Томас Джонс: Уэльс жұлдызының өмір жолы мен мансабы

Кіріспе

Уэльстік әнші (туған жылы 1940)

Сэр Томас Джонс Вудвард (7 маусым 1940 жылы туған) – уэльстік әнші. Оның мансабы 1960 жылдары үздік 10 хитпен басталды, содан бері ол үнемі гастрольдік сапарлармен жүріп, 1967 жылдан 2011 жылға дейін Лас-Вегаста өнер көрсетті. AllMusic оның дауысын "толық, күшті баритон" деп сипаттады. Джонстың орындау репертуарына поп, R&B, мюзикл, кантри, би, соул және госпел жанрлары кіреді. 2008 жылы "Нью-Йорк Таймс" газеті оны "жанды әуеннен поп-кронға өте оңай көше алатын, дауысы әдемі де, қалың да болатын музыкалық өзгергіш" деп атады. Ол 100 миллионнан астам пластинка сатқан, Ұлыбританияда 36 топ 40 хит, ал АҚШ-та 19 хитке ие болды, оның ішінде "It's Not Unusual", "What's New Pussycat?", Джеймс Бонд фильмі "Thunderball" (1965) үшін жазылған тақырыптық ән, "Green, Green Grass of Home", "Delilah", "She's a Lady", "Sex Bomb" және Принстің "Kiss" әнінің кавер-нұсқасы бар. Джонс кейде актерлік өнерге де қатысып, алғаш рет 1979 жылы "Pleasure Cove" телефильмінде басты рөлді сомдады. Ол сондай-ақ Тим Бертонның "Марс шабуылдайды!" (1996) фильмінде өзін-өзі бейнеледі. 1970 жылы "This Is Tom Jones" телесериалын жүргізгені үшін "Алтын глобус" сыйлығына "Телевизиялық сериал – музыкалық немесе комедиялық жанрдағы ең үздік актер" номинациясына ие болды. 2012 жылы "Playhouse Presents" эпизодында өзінің алғашқы драмалық рөлін ойнады. Ол 1966 жылы "Грэмми" сыйлығын "Жылдың жаңа артисі" номинациясы бойынша, 1989 жылы MTV бейне музыкалық сыйлығын және екі "Brit Awards" сыйлығын алды: 2000 жылы "Ең үздік британдық еркек артисі" және 2003 жылы "Музыкаға ерекше үлес" сыйлықтарын жеңіп алды. 1998 жылы OBE орденімен марапатталды және 2006 жылы музыкаға қосқан үлесі үшін Елизавета II патшайымнан рыцарь атағын алды. 2010 жылдары "The Voice UK" таланттар шоуында бапкер ретінде жұмыс істегенінің арқасында оның танымалдылығы қайта жанданды.

Ерте өмір

Томас Джон Вудвард 1940 жылдың 7 маусымында Уэльстегі Трефоресттегі 57 Кингсленд террасасында Фреда Джонстың (1914–2003) және көмір шаруасы Томас Вудвардтың (1910–1981) ұлы болып дүниеге келді. Ол Вуд-роуд бастауыш мектебінде, Вуд-роуд орта мектебінде және Понтипридд орта заманауи мектебінде оқыды. Ол ән айтуды ерте жасынан бастады, отбасылық жиындарда, тойларда және мектеп хорында ән салатын. Мектепте оқығанда спортты ұнатпаса да, әншілік таланты арқылы өзіне сенімділік алды. 12 жасында туберкулезбен ауырды. Көп жылдар өткен соң ол: «Екі жыл төсек тартып жаттым. Өмірімдегі ең қиын кезең болды», – деді. Осы уақыт ішінде ол тек музыка тыңдап, сурет салумен айналысты. 1963 жылы Томми Скотт пен Сенаторлар тобының солисі болды, бұл Уэльстік бит-топ. Олар Оңтүстік Уэльсте тез арада жанкүйерлер мен беделге ие болды. 1964 жылы топ продюсер Джо Микпен бірнеше жеке әндерді жазды, ол оларды түрлі жазба компанияларына ұсынды, бірақ үлкен жетістікке жете алмады. Содан кейін, сол жылы Decca компаниясының продюсері Питер Салливан Томми Скотт пен Сенаторлардың клубтағы өнерін көрді және оларды менеджер Фил Соломонға бағыттады, бірақ бұл серіктестік ұзаққа соқпады. Топ Оңтүстік Уэльс айналасында концерттер беріп жүрді. Гордон Миллс Джонспен танысып, оның менеджері болды және оны музыкалық өнер ортасы дамыған Лондонға алып келді. Миллс оны 1963 жылы «Оскар» сыйлығын жеңіп алған фильмнің танымалдылығын пайдалану үшін «Том Джонс» деп атады. Соңында Миллс Джонсқа Decca компаниясымен келісімшарт жасауға көмектесті. Оның алғашқы синглы «Chills and Fever» 1964 жылдың соңында шықты, бірақ ол хит-парадқа ілесе алмады, ал «It's Not Unusual» әні теңізден тыс пираттық радиостанция Radio Caroline оны насихаттағаннан кейін халықаралық хитке айналды. Келесі жыл Джонстың мансабындағы ең жарқын жыл болды, ол оны Британдық жаңа толқынының ең танымал вокалистерінің біріне айналдырды. 1965 жылдың басында «It's Not Unusual» әні Ұлыбританияда бірінші орынды, ал АҚШ-та топ-10-ға енді. 1965 жылы Миллс Джонсқа фильмдерге арналған бірнеше әндерді жазуға көмектесті, соның ішінде Джеймс Бондтың «Тандерболл» фильміне арналған ән. Джонс бұл ән туралы алғаш естігенде күмәнмен қарады. Ол өзіне ұсынғанда, бұл «бір түрлі мақтау емес: 'Мен сені алуым керек, бірақ бұл ән'», – деген ойға келді. 1965 жылы Голливудтағы Paramount Studios киностудиясында түсірілім кезінде Джонс алғаш рет Элвис Преслимен кездесті; ол Преслидің түсірілім алаңынан келе жатып «With These Hands» әнін айтқанын еске алады. Олар жақын дос болып қалды. 1966 жылы Джонстың танымалдығы азая бастады, бұл Миллсты әншінің имиджін өзгертіп, оны эстрадалық әншіге айналдыруға итерді. Джонс кең ауқымды материалдарды орындауды бастады. Көп ұзамай Джонс Ұлыбритания хит-парадтарының жоғарғы сатысына көтерілді және АҚШ хит-парадтарында 40-қа кірді. Келесі бірнеше жылда ол Атлантиканың екі жағында да көптеген хиттерді жасады, соның ішінде «I'll Never Fall in Love Again», «I'm Coming Home» және «Delilah» әндері, олардың әрқайсысы Ұлыбритания хит-парадында екінші орынды иеленді.

Thomas John Woodward was born at 57 Kingsland Terrace in Treforest in Wales on 7 June 1940, the son of Freda Jones (1914–2003) and coal miner Thomas Woodward (1910–1981). He attended Wood Road Infants School, Wood Road Junior School, and Pontypridd Central Secondary Modern School. He began singing at an early age; he would regularly sing at family gatherings, weddings, and in his school choir. He did not like school or sports, but gained confidence through his singing talent. At the age of 12, he was diagnosed with tuberculosis. Many years later, he said, "I spent two years in bed recovering. It was the worst time of my life." During this time, he could do little else but listen to music and draw. He became the frontman in 1963 for Tommy Scott and the Senators, a Welsh beat group. They soon gained a local following and reputation in South Wales. In 1964, the group recorded several solo tracks with producer Joe Meek, who took them to various record labels, but they had little success. Later that year, Decca producer Peter Sullivan saw Tommy Scott and the Senators performing in a club and directed them to manager Phil Solomon, but the partnership was short lived. The group continued playing gigs around South Wales. Gordon Mills met Jones, became his manager, and introduced him to London, where Mills worked in music. Mills renamed him "Tom Jones", to exploit the popularity of the Academy Award winning 1963 film. Eventually, Mills got Jones a recording contract with Decca. His first single, "Chills and Fever", was released in late 1964. It did not chart, but the follow up, "It's Not Unusual", became an international hit after offshore pirate radio station Radio Caroline promoted it. The following year was the most prominent of Jones's career, making him one of the most popular vocalists of the British Invasion. In early 1965, "It's Not Unusual" reached No. 1 in the United Kingdom and the top ten in the United States. During 1965, Mills secured a number of film themes for Jones to record, including the James Bond film Thunderball, Jones was sceptical about the latter song when first approached about it. He said when it was offered to him, he felt it was "sort of a backhanded compliment: 'I've got to have you, but this is the song. During a filming break at Paramount Studios (1965) in Hollywood, Jones met Elvis Presley for the first time; he recalls Presley singing, 'With These Hands' as he walked towards him from the film set. The two men became good friends. In 1966, Jones's popularity began to slip somewhat, causing Mills to reshape the singer's image into that of a crooner. Jones also began to sing broader material. Jones soon topped UK charts and reached the top 40 in US charts. Over the next few years he scored a string of hits on both sides of the Atlantic, including "I'll Never Fall in Love Again", "I'm Coming Home", and "Delilah", each of which reached No. 2 in the UK chart.

1967 жылдан 1987 жылға дейін

1967 жылы Джонс алғаш рет Лас-Вегаста «Фламинго» театрында өнер көрсетті. Оның өнерлері мен киім стилі сахналық имиджінің бөлігіне айналды, оның ашық, жартылай шешілген көйлектері мен тары шалбарлары жиі көзге түсе бастады. Біраз уақыттан соң ол жазбалар жасауды азайтып, клубтарда өнер көрсетуге көбірек назар аударды. Джонс 2011 жылға дейін жыл сайын кем дегенде бір апта Лас-Вегаста өнер көрсетті. 1969 жылдан 1971 жылға дейін Джонстың «Бұл Том Джонс» атты халықаралық деңгейде танымал телешоуы болды. «Associated Television» компаниясы өндірген бұл шоу Джонсқа үш жыл ішінде айтарлықтай табыс әкелді. Ол Ұлыбританияда ITV, ал АҚШ-та American Broadcasting Company арналарында көрсетілді. Шоудың нәтижесінде Джонс 1970 жылы «Алтын глобус» сыйлығына «Үздік актер» номинациясы бойынша ұсынылды. 1980 жылдан 1981 жылға дейін ол «Том Джонс» атты тағы бір телешоуын жүргізді, ол Канаданың Ванкувер қаласында түсірілді және 24 бөлімнен тұрды. Екі телешоу да бастапқы лицензия иесі «C/F International» компаниясымен соттасуға себеп болды. 2004 жылғы мәліметтерге сәйкес, «C/F International» компаниясы «Classic World Productions» және оның бас директоры Даррил Пейнге шамамен 200 000 теңге сомасында кепілдік берілген борышкер болып саналды және компания банкротқа өтініш берген кезде негізгі кепілдік берілген кредитор болды. «C/F International» компаниясының «Classic World Productions» компаниясына және оның иесі Даррил Пейнге қарсы шаралары «This Is Tom Jones» және оған байланысты жазбалардан төленбеген авторлық төлемдерге негізделген. «This Is Tom Jones» DVD форматында «Classic World Productions» немесе «C/F International» емес, «Time Life» компаниясы арқылы сатылады. «C/F International» компаниясының кейінгі Том Джонс материалдарына құқықтары да даулы болды. 2007 жылдың наурыз айында Том Джонс және «Tom Jones Enterprises» компаниясы «C/F International» компаниясына 1981 жылғы «Том Джонс» сериясынан жасалған дыбыс жазбаларын лицензиялаудан тыйым салу үшін сотқа жүгінді. «C/F International» компаниясының «Том Джонс» шоуына лицензия беру құқығы шоудағы өнерлерінің жеке жазбаларын жасау және лицензиялау құқығын қамтымайды және «C/F International» компаниясының «Том Джонс» шоуындағы құқықтары көптеген келісімшарт бұзушылықтардың нәтижесінде жойылды деп мәлімделді. Даулы CD-лерге мысалдар: 2006 жылы шыққан «Live on the Tom Jones Show» және 1981 жылы «C/F International» компаниясы шығарған, кейіннен «Prism Leisure Corporation» компаниясына лицензияланған және «30 Greatest Hits – Live in Concert» атты жинақ. 1970 жылдың 26 сәуірінде CBS «Raquel!» атты Ракель Уэлчқа арналған телешоуды шығарды, режиссері Дэвид Уинтерс болды, онда Джонс та қонақ ретінде қатысты. 1970-ші жылдары Джонс «Quiet Elegance» және «The Blossoms» әншілер тобымен гастрольдік сапарлар жасады. Ол «She's a Lady», «Till» және «The Young New Mexican Puppeteer» сияқты бірнеше хит-синглдарды жариялады, бірақ 1970-ші жылдардың ортасында оның танымалдылығы төмендеді. Дегенмен, 1976 жылы «Say You'll Stay Until Tomorrow» әні үлкен сәттілікке ие болды, ол АҚШ-тың елдік хит-парадында 1-орынды, Billboard Hot 100 хит-парадында 15-орынды және Ұлыбританияның сингл чартында 40-орынды иеленді. 1972 жылы ол Дэвид Уинтерстің «The Special London Bridge Special» телешоуында Дженифер О'Ниллмен бірге ойнады. Джонс бұл шоуға қатысуға келіскенін, себебі ол оған сериалға кірместен теледидарда жұмыс істеуге мүмкіндік бергенін түсіндірді. 1976 жылы Джонс «Yockowald» фильмінде киноға дебют жасауға дайын болды, онда ол ЦРУ-дың өлтірушісінің рөлін ойнауға тиіс болған. Алайда, түсірілімге үш апта қалғанда фильм қаржысы таусылып, тоқтатылды. 1979 жылы Джонс «Pleasure Cove» телефильмінде актерлік дебют жасады, ол әлеуетті телесериалдың пилоты болды, бірақ оны эфирге шығарудан бас тартты. Фильмде ол Реймонд Гордон есімді алаяқ аферисттің рөлін ойнады. Фильмде оның серіктестері Констанс Форслунд, Таня Робертс және Дэвид Хассельхофф болды. 1980-ші жылдардың басында Джонс кантри музыкасын жазуды бастады. 1980 жылдан 1986 жылға дейін ол АҚШ-тың 40 үздік әніне тоғыз әні кірді, бірақ Ұлыбританияның немесе Billboard Hot 100 хит-парадына енуге қол жеткізе алмады. Джонстың менеджері Гордон Миллс 1986 жылдың 29 шілдесінде қатерлі ісік ауруынан қайтыс болды, ал Джонстың ұлы Марк оның менеджері болды.

In 1967, Jones performed in Las Vegas for the first time, at the Flamingo. His performances and style of dress became part of his stage act, and increasingly featured his open, half unbuttoned shirts and tight trousers. He soon chose to record less and focus on club performances. Jones played in Las Vegas at least one week each year until 2011. Jones had an internationally successful television variety show titled This Is Tom Jones from 1969 to 1971. The Associated Television produced show was worth a reported to Jones over three years. It was broadcast by ITV in the UK and by the American Broadcasting Company in the US. As a result of the show, Jones was nominated in 1970 for a "best actor" Golden Globe. From 1980 to 1981, he had a second television variety show, Tom Jones, which was produced in Vancouver, Canada, and lasted 24 episodes. Both television shows were the subject of litigation with the original licence holder C/F International. as of 2004, C/F International was a secured judgment creditor of Classic World Productions and its principal, Darryl Payne, for approximately , and was the principal secured creditor at the time of the subsequent bankruptcy filing by the company. C/F International's action against Classic World Productions and owner Darryl Payne was based on unpaid royalty payments from This Is Tom Jones and related recordings. This Is Tom Jones is sold on DVD by Time Life rather than by Classic World Productions or C/F International. C/F International's rights to later Tom Jones material were also disputed. In March 2007, Tom Jones and Tom Jones Enterprises sued C/F International to stop the company from licensing sound recordings made from the 1981 Tom Jones series. It was contended that any rights that C/F International had to license the Tom Jones show did not include the right to make and license separate recordings of the performances on the show, and that any rights that C/F International had in the Tom Jones show no longer existed because of numerous breaches of contract. Examples of contentious CDs are Live on the Tom Jones Show, released in 2006, and Greatest Hits Live, originally issued by C/F International in 1981 and later licensed to and issued by Prism Leisure Corporation as 30 Greatest Hits – Live in Concert. On 26 April 1970, CBS released the Raquel Welch television special Raquel! directed by David Winters, in it Jones is among guests. In the 1970s, Jones toured with the female singing groups Quiet Elegance and the Blossoms as his backing groups. He had a number of hit singles, including "She's a Lady", "Till", and "The Young New Mexican Puppeteer", but in the mid 1970s his popularity declined. He did, however, have a big hit in 1976 with "Say You'll Stay Until Tomorrow", which went to No. 1 on the US country chart, No. 15 on the Billboard Hot 100 and No. 40 on the UK Singles Chart. In 1972, he co starred with Jennifer O'Neill in David Winters's television special The Special London Bridge Special. Jones explained that he accepted to do the special because it allowed him to continue doing television without having the confinement of a series. In 1976, Jones was set to make his film debut in the film Yockowald, in which he was to play a CIA assassin. The film was shelved after the production ran out of money three weeks into filming. In 1979, Jones made his acting debut in Pleasure Cove, an ABC television film which was a pilot for a potential television series but was not picked up. In the film, he played a suave conman named Raymond Gordon staying at the holiday island resort of the title. His co stars in the film included Constance Forslund, Tanya Roberts and David Hasselhoff. In the early 1980s, Jones started to record country music. From 1980 to 1986, he had nine songs in the US country top 40, yet failed to crack the top 100 in the UK or the Billboard Hot 100. Jones's manager Gordon Mills died of cancer on 29 July 1986, and Jones's son Mark became his manager.

1990 жылдардағы қайта өрлеу

Джонс 1989 жылы Голливудтың Даңқ аллеясында жұлдыз алды, ол 6608 Голливуд бульвары, Лос-Анджелес, Калифорния, Фредерик Голливудтың алдында орналасқан. Ол Ван Моррисонмен бірлесіп 1991 жылы Dover Records лейблында шыққан "Carrying A Torch" альбомында жұмыс істеді, онда Моррисонның тақырыптық әнінің Джонстың орындауындағы нұсқасы бар. Альбомның бір бөлігі Лондонның Townhouse Studios студиясында жазылды. Моррисон альбом үшін төрт әнді жазып, өндірді. 1992 жылы ол алғаш рет Ұлыбританияның Гластонбери фестивалінде өнер көрсетті, ал 1993 жылы ол екі танымал американдық ситкомның эпизодтарында өзін-өзі сомдады: "Бел-Эйрдің жаңа ханзадасы" ("The ") және "Симпсондар" ("Мардж жұмысқа орналасады"). 1993 жылы Джонс Interscope Records компаниясымен келісімшарт жасасып, "The Lead and How to Swing It" альбомын шығарды. "If I Only Knew" атты алғашқы сингл Ұлыбританияда 11-орынға ие болды. 1996 жылы Джонс Тим Бертонның "Марс шабуылдары!" атты ғылыми-фантастикалық комедиялық фильмінде өзін-өзі сомдады. Фильмнің бір көрінісінде ол сахнада өнер көрсетіп тұрғанда шетелдіктер шабуылдайды және ол қарумен қашып құтылуға жетеді. 1999 жылы Джонс "Reload" альбомын шығарды, ол Cardigans, Natalie Imbruglia, Cerys Matthews, Van Morrison, Mousse T, Portishead, Stereophonics және Robbie Williams сияқты әртістермен жасалған дуэттер жинағынан тұрады. Альбом Ұлыбританияда 1-орынға шығып, бүкіл әлемде 4 миллионнан астам дана сатылды. "Reload" альбомынан бес сингл Ұлыбританияның топ-40 тізіміне енді. "Sex Bomb" синглы 2000 жылдың басында жарық көрді және альбомның ең табысты синглы болды, Ұлыбритания сингл чартында 3-орынға жетті.

XXI ғасырға

АҚШ президенті Билл Клинтон Джонсты 2000 жылы Вашингтон қаласында өткен мыңжылдық тойларда Жаңа жыл қарсаңында өнер көрсетуге шақырды. 2000 жылы Джонс өз жұмысы үшін бірқатар наградалар алды, соның ішінде Ұлыбританияның ең үздік ер адам әншісі үшін BRIT жүлдесі. Ол сондай-ақ Австралияның Ұлттық регби лигасының жаңа дауысы ретінде тағайындалды, 2000 жылғы маусымды жарнамалау үшін жарнамалық роликте ән шырқады. 2002 жылы Джонс гаитилік-американдық рэпер Уайкльф Жин продюсерлік еткен «Mr. Jones» альбомын шығарды. Альбом мен оның бірінші синглы «Tom Jones International» Ұлыбританиядағы топ-40 хиттер тізіміне енді. Джонс 2003 жылы музыкаға қосқан үлесі үшін тағы бір Brit жүлдесін алды. 2005 жылдың 28 мамырында, 65 жасқа толуын мерекелеу үшін Джонс туған жеріне оралып, Понтипридд қаласындағы Йнсангхарад саябағында шамамен 20 000 көрермен алдында концерт берді. Бұл Понтиприддте 1964 жылдан бергі алғашқы өнер көрсетуі болды. Сол жылы BBC Джонстың Уэльстің ең бай әртісі екенін хабарлады, оның байлығы 175 миллион фунт стерлингке жетеді. Джонс 2005 жылы австралиялық поп-жұлдыз Джон Фарнеммен бірлесіп жұмыс істеді және «John Farnham & Tom Jones – Together in Concert» альбомын шығарды. Келесі жылы Джонс Chicane-мен жұмыс істеді және «Stoned in Love» би трекін шығарды, ол Ұлыбритания сингл чартында 7-орынға көтерілді. Рыцарлық орденмен марапатталғаннан кейін Джонс былай деді: «Шоу-бизнеске енгенде және хит-диск шығарғанда, бұл жаңа бастама. Уақыт өте келе бәрі жақсара түседі. Бұл мен үшін ең жақсысы. Бұл керемет сезім, құмарлық сезімі». Бокс жанкүйері Джонс бірнеше бокс матчтары алдында ұлттық әнұрандарды орындады. Ол 2007 жылы Флойд Мейвезер мен Рики Хаттон арасындағы жекпе-жектен бұрын Ұлыбританияның ұлттық әнұраны «God Save the Queen» әнін орындады; 2008 жылы валлийлік Джо Кальзаге мен Бернард Хопкинс арасындағы жекпе-жектен бұрын Уэльстің ұлттық әнұраны «Hen Wlad Fy Nhadau» әнін орындады; 2009 жылы Мэнни Пакьяо мен Рики Хаттон арасындағы жекпе-жектен бұрын «God Save the Queen» әнін орындады. 2008 жылы ол S Curve Records лейблында «24 Hours» альбомын шығарды, бұл 15 жылдан астам уақыттан кейін АҚШ-та шығарылған жаңа материалдың алғашқы альбомы болды. Жетпіс жасқа жақындағанда жылына 200-ден астам концерт беріп жүрген Джонс альбомды насихаттау үшін әлемдік турнеге шықты. «Менде әлі де жалын бар. Ескі емес, жақсы болуды қалаймын. Мен де жеңімпаз болғым келеді», - деді Джонс. Сондай-ақ 2008 жылы Джонс Хит-парадтың Даңқ залына енгізілді. 2008 жылдың 16 қарашасында ол BBC-нің «Strictly Come Dancing» бағдарламасына шақырылды, онда «24 Hours» альбомының бірінші синглы «If He Should Ever Leave You» әнін орындады, оны Spinner 2008 жылдың тоғызыншы үздік әні деп атады. «24 Hours» альбомынан «Give a Little Love» әні кейіннен 2010 жылы шыққан «Little Fockers» комедиялық фильмінің алғашқы трейлерінде пайда болды. 2009 жылдың ақпан айында Джонс Винсент Мунмен бірге эксклюзивті шоуда өнер көрсетті, ол Нью-Йорк қонақ үйінің бөлмесінде камера алдында үш әнді орындады. 2009 жылдың наурыз айында Джонс Рут Джонс, Роб Брайдон және Робин Гиббпен бірге орындаған «Islands in the Stream» әнінің кавер-версиясымен карьерасында үшінші рет Ұлыбритания музыка чарттарының басына көтерілді, ал түпнұсқа әнді Робин Гибб ағаларымен бірге жазған болатын. Ән BBC-нің «Gavin & Stacey» комедиялық сериалында пайда болғаннан кейін шабыттандырылды, Comic Relief қайырымдылық қорына көмек көрсету мақсатымен жарық көрді және 2009 жылдың наурыз айында 1-орынға шықты. Бұл оның 1967 жылы «Green, Green Grass of Home» әнінен кейін Ұлыбританиядағы алғашқы хит-парады болды, бұл екі Ұлыбританиядағы бірінші орын арасында 42 жылдық жаңа рекордты орнатты; бұл рекордты Кейт Буш 2022 жылы «Running Up That Hill» әнімен чарттардың басына көтерілгенде, екі бірінші орын арасында 44 жылдық үзіліс жасап, жаңартты.

US President Bill Clinton invited Jones to perform on New Year's Eve at the 2000 millennium celebrations in Washington, D. C. In 2000, Jones garnered a number of honours for his work, including a BRIT Award for Best British Male. He was also hired as the new voice of Australia's National Rugby League, singing in an advertisement to market the 2000 season. In 2002, Jones released the album Mr. Jones, which was produced by Haitian American rapper Wyclef Jean. The album and the first single, "Tom Jones International", were top 40 hits in the UK. Jones received the Brit Award for Outstanding Contribution to Music in 2003. On 28 May 2005, in celebration of his upcoming 65th birthday, Jones returned to his homeland to perform a concert in Ynysangharad Park, Pontypridd, before an audience of about 20,000. This was his first performance in Pontypridd since 1964. That same year, the BBC reported that Jones was Wales's wealthiest entertainer, having amassed a fortune of £175,000,000. Jones collaborated with Australian pop singer John Farnham in 2005 and released the live album John Farnham & Tom Jones – Together in Concert. The following year, Jones worked with Chicane and released the dance track "Stoned in Love", which went to No. 7 in the UK Singles Chart. After receiving a knighthood, Jones stated: "When you first come into show business and get a hit record, it is the start of something. As time goes by it just gets better. This is the best thing I have had. It's a wonderful feeling, a heady feeling." A boxing fan, Jones has performed national anthems before a number of boxing matches. He sang "God Save the Queen", the national anthem of the United Kingdom, before the Floyd Mayweather Ricky Hatton fight in 2007; he sang "Hen Wlad Fy Nhadau", the Welsh national anthem, at the Bernard Hopkins Joe Calzaghe fight between fellow Welshman Joe Calzaghe and Bernard Hopkins in 2008; and he sang "God Save the Queen" before the Manny Pacquiao Ricky Hatton fight in 2009. In 2008, he released 24 Hours on S Curve Records, his first album of new material to be issued in the United States for over 15 years. Jones, who was still performing over 200 dates a year as he approached his seventieth birthday, set out on a world tour to promote the album. "The fire is still in me. Not to be an oldie, but a goodie. I want to be a contender", Jones said. Also in 2008, Jones was inducted into the Hit Parade Hall of Fame. On 16 November 2008, he was invited to perform on BBC's Strictly Come Dancing; he performed the debut single from 24 Hours, "If He Should Ever Leave You", which was named the ninth best song of 2008 by Spinner. One of the songs from 24 Hours, "Give a Little Love", would later be featured in the first trailer for the 2010 comedy film, Little Fockers. In February 2009, Jones appeared in an exclusive show with Vincent Moon, performing three songs live in front of a camera in a New York hotel room. In March 2009, Jones went to the top of the UK Music Charts for the third time in his career with a cover of "Islands in the Stream", sung with Ruth Jones, Rob Brydon and Robin Gibb, who co wrote the original with his brothers Barry and Maurice. The record, which was inspired by the song's having featured in the BBC's hit sitcom Gavin & Stacey, was released in aid of Comic Relief and reached No. 1 in March 2009. This was his first UK chart topper since "Green, Green Grass of Home" in 1967, setting a new record of 42 years between two UK number ones; this record would be surpassed by Kate Bush when "Running Up That Hill" topped the charts in 2022, a 44 year gap between number ones.

2010-2020 жылдар

Джонстың "Praise & Blame" альбомы 2010 жылдың 26 шілдесінде жарық көрді. Негізінен госпел және блюз әндерінен тұратын альбомға Боб Дилан, Джон Ли Хукер және Билли Джо Шевердің әндерінің каверлері енгізілген, сондай-ақ Букер Т. сияқты қонақ музыканттар қатысқан. 2010 жылдың 7 маусымында Джонстың жетпіс жылдығына арналған "Burning Hell" синглі шықты. Бұл ән Джон Ли Хукердің "Praise & Blame" альбомынан алынған. 2010 жылдың шілдесінде Island Records компаниясының вице-президенті Дэвид Шарп (Джонс 2009 жылдың қазан айында EMI-ден 1,5 миллион фунт стерлингке осы компанияға ауысқан болатын) әріптестеріне электрондық пошта арқылы "жобаны дереу тоқтатыңыздар немесе ақшамды қайтарып алам" деп бұйрық берді және рухани мазмұндағы жазба "нағыз қорқыныш" болды ма деп сұрады. Кейін Джонс Шарпты қатты сынға алып, ағып кеткен электрондық хатқа ашуланғанын айтты. 2010 жылдың шілдесінде Джонс Джонатан Росспен бірге "Жұма күні түні" бағдарламасының соңғы эпизодында пайда болып, "Burning Hell" әнін орындады. 2010 жылдың тамызында "Praise & Blame" альбомы Ұлыбритания альбомдар тізімінде 2-орынға шықты. 2010 жылға дейін Джонс 100 миллионнан астам пластинка сатқан. 2010 жылдың 11 қыркүйегінде Джонс Твикенхэм стадионында өткен "Батырларға көмек" қайырымдылық концертінде 50 000 көрермен алдында "Strange Things Are Happening Every Day" және "Green, Green Grass of Home" әндерін орындады. 22 қыркүйекте Джонс Нью-Йорктегі Эд Салливан театрында Дэвид Леттерменнің кешкі шоуына қатысты. 2011 жылдың мамырында Джонс Хью Лоридің "Let Them Talk" альбомында қонақ вокалист ретінде өнер көрсетті. 2011 жылдың 15 мамырында ол Лоримен бірге Ұлыбританияның ITV арнасындағы "Perspectives" бағдарламасында пайда болып, Нью-Орлеанда альбомнан әндер орындады. 2011 жылдың 25 мамырында ол "American Idol" бағдарламасында "Top 13" қатысушылары орындаған өзінің хиттерінен жасалған попурриден кейін пайда болды. Джонс 2012 жылдың 19 наурызында "Evil" синглын шығарды, оны "White Stripes" тобының бұрынғы жетекшісі Джек Уайт өндірді. Сингл алғаш рет 5 наурызда тәуелсіз дискі дүкендерінде 7 дюймдік винил форматында қолжетімді болды. Эксклюзивті үш түсті винил тек бір дүкенде – Кардиффтегі Spillers Records дүкенінде сатылды. Джонс бала кезінде барып тұрған бұл дүкен 1894 жылы құрылған және Гиннестің рекордтар кітабында әлемдегі ең көне дискі дүкені ретінде тіркелген. Джонс 2010 жылдары BBC-нің "The Voice UK" таланттар шоуында жаттықтырушы рөліне оралып, қайта даңққа ие болды (2016 жылдан басқа). 2012 жылдың наурыз айында ол шоуда жаттықтырушы болды және оған will.i.am, Jessie J және Danny O'Donoghue қосылды. Ол Лиан Митчеллге бірінші маусымды жеңуге көмектесті. Джонс 2013, 2014 және 2015 жылдары жаттықтырушы ретінде қайта оралды. 2015 жылдың тамызында Джонстың шоумен келісімшарты жаңартылмағаны және оның орнына Бой Джордж келгені хабарланды. Джонс BBC басшыларын "қанағаттанарлық емес мінез-құлық" көрсеткені үшін сынға алды, онымен кеңеспей, ресми жарияланғаннан 24 сағат бұрын ғана хабардар еткеніне наразылық білдірді. 2012 жылдың мамырында Джонс "Spirit in the Room" альбомын Island Records/Universal Music компаниясында шығарды. Трек-тізіміне Пол Маккартни, Пол Саймон, Леонард Коэн және Ричард пен Линда Томпсон, Блинд Вилли Джонсон, Том Уэйтс және Low Anthem әндерінің каверлері енді. Сондай-ақ мамыр айында ол Sky Arts арнасында "Playhouse Presents" бағдарламасының бөлігі ретінде көрсетілген "King of the Teds" атты теледрамада ойнады. 4 маусымда Джонс Букингем сарайының алдында өткен Королеваның Алмаз юбилейі концертінде "Delilah" және "Mama Told Me Not to Come" әндерін орындады. 18 тамызда Джонс Стаффордширдегі V фестивалінің Вестон Парк алаңында елу минуттық концерттік бағдарламасын орындады. 2012 жылдың 9 қыркүйегінде Джонс BBC Radio 2-нің Хайд Парктегі фестивалінде бас рольде өнер көрсетті. 2014 жылдың мамырында Джонс АҚШ-та Морриссидің арнайы концертінде шықты. 2014 жылдың 27 қыркүйегінде Джонс Эд Ширанмен бірге 2014 жылғы Ұлы финалға арналған Австралия футбол лигасының ойын алдындағы ойын-сауық шарасында өнер көрсетті. 2015 жылдың қыркүйегінде Джонс Virgin/EMI арқылы 9 қазанда өзінің ұзақ күткен "Long Lost Suitcase" альбомын шығаратынын жариялады. Альбом "Praise & Blame" (2010) және "Spirit in the Room" (2012) альбомынан кейінгі трилогияның соңғы бөлігі болды. Әндердің атаулары Джонстың бір уақытта жарық көрген "Over the Top and Back" автобиографиясының тарауларында келтірілген. Альбомды Итан Джонс өндірді және оған Джиллиан Уэлч, Rolling Stones, Хэнк Уильямс және Milk Carton Kids әндері енді. 2015 жылдың қарашасында Джонс Роб Брайдонмен бірге BBC-нің "Children in Need" бағдарламасына арналған Уэмблидегі SSE Arena-да өткен арнайы 90 минуттық шоуда пайда болды. 2015 жылдың желтоқсанында ол BBC-нің "Jools' Annual Hootenanny" бағдарламасында Пол Уэллермен дуэт орындады. 2017 жылы ол "The Voice" бағдарламасына 6-шы маусымда жаттықтырушы ретінде оралды. 2018 жылы ол 1 мамырдан 11 тамызға дейін жалғасатын тікелей жазғы турды бастады. Алайда шілде айында ауру немесе нашар ауа райы салдарынан көптеген концерттер жойылды. 2020 жылы Джонс BBC-нің "Jools' Annual Hootenanny" бағдарламасында тағы да пайда болды, ол Жаңа жыл қарсаңында Jools Holland және Celeste-пен дуэт орындады.

Jones's album Praise & Blame was released on 26 July 2010. The album, consisting primarily of gospel and blues songs, included covers of songs by Bob Dylan, John Lee Hooker and Billy Joe Shaver, and featured guest musicians such as Booker T.

On 7 June 2010, which was Jones's seventieth birthday, the single "Burning Hell", a cover of the John Lee Hooker song from the Praise & Blame album, was released. In July 2010, it was reported that David Sharpe, vice president of Island Records (to whom Jones had moved, from EMI, for £1.5m in October 2009), had told his colleagues over email to "pull back this project immediately or get my money back" and asked whether the spiritually themed record had been a "sick joke". Jones later strongly criticised Sharpe and said that he was furious about the leaked email. In July 2010 Jones appeared on the penultimate episode of Friday Night with Jonathan Ross and performed "Burning Hell". In August 2010, Praise & Blame debuted at No. 2 on the UK album chart. By 2010 Jones had sold a total of over 100 million records. On 11 September 2010 Jones performed for an audience of 50,000 at the Help for Heroes charity concert at Twickenham Stadium performing "Strange Things Are Happening Every Day" and his hit "Green, Green Grass of Home". On 22 September, Jones appeared on the Late Show with David Letterman at the Ed Sullivan Theater in New York. In May 2011 Jones appeared as a guest vocalist on the debut album Let Them Talk by Hugh Laurie. On 15 May 2011, he appeared alongside Laurie in the UK ITV series Perspectives, singing music from the album in New Orleans. On 25 May 2011, he appeared on American Idol after a medley of his hits performed by the American Idol "Top 13". Jones released a single on 19 March 2012, produced by former White Stripes frontman Jack White, called Evil. The single was first made available through independent record shops in 7" vinyl format on 5 March. An exclusive three coloured vinyl was also sold at only one shop – Spillers Records in Cardiff. The shop, which Jones visited as a boy, was founded in 1894 and is listed in Guinness World Records as the world's oldest record shop. Jones experienced a resurgence in notability in the 2010s due to his coaching role on the BBC talent show The Voice UK from 2012 (with the exception of 2016). In March 2012 he became a coach on the show and was joined by will. i. am, Jessie J and Danny O'Donoghue. He mentored Leanne Mitchell to win the first series. Jones returned to coach in 2013, 2014 and 2015. In August 2015, it was announced that Jones's contract with the show would not be renewed and that he would be replaced by Boy George. Jones criticised BBC executives for "sub standard behaviour", having not consulted with him and informing him only 24 hours before the official announcement. In May 2012 Jones released the album Spirit in the Room on Island Records/Universal Music. The track listing included covers of songs by Paul McCartney, Paul Simon, Leonard Cohen and Richard and Linda Thompson, Blind Willie Johnson, Tom Waits and the Low Anthem. Also in May, he starred in a one off television drama titled "King of the Teds" which aired on Sky Arts as part of a series of standalone teleplays for Playhouse Presents. On 4 June Jones performed at the Queen's Diamond Jubilee Concert in front of Buckingham Palace, singing "Delilah" and "Mama Told Me Not to Come". On 18 August Jones performed a fifty minute set at the V Festival's Weston Park site in Staffordshire. On 9 September 2012, Jones headlined at BBC Radio 2's Live in Hyde Park festival. In May 2014 Jones opened for Morrissey at a special show in the United States. On 27 September 2014, Jones performed at the Australian Football League's pre game entertainment for the 2014 Grand Final along with Ed Sheeran. In September 2015 Jones announced the long awaited release of his album Long Lost Suitcase, on 9 October, through Virgin/EMI. The album was the last in a trilogy, following Praise & Blame (2010) and Spirit in the Room (2012). The track titles are included in chapters of Jones' autobiography Over the Top and Back which was released at the same time. The album was produced by Ethan Johns and included songs by Gillian Welch, the Rolling Stones, Hank Williams and the Milk Carton Kids. In November 2015 Jones appeared, alongside Rob Brydon, in a special 90 minute show, from the SSE Arena, Wembley, for BBC's Children in Need. In December 2015 he appeared on the BBC's Jools' Annual Hootenanny, on duetting with Paul Weller. In 2017 he returned to The Voice as a coach for series 6. In 2018 he embarked on a live summer tour, which was planned to run from 1 May to 11 August. In July, however, many shows were cancelled due to sickness or bad weather. In 2020 Jones again appeared on the BBC's Jools' Annual Hootenanny, broadcast on New Year's Eve, on which he duetted with Jools Holland and with Celeste.

2021 қазіргі

2021 жылдың қаңтар айында Джонс Этан Джонстың продюсерлік жұмысымен жазылған төртінші кавер альбомы – Surrounded by Time туралы хабарлады, сонымен қатар Тодд Снайдердің "Talking Reality Television Blues" әнінің жаңа синглын шығарды. Наурыз айында ол Later with Jools Holland бағдарламасында осы альбомнан "I'm Growing Old" әнін орындады. Альбом 23 сәуірде жарық көрді. 2022 жылдың 17 және 18 маусымында Джонс Кардиффтегі Принципалитет стадионында Stereophonics тобымен бірге өнер көрсетті, олардың сенбі күнгі концерті BBC Two телеарнасында тікелей эфирде көрсетілді. 2022 жылдың 3 қыркүйегінде Джонс "The Voice UK" бағдарламасында Surrounded by Time альбомынан алынған "I Won't Crumble With You If You Fall" әнін орындады. Орындалысынан кейін Джонс әннің мәнін былай түсіндірді: "Менің әйелім өкпе қатерлі ісігінен қайтыс болды. Мен әрқашан жағдайды түзетуге дайын болдым, мен әрқашан көмектесе алдым, егер ол маған мұқтаж болса, мен әрқашан жанында болдым, бірақ ол: 'Менімен бірге құлап түсе алмайсың, енді менімен құлап кетпе, сен бәрін жасадың, енді өзің жасай алатыныңды істеуің керек' деді. Мен оны естігенде: 'Құдай-ау, бұл ән осы жағдай үшін жазылғандай' деп ойладым. Бұл керемет ән". 24 сағат ішінде ән Ұлыбританияның iTunes чартында 1-орынға көтерілді. "I Won't Crumble With You If You Fall" әні 9 қыркүйекте Ұлыбританияның ресми синглдер жүктелімдер тізімінде 3-орында дебют жасады.

Жеке өмір

Джонс 1957 жылдың 2 наурызынан бастап 2016 жылдың 10 сәуірінде қатерлі ісіктен қайтыс болғанға дейін орта мектептегі қарындасы Мелинда Роуз "Линда" Тренчардқа үйленген. Олар 16 жасында үйленгенде ол жүкті болды, ал ұлдары Марк үйленгеннен кейін көп ұзамай дүниеге келді. Жасынан отбасын асырау үшін Джонс әнші болып табысқа жеткенге дейін құрылыс және қолғап фабрикасында жұмыс істеді. Ол Тренчардқа адалсыздықтарына қарамастан үйленген күйінде болды. Әйелі қайтыс болғаннан кейін Джонс отбасының Лос-Анджелестегі үйін және ондағы барлық заттарын (құнды фотосуреттерден басқа) сатып, әйелінің өмір бойы тілегендей Лондонға пәтерге көшті. Джонс өзінің атақ шағында жылына 250-ге дейін топ-модельдермен қарым-қатынаста болғанын айтты, сондай-ақ бұрынғы "Әлем сұлуы" Марджори Уоллеспен де болды. Актриса Кассандра Петерсон (оның "Қараңғының иесі" Эльвира рөлімен танымал) 2008 жылы Джонспен жыныстық қатынаста болғанын, бұл тәжірибені "ауыр және қорқынышты" деп сипаттап, кейін тігістер салғанын айтты. Оның бір аферінен ұл туды. 1987 жылдың қазан айында АҚШ-та гастрольде жүргенде ол модель Кэтрин Беркеримен қысқа мерзімді қарым-қатынаста болды, ол кейін жүкті екенін білді. ДНК-тестілеуді қамтитын сот процесінен кейін 1989 жылы АҚШ соты Джонстың баланың әкесі екенін анықтады. 2008 жылға дейін ол сот шешімін жоққа шығарды, бірақ содан кейін оның рас екенін мойындады, бірақ ұлы, әнші Джонатан Беркеримен кездесуге ниеті жоқ екенін мәлімдеді. 1974 жылы Ұлыбританияда Лейбористік партияның үкіметке сайлануынан кейін Джонс 98% табыс салығынан қашу үшін салық төлеуден бас тартты. Ол 1998 жылы оны Николас Кейджге шамамен 6,4 миллион долларға сатты. Джонс өзінің кумирі Элвис Преслимен 1965 жылы Paramount киностудиясында кездесті, ол кезде Элвис "Гавай стиліндегі жұмақ" фильмін түсіріп жатқан еді. Адамдар олардың қарым-қатынаста екенін ойлады, өйткені олар бірге тамақтанып, Джефф Франклиннің үйінде көрінді. 2015 жылы Майкл Джозеф Джонстың "Басқа даңққа және кері" атты автобиографиясын жариялады. Daily Express газетіндегі рецензиясында Клэр Вудвард былай деді: "Көптеген қазіргі автобиографиялар сияқты, Том Джонстың кітабы сізге шынымен естігіңіз келген нәрсені айтпайды. [ ] Сізге Джонстың "Дауысы" туралы қызықты оқиға қалды, ол 60-шы жылдардан бастап британдық поп және жеңіл ойын-сауық тарихы ретінде де тамаша." 2021 жылы Джонс денсаулығын сақтау үшін инверсиялық терапия қолданатынын мәлімдеді.

Jones was married to his high school girlfriend, Melinda Rose "Linda" Trenchard, from 2 March 1957 until her death from cancer on 10 April 2016. They were married at the age of 16 when she became pregnant; their son, Mark, was born shortly after the wedding. To support his young family, Jones worked in construction and at a glove factory before finding success as a singer. He stayed married to Trenchard despite his many well publicised infidelities. After his wife's death, Jones sold the family's Los Angeles mansion and its contents (apart from treasured photos) and moved into an apartment in London, which was his wife's dying wish. Jones has stated that he had sex with up to 250 groupies a year at his peak of fame. and former Miss World Marjorie Wallace. Actress Cassandra Peterson (better known as her character Elvira, Mistress of the Dark) revealed in 2008 that she lost her virginity to Jones, calling the experience "painful and horrible" and stating that she required stitches afterwards. One of his affairs resulted in a son. While on tour in the U. S. in October 1987, he had a brief relationship with model Katherine Berkery, who later discovered she was pregnant. After a legal battle that included DNA testing, a U. S. court ruled in 1989 that Jones was the boy's father. He denied the court's findings until 2008, when he admitted they were true but expressed no interest in meeting his son, singer Jonathan Berkery. Following the UK's 1974 election of a Labour government, Jones became a tax exile to avoid a 98% income tax. He sold it to Nicolas Cage in 1998 for a reported $6.4 million. Jones met his idol Elvis Presley in 1965 at the Paramount film stage, when Elvis was filming Paradise, Hawaiian Style. People had thought they were dating because they had been seen together dining and at Jeff Franklin's house. In 2015, Jones' autobiography Over the Top and Back was published by Michael Joseph. Reviewing the book in the Daily Express, Clair Woodward said, "In the tradition of so many autobiographies these days, Tom Jones's doesn't tell you what you really want to hear. [ ] What you are left with is a riotously enjoyable story of Jones 'The Voice' which nicely doubles as the story of British pop and light entertainment from the Sixties onwards." In 2021, Jones revealed that he uses inversion therapy to stay in good health.

Өнер мен ықпал

Джонстың ән салған стилі американдық соул музыкасының дыбысынан қалыптасты. Оның алғашқы ықпалдарының ішінде блюз, R&B және рок-н-ролл әншілері болды, мысалы, Литтл Ричард, Соломон Берк, Джеки Уилсон, Брук Бентон, Элвис Пресли (оның кумирі және кейінірек жақын досы) және Джерри Ли Льюис. Space және Cerys Matthews «Том Джонстың балладасы» әнін жариялады, бұл радиода Джонстың музыкасын тыңдағанда басу айқайға ұшыраған, таласқан жұбайлар туралы ән. Ән 1998 жылы Ұлыбританияда 4-орынға жетті. Оның өмірі мен жазбаларына негізделген «Том: Том Джонстың тарихы» мюзиклі Theatr na nÓg өндірген, 2016 жылдың наурыз айында Уэльс Мыңжылдық орталығында ашылды. Генри Филдингтің 1749 жылғы «Том Джонстың тарихы, табылған бала» романының негізінде (1960 жылдары) Джонстың музыкасын пайдаланатын тағы бір мюзикл, «Мысық, жаңалықтарың қандай?» Бирмингем репертуарлық театрында 2021 жылдың қазан айында сыншылардың мақтауына ие болып ашылды. Оны Джо ДиПиетро жазды, режиссері Люк Шепард, ал хореографы Арлин Филлипс. Пресли сияқты, оның да еліктеушілері бар, Джонстың бүкіл әлемде оның еліктеушілері жетерлік. 2006 жылғы «Флашед Авей» фильмінде басты кейіпкер Роддиді басқа кейіпкер Джонс деп жаңылыстырады, ал Родди «Ол – ханым» әнін орындайды. Джонстың «Мысық, жаңалықтарың қандай?» әні титрлер аяқталар кезде ойнатылады. «Team Fortress 2» видео ойынында Скаут кейіпкері Том Джонс тауарларын жинаушы, ал Джонс комикстерде Солдат кейіпкерімен өлтіріледі. Кейін Шпион кейіпкері пішін өзгерту қабілетін пайдаланып, Скаутты Джонстың әкесі екеніне көндіреді. Джонс «Мысық, жаңалықтарың қандай?» фразасын бірнеше рет қолданады.

Композициялар

Джонс келесі әндерді жазды немесе бірге жазды: "And I Tell the Sea", "Looking Out My Window", "Feel the Rain" 2002 жылғы "Мистер Джонс" альбомынан, "Jezebel", "24 Hours", "Seasons".