Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Музыка мәңгі өзгеріп, жаңарып тұратын, жүйе арқылы жасалатын музыка. Генеративті музыка – Брайан Иноның осы сипаттағы, мәңгі өзгеріп, жаңарып тұратын және жүйе арқылы құрылатын музыканы атау үшін танымал болған термині.
Music that is ever different and changing, and that is created by a system
Generative music is a term popularized by Brian Eno to describe music that is ever different and changing, and that is created by a system.
Тарихи негіздер
1995 жылы SSEYO-ның Koan бағдарламалық жасақтамасымен жұмыс істеген кезде (Тим Коул мен Пит Коул оны кейіннен Noatikl және Wotja-ға дамытты), Брайан Ино "генеративті музыка" терминін әрқашан өзгеше және өзгеріп отыратын, жүйе арқылы жасалған музыканы сипаттау үшін пайдаланды. Бұл термин содан бері кең ауқымды музыканы қамтиды, бірнеше CD-нің бір уақытта ойнатылуы арқылы туындаған толығымен кездейсоқ музыкалық қоспалардан бастап, тікелей ережелерге негізделген компьютерлік композицияларға дейін. Koan – Windows платформасы үшін SSEYO-ның алғашқы нақты уақытты музыка жасау жүйесі. Koan бағдарламасы бойынша жұмыс 1990 жылы басталды, ал бағдарламалық жасақтама 1994 жылы алғаш рет көпшілік назарына ұсынылды. 1995 жылы Брайан Ино SSEYO Koan Pro бағдарламалық жасақтамасымен жұмыс істей бастады, нәтижесінде 1996 жылы оның "Generative Music 1 with SSEYO Koan Software" атты жұмысы жарық көрді. Иноның SSEYO Koan және Intermorphic компаниясының негізін қалаушы Тим Коулмен арадағы қарым-қатынасы 1995 жылы жарық көрген "Ауызша қосымшалары бар жыл" атты күнделігінде баяндалған.
In 1995 whilst working with SSEYO's Koan software (built by Tim Cole and Pete Cole who later evolved it to Noatikl then Wotja), Brian Eno used the term "generative music" to describe any music that is ever different and changing, created by a system. The term has since gone on to be used to refer to a wide range of music, from entirely random music mixes created by multiple simultaneous CD playback, through to live rule based computer composition. Koan was SSEYO's first real time music generation system, developed for the Windows platform. Work on Koan was started in 1990, and the software was first released to the public in 1994. In 1995 Brian Eno started working with SSEYO's Koan Pro software, work which led to the 1996 publication of his title 'Generative Music 1 with SSEYO Koan Software'. Eno's early relationship with SSEYO Koan and Intermorphic co founder Tim Cole was captured and published in his 1995 diary A Year with Swollen Appendices.
Теория
Өрлетуші музыкаға қатысты төрт негізгі перспектива бар (Вуллер, Р. және т.б., 2005) (рұқсат етумен қайта басылған):
There are four primary perspectives on generative music (Wooller, R. et al., 2005) (reproduced with permission):
Тілдік/құрылымдық
Құрылымдық тұрғыдан үйлесімді материалды жасауға мүмкіндік беретіндей нақты талдау теориялары негізінде жазылған музыка (Loy and Abbott 1985; Cope 1991). Бұл көзқарас тілдің генеративтік грамматикасының (Чомски 1956) және музыканың генеративтік грамматикасының (Лердаль мен Джекендофф 1983) қағидаларына негізделген, олар рекурсивті ағаш тәрізді құрылымды материалды тудырады.
Music composed from analytic theories that are so explicit as to be able to generate structurally coherent material (Loy and Abbott 1985; Cope 1991). This perspective has its roots in the generative grammars of language (Chomsky 1956) and music (Lerdahl and Jackendoff 1983), which generate material with a recursive tree structure.
Интерактивті/әрекеттік
Музыкалық кірістері анықталмайтын жүйелік компонентпен жасалған музыка. Яғни, "өзгерту емес" (Rowe 1991; Lippe 1997:34; Winkler 1998). Intermorphic компаниясының Wotja бағдарламалық қамтамасы және Brian Eno Generative Music 1 жасау үшін қолданған SSEYO компаниясының Koan бағдарламалық қамтамасы осы тәсілдің мысалдары болып табылады.
Music generated by a system component that has no discernible musical inputs. That is, "not transformational" (Rowe 1991; Lippe 1997:34; Winkler 1998). The Wotja software by Intermorphic, and the Koan software by SSEYO used by Brian Eno to create Generative Music 1, are both examples of this approach.
Шығармашылық/процедуралық
Композитор жобалаған және/немесе іске қосқан процестер арқылы туындаған музыка. Стив Райхтың "It's Gonna Rain" және Терри Райлидің "In C" шығармалары осыған мысал болады (Eno 1996).
Music generated by processes that are designed and/or initiated by the composer. Steve Reich's It's Gonna Rain and Terry Riley's In C are examples of this (Eno 1996).
Биологиялық/жақында пайда болған
Детерминистік емес музыка (Biles 2002), я болмаса қайталана алмайтын музыка, мысалы, қарапайым желқоңыраулар (Dorin 2001). Бұл көзқарас кеңірек генеративтік өнер қозғалысынан туындайды. Ол музыканың немесе дыбыстардың музыканттың белгілі бір параметрлерді «егіп» өсіретін экология ішінде «жасалуы» мүмкін деген идеяға негізделген, нәтижесінде экология қолданылған параметрлер мен алгоритмдерге сәйкес түрлі вариацияларды үздіксіз шығарып тұрады. Бұл техниканың мысалы – Джозеф Нечваталдың «Viral symphOny»: 2006 және 2008 жылдар аралығында вирустық модельге негізделген арнайы жасалған жасанды өмір бағдарламалық қамтамасы қолданылып құрылған электрондық шу музыкасынан тұратын симфония.
Non deterministic music (Biles 2002), or music that cannot be repeated, for example, ordinary wind chimes (Dorin 2001). This perspective comes from the broader generative art movement. This revolves around the idea that music, or sounds may be "generated" by a musician "farming" parameters within an ecology, such that the ecology will perpetually produce different variation based on the parameters and algorithms used. An example of this technique is Joseph Nechvatal's Viral symphOny: a collaborative electronic noise music symphony created between the years 2006 and 2008 using custom artificial life software based on a viral model.
Басқа ескертулер
Брайан Ино, генеративті музыка терминін енгізген адам, өзінің көптеген шығармаларында генеративтік техниканы қолданды, бастапқыда 1975 жылғы Discreet Music шығармасынан бастап, және (Sound on Sound 2005 жылғы қазан айы бойынша) Another Day on Earth альбомына дейін. Оның осы тақырыптағы еңбектері, лекциялары және сұхбаттары авангардтық музыка қауымдастығында генеративті музыканы насихаттауға үлкен үлес қосты. Ино, Pete Cole және Intermorphic-тің Tim Cole-і жасаған SSEYO-ның Koan генеративтік музыка жүйесін пайдаланып, Generative Music 1 гибридтік альбомын жасады (SSEYO және Opal Arts 1996 жылдың сәуірінде жариялады), бұл, мүмкін, генеративті музыка терминін алғаш рет қолдануы болар. Лердал мен Джекендоффтың жарияланымдары гомофоникалық тоналды музыканың генеративтік грамматикасын сипаттады, ол ішінара Шенкерлік үлгіге негізделген. Бастапқыда талдау үшін жоспарланған болса да, Кеижи Хирата және басқалар осы процесті бағдарламалық қамтамасыз етуде автоматтандыру бойынша маңызды зерттеулер жүргізіп жатыр. Заманауи композитор Стив Райхтың ерте туындысы It's Gonna Rain-де "it's gonna rain" сөз тіркесінің үстіне жазылған таспалар аздап әртүрлі жылдамдықпен ойнатылып, фазалық өзгерістер арқылы әртүрлі үлгілер тудырады. 1968 жылы Ұлыбританияның электронды музыка тобы Unit Delta Plus-тың мүшелері – Делия Дербишир, Брайан Ходжсон және Питер Зиновьев генеративті музыканың шектеулі түрін сәтті сынап көрді. Дегенмен, оның кеңінен қолданылуы кейінірек болды.
Brian Eno, who coined the term generative music, has used generative techniques on many of his works, starting with Discreet Music (1975) up to and including (according to Sound on Sound Oct 2005) Another Day on Earth. His works, lectures, and interviews on the subject have done much to promote generative music in the avant garde music community. Eno used SSEYO's Koan generative music system (created by Pete Cole and Tim Cole of Intermorphic), to create his hybrid album Generative Music 1 (published by SSEYO and Opal Arts in April 1996), which is probably his first public use of the term generative music. Lerdahl and Jackendoff's publication described a generative grammar for homophonic tonal music, based partially on a Schenkerian model. While originally intended for analysis, significant research into automation of this process in software is being carried out by Keiji Hirata and others. In It's Gonna Rain, an early work by contemporary composer Steve Reich, overlapping tape loops of the spoken phrase "it's gonna rain" are played at slightly different speeds, generating different patterns through phasing. A limited form of generative music was attempted successfully by members of the UK electronic music act Unit Delta Plus; Delia Derbyshire, Brian Hodgson and Peter Zinovieff, in 1968. However, its use would only be popularized later on.