Кіріспе

Рибосомалық ДНҚ (rDNA) – рибосомалық РНҚ-ны кодтайтын ДНҚ тізбегі. Бұл тізбектер транскрипцияның басталуын және күшеюін реттейді, сондай-ақ транскрипцияланатын және транскрипцияланбайтын аралық сегменттерді қамтиды. Адам геномында ядролық ұйымдастырушы аймақтары бар 5 хромосома бар: акроцентрлік 13 (RNR1), 14 (RNR2), 15 (RNR3), 21 (RNR4) және 22 (RNR5) хромосомалары. РРНК-ның әртүрлі суббірліктерін кодтауға жауапты гендер адамда бірнеше хромосомаларда орналасқан. Алайда, рРНК-ны кодтайтын гендер домендерде өте сақталған, тек гендердің көшірме саны түрлерге қарай өзгереді.

Эукариоттар

600-ға жуық рДНК қайталануынан транскрипцияланған рРНҚ, эукариоттар жасушаларында табылған РНҚ-ның ең көп мөлшердегі бөлігін құрайды. 5S рДНК да Drosophila-дағыдай дербес тандемдік қайталануларда кездеседі. Ядрода хромосоманың рДНК аймағы, рДНК-мен кеңейтілген хромосомалық тізбектер құрайтын нуклеолус ретінде көрінеді. рРНҚ транскрипциялық бірліктері тандемдік қайталануларда шоғырланған. Бұл рДНК аймақтары нуклеолустың пайда болуына себепкер болғандықтан, нуклеолус ұйымдастырушы аймақтары деп те аталады. рДНК-да тандемдік қайталанулар көбінесе нуклеолустың ішінде кездеседі, бірақ гетерохроматикалық рДНК нуклеолустың сыртында табылса да мүмкін. Дегенмен, транскрипциялық белсенді рДНК нуклеолустың өзінде орналасқан. Бірнеше Drosophila-дағы 5S тандемдік қайталану тізбектері бір-бірімен салыстырылды, нәтижесінде түрлер арасында жиі енгізілулер мен жойылулар орын алатыны және олардың көбінесе сақталған тізбектермен шектелетіні анықталды. Бұл ДНК репликациясы кезінде жаңа синтезделген талшықтың сырғанауы немесе геннің конверсиясы арқылы болуы мүмкін. рДНК-ның кодтау аймақтарындағы сақталған тізбектер, тіпті ашытқы мен адам сияқты алыс түрлерді де салыстыруға мүмкіндік береді. Адамның 5.8S рРНК-сы ашытқының 5.8S рРНК-сымен 75% сәйкес келеді. Туыс түрлер үшін, түрлер арасындағы ITS (ішкі тізбектер) жолдарына қоса, рДНК сегментін салыстыру және филогенетикалық талдау сәтті жүргізіледі. рДНК қайталануының әртүрлі кодтау аймақтары әдетте әртүрлі эволюциялық жылдамдықтарды көрсетеді. Осының нәтижесінде, бұл ДНК кең жүйелік деңгейдегі түрлердің филогенетикалық ақпаратын ұсынуға қабілетті.

Рекомбинацияны ынталандыру әрекеті

5S генін, транскрипцияланбаған аралық ДНК және 35S генінің бір бөлігін қамтитын ашытқының рДНК фрагменті цис-әрекетті митоздық рекомбинацияны ынталандыратын белсенділікті орналастырды. Бұл ДНК фрагменті HOT1 деп аталатын митоздық рекомбинацияның ыстық нүктесін қамтиды. HOT1 ашытқы геномындағы жаңа орындарға енгізілгенде рекомбинацияны ынталандыратын белсенділікті көрсетеді. HOT1 құрамында 35S рибосомалық рРНК генінің транскрипциясын катализдейтін РНК полимераза I (PolI) транскрипция промоторы бар. PolI кемістігі бар мутантта HOT1 ыстық нүктесіндегі рекомбинацияны ынталандыратын белсенділік жойылады. HOT1-дегі PolI транскрипциясының деңгейі рекомбинация деңгейін анықтайды.

Клиникалық маңызы

Аурулар ДНК мутацияларымен байланысты болуы мүмкін, онда ДНК кеңейе алады, мысалы, Хантингтон ауруында, немесе жойылу мутацияларынан жоғалуы мүмкін. Бұл рДНК қайталануларында болатын мутацияларға да қатысты; рибосома синтезімен байланысты гендер бұзылса немесе мутацияланса, ол қаңқа немесе сүйек миымен байланысты әртүрлі ауруларға алып келуі мүмкін екені анықталды. Сонымен қатар, рДНК тандемді қайталануларын қорғайтын ферменттерге келтірілген кез келген зақым немесе бұзылу рибосома синтезін төмендетуі мүмкін, бұл жасушада басқа да кемшіліктерге әкеледі. Неврологиялық аурулар да рДНК тандемді қайталануларындағы мутациялардан туындауы мүмкін, мысалы, Блум синдромы, онда тандемді қайталану саны қалыпты санына қарағанда жүз есеге жуық артады. Рибосомалық ДНК-ның тандемді қайталануларының мутацияларынан да әртүрлі қатерлі ісіктер пайда болуы мүмкін. Жасуша желілері тандемді қайталанулардың орналасуын өзгерткеннен немесе рДНК-дағы қайталанулардың кеңеюінен қатерліге айналуы мүмкін.