Сансет Парк: Нью-Йорк қаласының ауданы

Сансет-Парк, Бруклин, Нью-Йорк: тарихы, географиясы, даму жолы. 1636 жылдан бергі ауданның қалыптасуы, көлік және индустриялық өркендеуі.

33 мин оқу

100%

Дереккөз: Sunset Park, Brooklyn — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Нью-Йорк қаласындағы аудан, осы ауданның атымен аталған саябақ

Сансет Парк – Нью-Йорк қаласының Бруклин ауданының батыс бөлігінде орналасқан аудан. Солтүстік жағында Парк Слоуп және Грин Вуд зираты, шығысында Борфолк Парк, оңтүстігінде Бей Ридж, ал батысында Нью-Йорк портымен шектелген. 36-шы көшеден солтүстікке қарайғы аймақ Гринвуд Хайтс деп белгілі, ал 24-ші көшеден солтүстікке қарайғы бөлігі Оңтүстік Слоуп деп аталады. Бұл аймақты алғашқы еуропалықтар 1636 жылы қоныстанғанға дейін Мунси тілін сөйлейтін Канарси руының иелігінде болған. 19 ғасырдың соңына дейін Сансет Парк сирек дамыған және Бей Ридж немесе Оңтүстік Бруклиннің бір бөлігі саналған. Жоғары теміржолдар мен метроның салынуы Сансет Парктің дамуына ықпал етті, 1890-1920 жылдар аралығында орта таптың қатарласа салынған үйлері мен өнеркәсіптік ғимараттар бой көтерді. 1940-1950 жылдардағы өнеркәсіптік орталықтардың құлдырауынан кейін, қалалық жаңару бағдарламасы аясында 65-ші көшеден солтүстікке қарайғы аймаққа "Сансет Парк" деген ат берілді. 20 ғасырдың соңында иммигранттардың топтары салыстырмалы түрде қолжетімді бағасының арқасында осы ауданға көшуді бастады. 21 ғасырға қарай ауданның халқы негізінен испан және қытай иммигранттарынан, сондай-ақ басым көпшілігі ақ нәсілді жас қалалық маман саяпасынан, сонымен қатар скандинавиялық, ирландтық және итальяндық қауымдастықтардың қалдықтарынан тұрады. Сансет Парк Бруклиннің 7-ауданының құрамына кіреді. Оны Нью-Йорк полиция департаментінің 72-ші бөлімі патрульдейді. Өрттен қорғау қызметтерін Нью-Йорк қаласының өрт сөндіру департаментінің 201-ші машина және 228/114-ші баспалдақ компаниялары қамтамасыз етеді. Саяси тұрғыдан Сансет Паркті Нью-Йорк қалалық кеңесінің 38-ші және 39-шы округтері ұсынады.

Ерте тұрақтандыру

Қазіргі Бруклин Кингс округінің аумағымен толық сәйкес келеді, бірақ бұрын олай болған емес. Оңтүстік Бруклин, Кингс округінің орталық бөлігінде орналасқан және Грин-Вуд зиратының оңтүстік шекарасына жақын, бұрынғы Бруклин қаласының шекарасына дейін созылған аймақ, бастапқыда жерді өңдеген және аң аулаған бірнеше жергілікті Ленапе тайпаларының бірі – Канарси тайпасының қонысы болған. Канарси Бруклин арқылы өтетін бірнеше жолға ие болды, соның ішінде Фултон Ферриден басталып, шығыс өзені бойымен оңтүстікке қарай Гованус сағасына, Оңтүстік Бруклинге (қазіргі Сансет Паркі) және Бей Риджге дейін созылған жол да бар еді. Канарсилер басқа жергілікті тайпалармен сауда жасады, ал 17 ғасырдың басында голланд және ағылшын қоныс салушыларымен де сауда-саттық қатынаста болды. Алғашқы еуропалық қоныс 1636 жылы Виллем Адриаенсен Беннетт пен Жак Бентин қазіргі Сансет Паркі ауданындағы 28-ші және 60-шы көшелер аралығындағы жерді сатып алғанда құрылды. Бірақ, 1640 жылдары голланд қоныс салушылары жерді сатып алып, жағалау бойында өз шаруашылықтарын құрғаннан кейін, Канарсилер көп ұзамай қоныстан ауыстырылып, 18 ғасырға қарай Бруклиннен кетуге мәжбүр болды. Қазіргі Сансет Паркін құрайтын аймақ екі голланд қаласы арасында бөлінді: солтүстік-батыстағы Бруклин және оңтүстік-шығыстағы Жаңа Утрехт, оларды Седьмой проспект/60-шы көшеден Тоғызыншы проспект/37-ші көшеге дейін диагональ бойынша өтетін шекара бөліп тұрды. Голландтар бұл аймақта ұзын, тар шаруашылықтар құрды. 1664 жылы Жаңа Нидерланды ағылшындарға өткеннен кейін, олар Бруклин қаласындағы жағалау жолын Гованус (Жаға) жолының бір бөлігі ретінде жақсартты, ол оңтүстік-батысқа қарай Мартенс жолы деп аталатын шығыс-батыс бағытына, содан кейін оңтүстікке қарай Жаңа Утрехт шекарасына дейін созылды. Бұл жолдар Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Лонг-Айленд шайқасында қолданылды. Америка революциясы кезінде бұл аймақ негізінен Норвегиядан келген алғашқы иммигрант Ханс Хансен Бергеннің ұрпақтарына тиесілі болды. Олардың екі үйі болды: 37-ші көшеге жақын орналасқан ДеХарт Берген үйі және 55-ші көше маңындағы Йоханнес Берген үйі; біріншісі революция кезінде британдықтардың қарамағында болды. Сонымен қатар, Бергендер бірнеше құлға ие болды, бұл 1800 жылғы АҚШ халық санауында көрсетілгендей, екі Берген үйінде 19 құл мен 8 бос ақ емес адам тұрғандығы жазылған. 1827 жылы Нью-Йоркте құлдық жойылғаннан кейін, бұл аймақта 55 афроамерикалық тұрды. Голланд шаруашылықтарына ұқсас, қазіргі Сансет Паркіндегі шаруашылықтар да ұзын, тар жер участаларын алып тұрды.

Though modern day Brooklyn is coextensive with Kings County, this was not always the case. South Brooklyn, an area in central Kings County extending to the former Brooklyn city line near Green Wood Cemetery's southern border, was originally settled by the Canarsee, one of several indigenous Lenape peoples who farmed and hunted on the land. The Canarsee had several routes that crossed Brooklyn, including a path from Fulton Ferry along the East River that extended southward to Gowanus Creek, South Brooklyn (present day Sunset Park), and Bay Ridge. The Canarsee traded with other indigenous peoples, and by the early 17th century, also with Dutch and English settlers. The first European settlement occurred in 1636 when Willem Adriaenszen Bennett and Jacques Bentyn purchased between 28th and 60th Streets, in what is now Sunset Park. However, after the land was purchased in the 1640s by Dutch settlers who laid out their farms along the waterfront, the Canarsee were soon displaced, and had left Brooklyn by the 18th century. The area comprising modern Sunset Park was divided between two Dutch towns: Brooklyn to the northwest and New Utrecht to the southeast, divided by a boundary that ran diagonally from Seventh Avenue/60th Street to Ninth Avenue/37th Street. The Dutch created long, narrow farms in the area. When New Netherland was conveyed to the English in 1664, the latter improved the waterfront pathway in the town of Brooklyn as part of a Gowanus (Coast) Road, which ran southwest to an east–west trail called Martense's Lane, then southward to the boundary with New Utrecht. These roads would be used during the American Revolutionary War in the Battle of Long Island. During the American Revolution, the area was mostly owned by the descendants of Hans Hansen Bergen, an early immigrant from Norway. They owned two homesteads, the DeHart Bergen House close to 37th Street and the Johannes Bergen House around 55th Street; the former was used by the British during the Revolution. In addition, the Bergens owned several slaves, as indicated in the 1800 United States Census, where 19 slaves and 8 free non whites were recorded living at the two Bergen houses. After New York abolished slavery in 1827, there were 55 African Americans living in the area. Similar to Dutch farms, the farms in modern Sunset Park occupied long, narrow plots.

Ерте даму және транзиттік хаб

Бруклинде 19 ғасырда қала құрылысы дамыды, көптеген адамдар Бруклинде тұрып, Манхэттенге жұмысқа баруды жөн көрді, ал тұрғын үйлер Бруклин Хайтстан бастап сыртқа қарай тарала бастады. Қазіргі Сансет Парк, Бруклин Хайтстан бірнеше шақырым қашықтықта орналасқан, 1830 жылдарға дейін негізінен ауыл шаруашылығымен айналысқан және 19 ғасырдың ортасына дейін осы күйінде сақталды. Аймақтағы сирек үйлердің бірі – қазіргі 59-шы көшеде орналасқан, готикалық стильдегі Кент сарайы еді. 1834 жылы Бруклин қала болып құрылғаннан кейін, 1839 жылғы Комиссарлар жоспары жасалды, ол Оңтүстік Бруклинге дейін созылған көшелер желісін қамтыды. Сол кезде Сансет Парк Бруклин қаласының ең сирек халқы бар Сегізінші округіне қосылды. Сансет Парк 20 ғасырға дейін жеке аты болған жоқ; керісінше, Бруклиннің оңтүстігіндегі Бей-Ридж, Дайкер-Хайтс, Бенсонхерст және Бат-Бич сияқты аудандар біртұтас аймақ ретінде танылды. «Бруклин Daily Eagle» газетінің мәліметінше, 20 ғасырдың басында «Оңтүстік Бруклин» термині қазіргі Сансет Парк пен Бей-Риджді, сондай-ақ Оңтүстік Бруклиндегі Дайкер-Хайтс, Бенсонхерст және Бат-Бич сияқты аудандарды қамтыды. Аймақтағы алғашқы ірі жоба 1840 жылы Оңтүстік Бруклин мен Бей-Ридждің шекарасына жақын ашылған Грин Вуд зираты болды, ол тез арада туристер арасында танымал болды. 1870 жылға қарай Сегізінші округте алғашқы қабатты үйлер салынды, олар бұл аймақтағы жеке ағаш үйлердің орнын басты. Оңтүстік Бруклинге қатынас 1846 жылы зиратқа паромдық қызмет ашылуымен басталды. 1853 жылы құрылған «Бруклин қалалық темір жолы» Фултон паромынан Бей-Ридж сияқты бағыттарға дилижанс қызметін ұсынды. Содан кейін Оңтүстік Бруклиннен Кони-Айленд, Брайтон-Бич және Манхэттен-Бич курорттарына бірнеше экскурсиялық теміржолдар салынды. Оларға «Бруклин, Бат және Кони-Айленд темір жолы», «Нью-Йорк, Бей-Ридж және Ямайка темір жолы» және «Нью-Йорк және Си-Бич темір жолы» кірді. 1870 жылдары Кони-Айлендке саяхаттайтындар үшін торап пункті ретінде танымал болған паромдық айлақ пен теміржол терминалы салынды. Паромдық қатынас орнатылғаннан кейін Сегізінші округ тұруға ыңғайлы орынға айналды.

Brooklyn became urbanized in the 19th century, with many people choosing to live in Brooklyn and commute to Manhattan, and residential development started spreading outward from Brooklyn Heights. Present day Sunset Park, several miles away from Brooklyn Heights, was still primarily agricultural in the 1830s and remained that way until the middle of the 19th century. Among the few houses in the region was the Kent Castle, a Gothic Revival villa on present day 59th Street. After Brooklyn was incorporated as a city in 1834, the Commissioners' Plan of 1839 was devised, a street plan that extended to South Brooklyn. What would become Sunset Park was incorporated into the Eighth Ward of the city of Brooklyn, which at the time was the city's least populous ward. Sunset Park did not have its own name until the 20th century; rather, the neighborhoods in southern Brooklyn, including Bay Ridge, Dyker Heights, Bensonhurst, and Bath Beach, were collectively referred to as a single area. efn|According to the Brooklyn Daily Eagle, by the early 20th century, the term "South Brooklyn" had grown to encompass both modern day Sunset Park and Bay Ridge, as well as the neighborhoods in southern Brooklyn such as Dyker Heights, Bensonhurst, and Bath Beach. The first major development in the region was Green Wood Cemetery, which opened in 1840 near the boundary of South Brooklyn and Bay Ridge, and quickly became popular as a tourist attraction. By 1870, the first frame row houses were constructed in the Eighth Ward, ultimately replacing the detached wooden houses in the area. Transit to South Brooklyn started with the 1846 establishment of a ferry service to the cemetery. The Brooklyn City Railroad, founded in 1853, started offering stagecoach service from Fulton Ferry to destinations such as Bay Ridge. Afterward, several excursion railroads were built from South Brooklyn to the resort areas of Coney Island, Brighton Beach, and Manhattan Beach. These included the Brooklyn, Bath and Coney Island Rail Road; the New York, Bay Ridge and Jamaica Railroad; and the New York and Sea Beach Railroad. A ferry pier and railroad terminal, popular as a transfer point for those traveling to Coney Island, was built in the 1870s. Following the establishment of the ferry, the Eighth Ward finally became a desirable place to live.

Тұрғын үй құрылысының өсуі

Сегізінші округке көлік қатынасы орнатылғаннан кейін, аймақ тұрғын үйлермен құрылысқа кірісіп, жылдам дамуға бастады, алғашқы спекуляциялық жобамен салынған үйлер 1880-ші жылдардың ортасында бой көтерді. 1888 жылы жер иелері 39-шы және 65-ші көшелер арасындағы Үшінші және Тоғызыншы даңғылдар аралығында орналасқан 7500-ге жуық жер учаскесі үшін "жергілікті жақсартулар туралы петиция" ұсынды, олардың құны шамамен 1 миллион долларға бағаланды. Жер иелері канализация жүйесін орнатуды, көшелерді асфальттап, кеңейтуді сұрады. Заң жобасы келесі жылы шағын түзетулермен қабылданды. 1890 жылдың тамызына қарай Бруклин комиссарлары Оңтүстік Бруклинде бірнеше көшені ашты. Одан кейін 1890 жылдың қазанында су құбырына қаржы бөлінді, ал 1892 жылы газ құбырына ұқсас акт қабылданды. Оңтүстік Бруклиннің дамуына Үшінші даңғыл бойындағы ат әрібасын бумен жұмыс істейтін маршрутқа ауыстыру да көмектесті. Бұл өзгеріс бірнеше қарсыластарға қарамастан жасалды, олар бу машиналары жылқыларды қорқытады деп мәлімдеді. Бастапқы тұрғын үйлердің көп бөлігі Төртінші және Бесінші даңғылдар маңында шоғырланған. Аймақтың тік және бейбір тегістігі келесі дамуға кедергі келтірді, нәтижесінде кейбір учаскелер орналасқан көшелерден жоғарырақ болды. Бұл мәселе Бесінші даңғылдың оңтүстікке қарайғы кеңейтілу жобасында көрінді, онда биіктік айырмашылығы 90 футқа дейін жететін еді. Бұл мәселені шешу үшін 38-ші көшеден оңтүстікке қарай Үшінші даңғылға маршрутты өзгерту қажет болды. 1893 жылы "Бруклин Дейли Игл" газеті былай деп жазды: "Қазіргі уақытта бос жатқан жерлерде тұрғын үйлер мен фабрикалар пайда болды, бұрын бұзылған, тегіс емес және тартымсыз жолдар кең даңғылдарға айналды, олар дүкендермен және адамдармен толы". Бесінші даңғылдың кеңейтілуі 1893 жылдың 1 қазанында Үшінші даңғылдағы 65-ші көшедегі терминалға дейін ашылды (Бей Ридж трамвай желілерімен байланыспен). 1893 жылғы экономикалық дағдарыс Бруклиннің қалған бөліктеріндегі барлық құрылыс жұмыстарын тоқтатқанмен, Оңтүстік Бруклиндегі даму жалғасты. Оңтүстік Бруклинде көптеген тұрғын үйлер салынуына байланысты, 1893 жылы Бруклин қалалық әкімдігі 39-шы көшеден оңтүстікке қарай Төртінші және Бесінші даңғылдар арасында ағаштан жасалған құрылыстарды салуға тыйым салды. 1895 жылы "Бруклин Дейли Игл" газеті былай деп хабарлады: "Шаһардағы ешбір округ сегізінші округ сияқты жылдам дамыған жоқ". 1900 және 1910 жылдары қазіргі Сансет Парктегі ең көп таралған құрылыс түрі – жертөледегі екі қабатты қатарлы үйлер болды, олардың кең таралғандығына байланысты, олардың көпшілігі екі отбасылық үйлерден тұрды. Даңғылдарда төменгі қабатта сауда орындары бар қатарлы үйлер салынды, ал тұрғын үйлер жоғары орналасқан. 1901 жылы "Игл" газеті екі отбасылық үйлердің " салыстырмалы түрде кішкентай пәтерлерді қалаған, бірақ пәтерде тұруға қарсы адамдарға әсіресе тартымды" екенін жазды. Бұл ережеден ерекшелік орталық Сансет Парктегі жеке тұрғын үйлер тобы болды, бірақ оларды салу да қиын болған жоқ.

After the establishment of transport to the Eighth Ward, the region began to quickly develop as a residential neighborhood, with the first speculatively developed houses being built in the mid 1880s. In 1888, landowners delivered "a petition for local improvements" to be effected upon some 7,500 lots located from Third to Ninth Avenues between 39th and 65th Streets, which were estimated to be worth about $1 million The landowners requested that sewers be installed, and that the streets be paved and opened. The bill was passed the next year with minor changes. By August 1890, the Brooklyn commissioners were opening several streets in South Brooklyn. This was followed by the provision of funding for water mains in October 1890, and a similar act for gas mains in 1892. South Brooklyn's development was also helped by the conversion of the Third Avenue stagecoach line to a steam powered route. The conversion occurred in spite of several opponents, who argued that steam engines would spook horses. Most of the initial housing stock was centered around Fourth and Fifth Avenues. Further development was hindered by the area's steep and irregular topography, which resulted in some lots being higher than the streets they were located on. This could be seen in the proposed southward expansion of the Fifth Avenue elevated, which faced elevation changes of up to 90 feet if it was to continue southward along the same elevation. This would be remedied by rerouting the elevated to Third Avenue south of 38th Street. The Brooklyn Daily Eagle wrote in 1893 that one could "find lands that are now vacant covered with dwellings and factories, broken and uneven and uninviting paths transformed into broad avenues lined with stores and people in them. Buildings are going up with great rapidity—not singly or rarely so, but by blocks." The extension of the Fifth Avenue elevated opened to a 65th Street terminal on Third Avenue (with connections to Bay Ridge streetcar lines) on October 1, 1893. Development in South Brooklyn continued even though the Panic of 1893 had resulted in the stoppage of nearly all developments in the rest of Brooklyn. Due to the large number of residential developments being built in South Brooklyn, in 1893 the Brooklyn city government banned the erection of wood framed structures between Fourth and Fifth Avenues south of 39th Street. By 1895, the Brooklyn Daily Eagle noted, "Probably no ward in the city has been built up as rapidly as the Eighth Ward." Two story on basement row houses were the most common building class to be erected in modern day Sunset Park in the 1900s and 1910s due to their wide appeal, with the majority of these being two family homes. On the avenues, row houses were built with commercial space on the ground floor, and the residential units were located above. The Eagle said in 1901 that two family houses were "particularly attractive to people who desire comparatively small apartments, but who object to living in flats, and they appeal to this class on account of their being more quiet, and possibly, more exclusive." A notable exception to this was the group of single family homes in central Sunset Park, though these were also easy to build.

Үлкен жобалар

Сегізінші округтің өсуіне 41-ші және 43-ші көшелер арасындағы Бесінші және Жетінші даңғылдармен шектелген Sunset Park қоғамдық саябағының дамуы көмектесті. Бруклин қаласы 1891 жылы қала бойынша бірнеше саябақ салу жоспарының бөлігі ретінде бұл жерді сатып алды. Бірақ, бұл орын Бей-Ридж және Оңтүстік Бруклин тұрғындары үшін танымал жиналатын жерге айналды. Парк пен Бесінші даңғылдың жоғары көтерілген теміржолының құрылысынан кейін жылжымайтын мүлікке деген қызығушылық артып, 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында тұрғын үйлердің құрылысы қарқынды дамыды. Сонымен қатар, айналасындағы аумақ та "Сансет Парк" деп аталды. Көршілістің өсуімен қатар Оңтүстік Бруклиннің жағалауы да дамыды. Ол кезде жағалауда тек бір қойма ғана болған (1890 жылғы мәлімет бойынша). Бұл жерде Руфус Т. Бушқа тиесілі "Bush & Denslow" компаниясының мұнай өңдеу зауыты орналасқан. Standard Oil компаниясы 1880 жылдары бұл зауытты сатып алып, жапқан. Бірақ, Руфус Т. Буш 1890 жылы қайтыс болғаннан кейін, оның ұлы Ирвинг Т. Буш бұл жерді қайта сатып алды. Ирвинг Буш 1895-1897 жылдар аралығында жерге алты қойма салды, бірақ олардың тиімсіз екенін байқап, 32-ші және 51-ші көшелер арасында орналасқан кеме-қойма кешені – Bush Terminal құру жоспарын жасады. Құрылыс 1902 жылы басталды және 1911-1926 жылдар аралығында кезең-кезеңмен аяқталды. Ол кезде адамдар Манхэттен портымен бәсекелесе алатынына күмәндағандықтан, бұл құрылыс "Буштің ақымақтығы" деп аталды.

Метро құрылыстары

1902-1903 жылдары Оңтүстік Бруклинде құрылыс шары көтеріліп, мыңдаған адамдар Манхэттеннен және басқа жерлерден осы аймаққа көшіп келе бастады. 1903 жылы Жедел Транзит Комиссиясының инженері Уильям Барклей Парсонс Төртінші авеню метрополитенінің (қазіргі) алғашқы нақты жоспарларын ұсынды, ал екі жылдан кейін метро желісін салуға көмектесу үшін азаматтар комитеті құрылды. Метро желісі туралы жарияланған хабар Sunset Park және Bay Ridge аудандарында қатарласып салынған үйлердің қарқынды дамуына себеп болды. 1905-1906 жылдары жылжымайтын мүліктің құны шамамен 100 пайызға өсті, ал көліктік инфрақұрылымның жақсаруына байланысты жер бағасы да артты. Метроның құрылысы кешікті. 1905 жылы Жедел Транзит Комиссиясы Форт-Гамильтонға дейінгі Төртінші авеню бағытын бекітті; Нью-Йорк қаласының сметалық кеңесі мен мэрі мақұлдағаннан кейін, бұл бағыт Жоғарғы соттың апелляциялық бөлімінде де мақұлданды. Метроның бірінші бөлігі, ДеКалб авенюі мен 43-ші көше арасындағы құрылысы 1909 жылы басталды. Келісімшарттарға қол қойылғаннан кейін, PSC 1913 жылы қол қойылған Екі келісімшартты жүзеге асыру үшін Бруклин жылдам транзит компаниясы және Интерборо жылдам транзит компаниясымен келіссөздер жүргізе бастады. 45-ші және 53-ші көшелердегі станциялар 1915 жылдың 22 қыркүйегінде ашылды, ал қалғандары бұрынғысынан кешікті. Сол кездегі Real Estate Record and Guide басылымында былай делінген: «Темір жол бойында 4-ші авеню метрополитенін салуға арналған келісімшарттардың жарнамасының нәтижесін анық көруге болады».

Орта таптық тұрғындар

Нью-Йорктегі көптеген қатарлы үйлердің аудандарында бай мамандықтар мен кәсіпкерлер тұрғанмен, Сансет Парк орта тап аймағы ретінде дамыды, тұрғындарының көпшілігі орта деңгейдегі мамандықтар (мысалы, кеңсе қызметкерлері және бухгалтерлер) немесе білікті мамандық иелері, соның ішінде ағаш шеберлері мен сантехниктер болды. Сол кезде қатарлы үйлер жоғарғы таптың арасында бұрынғысынша танымал болмай, олар қала шеттеріндегі жеке тұрғын үйлерге көшуге бастады, бұл бақша қалалар қозғалысымен және жақын маңдағы Флатбуш ауданындағы Проспект Парк Оңтүстік және Дитмас Парк дамуымен ерекше көзге түсті. Көптеген мысалдары қоңыр таспен қапталған (1890 жылдардың соңында көне стильге айналған), Сансет Парктегі қатарлы үйлер орта таптық отбасылар үшін маңызды нұсқа болды, олар қала шеттеріне немесе жеке тұрғын үйлерге көшу мүмкіндігіне ие болмады. «Бруклин Дейлі Игл» газеті былай деп жазды: «Жалпы тенденция Оңтүстік Бруклиннің барлық аймақтарын орташа табысы бар отбасылардың қалтасына тым ауыр салмақ түсірмейтін жағдайларда дамытуға бағытталған сияқты». Ауданның кейбір бөліктері «Финнтаун» және «Кіші Норвегия» деп белгілі болды. Бей-Ридждегі норвегиялық қауым, қаланың ең ірісі, Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі ең гүлденген кезеңінде 45-ші көшеден оңтүстікке қарай Төртінші және Сегізінші даңғылдар арасында созылды. Сансет Парктегі құрылыс жұмыстарының ең жоғары шағында жүздеген құрылысшылар ауданның қатарлы үйлерін салуға қатысты; олардың көпшілігі аудан тұрғындары болды немесе осы аймақта кеңселерге ие болды, ал көпшілігі сәулетшілер ретінде формалды оқымаған. Бруклиндегі ұзақ жылдар бойы құрылысшыларға бағытталған бизнес мәдениетін көрсете отырып, бұл құрылысшылар көбінесе орнату және жарнамалау оңай болатын үй жобаларын қайта пайдаланды. Ең өнімді құрылысшы – Томас Беннет, ол Сансет Паркте тұрып, ауданда кем дегенде 600 нысанды жобалады. 1914–1929 жылдардағы ұлттық өркендеу кезеңінен пайда болған пәтерлер мен үйлермен қатар, аймақ «ақ тас және қоңыр тас, сондай-ақ кірпіштен және ағаштан жасалған қатарлы үйлермен» сипатталды. Соғыс кезінде іргелес Бруклин армиялық терминалы (58-ші және 65-ші көшелер арасында орналасқан) 10 000-нан астам азаматтық қызметкерді жұмысқа алды, жүктерді өңдеді және 3,5 миллион сарбаздың атқару орны болды.

Though many row house districts in New York City housed wealthy professionals and businesspeople, Sunset Park was developed as a middle class area, with most residents being either mid level professionals (such as clerks and bookkeepers) or skilled tradespeople, including carpenters and plumbers. At the time, row houses were falling out of favor with the upper class, which had started gravitating toward detached single family homes in more suburban areas, notably exemplified by the garden city movement and the Prospect Park South and Ditmas Park developments in nearby Flatbush. With many examples clad in brownstone (a style that had largely become old fashioned by the late 1890s) to evoke the grandeur of earlier neighborhoods, the row houses in Sunset Park were a viable option for middle class families who could not afford to move to the suburbs or into single family houses. The Brooklyn Daily Eagle wrote that "the general tendency seems to be to develop Greater South Brooklyn in such a way that families possessed of moderate incomes may there establish themselves under conditions which will not put too heavy a strain on the purse". Portions of the neighborhood became known as "Finntown" and "Little Norway". The Norwegian community in Bay Ridge, the largest in the city, stretched between Fourth and Eighth Avenues south of 45th Street at its peak in World War II. During the peak periods of construction in Sunset Park, hundreds of developers were involved with constructing row houses in the neighborhood; many were neighborhood residents or had offices in the area, and most were not formally trained as architects. Reflecting a longstanding builder oriented business culture in Brooklyn, these developers often reused building designs that were easy to erect and advertise. The most prolific developer was Thomas Bennett, who lived in Sunset Park and designed at least 600 structures in the neighborhood. Alongside tenements and apartment houses stemming from the nationally prosperous 1914–1929 era, the area was characterized by "limestones and brownstones, as well and brick and wood rowhouses". During the conflict, the adjacent Brooklyn Army Terminal (situated between 58th and 65th Streets) employed more than 10,000 civilians, handled of cargo, and was the point of departure for 3.5 million soldiers.

Құлдырау

Бірінші және Екінші даңғылдар маңында әлдеқашан Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде кемтар жағдайлар кеңінен тарады. Бұл бағалаулар көбінесе ғылыми емес және нәсілдік және этникалық кемсітушілікке негізделген. HOLC бұл аудандағы қоңыр тастар мен жаңадан салынған Sunset Park ойын орталығының оң қасиеттері бар екенін айтты, бірақ ауданның жалпы бағасы өнеркәсіптік пайдалануы мен жетінші даңғылдың шығысында итальяндық иммигранттардың көптігіне байланысты төмендетілді. 1943 жылғы Нью-Йорк қаласының демографиялық зерттеуі (төрт жергілікті газеттердің Нью-Йорк қаласының нарық талдауы ретінде жариялаған) Sunset Park атауын ауданның қазіргі шекараларына сәйкес келетін аймаққа берді, бұл оның тұрғын үй аумағының маңындағы парктің айналасындағыдан тыс кеңірек контексте алғашқы пайдалануын білдіруі мүмкін. Су жағалауының қызыл сызықтарға байланысты әлеуметтік-экономикалық құлдырауын көрсете отырып, бұл тауға қарай өтетін бөлігі қаланың өнеркәсіптік және теңіз экономикасына жақын орналасқан басқа тұрғын үйлерге қарағанда бай екенін көрсетті. Алайда, Sunset Park-тің жылдам дамуы 20 ғасырдың басында басқа ұқсас аудандарда қалыптасқан жоғары орта таптық пәтерлердің пайда болуына кедерес келтірді; су жағалауының әсерімен бірге Sunset Park-тің жиынтық орташа және орташа шаруашылық шығындары Бруклиннің Үлкен Нью-Йорк қаласына қосылғаннан кейін бір кездегі бай аудандарда пайда болған жұмысшы табының аудандарына ұқсас болды. Бұл аймақ сонымен қатар жеке тұрғын үй қоры бар жанама аудандарға қарағанда айтарлықтай кедей болып қалды және Бруклиннің оңтүстік-орталық және оңтүстік-шығыс аудандарының жартылай қалалық белдеуі негізінен қосылғаннан кейін дамыды. Зерттеуде өнеркәсіптік және теңіз экономикасына жақын ақ нәсілділер басым аймақтардың мысалдары Оңтүстік Бруклин (қазіргі Коббл-Хилл, Кэрролл Гарденс, Гоуанус және Ред-Хук), Уильямсбург және Гринпойнт болды. Жоғары орта таптағы тұрғын үй қоры бар ұқсас аудандарға Вашингтон Хайтс, Гринвич Виллидж және Кенсингтон кірді, ал жұмысшы табының аудандарына Клинтон Хилл және Бедфорд-Стюивесант кірді. Осыған ұқсас тұрғын үй қоры бар көршілес аудандар батыс Бей Ридж және Дайкер Хайтс шыңы, ол сол кезде оңтүстік-шығыс Бей Ридж деп саналды. Біріктірілгеннен кейінгі аудандарға Мидвуд және Марин Парк кірді. Биіктік Гоуанус Парквейі 1941 жылы биіктік BMT Үшінші даңғыл желісінің құрылымында 500 тұрғынның наразылығына қарамастан салынды. Бұл ауданның басты сауда артерияларының бірінің құлауына әкелді. Нью-Джерсиде жүк тасымалы мен порттардың өркендеуімен, сондай-ақ АҚШ-тың солтүстік-шығысындағы ауыр өнеркәсіптің маңыздылығының төмендеуімен, Sunset Park-тің кеме қатынасы секторы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін құлдырау кезеңіне енді. 1945 жылы Үшінші даңғыл Бруклин-Батери туннеліне жүк көліктерінің қозғалысын қамтамасыз ету үшін он жолаққа дейін кеңейтілді. Бұл кеңейту аллеяның шығыс жағындағы барлық өнеркәсіптік ғимараттар мен тұрғын үйлерді алып тастауды талап етті, ал Үшінші даңғыл желісінің айналасында салынған қалған бизнес ауданын жойды. Төрт жолақты Гованус парк-жолы 1960 жылдары 1964 жылы ашылған Верраццано тар көпірінен жүк көліктері мен автомобильдер қозғалысын тасымалдау үшін алты жолақты жылдам жолмен ауыстырылды. Осы кезеңде Төртінші даңғылдың жаяу жүргінші жолдары көлік қозғалысын одан әрі қамтамасыз ету үшін шамамен сегіз футқа тарылды. Үшінші даңғыл мен жағалау ауданы көп ұзамай жезөкшелік пен есірткі пайдаланудың панасына айналды, Хьюберт Селби кіші Хьюберт Селби Бруклинге соңғы шығу (1964) фильмінде осы ортаны еске салды. Көптен бері жергілікті тұрғындар мен қоғам белсендісі Тони Джорданоның айтуынша, скандинавиялық тұрғындардың орнын Оңтүстік Бруклиндегі Гоуанус және Парк Слоуп сияқты аз тартымды аймақтардан көшіп келген ирландтар мен итальяндықтар алмастырды. Бұл ағыл-тегіл қауымның бизнесі мен діни мекемелеріне ондаған жылдар бойы әсер еткен болса да, бұл тұрғындардың көбісі көршілес аймақтарға (Бей-Ридж, Стейтен-Айленд және Нью-Йорк мегаполисі аймағындағы ішкі қала маңындағы) ақ түсті ұшудың арасында уақытша болып шықты, бұл ауданның Пуэрто-Рико қауымының маңыздылығының артуына әкелді. Сансет Паркте 1920 жылдары теңіз саудасына негізделген Пуэрто-Риконың шағын қауымы болса да, 1950 және 1960 жылдары Манхэттендегі қалалық жаңарту жобалары оларды Үстіргі Батыс жағында, Шығыс Гарлемде және Төменгі Шығыс жақтағы анклавтардан алыстатты. Бұл аудан әсіресе арзан болды, өйткені ол Үшінші даңғылдың батысында су жағалауында көптеген өнеркәсіптік жұмыс орындарын сақтады. Алайда, 1966 жылы Бруклин Армия терминалының жабылуы және Буш терминалындағы жалпы қысқартулар жаңадан пайда болған қауымға кері әсер етті. 1950 жылдар мен 1970 жылдар арасында Сансет Парктегі өнеркәсіптік жабылулардың салдарынан барлығы 30 000-нан астам жұмыс орындары жойылды. Он жылдар бойы ауданда тұрған отбасылар көшіп кеткен сайын тұрғын үй қоры құнсыз болып қалды. Су жағалауындағы тұрғын үй қорының көп бөлігі 2000 тұрғын үйге «қайта құрылымға, жақсартуға немесе белгілі бір жөндеу түрлеріне қатысты қатаң тыйымдарды» енгізген 1961 жылғы аймақтық шешімге сәйкес келмеді, бұл жаратылыстануды жеделдетті. Роберт Мозес қалалық жоспарлаушының 1974 жылғы «The Power Broker» өмірбаянында автор Роберт Каро 1960 жылдарға қарай төртінші және алтыншы даңғылдар арасындағы салыстырмалы түрде бай, қоңыр тастармен жабдықталған аудандарда да құлдырау элементтері болғанын атап өтті. Көршілер оларды өздерінің қауымынан едәуір ерекшеленетін деп санады, көбінесе ауданды «Төменгі Бей Ридж» деп сипаттады, ал Сансет Парк тұрғындарының көпшілігі «бай Бей Риджде тұрғысы келді және оның атын өздері пайдалануды ұнатты». 1966 жылғы петициядан кейін Сансет Парк Экономикалық мүмкіндік кеңсесінің басшылығымен кедей аудан ретінде ресми түрде тағайындалды. Осы процестің нәтижесінде ол қазіргі атауын және шекараларын алды. Федералдық, штаттық және жергілікті агенттіктердің көмегімен Сансет Парк бірте-бірте қайта құруды бастады. Басты факторлар Буш терминалын 1963 жылы жаңа инвесторлар сатып алуы және оны өнеркәсіптік саябаққа айналдыруы; 1961 жылғы аймақтық ережелердің біртіндеп жеңілдетілуі; және 1970 жылдары Лютерандық медициналық орталықтың су жағалауындағы American Machine and Foundry зауытына кеңеюі болды. Алайда, банк және жылжымайтын мүлік салалары мен Федералдық тұрғын үй басқармасының Пуэрто-Рико қауымына қарсы әрекеттері салдарынан жүздерше тұрғын үй бірліктері тастап кетілді. Жазушы Дэвид Менттің айтуынша, 1960 жылдардың соңынан бастап «жылжымайтын мүлік спекулянттары көбінесе үйлерді сатып алу үшін [блокбастинг] тактикасын қолданды, содан кейін [ ] FHA-дан жоғары бағаланған бағалаулар мен ипотекалық сақтандыру алды». Луи Винникке сәйкес, 1977 жылға қарай «200-ден астам шағын мүліктер мен 40 көппәтерлі үй» тастап кетілген күйде қалды, ал «Төртінші даңғылдың төменгі (және көбінесе жоғары) блоктары уақыт өте келе құлдыраудың белгілерімен бүлінген». 1969 жылы Лютерандық медициналық орталығының кеңеюіне көмектесу үшін құрылған Сансет Парк қайта құру комитеті. 1980 жылдардың басында адамдар Сансет Паркке оның қолжетімді тұрғын үй бірліктерінің көптігіне байланысты көшуге дайын болды. Сол кезде Сансет Парк қайта құру комитеті 200 бірлікті жөндеп, тағы 333 бірлікке федералдық қаражат алды. Сансет Парктің қайта құруына ықпал еткен тағы бір фактор 1965 жылғы Иммиграция және ұлттық есімдер заңы болды, ол АҚШ-қа иммиграцияға нәсілдік шектеулерді алып тастады, бұл ауданды Азиядан, Латын Америкасынан және Кариб теңізінен келген жаңа иммигранттармен дамытуға мүмкіндік берді. 1980 жылдарға қарай Сансет Паркке Доминикан, Эквадор және Мексикалық американдықтар сияқты басқа Латын Америкалық иммигранттар да көшіп келе бастады. Бұл жаңа тұрғындар Сансет Паркте бұрынғы құлдыраған мүлікті жақсарта бастады.

Slumlike conditions proliferated in the vicinity of First and Second Avenues as early as World War I, These ratings were, on the most part, unscientific and motivated by racial and ethnic discrimination. The HOLC contended that the brownstones and the newly built Sunset Park Play Center were positive attributes of the neighborhood, but that the overall rating of the area was revised downward due to its industrial uses and the high numbers of Italian immigrants east of Seventh Avenue. A 1943 demographic study of New York City (co published by four local newspapers as the New York City Market Analysis) assigned the Sunset Park moniker to an area largely corresponding to the neighborhood's contemporary boundaries, possibly marking its first use in a more generalized context beyond the residential area surrounding the park. While denoting the redlining induced socioeconomic decline of the waterfront, it revealed that the uphill section was more affluent than other residential, white ethnic dominated areas adjacent to the city's industrial and maritime economies. However, the rapid development of Sunset Park had forestalled the emergence of upper middle class apartment houses that took root in comparable neighborhoods throughout the early 20th century; coupled with the impact of the waterfront, Sunset Park's aggregate average and median household expenditures were more analogous to the redlined working class neighborhoods that had arisen in once affluent areas following Brooklyn's consolidation into the City of Greater New York. The area also remained considerably poorer than adjacent districts with detached housing stock and the semi suburban belt of south central and southeastern Brooklyn neighborhoods primarily developed after consolidation. efn|In the study, examples of white dominated areas near industrial and maritime economies included South Brooklyn (encompassing contemporary Cobble Hill, Carroll Gardens, Gowanus and Red Hook), Williamsburg, and Greenpoint. Similar neighborhoods with upper middle class housing stock included Washington Heights, Greenwich Village, and Kensington, while working class neighborhoods included Clinton Hill and Bedford–Stuyvesant. Adjacent neighborhoods with similar housing stock included western Bay Ridge and the summit of Dyker Heights, which was then regarded as southeastern Bay Ridge. Post consolidation neighborhoods included Midwood and Marine Park. The elevated Gowanus Parkway was constructed on the structure of the elevated BMT Third Avenue Line in 1941, despite protests by 500 residents. This resulted in the downfall of one of the neighborhood's main commercial arteries. With the rise of truck based freight shipping and ports in New Jersey, as well as the decreasing importance of heavy industry in the northeastern United States, Sunset Park's shipping sector entered a period of decline after World War II. In 1945, Third Avenue was widened to ten lanes at the surface level to accommodate truck traffic to and from the Brooklyn–Battery Tunnel. This widening necessitated the removal of all industrial buildings and housing on the east side of the avenue, destroying the rest of the business district built around the Third Avenue Line. The four lane Gowanus Parkway was replaced in the 1960s with a six lane expressway of the same name to carry truck and car traffic to and from the Verrazzano Narrows Bridge, which opened in 1964. During this period, Fourth Avenue's sidewalks were narrowed by roughly eight feet to further accommodate vehicular traffic. Third Avenue and the waterfront district soon evolved into a haven for prostitution and drug use, a milieu evoked by Hubert Selby Jr. in Last Exit to Brooklyn (1964). According to longtime resident and community activist Tony Giordano, the Scandinavian population was replaced by upwardly mobile Irish and Italians who had moved from less desirable parts of South Brooklyn, such as Gowanus and western Park Slope. While this influx would influence the community's businesses and religious institutions for decades, many of these residents proved to be transient amid redlining driven white flight to adjoining areas (including Bay Ridge, Staten Island, and inner suburbs in the New York metropolitan area), leading to the increasing prominence of the neighborhood's Puerto Rican community. Though Sunset Park had a small Puerto Rican community centered around the maritime trades as early as the 1920s, it grew rapidly in the 1950s and 1960s when urban renewal projects in Manhattan pushed them away from longstanding enclaves in the Upper West Side, East Harlem and the Lower East Side. The neighborhood was particularly desirable because it still retained a large number of industrial jobs on the waterfront, to the west of Third Avenue. However, the closure of the Brooklyn Army Terminal in 1966 and general downsizing at Bush Terminal would negatively affect the nascent community. Collectively, over 30,000 jobs were eliminated as a result of industrial closures in Sunset Park between the 1950s and the 1970s. As families who had lived in the area for decades began moving out, the housing stock lost value. Most of the housing inventory in the waterfront district failed to comply with a 1961 zoning resolution that subjected 2,000 residences to "rigid prohibitions against reconstruction [ ], improvements [or] certain kinds of repairs"; this rapidly hastened predatory blockbusting practices. In The Power Broker, the 1974 biography of urban planner Robert Moses, author Robert Caro noted that elements of blight extended to the comparatively affluent, brownstone dominated tracts between Fourth and Sixth Avenues by the 1960s. neighborhood to be somewhat distinct from their community, often characterizing the district as "Lower Bay Ridge", while many residents of Sunset Park "wished they lived in the richer Bay Ridge and enjoyed using the name on their own". Following a 1966 petition drive, Sunset Park was formally designated as a poverty area under the aegis of the Office of Economic Opportunity. As part of this process, it received its current moniker and boundaries. With aid from federal, state, and local agencies, Sunset Park slowly began redeveloping. Major factors included the purchase of Bush Terminal by new investors in 1963 and its conversion into an industrial park; the gradual loosening of the 1961 zoning regulations; and the expansion of Lutheran Medical Center to the waterfront American Machine and Foundry factory in the 1970s. However, due to collusion between the banking and real estate industries and actors in the Federal Housing Administration against the Puerto Rican community, hundreds of housing units were soon lost to abandonment. According to writer David Ment, beginning in the late 1960s, "real estate speculators often used [blockbusting] tactics to purchase homes, then obtained inflated appraisals and mortgage insurance from the [ ] FHA." According to Louis Winnick, over "200 small properties and 40 apartment buildings" remained abandoned as late as 1977, while "the blocks below (and often above) Fourth Avenue were defaced by the stigmata of dereliction." The Sunset Park Redevelopment Committee, founded in 1969 to help the expansion of Lutheran Medical Center, By the early 1980s, people were willing to move to Sunset Park due to its high number of affordable units. At that point, the Sunset Park Redevelopment Committee had renovated about 200 units and had federal funds for 333 more. Another factor in the redevelopment of Sunset Park was the Immigration and Nationality Act of 1965, which removed racially based restrictions on immigration to the United States, causing the area to be developed by new immigrants from Asia, Latin America, and the Caribbean. By the 1980s, other Latin American immigrants (including Dominican, Ecuadorian and Mexican Americans) had started populating Sunset Park. These new residents started improving formerly decrepit properties in Sunset Park. and renovated it for manufacturing use; the first industrial tenants signed leases for space in the terminal in 1987.

21 ғасыр

1966 жылы кедейлік аймағы деп белгіленгеннен кейін, 36-шы көшеден Проспект экспрессуэйіне дейінгі аймақ Сансет Паркке қосылды. Оңтүстік Бруклиндегі жаңару (gentrification) 2000-шы жылдары қарқындаған сайын, бұл аймақ Гринвуд Хайтс немесе Оңтүстік Слоуп деп қайта аталды. 2000 және 2010 жылдары Сансет Паркке жаңа дамулар келді. 2016 жылдың ақпан айында Сансет Парк Вест «Нью-Йорк Таймс» газетінде жарияланған «Нью-Йорктің болашақта дамып келе жатқан аудандары» туралы мақаладағы төрт ауданның бірі болды. Мақалада Индустриялық қала мен Буш терминалының жағалау бойындағы жаңаруы, 2014 жылы Буш терминалы паркінің ашылуы және қоймаларды кештер мен іс-шаралар үшін пайдалану сияқты факторлар айтылды. Жылжымайтын мүлік көздерінің мәлімдемесінше, осы бизнес және кеңсеге қатысты барлық қызметтер Сансет Парктің батыс бөлігінде тұрғын үй құрылысын жеделдетеді. Аудан тұрғындарының кейбіреуі осы дамулардың нәтижесінде болатын жаңарудан (gentrification) қорқады. Индустриялық қаланың иелері 2015 жылдың наурызында 1 миллиард долларлық жөндеу жоспарын жариялады, ал 2017 жылы Буш терминалында «Нью-Йоркте жасалған» өндірістік кампусы ашылатыны хабарланды.

Демография

Sunset Park екі аумақтық есептеу аймағына бөлінеді: Sunset Park West және Sunset Park East, олар Sunset Park халқын құрайды. 2010 жылғы АҚШ халық санағының мәліметтері бойынша, Sunset Park халқы 126 381 адамды құрады, бұл 2000 жылы санаған 118 462 адамнан 7 919 (6,3%) өсімді көрсетті. 2019 жылы ауданның нәсілдік құрамы: 34,8% азиялықтар, 3,9% афроамерикандықтар, 35,6% латиноамерикандықтар және 23,7% ақтар. NYC Health-тің 2018 жылғы Community Health Profile деректері бойынша, 7-ші аудандық кеңестің (Community Board 7) құрамында 132 721 тұрғын бар, олардың орташа өмір сүру ұзақтығы 82,6 жылды құрайды. Бұл көрсеткіш Нью-Йорк қаласының барлық аудандары үшін орташа есептелген 81,2 жылдан жоғары. Тұрғындардың көп бөлігі орта жастағы ересектер мен жастарды құрайды: 22% - 0-17 жас аралығындағылар, 39% - 25-44 жас аралығындағылар, ал 21% - 45-64 жас аралығындағылар. Жоғары білім алушы жастар мен қарт тұрғындардың үлесі бірдей – 9% құрайды. 2018 жылы Sunset Park тұрғындарының шамамен 29% кедейлік шегінде өмір сүрді, бұл Бруклиндегі 21% және Нью-Йорк қаласы бойынша 20% көрсеткіштен жоғары. Тұрғындардың сегізінен біреуі (8%) жұмыссыз болды, ал Бруклин мен Нью-Йорк қаласының қалған бөлігінде бұл көрсеткіш 9% құрады. Пәтер жалдау бойынша ауыртпалық, яғни жалдау ақысын төлеуде қиындықтарға тап болатын тұрғындардың үлесі Sunset Park-та 57% құрайды, бұл қала және аудан бойынша тиісінше 52% және 51% көрсеткіштерінен жоғары. Осы есептеулерге сүйенсек, 2018 жылы Sunset Park ауданы жаңару үрдісін (gentrification) басынан өткеріп жатқандығы анықталды. Батыс Sunset Park-та 54 473 тұрғын, Орталық Sunset Park-та 55 606 тұрғын, ал Шығыс Sunset Park–West Borough Park-та 35 632 тұрғын тұрады. Орталық Sunset Park-тың нәсілдік құрамы: 8,1% (4 509) ақтар, 1,1% (610) афроамерикандықтар, 56,5% (31 444) азиялықтар, 0,5% (280) басқа нәсілдер және 1,0% (537) екі немесе одан көп нәсілдердің өкілдері. Кез келген нәсілге жататын испандықтар мен латиноамерикандықтар халықтың 32,8% (18 226) құрайды.

Ертедегі этникалық құрамы

1960 жылдардың басына дейін Сансет Парктің негізгі халқы еуропалықтардан тұрған. 1840 жылдары аймаққа көшіп келген алғашқы этникалық топ – ирландтар. Одан кейін 19 ғасырдың соңында поляктар мен скандинавиялық американдықтар, ал 20 ғасырда итальяндықтар келді. Атап айтқанда, скандинавиялық иммигранттар Сансет Парк және Бей Ридждегі ең ірі этникалық топтардың бірі болды. Алғашқы норвегиялықтар, шведтер және даниялықтар теңіз жұмысшылары болды, олар жағалауға жақын жерге қоныстанды, ал финдер көбінесе жерді жалға алған шаруалар немесе жерсіз жұмысшылар болды. 1916 жылы Финнтаунда Финн үй құрылысы қауымдастығы екі кооперативтік үй салғанда, АҚШ-тағы алғашқы коммерциялық емес тұрғын үй кооперативі құрылды. Олар "Бастау" және "Бастау Екінші" (сәйкесінше "Beginning" және "Beginning Second" деп аударылады) деп аталды. 1922 жылға қарай финдер Сансет Паркте жиырма кооператив салған. Бастапқыда бұл кооперативтерде негізінен аймақтың фин халқы тұрды, бірақ еуропалық текті адамдар да оларда тұрды. 1991 жылы Сансет Паркте тұрған фин қауымының құрметіне 40-шы көшенің бір бөлігі, 740 40-шы көшедегі Иматра қоғамы ғимаратының алдында "Финляндия көшесі" деп қосымша атау алды.

Қазіргі этникалық құрамы

Еуропалық иммигранттар мен олардың ұрпақтары 1950-1960 жылдары осы ауданды тастап кетті, олардың орнына жаңа иммигранттар келді. Алғашқыда көшіп келгендер Пуэрто-Рикодан болды, ал 1980 жылдары кубалықтар, доминикандықтар, эквадорлықтар және мексикалық америкалықтар сияқты басқа латын америкалық иммигранттар Sunset Park-қа қоныстанды. 1980 жылғы АҚШ халық санағы бойынша, тұрғындардың жартысы испаноязыл болды, ал 1970 жылғы АҚШ халық санағында бұл көрсеткіш 40%-дан кем болған еді; осы аралықта ақ нәсілді тұрғындардың саны күрт азайды. Жаңа тұрғындар көбінесе кедейрек болды, бұл "дегентрификация" деген талаптарға әкелді. 1980 жылдары Сансет Паркте 44-ші және 68-ші көшелер арасындағы Сегізінші даңғыл бойында ауданның алғашқы Чайнатауны пайда болды. Бұл даңғылда азық-түлік дүкендері, мейрамханалар, будда ғибадатханалары, бейне дүкендері, нан пісіру орындары, қоғамдық ұйымдар және Гонконг супермаркеті сияқты қытай бизнестері орналасқан. Манхэттендегі Чайнатаун сияқты (Бруклин Чайнатауны оның бір бөлігі), Бруклиндегі Чайнатаун да бастапқыда кантондық иммигранттармен қоныстанды. 2000 жылдары Фучжоу иммигранттарының келуі Манхэттен Чайнатаунына қарағанда әлдеқайда жылдам қарқынмен кантондықтарды ығыстырды; алайда, онжылдықтың соңына қарай бұл үрдіс баяулады және Сансет Паркке келетін Фучжоу тұрғындарының саны азайды. 2009 жылға қарай көптеген мандарин тілінде сөйлейтіндер Сансет Паркке көшіп келді. 1974 жылдан бастап Үндістаннан келген адамдар (негізінен Гуджарат штатының азшылық христиан қауымдастықтарынан) Сансет Парк және оның төңірегінде қоныстанды. Ауданның этникалық әртүрлілігі Бесінші даңғылмен жыл сайын өткізілетін Тулар шеруімен атап өтіледі, ол 1994 жылы басталды. Испаноязыл тұрғындардың көп бөлігі Бесінші даңғылдың батысында, ал қытай тұрғындары Жетінші даңғылдан шығысқа қарай, Бруклиндегі ең қарқынды өсіп келе жатқан Чайнатаунның бірі – Бороу Паркіне дейін орналасқан.

Жерді пайдалану

«Бруклиннің аудандары» басылымында айтылғандай, Сансет Парк солтүстік жағынан Проспект экспрессуэй және Парк Слоуп ауданымен, шығыс жағынан Тоғызыншы авеню және Боро Парк ауданымен, оңтүстік жағынан 65-ші көше және Бей Ридж ауданымен, ал батыс жағынан Нью-Йорк портымен шектеседі. 36-шы көшенің солтүстігіндегі аймақ Гринвуд Хайтс немесе Саут Слоуп деп те аталады.

Тұрғын үй қоры

Көршіліктің "қоңыр тас белдеуі" қоңыр тас, құмтас, әк тас, темір және әшекейлі тас кірпіш қасбеттері бар үйлерді қамтиды, бірақ Сансет Парктегі үйлердің көпшілігі кірпішпен қапталып салынған. 1892-1910 жылдар аралығында, бұрынғы ағаш үйлер салынғаннан кейін дамыған бұл аудан, екі қабатты (жер төлесінен жоғары) және шығыңқы терезелі қатарлы үйлермен ерекшеленеді. Бұл үйлер "Бруклин Хайтс, Кэрролл Гарднс, Форт Грин және Парк Слоуптың төрт және бес қабатты салтанатты үйлерінің арзан нұсқасы" ретінде жоспарланған. Олардың қасбеттері Бруклиндегі басқа бір отбасылық қатарлы үйлердің қарапайым үлгілеріне ұқсас болғанымен, көбінесе екі отбасылық резиденция ретінде салынған. Сонымен қатар, 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында бірнеше төмен қабатты пәтерлер салынды. Қатарлы үйлер мен пәтерлер ауданның орта тап тұрғындарына арналған. Екі отбасылық қатарлы үйлер екі түрлі болды. Арзан үйлерде белгіленбеген ағылшын жертөлесі және бірінші (немесе кіреберіс деңгейі) және екінші қабатта бір-бір пәтер болды. Ал қымбат үйлерде жер асты, көтерілген, жер деңгейіндегі жертөле және бірінші (немесе қонақ бөлмесі) қабат бір триплекс пәтер ретінде, ал екінші қабат тағы бір пәтер ретінде салынған. Көптеген қатарлы үйлер сол дәуірдің ішкі сәулеттік элементтерін жоғалтқанмен, 40-шы көшеден оңтүстікке қарай Төртінші және Алтыншы даңғылдар арасындағы тұрғын үй қорының маңызды бөлігін құрайды. Дегенмен, қоңыр тас қатарлы үйлер 420-424 36-шы көшеге дейін солтүстікке, ал 662-56-шы көшеге дейін шығысқа қарай созылады. Бірнеше шығыңқы кірпіш қатарлы үйлер (әсіресе 240-260 45-шы көшедегідей) Төртінші даңғылдың оңтүстігінде орналасқан, онда аймақтағы алғашқы құрылыс кезінде салынған ағаш және кірпіш үйлер әлі де кең таралған. Бұл үйлер 1940 жылға дейін түрлі түсті қасбеттерін және Виктория дәуірінің басқа да сәндік элементтерін (Сан-Францисконың "боялған әйелдеріне" ұқсас) сақтап келгенімен, көпшілігі ондаған жылдар бойы винил және Формстонмен қапталған. Сансет Паркте көптеген көп отбасылық тұрғын үйлер де бар. Олардың кейбіреулері үш қабатты, үш отбасылық үйлер болып табылады және көршілес үйлерге ұқсас дизайнға ие. Басқалары пәтерлерге ұқсас, төрт немесе бес қабатты шағын пәтерлер. Финляндияда салынған көптеген кооперативтік пәтерлердің ішінде ашық аулалар бар. Төртінші және Бесінші даңғылдар бойында жер қабаттарында коммерциялық кеңістіктер мен үстінде тұрғын үйлер бар бірнеше ғимараттар орналасқан.

The neighborhood's "brownstone belt" includes homes with brownstone, sandstone, limestone, iron, and ornamental stone brick facades, though the majority of homes in Sunset Park are faced with brick. Developed mostly between 1892 and 1910 following earlier frame house development, it is dominated by two story above basement, bayed row houses that were envisaged as "inexpensive imitations of the stately four and five story townhouses [ ] of Brooklyn Heights, Carroll Gardens, Fort Greene and Park Slope." Though their facades were analogous to the less expensive tier of one family row houses elsewhere in Brooklyn, most of these structures were in fact built as two family residences. In addition, several low rise apartment buildings were erected in the late 19th and early 20th centuries. The row houses and apartment buildings were both intended for the neighborhood's middle class residents. The two family row houses came in two types. The cheaper row houses contained an undesignated English basement and one unit on each of the first (or stoop level) and second floors. More expensive row houses had a subterranean cellar, raised, ground level basement and first (or parlor) floor as a single triplex unit, and the second floor as another unit. Although many row houses have shed internal architectural elements of the era, they continue to encompass a substantial swath of the residential stock between Fourth and Sixth Avenues south of 40th Street. However, brownstone rows exist as far north as 420 424 36th Street and as far east as 662 56th Street, while several bayed brick rows (notably exemplified by 240 260 45th Street) are situated south of Fourth Avenue, where wood frame and frame brick houses dating from the earliest development in the area remain prevalent. While these houses retained their polychrome facades and other Victorian era design flourishes (akin to the "painted ladies" of San Francisco) as late as 1940, most have been clad in vinyl siding and Formstone for decades. In addition, there are numerous multi family residences in Sunset Park. Some of these residences are three family homes, spread across three stories, similar in design to the neighborhood's row houses. Others are small four or five story apartments with multiple dwellings, similar to tenements. Many of the Finnish built cooperative apartment buildings contained open courts within them. Along Fourth and Fifth Avenue, there are several buildings with commercial space on their ground floors and residential units above.

Ұлттық тарихи орындар тізілімінің тізімдері

Көршіліктің бір бөлігі тарихи орындардың ұлттық тізілімінде (NRHP) тарихи аудан ретінде тізімделген, ол романдық және Ренессанс қайта жаңғыруы архитектурасымен танымал. Бұл Солтүстік-Шығыс АҚШ-тағы NRHP-дегі ең ірі тарихи аудан. Ол Екінші даңғылдың батысында 59-шы және 65-ші көшелер аралығында орналасқан және NRHP-де жеке тізімделген. Бұрынғы 18-ші полиция бөлімінің ғимараты мен атқоймасы да NRHP-де тізімделген, сонымен қатар қалалық ескерткіш болып табылады.

Энергия және қалдықтар инфрақұрылымы

Су бойындағы Сансет паркіне жақын жерде екі электр станциясы орналасқан. Олардың бірі - 53-ші көшеде орналасқан Narrows генерациялық станциясы, ол электр энергиясын өндіре алады. Бұл станцияны 2010 жылдардың соңында жаңалау ұсынылған. Екіншісі - Үшінші даңғыл мен 28-ші көшеде орналасқан Gowanus Generating Station, ол да электр энергиясын өндіре алады. IESI NY корпорациясы сонымен қатар Бірінші даңғыл мен 50-ші көшеде қалдықтарды тасымалдау станциясын басқарады. Нью-Йорк қаласының санитарлық-гигиеналық бөлімі Бруклиннің 7 және 10 аудандарына қызмет көрсететін жүк көліктерімен бірлесе пайдаланатын гаражды Бірінші даңғыл мен 51-ші көшеде басқарады.

Басқа қызықты жерлер

Индустриялы қала, бұрынғы Буш терминалы, 32-ші және 51-ші көшелер арасындағы жағалаудағы қоймалар кешені. Ол бастапқыда Ирвинг Бушпен үлкен өнеркәсіптік кешен ретінде пайдаланылған және 1926 жылға дейін кезең-кезеңмен салынған. 32-ші және 41-ші көшелер арасында жеке консорциум коммерциялық жеңіл өндіріс алаңдарын басқарады. 40-шы және 51-ші көшелер арасындағы бөлігін Нью-Йорк қаласының экономикалық даму корпорациясы (NYCEDC) киім өндірісі кешені ретінде пайдаланады. Буш терминалына жақын, Бірінші даңғыл мен 42-ші көшедегі Ұлттық металл компаниясының бұрынғы зауыты 1890 жылы салынған және нео-готикалық мұнарасымен ерекшеленеді. Оңтүстік Бруклин теңіз терминалы – Индустриялы қаланың батысында, 29-шы және 39-шы көшелер арасында орналасқан, интермодальдық тасымал, қойма және өндіріс кешені. Бұрын Сансет паркінде екі қосымша әскери құрылыс болған. Нью-Йорк штатының Арсеналы, Екінші даңғылдағы 63-ші және 64-ші көшелер арасында 1925 жылы қару-жарақ сақтау үшін салынған, кейіннен өзін-өзі сақтау қоймасына айналды. Бірінші даңғылдағы 5100 нөмірлі үй, 51-ші және 52-ші көшелер арасында орналасқан, Екінші батальон әскери-теңіз күштерінің қару қоймасы 1903 немесе 1904 жылы салынған.

Полиция және қылмыс

Сансет паркі 830-шы Төртінші авенюде орналасқан Нью-Йорк полиция департаментінің (NYPD) 72-ші бөлімшесімен патрульделеді. 72-ші бөлімше 2010 жылы адам басына шаққандағы қылмыстар көрсеткіші бойынша 69 патрульдік аймақтың ішінде 16-шы орында тұрды. 1990 жылдардан бері жалпы қылмыс деңгейі төмендеді, және 2010 жылға дейін 72-ші бөлімше Бруклиндегі ең қауіпсіз бөлімшелердің бірі болып саналады. 2018 жылғы мәліметтерге сәйкес, 100 000 адамға 37 жағдайдан аспайтын денсаулыққа зиян келтірмейтін шабуыл көрсеткішімен, Сансет паркіндегі жан басына шаққандағы зорлық қылмыстарының көрсеткіші қаланың жалпы көрсеткішіндегіден төмен. 100 000 адамға шаққанда 289 адамды құрайтын түрмеге қамау деңгейі де қаланың жалпы деңгейінен төмен.

Ерекше оқиғалар

2022 жылдың 12 сәуірінде бір адам 36-шы көшедегі метро станциясына түтін құрылғысын лақтырып, содан кейін бірнеше адамды атты. 29 адам жарақат алды, ал 62 жастағы ер адам күдікті ретінде қамауға алынды.

Өрт қауіпсіздігі

Нью-Йорк қаласының өрт сөндіру департаменті (FDNY) Сансет Парк ауданында екі өрт сөндіру стансасы мен бір EMS стансасын қызметке қойған. 5113 Fourth Avenue мекенжайында орналасқан Sunset Park Engine Company 201/Ladder Company 114/40 батальоны 2009 жылы Rothzeid Kaizerman and Bee компанияларымен салынған. 436 39-шы көшеде орналасқан Engine Company 228 (бұрынғы Engine Company 28) ресми қалалық ескерткіш болып табылады. Сонымен қатар, EMS станциясы 40 5011-ші Седьмая авенюде орналасқан. 2018 жылы сақтандырусыз қалған тұрғындардың саны 22% деп есептелді, бұл қала бойыншағы 12% көрсеткіштен жоғары. Бұл ауданды Конгресске Нydia Velázquez және Jerrold Nadler демократтары өкілдік етеді. Нью-Йорк штатының Сенатында Сансет Парк төрт округке бөлінген: 17-ші округті Симча Фельдер, 20-шы округті Zellnor Y. Myrie, 23-ші округті Diane J. Savino және 25-ші округті Jabari Brisport өкілдік етеді. Нью-Йорк штатының Ассамблеясында Сансет Парк 49-шы және 51-ші округтерде орналасқан, оларды демократтар Peter J. Abbate Jr. және Marcela Mitaynes сәйкесінше өкілдік етеді. Сансет Парк сонымен қатар Нью-Йорк қалалық кеңесінің 38-ші және 39-шы округтеріне кіреді, оларды сәйкесінше Alexa Avilés және Shahana Hanif өкілдік етеді.

Пошталық кеңселер мен пошталық кодтар

Сансет Паркіне екі индекстік код қызмет көрсетеді: 44-ші көшенің оңтүстігіндегі ауданның көп бөлігі 11220 индексіне, ал Индустрия қаласы және 44-ші көшенің солтүстігіндегі аудан 11232 индексіне жатады. АҚШ пошта қызметі Бесінші авенюдегі 6102 нөмірдегі «Күн бату» пошта бөлімін, Жетінші авенюдегі 5501 нөмірдегі «Бей Ридж» пошта бөлімін және Үшінші авенюдегі 900 нөмірдегі «Буш терминалы» пошта бөлімін басқарады.

Жасыл кеңістік

Сансет паркінде Нью-Йорк қаласының Парктер және ойын-сауық департаменті басқаратын бірнеше қоғамдық парк бар.

Күн бату паркі

Sunset Park-тың атауын алған қоғамдық саябақ 41-ші және 44-ші көшелер мен Бесінші және Жетінші даңғылдар арасында орналасқан. Парктің көтеріңкі орнынан Нью-Йорк порты, Манхэттен, Еркіндік мүсіні және алысқа қарай Стейтен аралы мен АҚШ-тың Нью-Джерси штатының төбелері көрінеді. Бұл нысан 1936 жылы қалалық саябақтар комиссары Роберт Мозес және мэр Фиорелло ЛаГуардия ашқан он бір саябақтың бірі болды.

Жасыл жолдар

Бруклин су жағалауындағы жасыл жол, 14 мильдік (23 км) көшеден тыс жол, Сансет-Парк су жағалауымен өтеді. Бұл жасыл жол Бруклиннің су жағалауындағы аудандарды байланыстыруды, Индустриялық қала кешені арқылы Бей-Ридждегі Оулс-Хед паркіне дейін жалғастыруды жоспарлап отыр, және Сансет-Парк жасыл жолы да осы парктің қызметінде. Жасыл жолдың бір бөлігі – Буш терминалының пирс паркі, 43-ші және 50-ші көшелер арасындағы жасыл аймақ, онда жаяу және велосипед жолдарымен қатар бейсбол және футбол алаңдары бар. Буш терминалының пирс паркі 2014 жылдың қараша айында ашылды.

Грин-Вуд қорымы

39-шы көшеден солтүстікке және Бесінші даңғылдан шығысқа қарай Грин Вуд қорымы орналасқан. 1840 жылы ашылған,

Дін

Сансет паркінде көптеген шіркеулер мен басқа да құдайға табыну орындары бар. Осы құдайға табыну орындарының көпшілігі Рим-католик немесе Пятидесятник шіркеулері болғанымен, бірнеше мешіттер де бар. Кейбір құдайға табыну орындары этникалық қауымдар бойынша құрылған. Мысалы, 2013 жылғы нұсқаулықта үшінші және алтыншы даңғылдарда испандық қауымдарға арналған 15-тен астам шіркеу бар екендігі, ал жетінші және сегізінші даңғылдарда қытайлық қауымдар бар екендігі көрсетілген. Үш мешіт 59/60-шы көшелер мен сегізінші даңғылдың жанында орналасқан. Керісінше, Грейс баптист шіркеуі мен Екінші евангелистік еркін шіркеу сияқты бірнеше шіркеулерде көпұлтты қауымдар бар. Сансет паркіне архитектуралық тұрғыдан ерекшеленетін бірнеше діни мекемелер кіреді. 4-ші даңғылдағы 42-ші көшеде орналасқан Сент-Михаил Рим-католик шіркеуі – 1903–1905 жылдары Реймонд Ф. Альмираллдың жобасы бойынша салынған ерте роман стиліндегі құрылыс. Тағы бір шіркеу – Бруклиндегі ең ірі шіркеу, 59-шы және 60-шы көшелер арасындағы бесінші даңғылда орналасқан. Бұл шіркеу 1893–1894 жылдары сол жерде негізделген, ал қазіргі ғимарат 1920 жылдары аяқталған. Мәңгілік жәрдем әйелінің болуы Сансет паркіне алғаш қоныстанған католиктердің көптігін көрсетеді. Сонымен қатар, Сансет паркінде кем дегенде бес шіркеу неоготика стилінде салынған. Солтүстік жағында Санкт-Роко шіркеуі орналасқан, ол 27-ші көшедегі бұрынғы норвегиялық лютеран шіркеуінің ғимаратында орналасқан. Жақын жердегі 25-ші көшеде орналасқан Чистохова Сент-Казимир шіркеуі – тағы бір Рим-католик шіркеуі; оның қызыл кірпіштен тұрған ғимараты 1904 жылы Джон Райанмен готика стилінде жобаланған.

Білім

Сансет Паркте 2018 жылғы мәліметтер бойынша жоғары білімі бар тұрғындардың үлесі қала бойыншағыдан төмен. 25 жастан асқан тұрғындардың 30%-ы жоғары білім алған, ал 41%-ы орта білімі жоқ, 29%-ы орта білім немесе жоғары білімнің бір бөлігін алған. Қарама-қарсылығы, Бруклин тұрғындарының 40%-ы және қала тұрғындарының 38%-ы жоғары білім алған. Сансет Парктегі бастауыш мектеп оқушыларының сабақтан қалу көрсеткіші Нью-Йорк қаласының жалпы көрсеткіштерінен төмен. Сансет Паркте бастауыш сынып оқушыларының 9%-ы оқу жылында жиырма күнді немесе одан да көп күнді қанағаттандырмайды, ал қала бойыншағы орташа көрсеткіш 20% құрайды.

Кітапхана

Бруклин қоғамдық кітапханасының Сансет Парк бөлімшесі 5108 Төртінші даңғылда орналасқан. 2014 жылы кітапхана ғимаратын қайта құру жобасы ұсынылып, 2017 жылы бекітілді; жоспарға сәйкес, 5108 Төртінші даңғылда кітапхана және 49 қолжетімді баспана салынуы тиіс. 2018 жылдың мамыр айында 42-ші және 43-ші көшелер арасындағы 4201 Төртінші даңғыл мекенжайында уақытша бөлімше ашылды.

Жол

Сансет Парк үш шектеулі қол жетімділігі бар тас жолға: I 278 (Гоуанус) және NY 27 (Проспект) тас жолдары, сондай-ақ Белт Парквейге қосылу мүмкіндігіне ие. Гоуанус тас жолы ауданның батыс жағымен өтеді, ал Проспект тас жолы солтүстікке қарай, Парк Слоупқа жақын орналасқан. Белт Парквей Сансет Парктің оңтүстік-батыс бөлігіне ғана қызмет көрсетеді. I 278 тас жолының 38-ші және 39-шы көшелерде Сансет Парк жағажайына шығуға мүмкіндік беретін түйіскерлері болғанымен, осы көшелерден тас жолға кіру жолдары жоқ, сондықтан I 278-ге бағытталған көліктер жергілікті көшелерді пайдалануға мәжбүр. Бұған қоса, көптеген жергілікті көшелер жүк көліктерінің бағыттары ретінде белгіленген, олардың ішінде Гоуанус және Проспект тас жолдары, Үшінші авеню және басқа да бірнеше көшелердің бөліктері бар.

Метро және темір жолдар

Нью-Йорк метросының бірнеше станциясы Сансет Паркте орналасқан. BMT Fourth Avenue Line желісінде 36-шы көше, 45-шы көше, 53-шы көше және 59-шы көше станциялары бар. BMT West End Line желісінде Тоғызыншы даңғыл станциясы, ал BMT Sea Beach Line желісінде Сегізінші даңғыл станциясы бар. Сансет Паркте сонымен қатар жағалау бойындағы жүк тасымалы темір жолдарының желісі де бар. 65-ші көшедегі аула Сансет Парктің ең оңтүстік бөлігінде орналасқан және онда екі автовагондық көпір бар, олар жүк вагондарын Нью-Джерсиге қарай жүретін автовагондарға тиеуге мүмкіндік береді. Аула екі жүк желісіне қосылған. Бұл Куинс және Бронксқа дейін созылатын Бей Ридж тармағының соңғы станциясы. Сонымен қатар, Бірінші даңғылдағы көше деңгейіндегі темір жолға қосылыс бар, ол Бруклин армия терминалын, Буш терминалын/Индустрия қаласын және метроның 36-шы көше ауласын Оңтүстік Бруклин темір жолы арқылы байланыстырады. Бірінші даңғылдың жолдары Бірінші даңғыл ауласына, 43-ші және 51-ші көшелер арасында орналасқан кіші жүк ауласына жалғасады.

Паромдық қызметтер

1997 жылдан 2001 жылға дейін SeaStreak қызметі Бруклин армия терминалынан Pier 11/Wall Street, Шығыс 34-ші көшедегі паром тоқталысы, Sandy Hook Bay Marina немесе жазғы күндері Riis Landing-ке қатынайтын. 2001 жылдың 11 қыркүйегінен кейін Манхэттеннің оңтүстік бөлігіндегі метро қызметі тоқтап қалғаннан кейін, қала Федералдық Төтенше жағдайларды басқару агенттігі ұсынған қаражат есебінен Бруклин армия терминалының 58-ші көшесінен Pier 11/Wall Street-ке дейін тегін паром қызметін ұйымдастырды. 2003 жылы New York Water Taxi бағытты өз мойнына алып, баға белгіледі. 2008 жылы New York Water Taxi Pier 11 мен Куинстің Бризи Пойнт арасындағы бағытты құрды, ол Бруклин армия терминалында тоқтады. Қаржыландырудың жетіспеуіне байланысты бұл қызмет 2010 жылы мерзімізсіз тоқтатылды. 2012 жылдың 29 қазанында «Сэнди» даулынан туындаған метро жұмысындағы үзілістерден кейін SeaStreak Куинстің Роккауэй Паркінен Pier 11 және Шығыс 34-ші көшедегі паром терминалына бағыт ашты. Бағыт 2014 жылдың ортасына дейін бірнеше рет жаңартылды, бірақ қаржыландырудың жетіспеуіне байланысты 2014 жылдың 31 қазанында тоқтатылды. Сансет Парк 2017 жылдан бері NYC Ferry-дің Оңтүстік Бруклин және Роккавей бағыттарымен қамтамасыз етілуде. 2020 жылдың қаңтарында Нью-Йорк қаласының экономикалық даму корпорациясы NYC Ferry-дің Индустриялық қала/Буш терминалының жанындағы 42-ші көшеде жаңа тоқталыс салу жоспарланғанын хабарлады, ол 2021 жылы ашылады.