Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Авалон провинциясы – 17 ғасырда қазіргі Ньюфаундленд және Лабрадордағы Ферриленд ағылшын елді мекенінің төңірегіндегі аймақ. Колонияның сәттілігіне байланысты, ол сэр Уильям Вонға тиесілі жерлерді және Ферриленд пен Пэти Харбордың арасындағы барлық жерлерді қамтыды.
The Province of Avalon was the area around the English settlement of Ferryland in what is now Newfoundland and Labrador, Canada in the 17th century, which upon the success of the colony grew to include the land held by Sir William Vaughan and all the land that lay between Ferryland and Petty Harbour.
Тарих
Авалон түбегі Солтүстік Америкадағы еуропалықтар алғаш қоныстанған аймақтардың бірі болды. 1497 жылы Бристоль саудагерлер гильдиясы Джон Кэботтың Ньюфаундлендке жасаған сапарын қаржылады, ол Бонависта мүйісіне қонған деген хабар бар. Бретондық, баск және португалдық балықшылар "трескаға толы жер" деп айтқан. Олар Авалон түбегімен жақсы таныс болды, онда көбі балықты кептіру үшін уақытша тұрақтар құратын.
The Avalon Peninsula was one of the first European inhabited areas in North America. In 1497 the Bristol Guild of Merchants financed a voyage by John Cabot to Newfoundland, where he is reported to have landed at Cape Bonavista. Breton, Basque, and Portuguese fishermen spoke of "a land of codfish". They were familiar with the Avalon Peninsula where many would set up temporary shelters to dry fish.
Лондон және Бристоль компаниясы
XVII ғасырдың басында ағылшын саудагерлері Ньюфаундленд балық аулауына қызығушылық таныта бастады. Бристоль саудагерлері қоғамы 1608 жылы Лондон және Бристоль компаниясын (Ньюфаундленд компаниясы) құрды және Джон Гайді колония үшін қолайлы орынды табуға жіберді. 1610 жылы Куперс-Коувта алғашқы тұрақты ағылшын елді мекені құрылды. Компанияға Джеймс I 1610 жылғы 2 мамырда жарғы берді, ол Авалон түбегіндегі егін шаруашылығы, кен өндіру, балық аулау және аң аулау салаларында монополия құқығын берді. Олар 1616 жылға дейін, тәж басқаларға жер беруді бастағанға дейін, эксклюзивті құқықтарды сақтап келді.
In the early 17th century English merchants began to take an interest in the Newfoundland fishery. The Bristol Society of Merchant Venturers established the London and Bristol Company (the Newfoundland Company) in 1608 and sent John Guy, to locate a favourable location for a colony. The first permanent English settlement was established at Cuper's Cove in 1610. The company was granted a charter by James I on 2 May 1610 giving it a monopoly in agriculture, mining, fishing and hunting on the Avalon Peninsula. They retained exclusive rights until 1616 when the Crown began to grant lands to others.
Балтимор лорды
Сэр Джордж Калверт жарым аралда үлкен жер иелігін сатып алды және Феррилендте штаб-пәтер құру үшін агент капитан Эдвард Уиннді жалдады. Алғашқы колония 100 адамға дейін өсіп, Ньюфаундленд аралындағы тұрақты алғашқы қонысқа айналды. 1620 жылы Калверт сэр Уильям Воннан Фермуз бен Аквафорт арасындағы нүктеден солтүстікке қарай, Авалон түбегінің оңтүстік жағалауындағы Каплин шығанағына (қазіргі Кальверт) дейінгі барлық жерге грант алды. 1623 жылы Калвертке Корольдік жерлерді кеңейтетін және оларға Авалон провинциясы деген атау беретін Корольдік жарғы берілді. Жарғы провинцияны Калверттің абсолютті билігі бар палатинат ретінде құрды. Калверт колонияны Англияда қуғын-сүргінге ұшыраған римдік католиктерге пана боларлық жер етуді қалады. 1625 жылы Калверт Ирландияның перілігіне 1-ші Барон Балтимор ретінде көтерілді. Бірқатар дағдарыстар мен апаттар Калвертті 1629 жылы колониядан «осы жаңа әлемнің басқа, жылырақ климатына» кетуге мәжбүр етті, ол Мэриленд болып шықты. Дегенмен, оның отбасы 1637 жылға дейін Авалонды басқару үшін агенттерін сақтап қалды, сол кезде Ньюфаундленд аралы толығымен сер Дэвид Киркке және 3-ші маркиз Хамильтонға (кейіннен 1-ші герцог Хамильтон атанған) берілді. Лорд Балтимордың ұлы, 2-ші Барон Балтимор Сесилиус Калверт жаңа жарғыға қарсы күресті және 1660 жылы Авалонның ескі жарғысын ресми түрде мойындады, бірақ колонияны қайтаруға ешқашан тырыспады. Колония орны 1953 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш ретінде белгіленді. 1998 жылы муниципалитеттік мұралық аудан ретінде белгіленді.
Sir George Calvert acquired a large land holding on the peninsula and hired an agent Captain Edward Wynne to set up headquarters in Ferryland. The initial colony grew to a population of 100, becoming the first successful permanent settlement on Newfoundland island. In 1620 Calvert obtained a grant from Sir William Vaughan for all of the land that lay north of a point between Fermeuse and Aquaforte to as far north as Caplin Bay (now Calvert) on the southern shore of the Avalon Peninsula. In 1623, Calvert was given a Royal Charter extending the Royal lands and granting them the name the Province of Avalon "in imitation of Old Avalon in Somersetshire wherein Glassenbury stands, the first fruits of Christianity in Britain". The charter created the province as a palatinate in which Calvert had absolute authority. Calvert wished to make the colony a refuge for Roman Catholics facing persecution in England. In 1625 Calvert was elevated to the Peerage of Ireland as The 1st Baron Baltimore. A series of crises and calamities led Calvert to quit the colony in 1629 for "some other warmer climate of this new world", which turned out to be Maryland, though his family maintained agents to govern Avalon until 1637, when the entire island of Newfoundland was granted by charter to Sir David Kirke and The 3rd Marquess of Hamilton (who was later created The 1st Duke of Hamilton). Lord Baltimore's son, Cecilius Calvert, 2nd Baron Baltimore, fought against the new charter, and in 1660 gained official recognition of the old Charter of Avalon, but never attempted to retake the colony. The site of the colony was designated a National Historic Site in 1953 It was also designated a Municipal Heritage District in 1998.