Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фредерик Стэнли Киппинг (16 тамыз 1863 – 1 мамыр 1949) – ағылшын химигі. Ол кремний полимерлерін зерттеуде маңызды жұмыстар жасады және «силикон» терминін енгізді.
Frederic Stanley Kipping FRS (16 August 1863 – 1 May 1949) was an English chemist. He undertook much of the pioneering work on silicon polymers and coined the term silicone.
Өмір
Ол Англияның Ланкашир графтығындағы Салфорд қаласында, Англия банкінің қызметкері Джеймс Киппинг пен суретші Чарльз Аллен Дю Вальдің қызы Джулия Дю Вальдің ұлы болып дүниеге келді. Ол 1879 жылы Оуэнс колледжіне (қазіргі Манчестер университеті) Лондон университетінің сыртқы түлегі болу үшін оқуға түсуге дейін Манчестер грамматикалық мектебінде білім алды. Жергілікті газ компаниясында қысқа уақыт жұмыс істегеннен кейін, 1886 жылы Германияға барып, Мюнхен университетіндегі Адольф фон Бейердің зертханаларында Уильям Генри Перкин кішінің жетекшілігімен жұмыс істеді. Англияға оралғанда, ол Эдинбургтегі Хериот-Уатт колледжінің профессоры болып тағайындалған Перкиннің демонстраторы болды. 1890 жылы Киппинг Лондон қаласы мен Гильдия институтының химия бойынша бас демонстраторы болып тағайындалды, онда ол химик Генри Эдвард Армстронг үшін жұмыс істеді. 1897 жылы ол Ноттингемдегі University College химия кафедрасының профессоры болып тағайындалды және 1928 жылы университеттегі химияның алғашқы, жаңадан тағайындалған сэр Джесси Бут профессоры атанды. Ол 1936 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін сол қызметте болды.
He was born in Salford, Lancashire, England, the son of James Kipping, a Bank of England official, and Julia Du Val, a daughter of painter Charles Allen Du Val. He was educated at Manchester Grammar School before enrolling in 1879 at Owens College (now Manchester University) for an external degree from the University of London. After working for the local gas company for a short time he went in 1886 to Germany to work under William Henry Perkin, Jr. in the laboratories of Adolf von Baeyer at Munich University. Back in England, he took a position as demonstrator for Perkin, who had been appointed professor at Heriot Watt College, Edinburgh. In 1890, Kipping was appointed chief demonstrator in chemistry for the City and Guilds of London Institute, where he worked for the chemist Henry Edward Armstrong. In 1897 he moved to University College, Nottingham as professor of the chemistry department, and became the first newly endowed Sir Jesse Boot professor of chemistry at the university in 1928. He remained there until his retirement in 1936.
Жетістіктер
Киппинг Ноттингемде кремний полимерлерін (силиконды) дамытудағы маңызды жұмыстың көп бөлігін жүзеге асырды. Ол кремнийдің органикалық қосылыстарын зерттеуде алғашқылардың бірі болды және "силикон" терминін енгізді. Оның зерттеулері синтетикалық резеңке және силикон негізіндегі майлау материалдары индустриясының бүкіл әлемдік дамуының негізін қалады. Ол Перкинмен бірлесіп органикалық химия бойынша стандартты оқулық жазды (Organic Chemistry, Perkin and Kipping, 1894). 1909 жылы Химия қоғамы (қазіргі Корольдік химия қоғамы) оған Лонгстафф медалін (қазіргі Лонгстафф сыйлығы) табыс етті. 1897 жылғы маусымда Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. 1918 жылы оған Дэви медалі берілді, 1936 жылы Бейкер лекциясын оқыды және сол жылы Корольдік қоғамның Бейкер медалімен марапатталды. 2004 жылы ол Акрон Университетінің Халықаралық резеңке ғылымының Даңқ залына енгізілді.
Kipping undertook much of the pioneering work into the development of silicon polymers (silicones) at Nottingham. He pioneered the study of the organic compounds of silicon (organosilicon) and coined the term silicone. His research formed the basis for the worldwide development of the synthetic rubber and silicone based lubricant industries. He also co wrote, with Perkin, a standard textbook on organic chemistry (Organic Chemistry, Perkin and Kipping, 1894). He was awarded the Longstaff Medal (now Longstaff Prize) by the Chemistry Society (now Royal Society of Chemistry) in 1909. He was elected a Fellow of the Royal Society in June, 1897. He was awarded their Davy Medal in 1918 and delivered their Bakerian Lecture in 1936 and was awarded a Royal Society Bakerian Medal in the same year. In 2004, he was inducted into the University of Akron's International Rubber Science Hall of Fame.
Отбасы
1936 жылы зейнеткерлікке шығып, Уэльстің Крикит қаласында қайтыс болды. Ол 1888 жылы Лилиан Холландқа үйленді, ол үш әпке болған үш қыздың бірі еді, ал оның екі қайын інісі де белгілі ғалымдар болды: Артур Лапворт және Уильям Генри Перкин кіші. Оның төрт баласы болды, олардың ішінде Сирил Генри Стэнли, ол атақты шахматшы және Веднесбери ұлдар мектебінің директоры болды, ал Фредерик Барри химия саласында көзге түсіп, кейіннен әкесінің органикалық химия оқулығын өңдеді.
He retired in 1936 and died in Criccieth, Wales. He married Lilian Holland in 1888, one of three sisters, and both his brothers in law were eminent scientists themselves: Arthur Lapworth and William Henry Perkin, Jr. He had four children including Cyril Henry Stanley, who became a famous chess player and headmaster of Wednesbury Boys School, and Frederick Barry who was eminent in chemistry and later edited his father's Organic Chemistry textbook.