Кіріспе

Мыс оксидін қоқыс ретінде қамтитын мысты және қалайы оксидін (становый оксид немесе "SnO2") қоқыс ретінде қамтитын қалайыны тазарту үшін қолданылатын металлургиялық әдіс. Лас металл, әдетте балқытылған мыс түрінде, екі сатылы тазарту үшін анодтық пешке салынады. Бірінші сатыда күкірт және темір еріген металл арқылы жеңілдетілген ауамен үрлену арқылы темір оксидтері мен күкірт диоксидін түзетіп алынады. Темір оксидтері мыстың бетінен ағызылады немесе құйылады, ал газ тәрізді күкірт диоксиді пештен газ шығару жүйесі арқылы шығарылады. Бірінші тотықтандыру сатысы аяқталғаннан кейін екінші саты (тотығуды қалпына келтіру немесе жылтырату) басталады. Бұл мыстағы оттегімен реакцияласып, мыс түзу үшін табиғи газ немесе дизель (бірақ аммиак та қолданылуы мүмкін) сияқты тотығуды қалпына келтіруші затты қолдануды қамтиды. Бұрын, жаңа кесілген ("жасыл") ағаштар ағаш бағаналар ретінде қолданылған. Бұл бағаналардағы шырын тотығуды қалпына келтіруші зат ретінде әрекет еткен. Мыстың қыздыруы бағанадан ағаш газын (CO2 және H2) бөліп шығарады, ол мыс оксидін мысқа дейін тотығуын қалпына келтіреді. Осы жасыл ағаш бағаналарды қолдану "жылтырату" терминінің пайда болуына себеп болды. Анодтық мыстан тым көп оттегіні алып тастамауға көңіл болу керек, өйткені бұл басқа қоспаларды оксидтен металл күйіне ауыстыруына және олар мыста қатты ерітіндіде қалуына, оның өткізгіштігін төмендетуіне және физикалық қасиеттерін өзгертуіне әкеледі. Сонымен қатар, металдың қайта тотығуын болдырмау үшін жоғарғы бетін кокспен жабуға болады.