АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Монтпелье» жеңіл крейсері
USS Montpelier (CL-57)
USS Montpelier (CL 57) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жеңіл крейсері. Екінші дүниежүзілік соғыста Тынық мұхитында шайқасты, содан соң қызметтен шығарылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жеңіл крейсер, АҚШ Әскери-теңіз күштері
Light cruiser of the United States Navy
USS Montpelier (CL 57) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде немесе одан кейін аяқталған 27 АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жеңіл крейсерлерінің бірі болды. Ол Вермонт штатының Монпельер қаласының атымен аталған АҚШ Әскери-теңіз күштерінің екінші кемесі еді. Монпельер 1942 жылдың қыркүйегінде қолданысқа енгізіліп, Тынық мұхитындағы бірнеше әскери операцияларда қызмет етті. Соғыс аяқталғаннан кейін көп өтпей, көптеген әпке кемелері сияқты, ол да қызметтен шығарылды және қайтадан әрекетке түспеді. Монпельер 1960 жылдардың басында металлға тапсырылды.
USS Montpelier (CL 57) was one of 27 United States Navy light cruisers completed during or shortly after World War II. She was the second US Navy ship to be named for the city of Montpelier, Vermont. Montpelier was commissioned in September 1942 and saw service in several campaigns in the Pacific. Like almost all her sister ships, she was decommissioned shortly after the end of the war, and never saw active service again. Montpelier was scrapped in the early 1960s.
Құрылыс
Монпельер 1940 жылдың 2 желтоқсанында Нью-Йорк кеме құрылысы корпорациясында, Камден, Нью-Джерсиде салынды; 1942 жылдың 12 ақпанында суға түсірілді; Вермонт штатының Монпельер қаласының мэрі Уильям Ф. Корридің әйелі Лесли Сейер Корридің қолдауымен; және 1942 жылдың 9 қыркүйегінде капитан Лейтон Вуд басқаруымен комиссияға қабылданды.
Montpelier was laid down on 2 December 1940 by New York Shipbuilding Corp., Camden, New Jersey; launched on 12 February 1942; sponsored by Mrs. Lesley Sayer Corry, wife of William F. Corry, mayor of Montpelier, Vermont; and commissioned on 9 September 1942, Captain Leighton Wood in command.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Монпельер 1943 жылғы 18 қаңтарда Ноумеяға, Жаңа Каледонияға Вирджиния штатының Норфолк қаласынан келді. Контр-адмирал А. С. Меррилл оны крейсерлік дивизияның 12-ші дивизиясының (CruDiv 12) флагманы ретінде таңдады. 25 қаңтарда ол Жаңа Гебрид аралдарындағы Ефатеге жетіп, келесі бірнеше айға негізгі базасын құрды. Гуадалканалды қоршауға алған кезде, ол 29 қаңтарда Гуадалканал науқанының соңғы теңіз шайқасына қатысты. 14 маусымда Мариана аралдарына шабуыл жасау үшін Сайпанды артиллериялық оққа тұтып, қолдау көрсетті. Ол TF 58 тобына қосылып, 19-21 маусымда Филиппин теңізіндегі шешуші шайқасқа қатысты. Осы шайқаста жапондық авиациялық топтар дерлік толығымен жойылды. Монпельер Мариана аралдарына оралып, Сайпан, Тиниан және Гуамды артиллериялық оққа тұтуын жалғастырды. 2 тамызда ол жөндеуге АҚШ-қа кетті. Ол көптеген камикадзе шабуылдарына тойтарыс беріп, төрт ұшақты атып түсірді. 12 желтоқсаннан бастап Монпельер Миндороға шабуыл жасау үшін жағажайды қамтамасыз етті. Камикадзелермен күресіп, ол 1945 жылғы қаңтарда Лингаен шығанағына қону кезінде әскерлерді қорғады. Ақпан айында Маривелес порты, Коррегидор және Палаван аралдарындағы операцияларды қолдады, ал 14-23 сәуірде Минданаодағы қонуларды қамтамасыз етті. Субик шығанағындағы базасынан ол 9 маусымда Борнеодағы Бруней шығанағына жетіп келді. 17 маусымнан 2 шілдеге дейін Баликпапан мұнай орталығы маңында мина іздеуші кемелерге, су астындағы диверсиялық топтарға және десант күштеріне қолдау көрсетті. Шілде айының соңы мен тамыздың басында Монпельер 95-ші жедел тобының құрамында Шығыс Қытай теңізінде үш рет кемелерге қарсы шабуыл жасады.
Montpelier arrived in Nouméa, New Caledonia on 18 January 1943 from Norfolk, Virginia Rear Admiral A. S. Merrill chose her for the flagship of Cruiser Division 12 (CruDiv 12). On 25 January, she reached Efate, New Hebrides, her home base for the next few months. While making a sweep around beleaguered Guadalcanal, she participated in the Battle of Rennell Island on 29 January, the last naval engagement of the Guadalcanal Campaign. and began shelling Saipan on 14 June to support the Mariana Islands invasion. She joined TF 58 and participated in the decisive Battle of the Philippine Sea from 19–21 June. During the engagement, Japanese carrier air groups were virtually annihilated. Montpelier returned to the Marianas, and continued her shelling of Saipan, Tinian, and Guam. She left the Marianas on 2 August for overhauling in the United States. She fought off numerous other kamikaze attacks, shooting down four planes. Beginning on 12 December, Montpelier provided beach cover for the invasion of Mindoro. Fighting kamikazes, she protected troops at the Lingayen Gulf landing in January 1945. In February, she supported operations off Mariveles Harbor, Corregidor, and Palawan, and from 14–23 April, she covered the landings on Mindanao. From her base at Subic Bay, she steamed to Brunei Bay, Borneo, arriving on 9 June. From 17 June to 2 July, she sailed off the oil center at Balikpapan, providing support for minesweepers, underwater demolition teams, and amphibious forces. During the latter part of July and early August, Montpelier made three anti shipping sweeps in the East China Sea as part of Task Force 95.
Соғыстан кейінгі кезең
Соғыс аяқталғаннан кейін ол Жапонияның Уакаяма қаласының жанында тоқтады және одақтас әскери тұтқындарды эвакуациялауға көмектесті. Жапондық кемелерді тексергеннен кейін, экипажының бір бөлігі Хиросима қираған жерлерін көру үшін жағаға шықты. 18 қазанда Мацуямаға оккупациялық күштердің қонуын қамтамасыз етті. Монпельер 15 қарашада Хиро Ван мен Жапон суларынан шығыс жағалауға қарай аттанды. Тынық мұхитынан Монпельер алдымен Гавайиге, содан кейін Калифорния штатының Сан-Диего қаласына, одан оңтүстікке қарай Панама каналы арқылы өтіп, соңғы бағыты Нью-Йорк қаласына бет алды. Ол 11 желтоқсанда Атлантика флотының қызметіне келді, ал 1946 жылдың 1 шілдесінде 16-шы флоттың қызметіне кірісті. Монпельер 1947 жылдың 24 қаңтарында Филадельфияда резервке қойылды. 1959 жылдың 1 наурызында әскери-теңіз тізілімінен шығарылды және 1960 жылдың 22 қаңтарында Bethlehem Steel Co. компаниясына металл терісі үшін сатылды.
When hostilities ended, she anchored off Wakayama, Japan, and helped accelerate the evacuation of Allied prisoners. After an inspection of Japanese ships, part of her crew went ashore to view the ruins of Hiroshima. On 18 October she covered the landing of occupation forces at Matsuyama. Montpelier departed from Hiro Wan and Japanese waters on 15 November for the East Coast, having battled the enemy from their deepest point of advance to their very homeland. From the Pacific, Montpelier sailed first for Hawaii, then to San Diego, California, before heading south to pass through the Panama Canal, with her final destination being New York City. She reported for duty with the Atlantic Fleet on 11 December, and on 1 July 1946 reported for duty with the 16th Fleet. Montpelier decommissioned and berthed in reserve at Philadelphia on 24 January 1947. She was struck from the Naval Register on 1 March 1959, and was sold for scrap to Bethlehem Steel Co. 22 January 1960.
Марапаттар
Монпельер екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін 13 ұрыс жұлдызын және 1943 жылдың 1-2 қараша күндері жапондық жауынгер кемелеріне қарсы шайқаста көрсеткен батылдығы үшін Әскери-теңіз бөлімінің мақтау таспасын алды. Бұл оқиға Императрица Аугуста шығанағы шайқасы аясында, Крейсерлік 12-ші дивизия құрамында болған кезде орын алды.
Montpelier received 13 battle stars for World War II service, as well as the Navy Unit Commendation ribbon for outstanding heroism in action against enemy Japanese combatant ships on the night of 1–2 November 1943, the Battle of Empress Augusta Bay, as a member of Cruiser Division Twelve.
Монпельедегі өмір
Соғыстан кейін онжылдықтар өткен соң, Джеймс Дж. Фейхи (1918–1991), бірінші сыныпты теңізші, «Тынық мұхиты соғысының күнделігі: 1942–1945, американдық теңізшінің құпия күнделігі» жариялады. Күнделік Монпельедегі теңізшінің соғыс жылналарындағы тәжірибесін, порттан алғашқы саяхатынан үйге соңғы жолына дейін бірінші тұлғада баяндайды. Әдетте, күнделік жазу Әскери-теңіз күштері ережелеріне қарсы болды. Осылайша, Фейхи Монпельердегі және соғыс уақытындағы теңіз өміріне ерекше көзқарас ұсынды.
Decades after the war, James J. Fahey (1918–1991), Seaman First Class, published Pacific War Diary: 1942 1945, The Secret Diary of an American Sailor. The diary provides a first person account of the experience of a sailor on Montpelier throughout the war, from its first cruise from port to its final journey home. In general, keeping a diary was against Navy regulations. Thus, Fahey offered a rare view of life on Montpelier and on wartime naval life as well.