Кіріспе
Ресейлік физик Генрих Фридрих Эмиль Ленц (/lɛnʦ/; сондай-ақ Эмиль Христианович Ленц, Эмилий Христианович Ленц; 12 ақпан 1804 – 10 ақпан 1865), көбінесе Эмиль Ленц деп аталады.
Heinrich Friedrich Emil Lenz (/l//ɛ//n//t//s/; ; also Emil Khristianovich Lenz, Эмилий Христианович Ленц; 12 February 1804 – 10 February 1865), usually cited as Emil Lenz
Өмірбаян
Ленц Дорпат қаласында (қазіргі Тарту, Эстония) дүниеге келген, ол кезде Ресей империясының Лифляндия губерниясының құрамында болған. 1820 жылы орта білімін аяқтағаннан кейін Ленц Дорпат университетінде химия және физиканы оқыды. Ол 1823-1826 жылдар аралығында Отто фон Котцебуэмен бірге әлемді айналып саяхат еткен үшінші экспедициясына қатысты. Саяхат барысында Ленц климаттық жағдайларды және теңіз суының физикалық қасиеттерін зерттеді. Алған нәтижелері 1831 жылы "Петербург Ғылым академиясының естеліктерінде" жарияланды. Саяхаттан кейін Ленц Санкт-Петербург университетінде жұмыс істей бастады, онда 1840 жылдан 1863 жылға дейін математика және физика факультетінің деканы, ал 1863 жылдан 1865 жылы қайтыс болғанға дейін ректор болып қызмет етті. Ленц 1830 және 1831 жылдары Петришуледе және Михайловская артиллерия академиясында оқытумен айналысты. Ленц электромагнетизмді 1831 жылы зерттей бастады. Оның құрметіне аталған заңнан басқа, Ленц 1842 жылы Джоуль заңын тәуелсіз түрде ашты; оның бұл мәселедегі еңбегін құрметтеу үшін ол да "Джоуль-Ленц заңы" деп аталады, сондай-ақ Джеймс Прескотт Джоуль есімімен де байланысты. Ленц досы және әріптесі Мориц фон Якоби ойлап тапқан электропластика технологиясын дамытуға белсенді қатысты. 1839 жылы Ленц электротиптеу әдісімен бірнеше медальон жасады. Якоби сол жылы жасаған электротипті бейнемен бірге, бұл гальванопластикалық мүсін жасаудың алғашқы мысалдары болды. Ленц миға қан құйылудан Рим қаласында қайтыс болды. Айдың сыртқы бетіндегі кратерлердің біреуі оның құрметіне аталған.