Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вирджиния әскери округі – қазіргі Огайо штатында орналасқан, шамамен 4,2 миллион акр (17 000 км²) жер аумағы. Вирджиния бұл жерді Америка революциялық соғысының ардагерлеріне ақша орнына төлеу үшін резервте сақтаған. Вирджинияның Огайоны қоса алғанда, Солтүстік-Батыс территориясының көп бөлігіне тарихи құқығы болды, бұл құқық оның отарлық хартасынан бастау алды. Вирджиния және басқа штаттар Конфедерацияның ережелерін бекітуге қарсылық білдірген штаттардың наразылығын басу үшін батыс жерлеріне деген талаптарынан бас тартты. 1784 жылы талаптарынан бас тарғандығы үшін Вирджинияға әскери наградалар беруге арналған осы аймақ берілді. Огайо округі қосалқы резерв болып табылды, себебі әскери жерлерге алғашқы гранттар Огайо өзенінің оңтүстік-шығысында, қазіргі Кентуккиде берілді. Огайо жері тек өзеннің оңтүстік-шығысындағы жерлер таусылғаннан кейін ғана қолданылуы тиіс еді.
The Virginia Military District was an approximately 4.2 million acre (17,000 km2) area of land in what is now the state of Ohio that was reserved by Virginia to use as payment in lieu of cash for its veterans of the American Revolutionary War. Virginia had historic claims to much of the Northwest Territory, which included Ohio, dating from its colonial charter. Virginia and the other states ceded their claims over western lands to overcome other states' objections to ratifying the Articles of Confederation. In return for ceding its claims in 1784, Virginia was granted this area to provide military bounty land grants. The Ohio district was a surplus reserve, in that military land grants were first made in an area southeast of the Ohio River, in what is now Kentucky. The Ohio land was to be used only after the land southeast of the river was exhausted.
Орналасқан жері
Бұл жер Огайо штатының оңтүстігінде орналасқан, оңтүстігінен Огайо өзені, батысынан Кіші Майами өзені, ал шығысы мен солтүстігінен Сциото өзенімен шектеседі. Ауданы Огайо штатының келесі округтерін толығымен қамтиды: Адамс, Браун, Клинтон, Клермонт, Хайленд, Файетт, Мэдисон және Юнион, сондай-ақ келесі округтердің бір бөлігін: Сциото, Пайк, Росс, Пикавей, Франклин, Делавэр, Марион, Хардин, Логан, Кларк, Грин, Шампейн, Уоррен, Гамильтон және Оглайз.
The land was located in southern Ohio, bordered by the Ohio River on the south, the Little Miami River on the west, and the Scioto River on the east and the north. The District encompassed all of the following Ohio counties: Adams, Brown, Clinton, Clermont, Highland, Fayette, Madison, and Union, and portions of these counties: Scioto, Pike, Ross, Pickaway, Franklin, Delaware, Marion, Hardin, Logan, Clark, Greene, Champaign. Warren, Hamilton, and Auglaize.
Елді мекен
1780 жылдары зерттеулер басталғанмен, аудан 1794 жылы қоныстануға ашылды. Зерттеулер 1785 жылғы Жер туралы Ережеде белгіленген, Солтүстік-Батыс аймағының көп бөлігі үшін қолданылған, мемлекеттік жерді зерттеу жүйесінің орнына, Вирджинияда қолданылатын «шекаралар мен белгілер» әдісімен жүргізілді. Ауданның нақты шекаралары көп жылдар бойы дау тудырды, оған Конгрестің бірнеше заңдары мен Жоғарғы Соттың шешімі (Доддридж және Томпсон және басқалар, 9 Уиттон, 469) қатысты. Жағдайды одан да қиындатқан нәрсе – Гринвилл шартымен белгіленген шекараның нақты емес орналасуы болды, ол жергілікті американдықтардың жерлерін ақтардың қоныстануына ашық жерлерден бөліп, ауданның солтүстік бөлігінен өтті. Вирджиния Огайо штаты 1803 жылы штат мәртебесіне ие болғанға дейін осы ауданда жер гранттарын берді. Дегенмен, кең таралған жер спекуляциясы және тікелей алаяқтықтар көп жылдар бойы жер иелену құқықтарына қатысты келіспеушіліктерге әкелді. Конгресс талаптарды беруге рұқсат етілген мерзімді бірнеше рет ұзартты. Соңғы ұзарту заңы 1855 жылдың 3 наурызында қабылданды, ол 1852 жылдың 1 қаңтарына дейін берілген талаптарды зерттеуге және тіркеуге екі жыл уақыт берді. Екі жыл өткен соң, зерттелмеген жерлер АҚШ-тың меншігіне өтті. 1871 жылдың 18 ақпанында федералды үкімет осы зерттелмеген және сатылмаған жерді Огайо штатына берді. 1872 жылы Огайо заң шығарушы органы осы жерді Огайо Ауыл шаруашылығы және Механикалық колледжіне (қазіргі Огайо мемлекеттік университеті) берді. Колледж басшылары нақты құқығы жоқ жерлерді белсенді түрде талап етті, кейде 75 жылдан бері осы жерді өңдеп келе жатқан отбасыларды қоныстан шығарды. Бұл жағдай үлкен наразылық тудырды, Конгресс әрекет етуге мәжбүр болды және 1880 жылдың 27 мамырында колледждің иеленбеген жерлерге қатысты құқықтарын шектеу туралы заң қабылдады. Осы заңның кейбір ережелері жаңа сот дауларына жол ашты. 1791 жылы құрылған Масси станциясы (қазіргі Манчестер, Огайо) аудандағы тұрақты алғашқы қоныс болды және оның құрметіне жерді зерттеуші және жер спекулянты Натаниел Массинің есімімен аталды. Ол 1796 жылы Чиликоте, Огайо қаласын да құрды. Осы аймаққа көшіп келген көптеген вирджиниялықтар құлдарға ие болған жоқ, бірақ Солтүстік-Батыс Ережесінің 1787 жылғы ережелеріне байланысты көптеген қоныс аударушылар Огайоға кетіп барар алдында құлдарын босатты немесе сатты.
The District was opened for settlement in 1794, although surveys had begun in the 1780s. Surveys were done using the metes and bounds method used in Virginia, rather than the Public Land Survey System established by the Land Ordinance of 1785 used for most of the Northwest Territory. The precise boundaries of the district was a subject of contention for many years, involving multiple acts of Congress and a Supreme Court decision (Doddridge vs. Thompson et al., 9 Wheaton, 469). Further complicating the matter was the ambiguous location of the line established with the Treaty of Greenville, which separated Native American lands from lands open to white settlers and which ran through the northern portion of the District. Virginia issued bounty land grants in this District until Ohio became a state in 1803. However, rampant land speculation and outright frauds produced a contentious muddle in land titles for many years afterward. Congress extended the time allowed for claims to be made several times. The last extension act was passed on March 3, 1855, allowing two years for claims made prior to January 1, 1852 to be surveyed and patented. After two years, unsurveyed lands became property of the United States. On February 18, 1871, this unsurveyed and unsold land was ceded by the federal government to the state of Ohio. In 1872, the Ohio legislature gave this land to the Ohio Agricultural and Mechanical College (now the Ohio State University). The college trustees aggressively claimed lands where there was not clear title, sometimes uprooting families who had been farming the land for 75 years. This caused such an uproar that Congress was forced to act and on May 27, 1880, passed legislation limiting the rights of the college to unappropriated lands. Some provisions of this legislation opened the doors to a new round of legal wrangling. Massie's Station (now Manchester, Ohio), founded in 1791, was the first permanent settlement in the District, named after Nathaniel Massie, a surveyor and land speculator. He also founded Chillicothe, Ohio in 1796. Many Virginians who settled in the area never owned slaves, although numerous settlers freed or sold their slaves before departing for Ohio, due to the provisions of the Northwest Ordinance of 1787.
Жерді иемдену процесі
Вирджиниядағы Континентальдық армиядағы әскерилер, Революциялық соғыста қызмет еткендер, шені мен қызмет мерзіміне байланысты есептелген формула бойынша жер сыйлығы алуға құқылы болды. Бірінші қадам – қызметті растайтын тиісті сертификат алу, содан кейін Вирджиниядағы жер кеңсесінен жер мөлшерін көрсететін басылған ордер алу еді. Бұл ордер оны алған адамға, оның мұрагерлеріне немесе ізбасарларына әскери резервтік аудандағы кез келген жерден белгіленген аумақты таңдауға рұқсат берді. Орналасқан жері таңдалғаннан және шекарасы белгіленгеннен кейін, ордер иесі оны патентке айырбастады, ол толыққанды меншік құқығына тең болып, мемлекеттің барлық құқығын иеленушіге берді. Жерлер Мемлекеттік жерлерді зерттеу жүйесіндегідей, тұрақты қалаларға бөлінбеді. Оның орнына, жерлер Вирджиниядағы «өлшеу және шекаралау» салты бойынша бөлінді. Жер шекаралары табиғи нысандармен – ағаштармен, тастармен және су көздерімен белгіленді. Бұл талапкерлер ең жақсы жерді алуға тырысқандықтан, пішіні дұрыс емес жер дауына әкелді. Соның салдарынан, жиі бәсекелестікке және үсті-үстіне келетін талаптар туындады.
Virginia soldiers of the Continental line, who served in the Revolutionary War, were eligible to procure a bounty award in the form of land, according to a formula based on rank and time of service. The first step was to secure a proper certificate of service and then to acquire a printed warrant from the land office in Virginia specifying the quantity of land. This warrant empowered the person to whom it was given, or heirs and assignees, to select the specified area from anywhere within the military reserve district. After the location was chosen and boundaries surveyed, the owner of the warrant exchanged it for a patent, which was equivalent to a deed in fee simple and passed all title of the government to the holder. The land was never divided into regular townships, as in the Public Lands Survey System. Instead, land was divided based on the Virginia custom of "metes and bounds." Land boundaries were defined by natural features—trees, boulders, and bodies of water. This resulted in irregularly shaped land claims, as claimants vied to get the best land. As a result there were frequently competing and overlapping claims.