Кіріспе
Уэсли Чик Феррелл (2 ақпан 1908 – 9 желтоқсан 1976) – американдық бейсболшы, кәсіби бейсбол ойыншысы. 1927 жылдан 1941 жылға дейін Үлкен лига бейсболында ойнады. Негізінен бастапқы питчер болған Феррелл «Кливленд Индианс» (1927–33), «Бостон Ред Сокс» (1934–37), «Вашингтон Сенаторс» (1937–38), «Нью-Йорк Янкис» (1938–39), «Бруклин Доджерс» (1940) және «Бостон Брейвс» (1941) командаларында өнер көрсетті. Оң қолмен соққы беріп, доп лақтырды.
the baseball player
Wesley Cheek Ferrell (February 2, 1908 – December 9, 1976) was an American professional baseball player. He played in Major League Baseball from 1927 through 1941. Primarily a starting pitcher, Ferrell played for the Cleveland Indians (1927–33), Boston Red Sox (1934–37), Washington Senators (1937–38), New York Yankees (1938–39), Brooklyn Dodgers (1940) and Boston Braves (1941). He batted and threw right handed.
Ерте өмір
Уэсли Чик Феррелл 1908 жылдың 2 ақпанында Солтүстік Каролина штатының Гринсборо қаласында Руфус Бенджамин "Лонни" мен Элис Клара Карпентер отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Оңтүстік теміржолында жұмыс істеген, Уэс жеті баланың бесіншісі болды, барлығы да ұлдар еді. Олардың әрқайсысы жергілікті орта мектеп командасында бейсбол ойнады, ал тағы екеуі бейсболда ұзақ мансап жасады: Рик, Даңқ залына енген ойыншы және Джордж, 18 жыл кіші лигада ойнаған тәжірибелі ойыншы. Уэсли Гилфорд орта мектебінде және кейін 1926 жылы Оук Ридж әскери академиясында бейсбол мен баскетболмен аты шықты. 1928 жылы ол "Индианс" командасының құрамына іліге бірақ, көп ұзамай Иллинойс-Индиана-Айова лигасының "Терре-Хауте Тотс" командасына жіберілді. Ол "Тотс" үшін жақсы тастады, сегіз жеңіліске қарсы 20 ойын жеңіп, орташа есеппен 2.74 ұпай жинады. Қыркүйек айында ол қайтадан үлкендер лигасына шақырылды және маусым аяқталғанға дейін екі ойын өткізді. Ол екі ойынды да бастады, біреуін аяқтады, жақсы ойнағанына қарамастан, екеуінде де жеңіліске ұшырады.
Кливленд үнділері
1929 жылы ол «Индианс» командасына қосылды. Басында тек резервтік питчер болғанмен, маусым соңына қарай ол Американ лигасының (АЛ) ең үздік питчерлерінің бірі екенін дәлелдеді. Ол өте жылдам доп тастаумен қатар, жақсы қисық доп пен алдамшы өзгеріс допты да қолданды. 1930 жылы ол маусымды «Индианс» командасының екінші нөмірлі питчері ретінде бастады, ал команданың маусымдық ойынын бастауға Уиллис Хадлинге мүмкіндік берілді. Бірақ ол өте жақсы өнер көрсетіп, команданың бас питчеріне айналды. Жеңістер санын 25-ке дейін арттырды, бұл лигада екінші орынға ие болды (Лефти Гроув 28 жеңіспен алда болды), ал ERA көрсеткішін 3.31-ге төмендетті. 1930 жылы оның соққы беру дағдылары да жақсарды: 1929 жылы .237 болған соққы беру орташа көрсеткіші .297-ге дейін өсті. 8 мамырда «Ред Сокс» командасына қарсы ойынға дайындалып жатқанда оң иығы ауырсынып, маусым қалған бөлігінде жылдам добының тиімділігі төмендеді, сондықтан ол басқа доптарға сүйенуге мәжбүр болды. 31 тамызда «Чикаго Уайт Сокс» командасына қарсы өткен ойында 13:5 есебімен жеңіске жетіп, екі хоум-ран соқты, осылайша ол осындай жетістікке жеткен бес ойыншының бірі болды. Сондай-ақ ол Американ лигасынан тұңғыш рет өткен Бейсболдың Жұлдыздар ойынына қатысты. Ол ойынға қатыспады, бірақ оның інісі Рик та командаға шақырылып, ойынды толығымен ойнады. Мансабының алғашқы 100 ойынында Ферелл 63-32 есебімен жеңіске жетті (.663), бұл көрсеткіш MLB тарихындағы алғашқы 100 ойын үшін ең жоғары көрсеткіштердің біріне жатады. 1934 жылдың 25 мамырында «Индианс» командасы оны Дик Портермен бірге «Бостон Ред Сокс» командасына Боб Уайланд, Боб Сидс және 25 000 доллар ақшаға айырбастады. Ол «Бостон» командасы сапында 30 мамырда резервтік ойыншы ретінде дебют жасады, ал келесі екі ойыны да осындай болды. 10 маусымда ол негізгі құрамға енді. 12 тамызда рекордтық 46 766 жанкүйердің (шамамен 20 000 адам кері қайтарылды) алдында Бэйб Рут «Нью-Йорк Янкис» командасы сапында «Бостон» қаласындағы соңғы ойынын өткізді. Рут Феррелге қарсы жеке және қос соққы берді, бірақ «Бостон» Рут пен «Нью-Йорк Янкис» командасын 6:4 есебімен жеңді. Осы кезден бастап маусым соңына дейін ол тұрақты түрде жақсы өнер көрсетіп, ERA көрсеткішін 25 шілдедегі 4.64-тен 3.63-ке дейін төмендетті. 1935 жылы Феррелл 1934 жылдың соңғы бөлігінде көрсеткен табысын жалғастырды және, мүмкін, өзінің ең жақсы маусымын өткізді. Ол лигадағы ең көп жеңіс (25), тасталған иннингтер, бастаған ойындар және аяқталған ойындар бойынша көшбасшы болды. Сондай-ақ, ол 9 иннингте соққы алу, базаға шығу және страйк-ауттар бойынша да көшбасшылардың қатарында болды. Соққы беруші ретінде ол .347 орташа көрсеткішпен ойнады және жеті хоум-ран соқты, бұл оның осы деңгейге жеткен үшінші және соңғы реті болды. Феррелл 1936 жылы да жақсы өнер көрсетті, 20-15 есебімен жеңіске жетті, сонымен қатар бастаған ойындар, аяқталған ойындар және тасталған иннингтер бойынша лигада көшбасшы болды. Бұл оның мансабында 20 жеңіске жеткен алтыншы және соңғы реті болды. 1937 жылғы маусымы баяу басталды және ол оны өзгерте алмады, 11 маусызда ол алты жеңіліске қарсы үш жеңіске ие болды, ал оның ERA көрсеткіші 7.61-ге жетті. 11 маусымда Феррелл ағайындылары мен Мел Алмада «Вашингтон Сенаторс» командасына Бен Чапман мен Бобо Ньюсомқа айырбасталды. Оған командада оның ағасы Рик қосылды, бірақ ойын 7 шілдеде өтті, екеуі де ойнаған жоқ. Ол 14-19 есебімен нашар көрсеткіш көрсеткенімен, үшінші жыл қатарынан лигада иннингтер мен аяқталған ойындар бойынша көшбасшы болды. Билл Джеймс өзінің «Билл Джеймс тарихи бейсбол жинағы» атты кітабында Ферреллдің 4.04 жоғары карьералық ERA көрсеткішінің оның ойнаған кезеңдегі жоғары соққы беру деңгейіне байланысты екенін атап өтті. Оның ойнаған кезеңіндегі АЛ ERA орташа көрсеткіші 4.54-ті құрады. Алайда, Ферреллдің ERA көрсеткіші оның соққы беруші ретіндегі көрсеткіштерімен түзетілгенде, ол лиганың орташа көрсеткішінен 22% артық болды. Осыған байланысты ол жақсы соққы берушілердің көмегімен өзін жақсартқан Тед Лайонс сияқты басқа да жоғары ERA көрсеткіші бар питчерлермен салыстырылады. Сондай-ақ, ол питчер ретінде соққы берген ең көп хоум-рандар (37) рекордын иеленеді және .280 BA, .351 OBP, .446 SLG және .797 OPS көрсеткіштеріне ие. Ол ағасынан айырмашылығы Бейсбол даңқы залына енбегенімен, 1981 жылы Лоуренс Риттер мен Дональд Хониг оны «Барлық уақыттың ең үздік 100 бейсболшысы» кітабына енгізді, оның жұлдыздық питчер ғана емес, сонымен қатар барлық уақыттағы ең жақсы соққы беретін питчер екенін атап өтті (Бэйб Рут питчер ретінде емес, соққы беруші ретінде танымал болды). 2008 жылдың ақпан айында Феррелл «Бостон Ред Сокс» командасының даңқ залына енгізілді. Ол 1900 жылдан бері өзінің алғашқы төрт толық маусымында 20 ойын жеңген жалғыз питчер. Ол ең төменгі жеңіс пайызымен (.601) ең кемінде 300 шешім қабылдаған питчерлердің арасында (жеңімпаз атанбаған командалар үшін) және АЛ тарихындағы төртінші ең жоғары филдинг пайызына (.975) ие. «Жақсы питчер болғанымдай, жақсы соққы беруші болғаным да маған үлкен мән бермеді», - деді Феррелл, мансабы аяқталғаннан кейін аутфилдер ретінде екі рет лигадағы соққы беру чемпионатында жеңіске жеткен. Басқарушылыққа келгеннен кейін Феррелл команданы алаңнан шығару сияқты оқиғаларға байланысты дисквалификацияға ұшырады, бұл Ферреллдің төрешілерге физикалық шабуыл жасағаны туралы қате хабарларға әкелді. Ол өте жарысқа қабілетті және табиғи дарыны бар керемет ойыншы болды, оның жетістіктері оның ызалануына байланысты көлеңкеде қалған болуы мүмкін.