Skylab 3: 1973 ж. Алан Бин, Оуэн Гарриот, Джек Лаусма ғарышкерлері Skylab американ ғарыш станциясына 59 күндік ғылыми миссия жасады. Зерттеулер, медицина, күн бақылаулары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Skylab-қа екінші экипаждық миссия, NASA SL 3 миссиясы
Second crewed mission to Skylab
the NASA SL 3 mission
Skylab 3 (сондай-ақ SL 3 және SLM 2) – алғашқы американдық ғарыш станциясы Skylab-қа екінші экипаждық миссия болды. Миссия 1973 жылғы 28 шілдеде NASA астронавттары Алан Бин, Оуэн Гарриотт және Джек Лусманы Сатурн IB зымыранымен ұшырылған Apollo командалық және қызметтік модулімен басталды және 59 күн, 11 сағат 9 минутқа созылды. Skylab 3 экипажы медициналық іс-шаралар, күннің байқаулары, Жер ресурстары және басқа да эксперименттер саласында ғылыми эксперименттер жүргізу кезінде астронавттардың жұмыс істеген жалпы уақыты 1,084.7 сағатты құрады. Экипаждық Skylab миссиялары ресми түрде Skylab 2, 3 және 4 деп белгіленді. Нөмірлеу туралы дұрыс түсініксіздік миссия таңбаларында "Skylab I", "Skylab II" және "Skylab 3" деп көрсетілуіне әкелді.
Skylab 3 (also SL 3 and SLM 2) was the second crewed mission to the first American space station, Skylab. The mission began on July 28, 1973, with the launch of NASA astronauts Alan Bean, Owen Garriott, and Jack Lousma in the Apollo command and service module on the Saturn IB rocket, and lasted 59 days, 11 hours and 9 minutes. A total of 1,084.7 astronaut utilization hours were tallied by the Skylab 3 crew performing scientific experiments in the areas of medical activities, solar observations, Earth resources, and other experiments. The crewed Skylab missions were officially designated Skylab 2, 3, and 4. Miscommunication about the numbering resulted in the mission emblems reading "Skylab I", "Skylab II", and "Skylab 3" respectively.
Қосымша құрам
Роберт Л. Криппен
Генри В. Хартсфилд, кіші
Карл Г. Хениз
Ф. Стори Масгрейв
Уильям Э. Торнтон
Ричард Х. Трули
Robert L. Crippen
Henry W. Hartsfield, Jr
Karl G. Henize
F. Story Musgrave
William E. Thornton
Richard H. Truly
S150 галактикалық рентгендік карталау
S150 рентгендік эксперименті Skylab 3 көлігімен ғарышқа жіберілді. 1360 кг салмақтағы рентгендік астрономиялық спутниктік эксперимент жұмсақ галактикалық рентген сәулелерін табу үшін жобаланды. Бұрын қысқа мерзімді миссиялар жүргізілген, ал S150 ұзақ мерзімді жоба болар еді. S150 үлкен жұмсақ рентгендік детектормен жабдықталған және Сатурн S IVB жоғарғы сатысының үстіне орнатылған. Босатылғаннан кейін, S150 1973 жылғы 28 шілдеде Skylab-тың артында және төменінен ұшты. S150 эксперименті Аполлон капсуласы S IVB сатысынан бөлінген соң іске қосылды. S150 ұшу кезінде өзінің қорғаныш қаптамасына ие болды. Эксперимент S150-де 5 сағатқа созылды, себебі оның батареялары S150-ге аспанның жартысын өлшеуге мүмкіндік берді. Эксперименттік деректер магнитофонға жазылып, мүмкіндік болғанда жердегі станцияларға жіберілді. S150-ні Висконсин университетінің ғалымдары доктор Уильям Л. Краушар және Алан Баннер жобалаған. S150 40–100 ангстрем фотондарын анықтай алатын.
The S150 X ray experiment was sent up with Skylab 3. The 1,360 kg X ray astronomy satellite experiment was designed to look for soft galactic x rays. Short missions had been done before, and S150 would be a longer project. S150 had a large soft x ray detector, and was mounted atop the Saturn S IVB upper stage. When released, S150 flew behind and below Skylab on 28 July 1973. The S150 experiment deployed after the Apollo capsule separated from the S IVB stage. S150 had its own protective housing for the flight. The experiment on S150 ran for 5 hours, as its batteries allowed S150 to measure half of the sky. Experiment data was recorded on tape recorder and sent to ground stations when available. S150 was designed by University of Wisconsin scientists Dr. William L. Kraushaar and Alan Bunner. S150 could detect 40–100 angstrom photons.
Аралық торды зерттеу
Арабелла және Анита деп аталатын екі еуропалық бау-бақша өрмекшісі (крест өрмекшілері) "Скайлаб-3" ғарыш станциясындағы эксперименттің бөлігі ретінде өрмек торы тоқыды. Эксперименттің мақсаты – екі өрмекшінің ғарышта торы тоқуын және тоқыған торы жердегі өрмекшілер тоқыған торыдан ерекшелене ме, жоқ па, соны тексеру болды. Бұл эксперимент Массачусетс штатының Лексингтон қаласынан Джуди Майлздың студенттік жобасы еді. Бірінші торы 13 тамызда Арабеллаға екінші торы тоқуға мүмкіндік беру үшін алынып тасталды. Бастапқыда ол жаңа торы тоқуға тырысты, бірақ сәтті болмады. Көбірек су бергеннен кейін, ол екінші торы тоқыды. Бұл жолы ол бірінші торынан гөрі күрделірек болды. Миссия барысында екі өрмекші де сусызданудан өлді деген болжам бар. Кейінгі эксперименттер көрсеткендей, жарық көзіне қол жеткізу өрмекшілерге бағыт беруге және гравитация болмағанда олардың қалыпты асимметриялық торы тоқуына көмектеседі.
Spider webs were spun by two female European garden spiders (cross spiders) called Arabella and Anita, as part of an experiment on Skylab 3. The aim of the experiment was to test whether the two spiders would spin webs in space, and, if so, whether these webs would be the same as those that spiders produced on Earth. The experiment was a student project of Judy Miles of Lexington, Massachusetts. The first web was removed on August 13 to allow Arabella to construct a second web. At first, she failed to construct a new web. When given more water, she built a second web. This time, it was more elaborate than the first. Both spiders died during the mission, possibly from dehydration. Later experiments indicated that having access to a light source could orient the spiders and enable them to build their normal asymmetric webs when gravity was not a factor.
Сырғалақтағы төселу
Skylab 3 миссиясы 1973 жылғы 25 қыркүйекте 22:20 UTC уақытында Тынық мұхитына қонды, соның арқасында Жерге оралды. Ұшқыштар тобы мен басқару модулі USS New Orleans кемесімен Сан-Диегодан оңтүстік-батысқа қарай, Калифорния жағалауынан шамамен 360 км қашықтықта құтқарылды. Бұл американдық телеарналары тікелей эфирде көрсеткен соңғы Skylab қондырғысы болды, себебі Skylab 4-тің қондырылуы тікелей эфирде көрсетілмеді.
The Skylab 3 mission returned to Earth with a splashdown in the Pacific Ocean at 22:20 UTC on September 25, 1973. The crew and command module were recovered by the USS New Orleans, about 360 km (225 mi) off the Californian coast, southwest of San Diego. This was the last Skylab splashdown to be covered live by American broadcast television news media, as Skylab 4's splashdown was not covered live.
Миссияның белгісі
Дөңгелек экипаж жапсырмасы Леонардо да Винчидің шамамен 1490 жылғы «Витрувий адамы» болды, ол миссияның медициналық тәжірибелерін көрсетеді және жыныс мүшелері жойылғандықтан ретушьталған. Фонда жартысы Күн (күн дақтарымен қоса) және жартысы Жер болатын диск бейнеленген, бұл ұшу барысында жүргізілген тәжірибелерді символдайды. Жапсырманың ақ фонда экипаж мүшелерінің есімдері және қызыл, ақ және көк жиекпен «Skylab II» жазылған. Экипаж мүшелерінің әйелдері құпия түрде экипаж мүшелерінің есімдерін өздерінің алғашқы аттарымен ауыстырып, «әмбебап әйел» суретін жасатқан. Осы сурет салынған стикерлер командалық модульдегі шкафтарға салынып, экипажға күтпеген сыйлық болды.
The circular crew patch was Leonardo da Vinci's c. 1490 Vitruvian Man, representing the mission's medical experiments and retouched to remove the genitalia. In the background is a disk that is half Sun (including sunspots) and half Earth to represent the experiments done on the flight. The patch has a white background, the crew's names and "Skylab II" with a red, white and blue border. The wives of the crew secretly had an alternate graphic made of a 'universal woman' with their first names in place of the crew's. Stickers with this on them were put in lockers aboard the Command Module to surprise the crew.
Ғарыш кемесі орналасқан жері
1977 жылы командалық модуль NASA Смитсонов институтына берілді. Командалық модуль 2010 жылдың маусым айында Огайо штатының Кливленд қаласындағы Ұлы көлдер ғылыми орталығына көшірілді. Капсуланы жылжытуды жоспарлауға бір жыл және 120 000 АҚШ доллары жұмсалды.
In 1977 the command module was transferred to the Smithsonian Institution by NASA. The command module was moved to the Great Lakes Science Center in Cleveland, Ohio, in June 2010. It took a year to plan and US$120,000 to move the capsule.