Кіріспе
Фрэнсис Дэвид Лэнгхорн Астор, CH (5 наурыз 1912 – 7 желтоқсан 2001) – ағылшын газет баспашысы, The Observer газетінің ең көп таралымы мен ықпалына ие болған кезеңдегі редакторы және "Нью-Йорк жер иелері" деп аталатын Астор отбасының мүшесі.
Francis David Langhorne Astor, CH (5 March 1912 – 7 December 2001) was an English newspaper publisher, editor of The Observer at the height of its circulation and influence, and member of the Astor family, "the landlords of New York".
Ерте өмір
Дэвид Астор Англияның Лондон қаласында, американдық ағылшын ата-анасының үшінші баласы ретінде дүниеге келді: Уолдорф Астор, 2-ші виконт Астор (1879–1952) және Нэнси Витчер Лангхорн (1879–1964). Өте бай бизнес-династияның өкілі болып, саяси және интеллектуалды элита жиналатын үлкен елді мекеннің сәнімен өскенімен, ол кедейлерге және қиратушы әлеуметтік-экономикалық саясаттың құрбандарына деген қайырымдылық танытты. Ол Анна Фрейдпен психоанализден өтті, ал Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік теңіз жаяу әскері офицері ретінде көзге түсіп, Францияда жараланды. 1931 жылы Балиолда ол жас антифашист неміс Адам фон Тротт цу Зольцпен танысты, ол оның өміріндегі ең ықпалды адамға айналды.
Мансап
1936 жылы Астор "Йоркшир Пост" газетіне жұмысқа орналасып, бір жыл жұмыс істеді, содан кейін әкесінің "Обсерватор" газетіне өтті, оны 27 жыл бойы басқарып, редакторлық етті. Ол "Абби" үйін Окенден Венчур ұйымына жалға берді, ол оны босқындар балаларына пана ретінде пайдаланды.
Байқаушы редакторы
1948 жылы Астор «The Observer» газетінің редакторы болды, ал 1950 жылдардың ортасына қарай ол «The Observer» газетін оң және сол жақ көзқарастарын жариялаған, табысты және ықпалды басылымға айналдырды. Астор Атлантикалық одақтың суық соғыстағы саясатын қолдағандықтан, «The Observer» газетінің шетелдік редакторы, неміс эмигранты Себастьян Хаффнермен келіспеушіліктер туды. Хаффнер 1952 жылғы наурыздағы Сталин нотасын, Германияның бейтараптығына қол жеткізу үшін кеңес әскерлерін шығарып алу туралы ұсынысын қабылдауға дайын болмады. 1954 жылы ол «The Observer» газетінің берлиндегі тілшісі қызметіне жомарт ұсыныс алды, бірақ 1961 жылы «The Observer» газеті Берлин қабырғасының салынуына қарсы күшті жауап беруге шақырудан бас тартқанда, Астормен қайтадан арасы ажырады. Хаффнермен бірге, 1940 жылдардың соңында Астор либералды/солшыл және эмигрант журналистерден құралған «Шанхай клубының» (Соходағы мейрамхананың атымен аталған) мүшесі болды, оған Оруэлл, Исаак Дойчер (сонымен қатар «Observer» газетіне Еуропалық тілші ретінде жазған), Э. Х. Карр, Барбара Уорд және Джон Кимче кірді. 1956 жылы Дэвид Астор және оның газеті премьер-министр Энтони Иденді Суэц дағдарысы кезінде маңызды мәселелер бойынша халыққа жалған ақпарат бергені үшін сынап, шабуылға ұшырады. Ақырында оның дұрыс екені дәлелденсе де, бұл жағдай газеттің беделін түсірді, таралымы мен жарнамалық кірісі азайды. Астордың қызметтерінің бірі – 1961 жылы Петер Бененсонның «Ұмытылған тұтқындар» атты еңбегі жарияланғаннан кейін Amnesty International ұйымын құруға белсенді қатысқандығы. Ол сондай-ақ Оңтүстік Африканың ақ үстемдік апартеид саясатына қарсы күресті және Африка Ұлттық Конгресін (АҰК) қолдады. Нельсон Мандела Асторды басқа газеттер оларды назарға алмаған кезде АҰК-ны қолдаған ең жақсы және адал достарының бірі деп атады.
Кейінгі өмірі
1975 жылы Астор "The Observer" газетінің редакторы қызметінен кетті, бірақ сенімді тұлға ретінде қызметін жалғастырды. 1977 жылы газетті оның отбасы Атлантик Ричфилд мұнай компаниясының американдық иесі Роберт О. Андерсонға сатты. 1995 жылы Дэвид Асторға Плимут университетінің құрметті әдебиет докторы атағы берілді. Майра Хиндлидің мерзімінен бұрын босатылуына бағытталған күш-жігер сәтсіз аяқталды, оның өмір бойына сотталғанына қатысты шағымы Жоғарғы сотта үш рет қабылданбады, ол 2002 жылдың қарашасында, Астордың өлімінен шамамен бір жыл өткен соң түрмеде қайтыс болды. Лонгфорд 2001 жылдың басында қайтыс болды. Астор 1964 жылы Мандела түрмеге қамалғаннан кейін көп ұзамай Манделаны қолдады және Оңтүстік Африканың апартеид режиміне қарсы болды. Элис Маргарет Фрэнсис Астор (1953 ж.т.) Ричард Дэвид Лэнгхорн Астор (1955 ж.т.) Люси Афра Нэнси Астор (1958 ж.т.) Нэнси Бриджит Элизабет Астор (1960 ж.т.) Томас Роберт Лэнгхорн Астор (1962 ж.т.)
Richard David Langhorne Astor (b. 1955)
Lucy Aphra Nancy Astor (b. 1958)
Nancy Bridget Elizabeth Astor (b. 1960)
Thomas Robert Langhorne Astor (b. 1962)
Дэвид Астор 2001 жылдың желтоқсан айында 89 жасында қайтыс болды және Оксфордширдегі Саттон Куртенэйдегі Барлық Әулиелер шіркеуінің зиратына, тек оның аты-жөні мен туған және қайтыс болған жылдары жазылған қарапайым ескерткішпен жерленді. Жанындағы қабірде оның досы Эрик Артур Блэр, көбінесе Джордж Оруэлл деген атпен танымал. Астор Оруэллдің ағылшыл елдік шіркеу зиратына жерленуді өтінгенін білгеннен кейін екі жер учаскесін де сатып алды.