Джордж Сегал: Американдық актердің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық актер (1934–2021)
актер

Джордж Сегал-младший (13 ақпан 1934 – 23 наурыз 2021) – американдық актер. Ол 1960-1970 жылдары драмалық және комедиялық рөлдерде ойнап, танымал болды. «Ақымақтардың кемесі» (1965) және «Кеңеш патшасы» (1965) сияқты әйгілі фильмдердегі рөлдерімен көзге түскеннен кейін, ол «Кім Вирджиния Вульфтан қорқады?» (1966) классикалық драмасында ойнады. Келесі он бес жыл ішінде Сегал түрлі жанрлардағы көптеген танымал фильмдерде ойнады, олардың ішінде: «Квиллер меморандумы» (1966), «Әулие Валентин күніндегі қырғын» (1967), «Құдайға сыймас әйелге қалай қарау керек» (1968), «Поппа қайда?» (1970), «Құс пен мысық» (1970), «Ыстық тас» (1972), «Махаббатқа толы Блум» (1973), «Сыныптың әсері» (1973), «Калифорнияның бөлінуі» (1974), «Герцогиня және кірпіш түлкі» (1976), «Дик пен Джейнмен көңіл көтеру» (1977), «Еуропаның ұлы аспазшыларын кім өлтіреді?» (1978) және «Америкадағы соңғы үйленген жұп» (1980). Ол еврейлік тегін өзгертпестен жетекші актер статусына көтерілген алғашқы американдық актерлердің бірі болды, бұл оның буынындағы басқа да ірі актерлерге жол ашты. Мансабының кейінгі кезеңінде ол «Стик» (1985), «Кім сөйлесіп жатыр?» (1989), «Балалар үшін» (1991), «Айнаның екі беті бар» (1996), «Жауқаумен флирт» (1996), «2012» (2009) және «Сүйіспеншілік және басқа да дәрілер» (2010) сияқты фильмдерде эпизодтық рөлдерде ойнады. «Кім Вирджиния Вульфтан қорқады?» фильміндегі рөлі үшін «Оскар» сыйлығының «Ең үздік қосалқы актер» номинациясына ұсынылды және «Сыныптың әсері» фильміндегі рөлі үшін екі «Алтын глобус» сыйлығын жеңіп алды, оның ішінде «Музыкалық немесе комедиялық фильмдегі ең үздік актер» номинациясы да бар. Телевизияда ол екі танымал ситкомдағы тұрақты рөлдерімен танымал болды: «Just Shoot Me!» (1997–2003) сериалында Джек Галло және «The Goldbergs» (2013–2021) сериалында Альберт «Попс» Соломон рөлінде ойнады. Сегал сонымен қатар шебер банджошы болды. Ол үш альбом шығарды және бірнеше актерлік рөлдерінде, сондай-ақ түнгі телешоуларда осы аспапты орындады.

Ерте өмір

Джордж Сегал-младший Нью-Йорк қаласында төрт баланың ең кішісі болып, Фанни Бланш Сегал (қыздығы Бодкин) мен Джордж Сегал-ағаның отбасында дүниеге келді. Ол балалық шағының көп бөлігін Нью-Йорк штатының Грейт-Нек қаласында өткізді. Сегалдың барлық төрт ата-бабасы орыс еврей иммигранттары болды, ал анасының ата-анасы өздерінің тегін Слободкиннен Бодкинге өзгертіпті. Оның үлкен ағасы Джон хмель брокерлік бизнесімен айналысып, жаңа хмель сорттарын өсіруде жаңашыл болды; оның Вашингтон штатының Грандвью қаласындағы фермасында Джордж жазда жиі көмектесетін. Ортаңғы ағасы Фред – сценарийші. Ол 1951 жылы Пенсильвания штатындағы Джордж мектебін, квакерлік пансиондық мектебін бітіріп, содан кейін Хаверфорд колледжіне түсті. 1955 жылы Колумбия университетінің Колумбия колледжін сахна өнері мен драма саласындағы бакалавр дәрежесімен аяқтады. Сегал Корея соғысы кезінде АҚШ армиясында қызмет етті. Әскери қызметте ол "Корпораль Бруноның Көңілсіз Алтылығы" тобында ойнады және 1956 жылы Бродвейдегі "The Iceman Cometh" қойылымында Джейсон Робардстың дублері болып жұмыс істеді. Ол Джозеф Папптың "Антоний мен Клеопатра" спектаклінде ойнады және Бликер-стриттегі кофеханада өнер көрсететін "The Premise" атты импровизациялық топқа қосылды. Сегал Бродвейде Падди Чайефскидің "Гидеон" (1961–62) спектаклінде, 236 қойылымға дейін сахнада ойнады, сондай-ақ Тэмми Граймс пен Эдвард Вудвардпен бірге британдық хиттің адаптациясы – "Жай адамның шуылы" (1963) спектаклінде өнер көрсетті. 1961 жылы ол Columbia Pictures компаниясымен келісімшартқа отырды және "Жас дәрігерлер" фильмінде кинода дебют жасады. 1960 жылдардың басында Сегал "Альфред Хичкок ұсынады", "Армстронг шеңбері" және "Жаланаш қала" сияқты бірнеше телешоуларда пайда болды. Ол сондай-ақ "Бірінші акт" (1963) фильмінде шағын рөл орындады және Юл Бриннермен бірге "Оққа шақыру" (1964) вестернінде маңызды рөлді сомдады. Студия оны ұзақ мерзімді келісімшартқа алды. Осы рөл оған Харв Преснелл мен Хаим Тополмен бірге "Жылдың жаңа жұлдызы" номинациясы бойынша "Алтын глобус" сыйлығын әкелді.

George Segal Jr. was born in New York City, the youngest of four children, to Fannie Blanche Segal (née Bodkin) and George Segal Sr., a malt and hop agent. He spent much of his childhood in Great Neck, New York. All four of Segal's grandparents were Russian Jewish immigrants, and his maternal grandparents changed their surname from Slobodkin to Bodkin. His oldest brother, John, worked in the hops brokerage business and was an innovator in the cultivation of new hop varieties; he had a farm in Grandview, Washington where George often helped in the summers. The middle brother, Fred, was a screenwriter; He graduated from George School, a Quaker boarding school in Pennsylvania, in 1951 and attended Haverford College. He graduated from Columbia College of Columbia University in 1955 with a Bachelor of Arts in performing arts and drama. Segal served in the United States Army during the Korean War. While there, he played in a band called Corporal Bruno's Sad Sack Six. and got a job as an understudy in the 1956 off Broadway production of The Iceman Cometh starring Jason Robards. He appeared in Antony and Cleopatra for Joseph Papp and joined an improvisational group called The Premise, which performed at a Bleecker Street coffeehouse Segal continued to perform on Broadway with roles in Gideon (1961–62) by Paddy Chayefsky, which ran for 236 performances, as well as Rattle of a Simple Man (1963), an adaptation of a British hit, with Tammy Grimes and Edward Woodward. He was signed to a Columbia Pictures contract in 1961, making his film debut in The Young Doctors. Segal made several television appearances in the early 1960s, including Alfred Hitchcock Presents, Armstrong Circle Theatre, and Naked City, He also had a small role in Act One (1963) and a more prominent part in the western Invitation to a Gunfighter (1964) alongside Yul Brynner. and the studio then put him under long term contract. The role ultimately earned him the Golden Globe Award for New Star of the Year, alongside Harve Presnell and Chaim Topol.

Сыншылардың қолдауы

1965 жылы Сегал Стэнли Крамердің "Ақымақтар кемесі" атты драмында Вивьен Ли мен Ли Марвиннің жетекшілік еткен актерлік тобында эгоцентрикалық суретші рөлін ойнады, бұл фильм «Оскар» сыйлығының «Үздік фильм» номинациясына ие болды. Сол жылы ол танымал соғыс драмасында – П.О.В. рөлін ойнады (бұл рөл бастапқыда Фрэнк Синатраға арналған еді) және екі рөлі үшін де мақтауға ие болды. Басқа да көрнекті фильмдерде ол «Квилер меморандумы» (1966) фильмінде (бастапқыда Чарлтон Хестонға арналған рөл) Берлиндегі құпия қызмет агенті, «Жоғалған команда» (1966) фильмінде ФЛН жетекшісі болған алжирлік парашютист және Роджер Корманның «Ақталған Валентин күні қырқыны» (1967) фильмінде Кагни сияқты гангстер рөлін ойнады, осы режиссермен ол бірнеше рет жұмыс істеді және Роберт Редфорд рөлден бас тартқаннан кейін оны «Вульф» фильміне қайта шақырды. Төрт актерден тұратын ансамбльде Сегал жас оқытушы Ник рөлін ойнады, оның серіктері Элизабет Тейлор, Ричард Бертон және Сэнди Деннис болды. «Үздік фильм» номинациясына ие болған және кейін Ұлттық кино тізіміне енген бұл фильм, Сегалдың ең танымал туындысы саналады және оның рөлі үшін ол «Оскар» мен «Алтын глобус» сыйлықтарына ұсынылды. Сол жылы Сегал өзінің тұңғыш LP альбомын – «The Yama Yama Man» шығарды. Альбомның атау трегі – 1908 жылғы «The Yama Yama Man» әнінің рагтайм үлгісінде орындалған нұсқасы, мұндағы хор мен банджолар ерекше көзге түседі. Сегал осы альбомды Джонни Карсонның «Tonight Show» бағдарламасында банджомен жиі ойнап тұрған кезде шығарды. Сонымен қатар, сол жылы Сегал банджомен ойнап, The Smothers Brothers тобымен бірге Phil Ochs-тің «Draft Dodger Rag» әнін CBS телеарнасында орындады.

Бас кейіпкер

Вулфпен жұмысында жетістікке жеткеннен кейін он жылдан астам уақыт бойы Сегал көптеген маңызды кино рөлдерін алды, көбінесе көрнекті режиссерлермен жұмыс істеді және Жаңа Голливуд қозғалысының елеулі тұлғасына айналды. Ол Карл Райнердің "Папа қайда?" атты қара комедиясында ойнады (1970), Сидни Люметтің "Қош бол, Брейверман" (1968) фильмінде басты рөлді сомдады, Питер Йейтстің "Ыстық тас" (1972) комедиясында Роберт Редфордпен бірге ойнады, Пол Мазурскийдің "Махаббатқа түскен Блюм" (1973) романтикалық комедиясында басты рөлді сомдады және Роберт Альтманның "Калифорния бөлінісі" (1974) классикалық фильмінде Эллиотт Гулдпен бірге құмар ойынға тәуелді адам рөлін ойнады. Ең сәтті рөлдерінің бірінде Сегал Гленда Джексонмен бірге Мелвин Франктің "Сәл сынып" (1973) континенталдық романтикалық комедиясында адал күйеу рөлін ойнады. Фильм "Оскар" сыйлығының "Үздік фильм" номинациясына ұсынылды, Джексон өзінің ойыны үшін "Оскар" сыйлығын жеңіп алды, ал Сегал "Алтын глобус" сыйлығын "Музыкалық немесе комедиялық фильмдегі үздік актер" номинациясында жеңіп алды, бұл оның мансабындағы екінші "Алтын глобус" болды. Осы кезеңде ол әртүрлі жанрларда көптеген басты рөлдерді ойнады. Ол "Қалай болса солай әйелге қатысуға болмайды" (1968) фильмінде қыңыр полицей детективін, "Ремагендегі көпір" (1969) фильмінде соғыстан шаршаған взвод командирін, "Махаббат" (1970) фильмінде некесін қиратып жатқан адамды және "Жеңіске туылған" (1971) фильмінде шаштараз болып, кейін есірткіге тәуелді болған адамды сомдады. Сегал мен Барбра Стрейзандтың қатысуымен және оның бұрынғы импровизациялық команда мүшесі Бак Генридің сценарийімен жазылған "Сотық пен мысық" (1970) романтикалық комедиясы ерекше танымал болды; ал Сегал "Терминал адам" (1974) фильмінде қауіпті компьютер ғалымы рөлін сомдағанмен, ол өзінің танымал беделін "Герцогиня және кір жуған түлкі" (1976) фильмінде карточка шебері ретінде, "Дик пен Джейнмен көңіл көтеру" (1977) фильмінде банк тонаушыға айналған қалалық тұрғын ретінде, "Американдық таулар" (1977) фильмінде батыр саяхат инспекторы ретінде және "Еуропаның ұлы аспаздарын кім өлтіреді?" (1978) фильмінде бай, сериялық мейрамхана иесі ретінде пайдаланды. Осы кезеңде Сегалдың қатысқан басқа фильмдері: "Жоқ деуге келмейтін қыз" (1968), "Орыс рулеткасы" (1975) және "Қара құс" (1975). 1970 және 1980 жылдары Сегал Джонни Карсонның "The Tonight Show" бағдарламасына жиі қонақ шақырылып, кейде бағдарламаны жүргізуге де мүмкіндік алды. Оның қатысулары Джонни Карсонмен эксцентрикалық әңгімелермен және көбінесе банджода ойнаумен ерекшеленді. Джордж Сегал және Империал джаз тобы 1974 жылы Сегал банджода ойнаған "A Touch of Ragtime" альбомын шығарды. Ол "Beverly Hills Unlisted Jazz Band" тобымен бірге теледидарда жиі пайда болды, оның құрамында тромбонда ойнайтын актер Конрад Дженнис болды, ал 1981 жылы олар Карнеги залында тікелей концерт берді.

For over ten years after his success with Woolf, Segal received many notable film roles, often working with major filmmakers and becoming a significant figure in the New Hollywood movement. He starred in Carl Reiner's celebrated dark comedy Where's Poppa? (1970), played the lead role in Sidney Lumet's Bye Bye Braverman (1968), starred with Robert Redford in Peter Yates's diamond heist comedy The Hot Rock (1972), starred in the title role of Paul Mazursky's acclaimed romantic comedy Blume in Love (1973), and starred alongside Elliott Gould as a gambling addict in Robert Altman's classic California Split (1974), considered by some to be the greatest gambling film of all time. In one of his most successful roles, Segal played a philandering husband in Melvin Frank's continental romantic comedy A Touch of Class (1973) opposite Glenda Jackson. The film was nominated for the Academy Award for Best Picture, Jackson won an Oscar for her performance, and Segal won the Golden Globe Award for Best Actor – Motion Picture Musical or Comedy, which was the second Golden Globe of his career. During this time, he had many other leading roles in various genres. He played a perplexed police detective in No Way to Treat a Lady (1968), a war weary platoon commander in The Bridge at Remagen (1969), a man laying waste to his marriage in Loving (1970), and a hairdresser turned junkie in Born to Win (1971). The Owl and the Pussycat (1970), a romantic comedy starring Segal and Barbra Streisand and written by his former improv teammate Buck Henry, was particularly popular; and though Segal played against type as a dangerous computer scientist in The Terminal Man (1974), he used his popular appeal as a card shark in The Duchess and the Dirtwater Fox (1976), as a suburbanite turned bank robber in Fun with Dick and Jane (1977), as a heroic ride inspector in Rollercoaster (1977), and as a wealthy serial restaurant entrepreneur in Who Is Killing the Great Chefs of Europe? (1978). Other films starring Segal from this time include The Girl Who Couldn't Say No (1968), Russian Roulette (1975), and The Black Bird (1975). During the 1970s and 1980s, Segal appeared as a frequent guest on The Tonight Show Starring Johnny Carson, and occasionally as a guest host. His appearances were marked by eccentric banter with Johnny Carson and were usually punctuated by bursts of banjo playing. George Segal and the Imperial Jazzband released the album A Touch of Ragtime in 1974, with Segal on banjo. He made frequent television appearances with the "Beverly Hills Unlisted Jazz Band", whose members included actor Conrad Janis on trombone, and in 1981 they performed live at Carnegie Hall.

Кейінгі мансап

Дегенмен, осы салыстырмалы түрде құрғақ кезеңнен кейін, Сегал 1990-шы жылдары өзін табысты кейіпкерлік актер ретінде қайта орнықтырды. Ол кейбір аса танымал емес фильмдерде ойнағанмен, Марк Райделл, Гас Ван Сант, Барбра Стрейзанд, Дэвид О. Расселл, Рэндал Клейзер және Бен Стиллер сияқты режиссерлермен жұмыс істеді. Сонымен қатар, ол "Murder She Wrote" және "The Larry Sanders Show" сияқты әртүрлі шоуларда эпизодтық рөлдерде пайда болды және "Серіктің маусымдары" (1994), "Худини" (1998) және "Линда Маккартни тарихы" (2000) сияқты телефильмдерде ойнауын жалғастырды. 1999 жылы ол Бродвейде Ясмина Резаның "Арт" пьесасында қысқа ғана ойнады, ал 2001 жылы Вест-Эндте қайта орындады. 1997 жылдан 2003 жылға дейін Сегал NBC жұмыс ортасындағы "Just Shoot Me!" комедиялық сериалында Джек Галло рөлінде өзінің ең маңызды рөлін ойнады – ол Нью-Йорктегі сән журналының сәтті, бірақ көбінесе бейхабар иесі және баспагері. Осы рөлі үшін ол 1999 және 2000 жылдары "Алтын глобус" сыйлығына "Телевизиялық сериал – музыкалық немесе комедиядағы ең үздік актер" номинациясына және 2002 жылы "Спутник" сыйлығына ұсынылды. Дэвид Спейд пен Лора Сан Джакомо сияқты актерлер де қатысқан бұл сериал жеті маусым мен 148 эпизодқа созылды және бір кезде "Достар" және "Сайнфелд" сияқты культты сериалдардың арасында эфирге шықты. "Just Shoot Me!" сериалындағы жұмысын аяқтағаннан кейін, Сегал "Heights" (2005) және "2012" (2009) сияқты фильмдерде эпизодтық рөлдерде ойнады. Ол және Джилл Клейбург Джейк Гилленхолдың ата-анасы ретінде "Сүйіспеншілік және басқа да құмарлықтар" (2010) фильмінде түсті, бұл екеуі алғаш рет "The Terminal Man" фильмінде бірге жұмыс істегеннен кейін 46 жыл өткен соң болды. Сонымен қатар, Сегал дауыс беру актері ретінде де жиі жұмыс істеді, соның ішінде Studio Ghibli-дің ағылшын тіліндегі нұсқасындағы "Княжна Кагуя туралы әңгіме" (2013) және "Вирджиния Вульфтан кім қорқады?" рөлінің комедиялық қайталануы "Симпсон" сериалының 2018 жылғы эпизодында ойнады. Оның ең соңғы фильмдегі рөлі Кристофер Пламмермен бірге "Эльза және Фред" (2014) фильмінде болды. Басқа рөлдерде Сегал "Entourage" телесериалының үш эпизодында таланттар менеджері Мюррей Беренсонды (2009) ойнады, "Boston Legal", "Private Practice" және "Pushing Daisies" сияқты шоуларда эпизодтық рөлдерде пайда болды, "Chutzpuh", "This Is" сияқты комедиялық қысқа бейнелерде ойнады және "TV Land" ситкомында "35 жасында зейнеткерлікке шыққан" (2011–2012) сериалда, "Bye Bye Braverman" фильміндегі әріптесі Джессика Уолтермен бірге ойнады. Сегал тағы бір табысқа қол жеткізді, ол ABC ситкомында "The Goldbergs" (2013–2021) сериалында Альберт "Попс" Соломонды ойнады – ол сериал авторы Адам Ф. Голдбергтің отбасына негізделген эксцентрикалық, бірақ сүйкімді әжесі. Ұзақ жылдар бойы көрсетілген бұл сериал 2021 жылы сегізінші маусымын бастады, ал Сегал сол жылдың наурыз айында қайтыс болғанға дейін тұрақты актер құрамында болды. Сериал барысында Сегал көптеген, бірақ барлық емес, эпизодтарда пайда болды және оның бұрынғы рөлдеріндегідей, экранда бірнеше рет банджо орындады. 2017 жылы Сегал теледидар саласында Голливудтың Атақ-даңқ аллеясында жұлдыз алды.

Nevertheless, after this relatively dry period, Segal re established himself as a successful character actor in the 1990s. Though he appeared in some less acclaimed films, he also worked with directors such as Mark Rydell, Gus Van Sant, Barbra Streisand, David O. Russell, Randal Kleiser, and Ben Stiller, respectively, in well received films such as For the Boys (1991), To Die For (1995), The Mirror Has Two Faces (1996), Flirting with Disaster (1996), It's My Party (1996), and The Cable Guy (1996). Additionally, he had guest appearances on various shows such as Murder She Wrote and The Larry Sanders Show and continued to appear in television films such as Seasons of the Heart (1994), Houdini (1998), and The Linda McCartney Story (2000). In 1999, he briefly performed in Yasmina Reza's Art on Broadway, and in 2001 he reprised his performance in the West End. From 1997 to 2003, Segal had his most prominent role in years when he starred in the NBC workplace sitcom Just Shoot Me! as Jack Gallo, the successful yet often oblivious owner and publisher of a New York City fashion magazine. For this role, he was nominated for the Golden Globe Award for Best Actor – Television Series Musical or Comedy in 1999 and 2000 as well as a Satellite Award in 2002. The show, which also starred David Spade and Laura San Giacomo, among others, and which once aired between iconic sitcoms Friends and Seinfeld, lasted for seven seasons and 148 episodes. After finishing his run on Just Shoot Me, Segal appeared in supporting roles in films such as Heights (2005) and 2012 (2009). He and Jill Clayburgh cameoed as Jake Gyllenhaal's parents in Love & Other Drugs (2010), reuniting the co stars 46 years after they first worked together in The Terminal Man. Additionally, Segal worked more frequently as a voice actor, including a role in the English language version of Studio Ghibli's The Tale of the Princess Kaguya (2013) and a comedic reprisal of his Who's Afraid of Virginia Woolf? role in a 2018 episode of The Simpsons. His most recent film performance was alongside Christopher Plummer in Elsa & Fred (2014). In other roles, Segal played talent manager Murray Berenson in three episodes of the television series Entourage (2009), guest starred in shows such as Boston Legal, Private Practice, and Pushing Daisies, appeared in comedic short videos such as Chutzpuh, This Is, and starred in the TV Land sitcom Retired at 35 (2011–2012), alongside his Bye Bye Braverman co star Jessica Walter. Segal had another success when he starred in the ABC sitcom The Goldbergs (2013–2021), playing Albert "Pops" Solomon, the eccentric but lovable grandfather of a semi autobiographical family based on that of series creator Adam F. Goldberg. The long running series entered its eighth season in 2021, and Segal was part of the regular cast up until his death in March of that year. Throughout the show, Segal had appeared in most, though not all, episodes and, as in some of his earlier roles, he played the banjo several times on screen. In 2017, Segal received a star on the Hollywood Walk of Fame in the category of Television.

Жеке өмір және өлім

Сегал үш рет үйленген. 1956 жылы ол киномонтаждаушы Марион Сегал Фридке үйленді, ол кейін оның үш фильмінде атқарушы продюсер немесе редактор болып жұмыс істеді. Олардың екі қызы болды және 1983 жылғы ажырасқанға дейін бірге өмір сүрді. Сегал 2021 жылдың 23 наурызында 87 жасында Калифорния штатының Санта-Роза қаласында жүрек айналма жолы операциясынан туындаған асқынулар салдарынан қайтыс болды.

Фильм

Жыл Атауы Рөл Режиссер Ескертулер 1961 Жас дәрігерлер Доктор Говард Фил Карлсон 1962 Ең ұзақ күн АҚШ армиясының рейнджері Кен Аннакин, Эндрю Мартон, Бернхард Вики 1963 Бірінші акт Лестер Свид Доре Шари 1964 Қарулы атқышыға шақыру Албагон Дэвис Дой Дауыс, тікелей бейнежазба 2007 Вегасқа үш күн Пура Бродвей 1963 Қарапайым адамның шуы Серж Уэст-Энд 2007 Батырлар Густав Лос-Анджелес 2007 Пайғамбарлық және құрмет Полковник Шерман Морленд Гонолулу 2008 Құпия ордер Сол Рот Лос-Анджелес