx CIWS айналмалы пулеметтері орнатылды. Сонымен қатар, кемеде радар және отты басқару жүйелері жаңартылды. Қосымша жабдықтарға AN/SPS 49 ерте ескерту радиолокаторы және AN/SPS 67 беттік іздеу радиолокаторы енгізілді, ал SPS 8 радиолокаторы мен негізгі мачта алынып тасталды. Зымырандық қуатын арттыру кемеде оқ-дәріні іске қосу және басқару үшін қосымша оттық қолдау жүйелерін қажет етті. Harpoon кемеге қарсы зымыраларын іске қосу үшін кеме SWG 1 отты басқару жүйесімен жабдықталды. Миссуриде қарсыластың торпедаларына қарсы шатыр ретінде қолданылатын AN/SLQ 25 Nixie, қарсыластың радарларын анықтап, кедергі келтіре алатын және жаңылыстыра алатын AN/SLQ 32 электрондық соғыс жүйесі және қарсыластың зымырандарын шатастыруға арналған шаңды зымырандарды іске қосатын Mark 36 SRBOC жүйесі орнатылды. Кеме экипажы 65 офицер мен 1450 сарбаздан тұрды. Модернизация кезінде кеменің қоңырауы, бұрын соғыс кемесінен алынып, штаттың 150 жылдығын тойлау үшін Джефферсон-Ситиге жіберілген, кемені қайта іске қосу алдында ресми түрде соғыс кемесіне қайтарылды. Миссури 1986 жылдың 10 мамырында Сан-Францискода капитан Альберт Кайсс басқаруымен ресми түрде қайта іске қосылды. "Бұл американдық теңіз күшінің жаңа өркендеуін тойлау күні", - деді қорғаныс министрі Каспар Вайнбергер қайта іске қосу салтанатында 10 000 адам жиналған тыңдаушыларға, экипажға "өздеріңізден бұрын өткендердің қадамдарын тыңдаңыз. Олар сізге ар-намыс пен міндеттің маңыздылығы туралы айтады. Олар сізге сіздің дәстүрлеріңізді еске салады". Маргарет Трумэн кеме экипажына арналған қысқа сөз сөйледі, ол "енді менің баламды күтіңдер" деген сөздермен аяқталды. Оның сөздері экипажтан ыстық қолдауға ие болды. Кейс жақында ғана командалық қызметке тағайындалғандықтан, 20 маусымда капитан Джеймс А. Карни оны алмастырды. Үш айдан кейін Миссури өзінің жаңа үй порты Лонг-Бичтен Гавайидің Перл-Харборына, Австралияның Сидней, Хобарт және Перт қалаларына, Диего-Гарсияға, Суэц каналына, Түркияның Стамбул қаласына, Италияның Неаполь қаласына, Испанияның Рота қаласына, Португалияның Лиссабон қаласына және Панама каналына сапарға шықты. Миссури Теодор Рузвельттің "Ұлы ақ флоттан" кейін 80 жылдан кейін әлемді айналып өтетін алғашқы американдық соғыс кемесі болды. Бұл флотқа алғашқы Миссури соғыс кемесі де кірген. 1987 жылы Миссури 40 мм гранатометтермен және 25 мм тізбекті пулеметтермен жабдықталды және Персия шығанағындағы Кувейт мұнай танкерлерін сүйемелдеуге арналған "Earnest Will" операциясына қатысуға жіберілді. Бұл кіші калибрлі қарулар Персия шығанағында жұмыс істейтін ирандық жасалған, шведтік Boghammar темекілік қайықтарының қатеріне байланысты орнатылды. 25 шілдеде кеме Үнді мұхиты мен Солтүстік Араб теңізіне алты айлық сапарға аттанды. Ол ыстық, шиеленісті ортада 100 күннен астам уақыт теңізде болды. "Эхо" шайқас тобының орталық бөлігі ретінде Миссури Ормуз бұғазы арқылы танкер конвойларын сүйемелдеді, оның отты басқару жүйесі құрлықтағы ирандық "Жібекқұйрық" зымырандық ұшыру қондырғыларына бағытталды. 1988 жылдың басында кеме Диего-Гарсия, Австралия және Гавайи арқылы АҚШ-қа оралды. Капитан Джон Чернески 6 шілдеде Перл-Харборда Карниді алмастырды, бұл бірнеше апта бұрын басталған Тынық мұхитының шетіндегі (RimPac) оқу-жаттығулары кезінде болды. Жылдың тағы бір жарқын оқиғасы Британдық Колумбия мен Вашингтонға портқа бару болды. 1989 жылдың басында Миссури Лонг-Бич теңіз кеме жасау зауытында кезекті жөндеу жұмыстарын жүргізді. Бірнеше айдан кейін ол көпұлттық Тынық мұхиты жаттығуларына (PacEx) 1989 қатысты, онда ол Жапония және басқа да одақтас кемелер үшін Окинава жағалауында оттық қуатын көрсетті. Миссури 45 16 дюймдік және 263 5 дюймдік оқ атты, бұл оның әпкесінен әлдеқайда көп. PacEx-тің ең жарқын сәті Корея Республикасының Пусан қаласына портқа бару болды, онда кеме портың шалшық суына кіруде қиындықтарға тап болды. Жыл соңында кеме Мексикадағы Мазатлан қаласына барды. 1990 жылдың басында Миссури қайтадан RimPac жаттығуына қатысты және Кейс 13 маусымда Чернескиді алмастыру үшін оралды.

Missouri was moored at the last pier of the reserve fleet berthing. She served as a tourist attraction, logging about 250,000 visitors per year, who came to view the "surrender deck" where a bronze plaque memorialized the spot in Tokyo Bay where Japan surrendered to the Allies. The accompanying historical display included copies of the surrender documents nowrap|and photos. Over the next several months, the ship had her obsolete armament removed: 20 mm and 40 mm AA guns, their directors, and four of her ten 5 inch gun mounts. Installed in their place on the superstructure were four Mk 141 quad cell launchers for 16 RGM 84 Harpoon anti ship missiles, eight Mk 143 Armored Box Launcher mounts for 32 BGM 109 Tomahawk cruise missiles, and a quartet of 20 mm Phalanx CIWS rotary cannon for defense against enemy anti ship missiles and enemy aircraft. She also received upgrades to radar and fire control systems for her guns and missiles, and improved electronic warfare capabilities. Additions included an AN/SPS 49 early warning radar and an AN/SPS 67 surface search radar while the SPS 8 radar and the mainmast were removed. The added missile capacity necessitated additional fire support systems to launch and guide the ordnance. To fire the Harpoon anti ship missiles, the ship was equipped with the SWG 1 fire control system. Missouri was also outfitted with the AN/SLQ 25 Nixie to be used as a decoy against enemy torpedoes, an AN/SLQ 32 Electronic Warfare Suite electronic warfare system that can detect, jam, and deceive an opponent's radar and a Mark 36 SRBOC system to fire chaff rockets intended to confuse enemy missiles. The ship's crew now consisted of 65 officers and 1,450 enlisted men. During the modernization the ship's bell, which had been removed from the battleship and sent to Jefferson City, Missouri for sesquicentennial celebrations in the state, was formally returned to the battleship in advance of her recommissioning. Missouri was formally recommissioned in San Francisco on 10 May 1986 with Captain Albert Kaiss in command. "This is a day to celebrate the rebirth of American sea power", Secretary of Defense Caspar Weinberger told an audience of 10,000 at the recommissioning ceremony, instructing the crew to "listen for the footsteps of those who have gone before you. They speak to you of honor and the importance of duty. They remind you of your own traditions." Margaret Truman gave a short speech especially aimed at the ship's crew, which ended with "now take care of my baby." Her remarks were met with rounds of applause from the crew. Only briefly in command, Kaiss was relieved by Captain James A. Carney on 20 June. Three months later Missouri departed from her new home port of Long Beach for an around the world cruise, visiting Pearl Harbor Hawaii; Sydney, Hobart, and Perth, Australia; Diego Garcia; the Suez Canal; Istanbul, Turkey; Naples, Italy; Rota, Spain; Lisbon, Portugal; and the Panama Canal. Missouri became the first American battleship to circumnavigate the globe since Theodore Roosevelt's "Great White Fleet" 80 years before—a fleet which included the first battleship named Missouri. In 1987, Missouri was outfitted with 40 mm grenade launchers and 25 mm chain guns and sent to take part in Operation Earnest Will, the escorting of reflagged Kuwaiti oil tankers in the Persian Gulf. These smaller caliber weapons were installed due to the threat of Iranian manned, Swedish made Boghammar cigarette boats operating in the Persian Gulf at the time. On 25 July, the ship departed on a six month deployment to the Indian Ocean and North Arabian Sea. She spent more than 100 continuous days at sea in a hot, tense environment. As the centerpiece for Battlegroup Echo, Missouri escorted tanker convoys through the Strait of Hormuz, keeping her fire control system trained on land based Iranian Silkworm missile launchers. The ship returned to the United States via Diego Garcia, Australia, and Hawaii in early 1988. Captain John Chernesky relieved Carney on 6 July in Pearl Harbor during the biennial Rim of the Pacific (RimPac) exercises that had begun a few weeks earlier. Other highlights during the year included port visits in British Columbia and Washington. In the early months of 1989, Missouri was in the Long Beach Naval Shipyard for routine maintenance. A few months later she departed for the multi national Pacific Exercise (PacEx) '89, where she and New Jersey performed a firepower demonstration off Okinawa for the Japanese and some of the other allied ships. Missouri fired 45 rounds of 16 inch and 263 of 5 inch, considerably more than her sister. The highlight of PacEx was a port visit in Pusan, Republic of Korea during which she had some trouble docking in the port's shallow water. At the end of the year, the ship visited Mazatlan, Mexico. In early 1990, Missouri again took part in the RimPac Exercise and Kaiss returned to relieve Chernesky on 13 June.

Перс шығанағындағы соғыс (1991 жылдың қаңтар-ақпаны)

1990 жылдың 2 тамызында президент Саддам Хусейн басқаратын Ирак Кувейтке шабуыл жасады. Айдың ортасында АҚШ президенті Джордж Буш Сауд Арабиясына және Персия шығанағына Иракпен қақтығыстағы көпұлтты күшті қолдау үшін бірнеше жүз мың әскердің бірінші тобын, сондай-ақ күшті теңіз күштерін жіберді. Миссуридің қыркүйекте басталатын төрт айлық Батыс Тынық мұхиты портынан портқа круизі кеме кетер алдында бірнеше күн бұрын тоқтатылды. Кеме Таяу Шығыста күштердің жиналуын күтіп, жұмылдыруға дайын тұрды. Жауынгерлік дайындық аясында ААИ РК 2 Pioneer ұшқышсыз ұшақтары кемеге жеткізілді, осылайша оның өртті бағыттау қабілеті күшейді. 1990 жылдың 13 қарашасында Миссури Персия шығанағының суларына бағыт алды. Кеме Лонг-Бичтен шығып, бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен жарияланды, содан кейін Персия шығанағына қарай Хавай мен Филиппинге жұмыс істеуге аттанды. Жол бойында ол Субик шығанағы мен Таиландтың Паттайя қаласында тоқтады, ал 1991 жылдың 3 қаңтарында Ормуз бұғазынан өтті. Осы айда "Шөл дауылы" операциясы басталғанға дейін Миссури "Томагавк" жер шабуылы зымырандарын ұшыруға және қажет болған жағдайда теңіз артиллериялық қолдау көрсетуге дайындалды. Кеме 1991 жылдың 17 қаңтарында сағат 01:40-та Ирак нысаналарына алғашқы "Томагавк" зымыранын ұшырды, содан кейін келесі бес күн ішінде 27 зымыранды атты. 29 қаңтарда фрегат "Кертс" Миссуриді солтүстікке қарай сүйреп әкелді. "Шөл дауылы" операциясының алғашқы шабуылында ол Сауд Арабиясының шекарасына жақын жердегі ирактық басқару және бақылау бекінісін атқылады, бұл 1953 жылдың наурыз айынан бері Корея соғысынан бері 16 дюймдік зеңбіректерден алғаш рет оқ атылған кез болды. 3 ақпан күні түнде жауынгерлік кеме Кувейттегі жағажай қорғанысына шабуыл жасады, Висконсин кемесі келгенге дейін үш күн бойы 112 зеңбірек оғын атты. Содан кейін Миссури 11-12 ақпанда Хафджиден тағы 60 оқ атты және Файлака аралына қарай жүзіп кетті. Мина сыпырушылар Ирак қорғанысынан жол ашқаннан кейін кеме 23 және 24 ақпанда таңертең Кувейт жағалауына қарсы қону операциясының бөлігі ретінде төрт жағалаудағы бомбалау миссиясы кезінде 133 оқ атты. Қауіпсіздік күштерінің күшті соққысы ирактықтардың назарын аударды. Соғыс кемесінің артиллериялық соққысына жауап ретінде ирактықтар екі HY 2 Silkworm зымыранын ұшырды, олардың бірі ұшып шыққаннан кейін көп ұзамай құлады. Екінші зымыранды британдық эсминецтен ұшырылған GWS 30 Sea Dart зымыраны 90 секунд ішінде жойды және Миссуридің алдында теңізге құлады. Көп ұзамай кеменің "Пионер" дрондары зымырандарды ұшырған қондырғыларды анықтап, оларды 50-ге жуық 16 дюймдік зеңбірек оғымен жойды. Бұл жорық кезінде Миссури фрегаты "Джаррет" кемесімен қарым-қатынаста болды. Ресми мәліметтерге сәйкес, 25 ақпанда "Джаррет" кемесінің CIWS жүйесі Миссури кемесінен қарсыласу шарасы ретінде жіберілген шашырату оқтарын жойды, соққыдан туған оқтар соғыс кемесіне тиді, олардың бірі кеме ішіндегі дәлізден өтіп, қабырғаға кіріп қалды. Миссури кемесіндегі бір теңізшінің мойнына ұшып келген сынықтар тиді, ол жеңіл жарақат алды. Операция кезінде Миссури сонымен қатар Парсы шығанағындағы ирактық теңіз миналарын тазалауға көмектесетін коалициялық күштерге көмек көрсетті. Соғыс аяқталған кезде кеме экипажы кем дегенде 15 теңіз минасын жойды. 1990 жылдардың басында Кеңес Одағының ыдырауы және АҚШ-қа қауіп төндірмеуі қорғаныс бюджетінің күрт қысқартылуына әкелді, ал АҚШ Әскери-теңіз күштерінің активті флотының бір бөлігі ретінде линкорды ұстау мен пайдаланудың жоғары құны экономикалық тұрғыдан тиімсіз болды. Нәтижесінде Миссури 1992 жылдың 31 наурызында Лонг-Бичте қызметтен шығарылды. Оның соңғы командирі капитан Альберт Л. Кайс кемедегі күннің соңғы жоспарына: "Біздің соңғы күніміз келді. Бүгін Миссури кемесінің тарихындағы соңғы тарау жазылады. Көп жағдайда команда команданы құрастырады деп айтылады. Бұл сөзден де шындық жоқ, өйткені осы ұлы кеменің экипажы осыны ұлы командалық іс деп тапты. Сіздер ерекше теңізшілер мен теңіз жаяу әскерлерісіздер және мен әрқайсыңызбен қызмет еткендігіме мақтанамын. Осы ұлы әйелді ұйқыға батырып, ауыр жолға шыққандарыңызға алғыс айтамын. Өйткені сіздер ең қиын жұмысты атқардыңыз. Сізге ұқсас кемеге қол қою – керемет турдың қайғылы аяқталуы. Бірақ мынаған сенімді болыңыз: сіз кеме тарихы мен оған бізден бұрын жүзіп өткендердің өмірінде адал болдыңыз. Біз оны соғысқа алып шықтық, керемет өнер көрсеттік және оның тарихына тағы бір тарау қосып, шынайы теңіз дәстүрінде біздің алдыңғыларымызбен қатар тұрдық. Құдай сізді баршаңызды жарылқасын." Капитан Альберт Л. Кайс 1998 жылдың 4 мамырында Теңіз күштерінің хатшысы Джон Х. Далтон оны Гонолулудегі USS Missouri ескерткіш қауымдастығына (MMA) беру туралы келісімге қол қойды. Кеме 23 мамырда Бременпорттан Sea Victory кемесімен Орегон штатының Астория қаласына сүйреліп әкелінді, онда ол Колумбия өзенінің аузында тұзды балықтар мен теңіз шөптерін жою үшін тұщы суда тұрды.

On 2 August 1990 Iraq, led by President Saddam Hussein, invaded Kuwait. In the middle of the month US President George H. W. Bush sent the first of several hundred thousand troops, along with a strong force of naval support, to Saudi Arabia and the Persian Gulf area to support a multinational force in a standoff with Iraq. Missouris scheduled four month Western Pacific port to port cruise set to begin in September was canceled just a few days before the ship was to leave; after the cruise was completed, the ship was due to begin the process of inactivation. She had been placed on hold in anticipation of being mobilized as forces continued to mass in the Middle East. As part of the preparations for combat, a detachment of AAI RQ 2 Pioneer unmanned aerial vehicles were transferred to the ship to improve her ability to direct her gunfire. Missouri departed on 13 November 1990 for the troubled waters of the Persian Gulf. She departed Long Beach, with extensive press coverage, and headed for Hawaii and the Philippines for more work ups en route to the Persian Gulf. Along the way she made stops at Subic Bay and Pattaya, Thailand, before transiting the Strait of Hormuz on 3 January 1991. Before Operation Desert Storm began later that month, Missouri prepared to launch Tomahawk Land Attack Missiles and provide naval gunfire support as required. The ship fired her first Tomahawk missile at Iraqi targets at 01:40 am on 17 January 1991, followed by 27 additional missiles over the next five days. On 29 January, the frigate Curts escorted Missouri northward. In her first bombardment action of Desert Storm, she shelled an Iraqi command and control bunker near the Saudi border, the first time her 16 inch guns had been fired in combat since March 1953 off Korea. The battleship bombarded beach defenses in occupied Kuwait on the night of 3 February, firing 112 main gun rounds over the next three days until relieved by Wisconsin. Missouri then fired another 60 rounds off Khafji on 11–12 February before steaming north to Faylaka Island. After minesweepers cleared a lane through Iraqi defenses, the ship fired 133 rounds during four shore bombardment missions as part of the amphibious landing feint against the Kuwaiti coast the morning of 23 and 24 February. The heavy pounding attracted Iraqi attention; in response to the battleship's artillery strike, the Iraqis fired two HY 2 Silkworm missiles at the battleship, one of which crashed shortly after launching. The other missile was intercepted by a GWS 30 Sea Dart missile launched from the British destroyer within 90 seconds and crashed into the sea roughly in front of Missouri. Shortly afterwards, the battleship's Pioneer drones located the missile launchers and neutralized them with about fifty 16 inch shells. During the campaign, Missouri was involved in a friendly fire incident with the frigate Jarrett. According to the official report, on 25 February, Jarretts Phalanx CIWS engaged the chaff fired by Missouri as a countermeasure against enemy missiles, and stray rounds from the firing struck the battleship, one penetrating through a bulkhead and becoming embedded in an interior passageway of the ship. One sailor aboard Missouri was struck in the neck by flying debris and suffered minor injuries. During the operation, Missouri also assisted coalition forces engaged in clearing Iraqi naval mines in the Persian Gulf. By the time the war ended, the ship's crew had destroyed at least 15 naval mines.]] The collapse of the Soviet Union in the early 1990s and the absence of a perceived threat to the United States led to drastic cuts in the defense budget, and the high cost of maintaining and operating battleships as part of the United States Navy's active fleet became uneconomical. As a result Missouri was decommissioned on 31 March 1992 at Long Beach. Her last commanding officer, Captain Albert L. Kaiss, wrote in the ship's final Plan of the Day:

Blockquote|Our final day has arrived. Today the final chapter in battleship Missouris history will be written. It's often said that the crew makes the command. There is no truer statement for it's the crew of this great ship that made this a great command. You are a special breed of sailors and Marines and I am proud to have served with each and every one of you. To you who have made the painful journey of putting this great lady to sleep, I thank you. For you have had the toughest job. To put away a ship that has become as much a part of you as you are to her is a sad ending to a great tour. But take solace in this—you have lived up to the history of the ship and those who sailed her before us. We took her to war, performed magnificently and added another chapter in her history, standing side by side our forerunners in true naval tradition. God bless you all.|Captain Albert L. Kaiss On 4 May 1998, Secretary of the Navy John H. Dalton signed the donation contract that transferred her to the USS Missouri Memorial Association (MMA) of Honolulu, Hawaii, She was towed by Sea Victory from Bremerton on 23 May to Astoria, Oregon, where she sat in fresh water at the mouth of the Columbia River to kill and drop the saltwater barnacles and sea grasses that had grown on her hull in Bremerton,

Originally, the decision to move Missouri to Pearl Harbor was met with some resistance. The National Park Service expressed concern that the battleship, whose name has become synonymous with the end of World War II, would overshadow the battleship Arizona, whose dramatic explosion and subsequent sinking on 7 December 1941 has since become synonymous with the attack on Pearl Harbor. To help guard against this impression Missouri was placed well back from and facing the Arizona Memorial, so that those participating in military ceremonies on Missouris aft decks would not have sight of the Arizona Memorial. The decision to have Missouris bow face the Arizona Memorial was intended to convey that Missouri watches over the remains of Arizona so that those interred within Arizonas hull may rest in peace. Missouri was listed on the National Register of Historic Places on 14 May 1971 for hosting the signing of the instrument of Japanese surrender that ended World War II. On 14 October 2009, Missouri was moved from her berthing station on Battleship Row to a drydock at the Pearl Harbor Naval Shipyard to undergo a three month overhaul. The work, priced at $18 million, included installing a new anti corrosion system, repainting the hull, and upgrading the internal mechanisms. Drydock workers reported that the ship was leaking at some points on the starboard side. The repairs were completed the first week of January 2010 and the ship was returned to her berthing station on Battleship Row on 7 January 2010. The ship's grand reopening occurred on 30 January. In 2018 a $3.5 million project was completed to restore and preserve the superstructure. This included the lower navigation bridge on level four which includes the chart house, the captain's at sea cabin, pilot house and conning tower and the open bridge on level five.

Бастапқыда Миссуриді Перл-Харборға көшіру туралы шешімге кейбір қарсылық болды. Ұлттық саябақтар қызметі соғыстың аяқталуымен байланысты аты аңызға айналған жауынгерлік кеме, екінші дүниежүзілік соғыстың соңымен байланысты аты аңызға айналған жауынгерлік кеме USS Arizona кемесінің бейнесін басып кететініне алаңдады, ол 1941 жылдың 7 желтоқсанындағы шабуылдың салдарынан жарылып, батып кеткен. Осы әсерге қарсы тұру үшін Миссури USS Arizona ескерткішінен алысқа орналастырылды және оған қарап тұрды, сонда Миссури кемесінің артқы палубасындағы әскери салтанаттарға қатысушылар USS Arizona ескерткішін көре алмайды. Миссуридің бағытын USS Arizona ескерткішіне қарату шешімі Миссури USS Arizona кемесінің қалдықтарын күзетіп тұрғанын және USS Arizona кемесінің ішінде жатқандар тыныш жатсын деген мағынаны білдірді. Миссури 1971 жылдың 14 мамырында екінші дүниежүзілік соғысты аяқтаған жапондықтардың капитуляция құралын қол қоюына байланысты Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 2009 жылдың 14 қазанында Миссури Battleship Row қатарындағы тұрақтан Перл-Харбор теңіз кемежайындағы құрғақ докқа үш айлық жөндеу жұмыстарын жүргізу үшін көшірілді. 18 миллион долларға бағаланған жұмысқа жаңа коррозияға қарсы жүйені орнату, кеменің корпусын қайта бояу және ішкі механизмдерді жаңарту кірді. Құрғақ док жұмыскерлері кеменің оң жағындағы кейбір жерлерде ағып жатқанын хабарлады. Жөндеу жұмысы 2010 жылдың қаңтар айының бірінші аптасында аяқталды және кеме 2010 жылдың 7 қаңтарында Battleship Row қатарындағы тұрағына қайта оралды. Кеменің қайта ашылу салтанаты 30 қаңтарда өтті. 2018 жылы 3,5 миллион долларлық жоба аяқталды, ол суперструктураны қалпына келтіруге және сақтауға бағытталды. Оған төртінші деңгейдегі төменгі навигациялық көпір, онда карталар бөлмесі, капитанның теңіздегі кабинасы, пилоттық кабина және бақылау мұнарасы, сондай-ақ бесінші деңгейдегі ашық көпір кірді.

Популярлы мәдениеттегі бейнелер

Шер 1989 жылы "If I Could Turn Back Time" әнінің музыкалық видеосын АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кемесінде түсіруді сұрады және Вашингтондағы Әскери-теңіз күштерінің ақпараттық басқармасы рұқсат берді. Әскери-теңіз күштері оны "Нью-Джерси" кемесінде түсіруді жоспарлаған, себебі "Миссури" кемесі жоспарланған уақытта теңізде болар еді. "Миссури" кемесінің ақпарат қызметкері продюсерге: "Біз әлемдегі ең тарихи соғыс кемесіміз. Дүниежүзілік екінші соғыс осы жерде аяқталды. Сіз оны осы жерде түсіргіңіз келеді" деді. Шер "Миссури" кемесінде түсіру үшін кестесін өзгертті. Түсірілім 4 шілде күндері өтті. "Түсірілім тобы кемеге шамдарды орнатуда керемет жұмыс жасады; соғыс кемесі видео үшін керемет сахнаға айналды". Оның өнері күткеннен де ашық болды, ол өте ашық костюм киіп, өнер көрсетудің бір бөлігінде 16 дюймдік зеңбіректердің біріне отырды. Видео көбінесе жақсы қабылданды, әсіресе кеме экипажы тарапынан, бірақ Әскери-теңіз күштеріне шағымдар келіп түсті. Журналист Джек Андерсон: "Егер соғыс кемелері ұялар болса, USS Missouri қызылдан қызарып кетер еді" деп жазды. Кейін "Миссури" кемесінің капитаны кеме басқа кемелермен жабдықталып жатқанда осы әнді ойнатуды бұйырды. Кеме 1992 жылы түсірілген "Қоршау астында" фильмінің сюжетіне орталық тұлға болды (кемедегі көптеген көріністер ұқсас, бірақ ескі "Алабама" соғыс кемесінде түсірілді). Кеме 2012 жылғы "Battleship" ғылыми-фантастикалық әрекет фильмінде де маңызды рөл атқарды. "Миссури" 1992 жылдан бері өз күшімен жылжымағандықтан, теңіздегі кеме түсірілімдері үш буксирдің көмегімен алынды.