Кіріспе

Генетикалық жыныстық тартылыс – бұл тартылыстың генетикалық ұқсастықтың нәтижесі болуы мүмкін деген теория. Бұл пікірді қолдайтын "ғылыми дәлелдер аз". Бұл термин сондай-ақ, жас кезінде ұзақ уақытқа бөлініп кеткен биологиялық туыстардың қайта табысқаннан кейін, жыныстық тартылыс сияқты күшті сезімдерді бастан өткеруіне байланысты құбылысты да білдіреді.

Өмірбаян

Бұл терминді АҚШ-та 1980-жылдардың соңында Барбара Гоньо, Чикагода орналасқан "Truth Seekers in Adoption" асырап алынғандар мен олардың жаңадан табылған туыстарына көмек көрсету тобының негізін қалаушы танымал етті. Ол баласын асырап бергеннен кейін онымен кездескенде, оған жыныстық сезімдер пайда болды, бірақ ол мұндай қарым-қатынасқа бармауды қалады. Бұл, әдетте, биологиялық туысқандардың кейінірек жыныстық тартылысқа бейімделуін азайтатын жағдай. Осы құбылыстың тағы бір мүмкін түсіндірмесі – нәпсішілдік сезімдер болуы мүмкін. Психология саласында жиі айтылғанмен, генетикалық жағынан ұқсас адамдарға жыныстық тартылыс сезімі туатынын көрсететін ешқандай зерттеулер жоқ. МНЖ гендерін зерттеу нәтижесінде, туыс еместер генетикалық жағынан ұқсас адамдарға аз қызығушылық танытады. Дегенмен, егешқұстарда (тәжірибелерде) асырап алу арқылы бұл тартымдылықтың жоқтығын өзгертуге болады. Асырап алу және балаларға қатысты жыныстық зорлық-зомбылық мәселелеріндегі сарапшы Кэтрин МакАскилл "генетикалық жыныстық тартылыс" жағдайлары, көбінесе, жақсы дайындалмаған, кенеттен болатын кездесулермен байланысты болады, онда толыққанды қайта қосылу үшін қажетті сақтық шаралары сақталмайды деп санайды.

Сын

Гипотезаның сыншылары оны псевдоғылым деп атады. Аманда Маркотттың Salon басылымында жариялаған мақаласында бұл тұжырым "адамдар дені сау емес, зорлық-зомбылыққа толы қарым-қатынасты жалғастыруды ақтау үшін ойлап тапқан жартылай пісірілген, псевдоғылыми әуесқойлық" деп сипатталды. Көптеген адамдар бұл мәселе бойынша зерттеулердің жеткіліксіз екенін айтады. Әлеуметтанушы және сексолог Эрик Андерсон "генетикалық жыныстық тартылу құбылысын" мойындағанмен, 2012 жылы жарық көрген кітабында "бұл тақырыпта тек бір ғана академиялық зерттеу мақаласы бар" деп көрсетті және ол мақаланы "Фрейдтің психологиялық сөзге ойнауы" деп сынады.