Кіріспе

Рецепторлық потенциал, сондай-ақ генераторлық потенциал деп те аталады, – бұл градиентті потенциалдың бір түрі, сезімтал рецептордың қоздырылуынан туындайтын трансмембраналық потенциалдың айырмашылығы. Рецепторлық потенциал көбінесе сенсорлық трансдукция арқылы пайда болады. Әдетте, бұл ішкі ток ағынының нәтижесінде болатын деполяризациялық оқиға. Ток ағыны жиі сезімтал рецептордың мембраналық потенциалын әрекет потенциалын тудыру шегіне жақындатады. Рецепторлық потенциал бір нейронның ішінде немесе жақын жасушада әрекет потенциалын тудыруға қабілетті. Бір нейронның ішінде рецепторлық потенциал, кернеуге сезімтал иондық каналдарды ашу арқылы әрекет потенциалын тудыра алатын аймаққа жергілікті ток ағынын тудыруы мүмкін. Рецепторлық потенциал сондай-ақ бір жасушадан екінші жасушаға әсер ететін нейротрансмиттерлердің босатылуына себеп болады, бұл екінші жасушада әрекет потенциалын тудырады. Рецепторлық потенциалдың мөлшері әрекет потенциалдарының жиілігін анықтайды және бейімделу, стимул күші және кезекті рецепторлық потенциалдардың уақытша жиналымы арқылы реттеледі. Рецепторлық потенциал рецептордың сезімталдығына байланысты, ол баяу бейімделуі мүмкін, нәтижесінде рецепторлық потенциал баяу төмендейді, немесе жылдам бейімделуі мүмкін, нәтижесінде рецепторлық потенциал жылдам пайда болады, бірақ қысқа мерзімді болады. Мысалы, дәм сезу бүршігінде, дәм электросигналға айналып, миға жіберіледі. Стимуляцияланған кезде, дәм сезу бүршігі пресинаптикалық мембранадағы синаптық везикулалардың экзоцитозы арқылы нейротрансмиттерлерді босатады. Нейротрансмиттер молекулалары синаптық кеңістік арқылы бастапқы сезімтал нейронның постсинаптикалық мембранасына таралады, онда олар әрекет потенциалын тудырады.