Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Массачусетс шығанағы колониясының губернаторы
Governor of Massachusetts Bay Colony
Джон Леверетт (7 шілде 1616 жылы крещение алған – 16 наурыз 1678/79) – ағылшын колониялық судьясы, саудагер, әскери қызметкер және Массачусетс шығанағы колониясының соңғы губернаторларының бірі. Англияда туып, жасөспірім шағында Массачусетске көшіп келді. Колонияның ірі саудагері болды және әскери қызметте болды. 1640 жылдары Англияға оралып, Англия азамат соғысына қатысты. Колониядағы қатаң пуритан діни догмасына қарсы болды. Сондай-ақ, отаршылдық үкіметтің ағылшын тәжі мен үкіметінің билігіне бағынбауы керек деп есептеді, бұл 1684 жылы отаршылдық жарғысының жойылуына себеп болған қатаң саяси ұстаным еді. Оның бизнесі мен әскери қызметі кейде араласып, колониядағы кейбір адамдар оған теріс қарады. Дегенмен, ол әскерлерінің арасында беделді болды және 1673 жылдан өліміне дейін, 1679 жылға дейін бірнеше рет колония губернаторы болып сайланды. Ол Филипп патша соғысындағы колониялық әрекеттерді басқарды және қазіргі Мэн штатындағы жерді сатып алып, колонияның аумағын кеңейтті.
John Leverett (baptized 7 July 1616 – 16 March 1678/79) was an English colonial magistrate, merchant, soldier and the penultimate governor of the Massachusetts Bay Colony. Born in England, he migrated to Massachusetts as a teenager. He was a leading merchant in the colony, and served in its military. In the 1640s he went back to England to fight in the English Civil War. He was opposed to the strict Puritan religious orthodoxy in the colony. He also believed the colonial government was not within the power of the English crown and government, a politically hardline position that contributed to the eventual revocation of the colonial charter in 1684. His business and military activities were sometimes intermingled, leading some in the colony to view him unfavorably. However, he was popular with his troops, and was repeatedly elected governor of the colony from 1673 until his death in 1679. He oversaw the colonial actions in King Philip's War, and expanded the colony's territories by purchasing land claims in present day Maine.
Ерте өмір
Джон Леверет 1616 жылғы 7 шілдеде Линкольнширдегі Бостон қаласындағы Сент-Ботольф шіркеуінде крещениеден өтті. Оның әкесі Томас Леверет шіркеудің пуритан пасторы Джон Коттонмен тығыз байланыста болды және шіркеудің қарияларының бірі болды. Анасы Энн Фишер туралы белгілісі жоқ, тек ол күйеуіне 16 бала туғаны мәлім. Джон Левереттің жастық шағы 1633 жылы отбасы Жаңа әлемге аттанғанға дейін белгісіз. 1630-жылдардың басында Левереттің әкесі Бостонда кеңесші болып қызмет еткен, және Жаңа Англия үшін Плимут Кеңесінің Джон Биушамппен бірлесіп, қазіргі Мэн штатындағы жерге Уолдо патенті деп аталатын грант алған. Отбасы Массачусетс шығанағының колониясына келгенде, сондай-ақ Бостон деп аталған астанаға қоныстанды. Леверет 1639 жылы Ханна Хадсонға үйленді. 1640 жылы Хадсон есімді ұл дүниеге келді; Ханна 1643 жылы қайтыс болды. 1640 жылы Леверет бос адам (freeman) мәртебесіне ие болды. 1639 жылы Массачусетс артиллерия ротасына қосылды. Артиллерия ротасы колонияның пуритандық басшыларының догмаларымен келіспейтін адамдар үшін маңызды орын болды. Оның көптеген жетекші мүшелері, Левереттің өзі де, колониялық репрессияларға қарсы болды. Рота мүшелері сонымен қатар саудамен де айналысты. Леверет Эдвард Гиббонс және генерал-майор Роберт Седжвикпен сауда жобаларында жиі серіктес болды. Мысалы, ол Вирджиния жағалауында құлаған кеменің Гиббонспен бірге иесі болды. Әскери басшылық пен коммерциялық кәсіпкерліктің үйлесімі кейде мүдделердің қақтығысына әкелді. 1640 жылдары Гиббонс губернатор Джон Уинтропты Массачусетс еріктілеріне француз Акадиялық губернаторы Шарль де ла Турға Шарль де Мену д'Ольнеймен болған дау кезінде көмектесуге рұқсат беруге көндірді. Гиббонс осы көмек үшін ла Турмен эксклюзивті сауда жеңілдіктері туралы келісім жасады, ал Леверет француздықтармен артықшылықты сауда жеңілдіктерін алуға мүмкіндік алды.
John Leverett was baptized 7 July 1616 at St Botolph's Church in Boston, Lincolnshire. His father, Thomas Leverett, was a close associate of John Cotton, the church's Puritan pastor, and served as one of the church's elders. Nothing is known of his mother, Anne Fisher, beyond that she bore her husband 16 children. Of John Leverett's youth nothing is known prior to the family's departure for the New World in 1633. By the early 1630s Leverett's father was an alderman in Boston, and had acquired, in partnership with John Beauchamp of the Plymouth Council for New England, a grant now known as the Waldo Patent for land in what is now the state of Maine. When the family arrived in the Massachusetts Bay Colony it settled in the capital, also called Boston. Leverett married Hannah Hudson in 1639. They had a son, Hudson, in 1640; Hannah died in 1643. In 1640 Leverett was made a freeman. In 1639 he joined the Artillery Company of Massachusetts. The Artillery Company was a focal point in the colony for people who disagreed with the orthodoxy of the colony's Puritan leaders. Many of its leading members, Leverett among them, opposed the colonial crackdowns on religious dissenters. Its members also engaged in trade. Leverett frequently partnered with Edward Gibbons and Major General Robert Sedgwick in trading ventures. He was, for example, part owner with Gibbons of a ship lost off the Virginia coast. The mixture of military leadership and commercial enterprise sometimes led to conflicts of interest. In the 1640s, Gibbons convinced Governor John Winthrop to allow Massachusetts volunteers to assist French Acadian Governor Charles de la Tour in his dispute with Charles de Menou d'Aulnay. Gibbons had negotiated exclusive trading privileges with la Tour in exchange for this help, and Leverett was also able to secure preferential trading privileges with the French.
Ағылшын азаматтық соғысы
1644 жылы Леверет Англияға барып, Оливер Кромвельдің Парламенттік мүддесі үшін Англия азамат соғысында күресті. Ол Томас Рейнсбороның атты әскеріндегі әскери қолбасшы болды, онда айтулы қызмет еткендігі айтылады. 1645 жылы ол үйіне қайтты, бірақ келесі жылдары Англияға қайта оралған болуы мүмкін. 1645 жылы Роберт Седжвиктің қызы Сараға үйленді. Олардың 12 баласы болды, олардың тек 6-сы ғана ересек жасқа жетті. Левереттің Англияда болған кезі оны діни төзімділікке қажеттілікке сендірді. Ол бұл идеяны саяси жолмен ілгерілетуге тырысты, көбінесе Массачусетстің консервативті пуритандық басшылығының қарсылығына қарамастан, олар өз діни көзқарастарына сәйкес келмейтін нанымдарға қарсы болды. Ол Жаңа Англия шіркеуінің догмасын сипаттайтын Кембридж платформасына қарсы болды және Массачусетс жалпы сотында (колониялық заң шығару органы) депутат ретінде отырғанда, діни талаптарға бағынбағандарды жазалауға қарсы шықты. Джон Уинтроп 1648 жылғы платформаны қабылдаған синод туралы жазып, «жақында Англиядан келгендер» оның қаулыларына күшті қарсылық білдіргенін атап өтті.
In about 1644 Leverett went to England, where he fought in the Parliamentary cause for Oliver Cromwell in the English Civil War. He had a military command in the cavalry of Thomas Rainsborough, where he supposedly served with distinction. He returned home in 1645, but may have gone back to England in the following years. He married Robert Sedgwick's daughter Sarah in 1645. The couple had 12 children, of whom only six survived to adulthood. Leverett's time in England brought him to a belief in the need for more religious tolerance. He would pursue the idea politically, often in the face of opposition from the conservative Puritan leadership of Massachusetts that opposed religious views that did not accord with their own. He specifically opposed the Cambridge Platform describing New England church orthodoxy, and opposed punishments of nonconforming individuals when he sat as a deputy in the Massachusetts general court (the colonial legislature). John Winthrop, in writing about the 1648 synod that adopted the platform, noted that those "who came lately from England" were strongly opposed to its resolutions.
Массачусетс саясаты
Леверет 1640 жылы еркін адам болғаннан кейін жергілікті саясатқа белсенді түрде қатысты. 1642 жылы Леверет пен Эдвард Хатчинсон Нарагансет басшысы Миантономохпен келіссөздер жүргізу үшін дипломатиялық елшілер ретінде жіберілді, себебі жергілікті үнді тайпаларының барлығы ағылшын отаршылдарына қарсы соғыс бастауға құлықты екеніне алаңдаушылық туды. Миантономо Бостонға келіп, губернатор Винтропты олар естіген қауесеттердің негізсіз екеніне көндірді. Леверет болашақ әкімшіліктерде де дипломатиялық миссияларға шақырылатын болды. Англиядан оралғаннан кейін ол саяси қызметін жаңартты. 1651 жылы ол Бостонның колонияның жалпы сотындағы екі өкілінің бірі болып сайланды және қысқа мерзімге палата спикері болды. 1650 және 1660 жылдары ол жалпы сотта бес рет қызмет етті. Леверет отаршылдық әскердің танымал басшысы болды, бұл колонияның әскери заңдарынан туындаған ерекше жағдайға әкелді. Колония әскери роталардың санын шектеу үшін дауыс берді және олардың офицерлерін тек бір лауазымда қызмет етуге шектеді. 1652 жылы Леверет Саффолк округінің атты ротасының капитаны болғанда, ол Бостонның жаяу әскер ротасының бірінің капитаны және Массачусетс артиллерия компаниясының капитаны болып сайланды. Колониялық судьялар оған ережеден босатуды ұсынбады, сондықтан ол Бостон лауазымынан бас тартуға мәжбүр болды. Ол, көрінеді, артиллерия ротасының капитаны қызметін сақтап қалды, өйткені рота әскериді басқаратын ережелерден босатылған еді. Губернатор Джон Эндекотт 1652 жылы колонияның солтүстік шекарасын анықтау үшін зерттеу тобын жіберді, ол жарғыда Мерримак өзенінен солтүстікке қарай 3 миль (5 км) деп көрсетілген. Бұл зерттеу тобы (қателікпен) Мерримак өзенінің солтүстік шегі қазіргі Нью-Гэмпширдегі Виннипесуки көліне жақын екенін анықтады. Осы ендіктегі шығыс-батыс шекарасы қазіргі оңтүстік Мэн штатындағы бірнеше шағын елді мекендерді қамтиды. Эндекотт Леверетті осы елді мекендерді отаршылдық үкіметке қосу туралы келіссөздер жүргізу үшін бірнеше комиссарлардың бірі ретінде жіберді, нәтижесінде Массачусетс штатының Йорк округі құрылды. Леверет осы және басқа да ресми сапарлардың нәтижесінде Мэндегі жерлерді дамытуға қызығушылық танытты және әкесінен мұрагерлік алған жерлерден басқа да көптеген жерлерге инвестиция салды. 1655 жылы ол ресми түрде Массачусетс колониясының Англиядағы өкілі болып тағайындалды. Акадиядағы басқаруымен салыстырғанда, ол Англияға қашан барғандығы белгісіз, бірақ ол 1662 жылға дейін осы қызметте болды. 1650 жылдары Кромвель Лорд-протектор болған кезде колония азаматтық соғыс кезінде Кромвельмен қалыптасқан қарым-қатынасынан пайда көрді. Атап айтқанда, Кромвель колонияның саудагерлеріне қарсы 1651 жылғы Навигациялық актіні күшіне енгізуге ешқандай қадам жасаған жоқ, сондай-ақ колонияның діни конформистерге қарсы репрессивті тактикасы туралы шағымдарды да елемеді. Соңғысы Левереттің колонияның дінге қатысты экстремистік ұстанымына жеке қарсылығына қарамастан болды. Левереттің Карл II-нің рыцарь атағына ие болғаны туралы кең таралған пікірге құжаттамалық деректерде берік негіз жоқ.
Leverett became active in local politics after becoming a freeman in 1640. In 1642 Leverett and Edward Hutchinson were sent as diplomatic envoys to negotiate with the Narragansett chief Miantonomoh amid concerns that all of the local Indian tribes were conspiring to wage war on the English colonists. Miantonomoh went to Boston and convinced Governor Winthrop that the rumors they had heard were groundless. Leverett would be called on for diplomatic missions in future administrations as well. Following his return from England, he resumed his political activities. He was elected as one of Boston's two representatives in the colony's general court in 1651, and served a brief stint as Speaker of the House. Throughout the 1650s and 1660s he served five terms on the general court. Leverett was a popular leader of the colonial militia, something that resulted in an unusual situation caused by the colony's militia laws. The colony had voted to limit the size of its militia companies, and restricted their officers to hold only one post. In 1652, when Leverett was captain of a Suffolk County company of horse, he was also elected as a captain of one of Boston infantry companies as well as captain of the Artillery Company of Massachusetts. The colonial magistrates refused to grant him an exemption from the rule, and he was required to give up the Boston post. He was, apparently, allowed to retain his captaincy of the Artillery Company as the company was exempt from regulations governing the militia. Governor John Endecott in 1652 sent a survey party to determine the colony's northern boundary, which was specified by the charter to be 3 mile (5 km) north of the Merrimack River. This survey party discovered (incorrectly) that the northern limit of the Merrimack was near what is now known as Lake Winnipesaukee in New Hampshire. An east–west boundary at this latitude was found to include a number small settlements in what is now southern Maine. Endecott sent Leverett as one of several commissioners to negotiate the inclusion of these settlements into the colonial government, which resulted in the eventual formation of York County, Massachusetts. Leverett became interested in developing more land in Maine as result of this and other official visits, and invested in a significant amount of land there, over and above the lands inherited from his father. In 1655 he was formally appointed as the Massachusetts colony's agent in England. It is unclear, given the overlap with his governance in Acadia, when he actually went to England, but he served in this capacity until 1662. During the 1650s when Cromwell was Lord Protector the colony benefited from the relationship he had cultivated with Cromwell during the civil war. In particular, Cromwell took no steps to enforce the 1651 Navigation Act against the colony's merchants, and also overlooked complaints about the colony's repressive tactics against religious nonconformists. The latter occurred despite Leverett's personal opposition to the colony's extreme stance on religion. A common claim that Leverett was knighted by Charles II lacks a solid foundation in the documentary record.
Акадия / Новая Шотландияның әскери билігі
1651 жылы Англия мен Нидерланды соғысқа шықты. Бұл жаңалық 1652 жылы Жаңа әлемге жетті, соның ізімен-шүмегімен Жаңа Англияның ағылшын колонияларында голландтардың Жаңа Амстердамдағы үндістердің бәрімен бірігіп, оларға қарсы соғыс жасайтындықтары туралы қауесет тарады. Леверет пен Роберт Седжвик голландтарды бәсекелес ретінде жою арқылы сауда операциялары үшін үлкен пайда көретініне сенді және Жаңа Амстердамға қарсы әскери шаралар қабылдау үшін ынталанды, бірақ Саймон Брэдстрит сияқты дінге бейтарап жандар бұған қарсы болды. Жаңа Амстердамның бас директоры Питер Стьювесант мәселені талқылау үшін Жаңа Англия колонияларынан делегацияны Жаңа Амстердамға шақырды. Леверет 1653 жылы жіберілген комиссарлардың бірі болды; ол колонияның қорғанысын мұқият зерттеді. Нью-Хейвен колониясы Оливер Кромвельдің басқарушы үкіметінен голландтық қауіпке қарсы көмек сұрады, бұл ұстанымды Леверет қолдады, ол 1653 жылы Седжвикпен бірге Англияға барып, соғыс жариялау туралы колониялық мәселені қозғады. Кромвель Седжвикті Жаңа Англия жағалауының әскери қолбасшысы етіп тағайындады және оны Леверетпен бірге бірнеше кеме мен әскермен голландтарға қарсы соғыс жүргізуге жіберді. Флот Левереттің басшылығымен 500 жаңа ағылшыннан құрылатын күшпен толықтырылуға тиіс болды. 1654 жылы Жаңа Англия күші жиналған кезде, ағылшындар мен голландтар арасында бейбітшілік орнаған еді. Седжвик өзінің тапсырмасын пайдаланып, ағылшын кемелерін тонаған каперлердің бесігі болған көршілес Акадиядағы француздарға қарсы әрекет етті. Ол 1654 жылдың шілдесінде Порт-Рояль және Форт-Пентагуеттің негізгі акадиялық порттарын басып алды. Седжвик провинцияның әскери басшылығын Леверетке тапсырды. Леверет үш жыл бойы Нова Скотияны басқарды және 1657 жылдың мамыр айында басшылықты сэр Томас Темплге өткізді. Осы уақыт ішінде ол және Седжвик өздерінің пайдасы үшін француз Акадиясында сауда монополиясын енгізді, бұл колониядағы кейбіреулерді Леверетті мүмкіндікті пайдаланатын жыртқыш деп қарауға итерді. Леверет оккупацияның көп бөлігін өзі қаржыландырып, содан кейін Кромвель үкіметінен өтемақы сұрады. Кромвель төлемді мақұлдағанмен, ол колонияның Левереттің қаржысын аудиттен өткізуіне байланысты болды, бірақ бұл ешқашан орындалмады. Сөйтіп, Леверет Реставрациядан кейін де (1660 ж.) өтемақы алу үшін өтініш білдіріп жүрді.
In 1651 England and the Netherlands went to war. Word of this arrived in the New World in 1652, and rumors flew around the English colonies of New England that the Dutch in New Amsterdam were conspiring with all of the region's Indians to make war against them. Leverett and Robert Sedgwick both saw a significant benefit for their trading operations if the Dutch could be eliminated as competitors, and lobbied for military action against New Amsterdam, although religious moderates like Simon Bradstreet were opposed to it. New Amsterdam's Director General Peter Stuyvesant invited a delegation from New England colonies to New Amsterdam to discuss the matter. Leverett was one of the commissioners sent in 1653; he took careful note of the colony's defenses while he was there. The New Haven Colony petitioned the Commonwealth government of Oliver Cromwell for assistance against the Dutch threat, a position supported by Leverett, who went to England with Sedgwick in 1653 to press the colonial case for war. Cromwell responded by giving Sedgwick a commission as military commander of the New England coast, and sent him and Leverett with several ships and some troops to make war on the Dutch. The fleet was to be augmented by a force of 500 New Englanders under Leverett's command. By the time the New England force was raised in 1654, peace had been made between the English and Dutch. Sedgwick took advantage of his commission to act instead against the French in neighboring Acadia, which was home to privateers who preyed on English shipping. He captured the principal Acadian ports of Port Royal and Fort Pentagouet in July 1654. Sedgwick gave military command of the province to Leverett. Leverett governed Nova Scotia for three years, turning command over to Sir Thomas Temple in May 1657. During this time he and Sedgwick enforced a virtual trade monopoly on French Acadia for their benefit, leading some in the colony to view Leverett as a predatory opportunist. Leverett funded much of the cost of the occupation himself, and then petitioned Cromwell's government for reimbursement. Although Cromwell authorized payment, he made it contingent on the colony performing an audit of Leverett's finances, which never took place. Leverett was consequently still petitioning for compensation after the Restoration (1660).
Әскери басқару және губернаторлық
1663 жылдан 1673 жылға дейін ол Массачусетс ополчениесының генерал-майоры шеніне ие болды және бірнеше рет жалпы сотқа немесе кеңесшілер кеңесіне депутат болып сайланды. Осы кезеңде ол Бостонның қорғанысын күшейтуді қадағалады. Сондай-ақ ол Нью-Гэмпшир және Оңтүстік Мэн колониялық елді мекендеріне жіберілді, онда кейбір колонистер Массачусетс үкіметіне наразылық білдіріп, колониялық шенеуніктерді қамауға алды. Чарльз II таққа қайта келгеннен кейін Англияның барлық колониялары оның зерк салуына түсті. 1665 жылы Чарльз Массачусетке төрт комиссар жіберді. Олар 1662 жылы колониялық үкіметке жіберген хатында Чарльз талап еткен талаптарға колонияның келісімін алуға міндеттелді, онда ол колонияға діни заңдарды көбірек толерантты етуді және Навигациялық актілерді күшіне енгізуді бұйырды. Комиссарлардың келуі үкіметті алаңдатты, сондықтан Леверет комиссияны қайтарып алуды талап ететін патшаға петиция жобалау үшін комиссия құрамына кірді. Олар дайындаған құжатта комиссарлар «Массачусетстің жарғысын бұзу және тәуелсіздігін жою үшін жіберілген жамандық агенттері» деп сипатталды. Леверет 1671–1672 жылдары губернатор Ричард Беллингемнің орынбасары болып қызмет етті және губернатордың қайтысынан кейін оның орнына өтті. Оның губернаторлық мерзімі ең алдымен Король Филипп соғысымен және 1684 жылы күші жойылған колониялық жарғыға қауіп-қатерлердің күшеюімен ерекшеленді. 1677 жылы колония патшаның ашуын тудырды, өйткені ол сэр Фердинандо Горджестің Мэннің бір бөлігіне деген талаптарын сатып алды, бұл территорияны Чарльз өзінің ұлы Монмут герцогы үшін алуды жоспарлаған еді. Чарльз Нью-Англия колониялары туралы есеп беру үшін жіберген Эдвард Рэндольф 1676 жылы Леверет колонияның тәждің билігінен тыс екеніне сенгенін мәлімдеді: «Ол маған сіздің Мажестің және сіздің Парламентіңіз жасаған заңдар колонияның мүддесіне сай келетін жағдайларда ғана оларды міндеттейді деп ашық айтты». Леверет діни толеранттылықты жақтағанмен, колонияда оған қарсылар көп болды. Баптистер оның өкілеттігі кезінде Бостонда ашық түрде құдайға сыйынды, бірақ ол 1677 жылы қабылданған квакерлерге қарсы қатал заңдар үшін квакер тарихшыларынан сынға ұшырады. (Баптистердің Бостондағы уақыты ұзаққа созылмады – олар 1680 жылы Саймон Брэдстрит губернатор болғаннан кейін қуылды.)
From 1663 to 1673 he held the rank of major general of the Massachusetts militia, and was repeatedly elected as a deputy to the general court or to the council of assistants. During this time he oversaw the strengthening of Boston's defenses. He was also again sent to the colonial settlements of New Hampshire and southern Maine, where some colonists had objected to Massachusetts rule and arrested colonial officials. Following the restoration of Charles II to the throne, all of England's colonies came under his scrutiny. In 1665 Charles sent four commissioners to Massachusetts. They were instructed to gain the colony's agreement to terms demanded by Charles in a letter he sent to the colonial government in 1662, in which he instructed the colony to adopt more tolerant religious laws, and to enforce the Navigation Acts. The arrival of the commissioners was of some concern to the government, and Leverett was placed on a committee to draft a petition to the king demanding the commission's recall. The document they drafted characterized the commissioners as "agents of evil sent to Massachusetts to subvert its charter and destroy its independence." Leverett served as deputy governor under governor Richard Bellingham in 1671–1672, and succeeded to his position after the governor's death. His tenure as governor was chiefly notable because of King Philip's War, and the rising threats to the colonial charter that culminated in its revocation in 1684. The colony angered the king by purchasing the claims of Sir Ferdinando Gorges to portions of Maine in 1677, a territory Charles had intended to acquire for his son, the Duke of Monmouth. Edward Randolph, sent by Charles to report on the New England colonies, reported in 1676 that Leverett believed the colony to be beyond the crown's reach: "He freely declared to me that the laws made by your Majesty and your Parliament obligeth them in nothing but what consists with the interest of that colony". Although Leverett favored religious tolerance, there were still many in the colony who did not. Baptists were able to openly begin worship in Boston during his tenure, but he has also been criticized by Quaker historians for harsh anti Quaker laws passed in 1677. (The Baptists' time in Boston did not last—they were thrown out in 1680 after Simon Bradstreet became governor.)
Өлім және мұра
Леверет 1678 жылдың 16 наурызында қызмет бабында, бүйрек тастарының асқынуларынан қайтыс болды және Бостон қаласындағы Король шіркеуінің зиратына жерленді. Оның ұрпақтарының ішінде Гарвард колледжінің жетінші президенті болған немересі Джон және 20 ғасырдағы Массачусетс штатының губернаторы Леверет Солтонсталл бар. Массачусетс штатындағы Леверет қаласы оның немересінің құрметіне аталған. Коттон Мэзер Леверет туралы: «Ол халықтың сүйіспеншілігіне бөленген, елдегі ең жоғары дәрежеге және лауазымға қарай жылдам өрлеген адам еді. Жастығындағы әскери ерлігімен көзге түскендей, қарт жасында да даналығы мен әділдігімен елге танымал болды» деп жазды.
Leverett died in office, reportedly from complications of kidney stones, on 16 March 1678/9, and was interred at the King's Chapel Burying Ground in Boston. His descendants include his grandson John, the seventh President of Harvard College, and Leverett Saltonstall, a 20th century governor of Massachusetts. Leverett, Massachusetts, is named for his grandson. Cotton Mather wrote of Leverett that he was "one to whom the affections of the freemen were signalised his quick advances through the lesser stages of honor and office, unto the highest in the country; and one whose courage had been as much recommended by martial actions abroad in his younger years, as his wisdom and justice were now at home in his elder."