Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қазіргі АҚШ штаты Нью-Гэмпширдің аумағы 1620 жылдарға дейін сона келе жатқан отарлық тарихы бар. Бұл тарих көршілес Массачусетс штатының тарихымен тығыз байланысты, оның отарлаушылары Нью-Гэмпшир аумағын талап еткен немесе онымен губернаторларды бөліскен. 1620 жылдары Джон Мейсонға жер берілгеннен кейін алғашқы қоныс іргесі қаланған колония, 18 ғасырда ішкі аймаққа қарай кеңейгенге дейін теңіз жағалауына жақын шағын елді мекендерден тұрды. Мейсон 1635 жылы қайтыс болды, ал отарлаушылар оның көптеген мүліктерін өздеріне қабылдады. Томас Робертс Массачусетс шығанағы колониясының құрамына кіргенге дейін Довер колониясының соңғы отарлық губернаторы болды. 1641 жылы Нью-Гэмпшир отарлаушылары Массачусетс шығанағы колониясының билігін мойындауға келісті, ол да осы аумаққа құқығын талап еткен. Массачусетс Нью-Гэмпшир қоныстарын 1680 жылға дейін басқарды, содан кейін ол корольдік жарғымен құрылған Нью-Гэмпшир провинциясы болды. 1686 жылы аумақ Жаңа Англия үстемдігінің бөлігіне айналды, бірақ 1688 жылы Англиядағы Даңқты революциядан кейін 1689 жылы бұл үстемдік таратылды. Массачусетстің де-факто билігімен өткен аралық кезеңнен кейін, Мейсонның жер талаптарын сатып алған Сэмюэл Аллен губернатор болды. 1699 жылдан 1741 жылға дейін Нью-Гэмпшир мен Массачусетс шығанағы провинциясының губернаторлық лауазымдары бірлесіп атқарылды. Екі колония арасындағы шекаралық даулар король Георг II-ні 1741 жылы жеке губернаторларды тағайындауға мәжбүр етті, ол Портсмут қаласының тумасы Беннинг Вентвортты губернатор етіп бекітті. 1775 жылы Америка Тәуелсіздік соғысы басталғанда провинцияның соңғы корольдік губернаторы Джон Вентворт колониядан қашып кетті. 1776 жылдың басында жазылған штаттық конституция бойынша Месхек Уир тәуелсіз Нью-Гэмпшир штатының бірінші президенті болып сайланды.
None
The territory of the present United States state of New Hampshire has a colonial history dating back to the 1620s. This history is significantly bound to that of the neighboring Massachusetts, whose colonial precursors either claimed the New Hampshire territory, or shared governors with it. First settled in the 1620s under a land grant to John Mason, the colony consisted of a small number of settlements near the seacoast before growing further inland in the 18th century. Mason died in 1635, and the colonists appropriated a number of his holdings. Thomas Roberts served as the last Colonial Governor of the Dover Colony before it became part of the Massachusetts Bay Colony. In 1641 the New Hampshire colonists agreed to be ruled by Massachusetts Bay Colony, which also claimed the territory. Massachusetts governed the New Hampshire settlements until 1680, when it became the royally chartered Province of New Hampshire. In 1686 the territory became part of the Dominion of New England, which was effectively disbanded in 1689 following the 1688 Glorious Revolution in England. After an interregnum under de facto rule from Massachusetts, Samuel Allen, who had acquired the Mason land claims, became governor. From 1699 to 1741 the governorships of New Hampshire and the Province of Massachusetts Bay were shared. Boundary disputes between the two colonies prompted King George II to appoint separate governors in 1741, commissioning Portsmouth native Benning Wentworth as governor. In 1775, with the advent of the American Revolutionary War, the province's last royal governor, John Wentworth, fled the colony. Under a state constitution drafted in early 1776, Meshech Weare was chosen the first President of the independent state of New Hampshire.
Екінші провинциялық кезең, 16921775
1692 жылдан 1699 жылға дейін Сэмюэл Аллен Нью-Гэмпширдің губернаторы болды. Өкілеттігінің көп бөлігін ол Лондонда өткізді, масондардан сатып алған жер иелігіне қатысты заңдық шаралармен айналысты, бірақ Белломонт графы губернаторлыққа келгенге дейін қысқа ғана уақытқа колонияға келді. 1699 жылдан 1741 жылға дейін Массачусетс шығанағының губернаторы сонымен қатар Нью-Гэмпширдің губернаторы лауазымына тағайындалды. Провинцияны губернатордың орынбасары басқарды, ал губернатор келмеген жағдайда, ол губернатордың міндеттерін атқарды. 1741 жылы Массачусетс пен Нью-Гэмпширдің басқаруы бөлінді. Осының нәтижесінде, соңғы екі губернатор – Беннинг пен Джон Вентворттың өкілеттігі кезінде вице-губернатордың рөлі азайды. Соңғы вице-губернатор Джон Темпл, тек лауазымды атауымен ғана болды. Бір комиссия шығарылды, бірақ қолданылмады. 1715 жылдың 8 ақпанында полковник Элизеус Бурджес Джозеф Дадлиден кейін Массачусетс пен Нью-Гэмпширдің губернаторы болып тағайындалды. Солтүстік Америкаға келмес бұрын, Бурджес Массачусетс агенттерінен өзінің лауазымынан бас тарту үшін пара алды; Дадлидің орнына полковник Самуэль Шут таңдалды. Губернатор Шут 1723 жылдың 1 қаңтарында Бостоннан Англияға кету арқылы лауазымын тастап кетті. Оның басқаруы сол кезде аяқталды, бірақ Бернет 1728 жылы тағайындалғанға дейін ол техникалық түрде лауазымда болды. Соңғы губернатор Джон Вентворт 1775 жылдың тамыз айында Американдық төңкеріс соғысының басталуы оның билігі мен отбасына қауіп тудырғаннан кейін провинцияны тастап кетті. Провинция содан кейін 1776 жылдың қаңтарына дейін уақытша басқарылды, ол кезде Мешех Уир жаңа штат конституциясы бойынша тәуелсіз штаттың бірінші президенті болып сайланды.
From 1692 to 1699, Samuel Allen was the governor of New Hampshire. For most of his tenure, he remained in London, pursuing legal actions relevant to proprietary land claims he had purchased from the Masons, but he came to the colony briefly before the arrival of his replacement as governor, the Earl of Bellomont. From 1699 to 1741, the governor of the Province of Massachusetts Bay was also commissioned as governor of New Hampshire. The lieutenant governor controlled the province, acting as governor unless the commissioned governor was present. In 1741 the governance of Massachusetts and New Hampshire was divided. As a result, during the tenures of the last two governors, Benning and John Wentworth, the role of the lieutenant governor diminished. John Temple, the last lieutenant governor, apparently held the office in title only. One commission was issued but not used. On February 8, 1715/6, Colonel Elizeus Burges was appointed to succeed Joseph Dudley as governor of both Massachusetts and New Hampshire. Before coming to North America, Burges was bribed by Massachusetts operatives to resign his commissions; Colonel Samuel Shute was then chosen to replace Dudley. Governor Shute effectively abandoned his office by abruptly departing Boston for England on January 1, 1723. His administration effectively came to an end then, but he was technically the office holder until Burnet was commissioned in 1728. The last governor, John Wentworth, fled the province in August 1775, after the outbreak of the American Revolutionary War brought threats to his rule and family. The province was thereafter governed provisionally until January 1776, when Meshech Weare was elected the independent state's first president under a new state constitution. Governor Commissioned Left office Lieutenant Governor Notes Samuel Allen March 1, 1691/2 July 31, 1699 John Usher (1692–97) Allen was largely absentee, only arriving in the province in September 1698, well after Bellomont's appointment was known. September 7, 1729 Burnet was only in the province from April to May 1729, and died the following September. Vacant Wentworth's lieutenant governorship briefly overlapped Belcher's administration. Jonathan Belcher December 11, 1729 December 12, 1741 David Dunbar (1730–37) Vacant Benning Wentworth June 4, 1741 July 30, 1767 Wentworth was a son of the elder John Wentworth. John Temple (titular only, 1762–74) John Wentworth (younger) August 11, 1766 August 24, 1775 Wentworth was grandson of the elder John Wentworth and nephew to Benning Wentworth. Source unless otherwise cited: The Federal and State Constitutions, Volume 4, pp. 2527–2531
Губернатор Комиссиясы Лауазымнан кеткені Губернатордың орынбасары
Самуил Аллен 1 наурыз 1691/2 31 шілде 1699 Джон Ашер (1692–97) Аллен көбінесе қатыспады, тек 1698 жылдың қыркүйегінде, Белломонттың тағайындалуы белгілі болғаннан кейін ғана провинцияға келді.
7 қыркүйек 1729 Бернет 1729 жылдың сәуірінен мамыр айына дейін ғана провинцияда болды және келесі қыркүйекте қайтыс болды.
Бос Вентворттың вице-губернаторлығы Белчердің басқаруымен қысқа уақытқа тоғысты.
Джонатан Белчер 11 желтоқсан 1729 12 желтоқсан 1741 Дэвид Данбар (1730–37)
Бос Беннинг Вентворт 4 маусым 1741 30 шілде 1767 Вентворт аға Джон Вентворттың ұлы.
Джон Темпл (тек атағы, 1762–74)
Джон Вентворт (кіші) 11 тамыз 1766 24 тамыз 1775 Вентворт аға Джон Вентворттың немересі және Беннинг Вентворттың шөбересі.
Дереккөз: The Federal and State Constitutions, Volume 4, pp. 2527–2531
From 1692 to 1699, Samuel Allen was the governor of New Hampshire. For most of his tenure, he remained in London, pursuing legal actions relevant to proprietary land claims he had purchased from the Masons, but he came to the colony briefly before the arrival of his replacement as governor, the Earl of Bellomont. From 1699 to 1741, the governor of the Province of Massachusetts Bay was also commissioned as governor of New Hampshire. The lieutenant governor controlled the province, acting as governor unless the commissioned governor was present. In 1741 the governance of Massachusetts and New Hampshire was divided. As a result, during the tenures of the last two governors, Benning and John Wentworth, the role of the lieutenant governor diminished. John Temple, the last lieutenant governor, apparently held the office in title only. One commission was issued but not used. On February 8, 1715/6, Colonel Elizeus Burges was appointed to succeed Joseph Dudley as governor of both Massachusetts and New Hampshire. Before coming to North America, Burges was bribed by Massachusetts operatives to resign his commissions; Colonel Samuel Shute was then chosen to replace Dudley. Governor Shute effectively abandoned his office by abruptly departing Boston for England on January 1, 1723. His administration effectively came to an end then, but he was technically the office holder until Burnet was commissioned in 1728. The last governor, John Wentworth, fled the province in August 1775, after the outbreak of the American Revolutionary War brought threats to his rule and family. The province was thereafter governed provisionally until January 1776, when Meshech Weare was elected the independent state's first president under a new state constitution. Governor Commissioned Left office Lieutenant Governor Notes Samuel Allen March 1, 1691/2 July 31, 1699 John Usher (1692–97) Allen was largely absentee, only arriving in the province in September 1698, well after Bellomont's appointment was known. September 7, 1729 Burnet was only in the province from April to May 1729, and died the following September. Vacant Wentworth's lieutenant governorship briefly overlapped Belcher's administration. Jonathan Belcher December 11, 1729 December 12, 1741 David Dunbar (1730–37) Vacant Benning Wentworth June 4, 1741 July 30, 1767 Wentworth was a son of the elder John Wentworth. John Temple (titular only, 1762–74) John Wentworth (younger) August 11, 1766 August 24, 1775 Wentworth was grandson of the elder John Wentworth and nephew to Benning Wentworth. Source unless otherwise cited: The Federal and State Constitutions, Volume 4, pp. 2527–2531