Кіріспе
Алан Джордж Хейвуд Мелли (17 тамыз 1926 – 5 шілде 2007) – ағылшын джаз және блюз әншісі, сыншысы, жазушысы және лекторы. 1965 жылдан 1973 жылға дейін ол The Observer газетінде кино және теледидар туралы сыншы болды; сонымен қатар ол өнер тарихы бойынша лекциялар оқыды, көбінесе сюрреализмге баса назар аударатын.
the singer
Alan George Heywood Melly (17 August 1926 – 5 July 2007) was an English jazz and blues singer, critic, writer, and lecturer. From 1965 to 1973 he was a film and television critic for The Observer; he also lectured on art history, with an emphasis on surrealism.
Ерте өмір және мансап
Мелли Грандж, Сент-Майклс-Хамлет, Токстет, Ливерпуль, Ланкаширде дүниеге келді. Ол жүн брокері Фрэнсис Хейвуд Мелли мен (Эдит) Модтың үш баласының үлкен ұлы және ағасы болды. Оның анасы еврей болған. Мелли кеме иесі және либералды парламент депутаты Джордж Меллинің ұрпағы еді. Ол сондай-ақ қайырымдылықпен айналысқан Эмма Холттың туысы болды, Ливерпульдегі Садли Хаусының иесі; оның қарындасы Меллидің шөптегі атасына үйленген. Мелли Букингемширдегі Стоу мектебінде оқыды, онда ол заманауи өнерге, джаз бен блюзге қызығушылық танытып, өз жыныстық бағдарымен санасуды бастады. Мелли атеист болған. 2005 жылы Найджел Фарндалмен сұхбаттасқанда Мелли: "Мен адамдардың өлімнен қорқуын түсінбеймін. Бұл қажетсіз нәрсе. Мен атеистпін, бұл жағдайды нашарлатады деп ойлағандар болар, бірақ олай емес. Мен әлемде аз-кем болса да істер жасадым, олар аса маңызды болмаса да, мен оларды жасадым" деді.
Сюрреалистік өнерге қызығушылық
Мелли бірде жасөспірім кезінде басынан өткен бір оқиғаның оны сюрреализмге тартқан болуы мүмкін екенін айтқан. Ол Ливерпульдегі үйіне жақын орналасқан Сефтон паркіне жиі баратын, оның тропикалық пальма үйіне кіріп, жақын маңдағы әскери госпитальдан келген жаралы сарбаздармен әңгімелесетін. Ол кейіннен сюрреалистердің туындыларында көріп таныған осы көріністің қайшылығы – экзотикалық өсімдіктер арасында темекі шегетін, госпитальдық форма киген, көбінесе бір мүшесінен айырылған адамдар оны қатты әсер еткен. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін ол Корольдік теңіз күштеріне қабылданып, тіркеу офицеріне: «Формалары әлдеқайда әдемірек» деген әзіл айтқан. «Рам, Бум және Концертина» атты автобиографиясында ол кемеге жіберілмейтінін және осылайша армандаған «шалбардың кең бөлігі» бар формадан айырылатынын білгенде, қатты ренжіді. Оның орнына ол кеңседе жұмыс істеді және «қауіпті алдыңғы және артқы» деп сипатталған басқа форма киді. Бірақ кейін ол теңізге шықты, бірақ ешқандай әрекетке қатыспады; анархистік әдебиет таратып жүргені үшін әскери сотқа берілуге жақын болды.
Соғыстан кейінгі өмір және мансап
Соғыстан кейін Мелли Лондонның сюрреалистік галереясында жұмысқа орналасты, E. L. T. Mesens-пен бірге жұмыс істеді және ақырында джаз әлеміне енді, Мик Муллиганның Магнолия Джаз тобында ойнады. Бұл кезең (1948 жылдан бастап) Ұлыбританияда Нью-Орлеан және "Нью-Орлеан қайта жандануы" стиліндегі джаздың өте танымал болған уақыты еді. 1963 жылғы қаңтарда британдық NME музыка журналы Ұлыбританиядағы ең ірі джаз шарасының Александра сарайында өткенін хабарлады. Шараға Алекс Уэлш, Диз Дисли, Акер Билк, Крис Барбер, Кенни Болл, Кен Кольер, Монти Саншайн, Боб Уоллис, Брюс Тернер, Мик Муллиган және Мелли қатысты. 1956 жылы ол Daily Mail газетінің сатирикалық комиксі Flook-қа Trog салған суреттермен бірге жазушы болды. Ол 1971 жылға дейін осы жұмысты жалғастырды. 1962 жылы The Observer газетінде киносыншы болғаннан кейін джаздан зейнетке шықты. Сондай-ақ ол 1967 жылғы "Smashing Time" сатирикалық фильмінің сценарийін жазды. 1948 жылдан 1963 жылға дейінгі кезең "Өзімді мойындау" кітабында сипатталған. Ол 1970 жылдардың басында Джон Чилтонның Feetwarmers тобымен джазға оралды, бұл серіктестік 2003 жылы аяқталды. Кейін ол Дигби Фэрвезердің тобымен ән айтты. 1970 жылдары ол алты альбом шығарды, оның ішінде 1972 жылы "Nuts" және келесі жылы "Son of Nuts" альбомдары бар. Ол "Punch" журналында "Mellymobile" атты жеңіл мақалалар жазып, олардың гастрольдерін сипаттады. Ол Ұлттық секулярлық қоғамның құрметті мүшесі және Британ гуманистік қауымдастығының ерекше қолдаушысы болды. Мелли 1972-1974 жылдары БХА президенті болды, сондай-ақ Рационалист қауымдастығының құрметті мүшесі болды. Ол Макс Миллерді бағалау қоғамының мүшесі болды және 2005 жылдың 1 мамырында Рой Хадд, Норман Уиздом және басқалармен бірге Брайтон қаласында Миллердің ескерткішінің ашылуына қатысты. Оның ән айту стилі, әсіресе блюз жанрында, оның кумирі Бесси Смиттен күшті әсер алды. Сол кездегі көптеген британдық музыканттар джаз бен блюзді дерлік діни қадір-қасиетпен қараса, Мелли олардың көңіл көтеруші жағына қуанды, бұл оның таңдаған әндері мен сахнадағы көшпенді өнер көрсетулерінде көрінді. Ол 1978 жылы The Stranglers тобымен "Old Codger" атты тректі жазды, оның сөздерін сол кездегі топ мүшесі Хью Корнуэлл оған арнап жазды. Бисексуал болған Мелли жасөспірім кезінде және жиырма жасында қатаң гомосексуалдық қарым-қатынастардан отыздан кейін гетеросексуалдық қарым-қатынастарға көшті. Ол екі рет үйленді және әр некеден бала тапты, бірақ оның тұңғыш баласы Пандораның оның баласы екені көп уақыттан кейін ғана белгілі болды. Ол 1963 жылы екінші әйелі Диана Мойниханға (туған аты Дэйсон) үйленді және олар Камден Таунындағы Глостер Крессентте тұрды. Ол екі баласын (Кенди мен Патрик) алдыңғы екі некеден әкелді. Патрик жиырма жасында героиннің артық дозасынан қайтыс болды. Олардың Том есімді ұлы үйлену тойынан екі күн өткен соң дүниеге келді. Диана 2005 жылы олардың бірге өмірі мен (ашық) некелері туралы өмірбаян жариялады.
Брекон
Джордж және Диана Мелли 1971 және 1999 жылдар аралығында Брекон-Биконстағы Скетрогта «Тауэр» деп аталатын шалғайдағы үйінде болды. Бұл жер Меллиге джаз әлемінен қашып, Оск өзенінде балық аулауды ұнататын жер еді. Джаз оны Уэльске ертіп келді, нәтижесінде аймақта және Оңтүстік Уэльс аңғарларында бірнеше танымал концерттер өтті. 1984 жылы Брекон джаз фестивалі джазға құмар жандар тобының бастамасымен құрылды, олар жергілікті халықтан кең қолдау алды. Мелли фестивальдің ашылуына шақырылған алғашқы музыкант болды және өмірінің соңына дейін оны қолдады. Ол фестивальдің сәтті болуына үлкен үлес қосты және 1991 жылы оның президенті болды. Уэльстің қазіргі заманғы өнер қоғамының президенті болумен қатар, Мелли заманауи өнерді жинаумен шұғылданды. Сюрреализм өнеріне деген құштарлығы өмір бойы сақталды, ол осы тақырыпта лекциялар оқыды және көп жазды. Оның балық аулауға деген құштарлығы ешқашан басылмады, ал өмірінің кейінгі жылдарында Магритт пен Пикассоның бірнеше маңызды картиналарын сатып, Оск өзенінің жағасындағы бір шақырым жерді сатып алуға мүмкіндік алды. 2000 жылы ол балық аулау туралы «Hooked!» атты кітабын жариялады.
Кейінгі жылдар және өлім
Мелли өлімге дейін музыка, журналистика саласында белсенді болды, сонымен қатар сюрреализм және қазіргі заманғы өнердің басқа да аспектілері туралы дәріс берді. Оның галерея иесі Майкл Баддты қолдауы мен көмегі арқасында қазіргі заманғы абстрактілі суретші Франсуа Ланцидің өлімінен кейін көрмесі ұйымдастырылды. Мелли сахнадағы дыбыс жүйелеріне ұзақ уақыт тыныс алуынан туындаған қоршаған ортаның шуынан есту қабілетін жоғалтты, және екі құлағының да есту қабілеті нашарлап кетті. Осы қиындықтарға қарамастан, Мелли денсаулығының нашарлауын кейде қызықты деп әзілдеуші еді. Ол деменциясын көңілді ЛСД саяхатымен салыстырып, саңырау болуының өзіне көптеген жалықтыратын әңгімелерді қызықтырақ ететінін айтты. 2007 жылдың 10 маусымында Мелли Лондонның 100 клубында өзінің соңғы өнер көрсетуін жасады. Бұл оның күтімімен айналысатын қайырымдылық қорына көмек көрсету мақсатындағы қайырымдылық шарасы болды. Ол 2007 жылдың 5 шілдесінде 80 жасында өпке қатерлі ісігі мен эмфиземадан (соңғы екі жылында осы ауруға шалдыққан) Лондон үйінде қайтыс болды. 2008 жылдың 17 ақпанында BBC Two телеарнасы «Джордж Меллидің соңғы тұруы» (Walkers George Films) атты деректі фильмін көрсетті, ол Меллинің соңғы айларын жан-жақты бейнелейді. Оның қарындасы Андре Мелли актриса болды, күйеуі Оскар Квитакпен бірге Ибицада тұрды. 2018 жылы жазушы, музыкант және кинорежиссер Крис Уэйд Мелли туралы «Қауіптің нақтылығы» атты деректі фильм түсірді, онда оның әйелі Диана, ұлы Том және түрлі достары мен әріптестері бейнеленді.