Кіріспе
Джордж Лесли Гобель (20 мамыр 1919 – 24 ақпан 1991) – американдық юморист, актер және комедиант. Ол 1954-1959 жылдары NBC телеарнасында, ал 1959-1960 жылдары CBS телеарнасында «Джордж Гобель шоуы» жұлдызы ретінде танымал болды. Герман мен Лилиан (Макдональд) Гобельдің жалғыз баласы. Оның әкесі, Герман Гобель, ол кезде қасапшы және азық-түлік дүкенінде жұмыс істеген, 1890 жылдары Аустрия-Венгрия империясынан АҚШ-қа көшіп келген. Оның анасы, Лилиан (Макдональд) Гобель, анасы сияқты Иллинойс штатының тумасы болған, ал Лилианның әкесі, сүйрегіш қайықтың капитаны, Шотландиядан көшіп келген. Гобель Чикагодағы WLS радиосында және кейіннен Сент-Луистегі KMOX-та «Ұлттық Barn Dance» бағдарламасында кантри әншісі болды. 1942 жылы Гобель мектептегі сүйіктісі Элис Роза Хьюмецкиге үйленді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол АҚШ Әскери-әуе күштеріне қосылып, Оклахома штатының Алтус қаласында AT 9 ұшақтарында, кейіннен Оклахома штатының Фредерик қаласында B 26 Marauder бомбалаушыларында ұшу нұсқаушысы болып қызмет етті. 1969 жылы Джонни Карсонның «Tonight Show» бағдарламасында Гобель соғыстағы қызметі туралы: «Тулсадан өткен жапон ұшағы болған жоқ» деп әзілдеді. Ол өзінің тыныш, қарапайым әзіл стилін көрсетті, бұл көрермендер Милтон Берлдің шоуларында көрген нәрселерге қарама-қайшы болды. Үлкен табысқа ие болған танымал сериал Гобельді 1950-ші жылдардың ең үлкен комедиялық жұлдыздарының біріне айналдырды. Апта сайынғы шоуда әнші Пегги Кинг пен актриса Джефф Доннелл (жартылай тұрақты), сондай-ақ көптеген қонақ әртістер, соның ішінде Джеймс Стюарт, Генри Фонда, Фред МакМюррей, Кирк Дуглас және Теннесси Эрни Форд сияқты жұлдыздар болды. 1955 жылы Гобель «ең үздік жаңа тұлға» үшін Эмми сыйлығын жеңіп алды. 1954 жылы 24 қазанда Гобель екі сағаттық арнайы теледидар бағдарламасында 12 минут сөйледі. Гобель және оның бизнес-менеджері Дэвид П. О'Малли өздерінің тегі мен аты-жөндерінің құрамына енген «Gomalco» атты продюсерлік компаниясын құрды. Гобельдің жеке сериалдарынан басқа, компания алғашқы төрт жылды (1957-1961) «Бейберге қалдырыңыз» сериалын, сондай-ақ «Қоштар мен аралар» (1956) және «Мен әйелге тұрмысқа шықтым» (1958) фильмдерін шығарды. Гобельдің комедиялық шоуының басты бөлігі оның бұрынғы жағдайлары мен тәжірибелері туралы монологы болды, оның шынайы өмірдегі әйелі Алиса туралы әңгімелері мен эскиздері («Құяу ескі Алиса» лақап атымен) болды, оны актриса Джефф Доннелл ойнады (сериалдың алғашқы төрт жылы). Гобельдің күмәнді, ұялшақ сөйлеуі және түйіспелі диверсияларға бейімделуі әңгіменің мазмұнынан гөрі комедияның басты көзі болды. Оның монологтары бірнеше жарнамалық сөз тіркестерін танымал етті, атап айтқанда «Жақсы, мен кіршік құс боламын» (Кэти Бейтс кейіпкері 1990 жылғы «Жақсылық» фильмінде айтқан), «Оларды енді мұндайдан кейін оңай ала алмайсыз» және «Жақсы, сонда қазір» (Жеймс Дин 1955 жылғы «Тұтқынсыз бүлік» фильміндегі Гобельді қысқаша еліктеу кезінде және Перри Комоның 1956 жылғы «Джук Бокс Бейби» хит-жазбасындағы жабылу лирикасының бөлігі ретінде айтқан). Гобельдің шоуы сол дәуірдің ең үздік теледидар жазушыларын қолданды: Хал Кантер, Джек Брукс және Норман Лир. Пегги Кинг сериалда әнші ретінде тұрақты болды, ал қонақ жұлдыздар Ширли Маклейн мен Эвелин Рудиден Боб Феллер, Филис Эвери және Вампираға дейін болды. Гобель өзін «Жалғыз Джордж» деп атады және бұл лақап аты оның қалған мансабында сақталды. Шоу кейде Гобель гитарамен пайда болған, ән айта бастаған, содан кейін әңгімеге айналған, ән әрқашан аяқталмай қалды, ол әрқашан басталып, тоқтап қалады, комедиялық тәсіл (Виктор Борж және Смотерс бауырлары қолданғанға ұқсас). (Томми Смотерс Гобельдің «алғашқыда комедияға түскен кездегі менің мотивациям» екенін атап өтті, «ол әзіл-аңыз жасамады - ол уақытты өлшеді және гитарада ойнады»). Гобель өзінің кішігірім дене бітіміне сәйкес жасалған Гибсон L 5 аркалық гитарының кішірейтілген нұсқасын жасатты. Осы «L 5CT» немесе «Джордж Гобель» үлгілерінің бірнеше ондаған данасы 1950 жылдардың аяғы мен 1960 жылдардың басында шығарылды. Ол сондай-ақ гармоникада ойнайтын. 1957 жылы АҚШ-тың үш B 52 Stratofortress бомбалаушы ұшағы турбореактивті ұшақпен тұңғыш рет әлемді тоқтаусыз айналып өтті. Бомбаға түсіргендердің бірі «Жоңайлы Джордж» деп аталды. Кейіннен экипаж Гобельдің ең үздік телешоуында пайда болып, 45 сағат 19 минутқа созылған миссияны баяндады. 2012 жылы маусымда қайтыс болған, өзінің соңғы түрінің соңғысы болып табылатын, көбеймейтін Галапагос тасбақасы Жордж Гобельдің құрметіне аталды. 1958 жылдан 1961 жылға дейін Гобель Лас-Вегастағы El Rancho Vegas және Ренодағы Mapes Hotel-де өнер көрсетті. 1961 жылы Гобель мен Сэм Левен «Let It Ride» мюзиклында Эрвин мен Пэтси рөлінде ойнады, ол 1935 жылғы «Three Men on a Horse» пьесасының негізінде жазылған, сонымен қатар 835 қойылым көрсеткен. Абрам С. Гиннес жазған және Джей Ливингстон мен Рэй Эванс музыкасын жазған «Let It Ride» режиссері Стэнли Прагер болды. «Let It Ride» 1961 жылдың 12 қазанында Юджин О'Нил театрында ашылып, 68 қойылымнан және бір алдын ала көрсетілімнен кейін 9 желтоқсанда жабылды. Критиктер шоуды «How to Succeed in Business» спектаклімен салыстырды. Ол клубтарда жұмыс істеуін жалғастырды және Playboy Club-тың көптеген филиалдарында өнер көрсетті. Гобель сонымен қатар шебер гитарашы болғандықтан, 1959 жылы Gibson Guitar Company компаниясы оның атымен арнайы электр гитара жасады – «George Gobel Model». Гибсон «Джордж Гобель» атауын таңдады, өйткені Гобель сол кезде ұлттық телеарнада бес күн аптасына хабар тарататын ең танымал телетұлғалардың бірі болды. Гибсон жаңа үлгідегі гитарасы ұлттық телеарнада жақсырақ танылатынына сенді, мысалы, белгілі жаз гитарашысының атымен атаудан гөрі. Гобель осы гитарамен көптеген комедиялық қойылымдарында өзін сүйемелдеді.
George Leslie Goebel (May 20, 1919 – February 24, 1991) was an American humorist, actor, and comedian. He was best known as the star of his own weekly comedy variety television series, The George Gobel Show, on NBC from 1954 to 1959 and on CBS from 1959 to 1960 the only child of Hermann and Lillian (MacDonald) Goebel. His father, Hermann Goebel, who was then working as a butcher and grocer, had immigrated to the United States in the 1890s with his parents from the Austro Hungarian Empire. His mother, Lillian (MacDonald) Goebel, was a native of Illinois, as was her mother, while Lillian's father, a tugboat captain, had immigrated from Scotland. Gobel was a country music singer on the National Barn Dance on Chicago's WLS radio and later on KMOX in St. Louis. In 1942, Gobel married his high school sweetheart, Alice Rose Humecki. During World War II, he enlisted in the United States Army Air Forces and served as a flight instructor in AT 9 aircraft at Altus, Oklahoma, and later in B 26 Marauder bombers at Frederick, Oklahoma. In a 1969 appearance on The Tonight Show Starring Johnny Carson, Gobel joked about his stateside wartime service: "There was not one Japanese aircraft that got past Tulsa." It showcased his quiet, homespun style of humor, a low key alternative to what audiences had seen on Milton Berle's shows. A huge success, the popular series made the crew cut Gobel one of the biggest comedy stars of the 1950s. The weekly show featured vocalist Peggy King and actress Jeff Donnell (semi regularly), as well as numerous guest artists, including such stars as James Stewart, Henry Fonda, Fred MacMurray, Kirk Douglas, and Tennessee Ernie Ford. In 1955, Gobel won an Emmy Award for "most outstanding new personality." On October 24, 1954, Gobel did a 12 minute spot on Light's Diamond Jubilee, a two hour TV special broadcast on all four U. S. television networks of the time. Gobel and his business manager David P. O'Malley formed a production company, Gomalco, a composite of their last names. In addition to Gobel's own series, the company produced the first four years (1957–61) of Leave It to Beaver, as well as the films The Birds and the Bees (1956) and I Married a Woman (1958), both starring Gobel. The centerpiece of Gobel's comedy show was his monologue about his supposed past situations and experiences, with stories and sketches allegedly about his real life wife, Alice (nicknamed "Spooky Old Alice"), played by actress Jeff Donnell (for the first four years of the series' run). Gobel's hesitant, almost shy delivery and penchant for tangled digressions were the chief sources of comedy, more important than the actual content of the stories. His monologues popularized several catchphrases, notably "Well, I'll be a dirty bird" (spoken by the Kathy Bates character in the 1990 film Misery), "You can't hardly get them like that no more", and "Well then there now" (spoken by James Dean during a brief imitation of Gobel in the 1955 film Rebel Without a Cause and as part of the closing lyric in Perry Como's 1956 hit record "Juke Box Baby"). Gobel's show used some of television's top writers of the era: Hal Kanter, Jack Brooks, and Norman Lear. Peggy King was a regular on the series as a vocalist, and the guest stars ranged from Shirley MacLaine and Evelyn Rudie to Bob Feller, Phyllis Avery, and Vampira. Gobel labeled himself "Lonesome George," and the nickname stuck for the rest of his career. The show sometimes included a segment in which Gobel appeared with a guitar, started to sing, then got sidetracked into a story, with the song always left unfinished after fitful starts and stops, a comedy approach (akin to one used by Victor Borge) and the Smothers Brothers. (Tommy Smothers noted that Gobel "was my motivation when I got into comedy originally", observing that "he didn't do jokes—he did timing and played the guitar.") Gobel had a scaled down version of the Gibson L 5 archtop guitar constructed to suit his own smaller stature. Several dozen of this "L 5CT" or "George Gobel" model were produced in the late 1950s and early 1960s. He also played the harmonica. In 1957, three U. S. Air Force B 52 Stratofortress bombers made the first nonstop round the world flight by turbojet aircraft. One of the bombers was called "Lonesome George". The crew later appeared on Gobel's primetime television show and recounted the 45 hour and 19 minute mission. Lonesome George, the nonbreeding Galapagos tortoise that was the last of his subspecies and that died in June 2012, was also named after Gobel. From 1958 to 1961, Gobel appeared in Las Vegas at the El Rancho Vegas and in Reno at the Mapes Hotel. In 1961, Gobel and Sam Levene starred as Erwin and Patsy in Let It Ride, an original Broadway musical based on the 1935 original Broadway play Three Men on a Horse (1935) co authored by George Abbott and John Cecil Holm, which had an initial Broadway run of 835 performances, also starring Sam Levene as Patsy. With a book written by Abram S. Ginnes and a score by Jay Livingston and Ray Evans, Let It Ride was directed by Stanley Prager, then a successful TV director of the popular sitcom Car 54, Where Are You?. Let It Ride opened at the Eugene O'Neill Theatre October 12, 1961, and closed December 9 after 68 performances and one preview. Critics compared the show unfavorably to How to Succeed in Business He continued to work club dates and performed in many of the Playboy Club properties. Gobel was also a skilled guitar player, and as such was issued a specially designed electric guitar in his name commissioned by the Gibson Guitar Company in 1959 the George Gobel Model. Gibson chose "George Gobel" as a model name, as Gobel was one of the most well known television personalities at the time with a nationally broadcast show five nights a week. Gibson believed its new model guitar would enjoy greater exposure on national television, as opposed to naming the model after a lesser known jazz musician, for example. Gobel accompanied himself with this guitar on a number of his comedy routines.
Теледидардағы қонақ
Гобель әртүрлі телебағдарламаларда қонақ болды, соның ішінде: Энди Уильямс шоуы; The Red Skelton Show; The Dean Martin Show; The Ford Show, Tennessee Ernie Ford; The Bing Crosby Show; The Dinah Shore Show; Death Valley Days; Wagon Train; The Carol Burnett Show; The Donny & Marie Show; және Джонни Карсонның The Tonight Show, сондай-ақ Роуэн мен Мартиннің Laugh In бағдарламасында эпизодтық рөлдерде ойнады. 1960 жылдың желтоқсанында "My Three Sons" сериалында "Жапайы Джордж" атты эпизод көрсетілді, онда Гобель өзін-өзі сомдады. Ол F Troop сериалында 1966 жылғы "Go for Broke" эпизодында әуесқой ойлап табушы Генри Теркель рөлінде пайда болды. 1969 жылы Джонни Карсонның "Tonight Show" бағдарламасының бірнеше рет қайта көрсетілген бөлігінде Гобель Боб Хоуп пен Дин Мартиннен кейін сахнаға шықты, қолында белгісіз сусын құйылған пластикалық стақанмен. Гобель Карсонға соңғы болып келгені және Хоуп пен Мартин сияқты жұлдыздардан кейін шығуы туралы айтты. Ол Карсонға: "Әлемнің смокинг екенін және өзіңнің қоңыр аяқ киім екенін сезінген кездерің болды ма?", – деп әзілдеді, осы сөздерінен кейін Карсон, Хоуп, Мартин және көрермендер күлкіге батты. Күлкі тынышталғаннан кейін Карсон Гобельден Екінші дүниежүзілік соғыстағы ұшқыш өмірі туралы сұрады. Гобель соғысты Оклахома штатында өткізгенін айтқанда, адамдардың күлкісіне таңырқады, мақтан тұтып, жапон ұшағының АҚШ-тың орталық бөлігіндегі Тулсадан өткені жоқ екенін айтты. Гобель күлкі оятуға айналды, бірақ Диан Мартин оның сусынына темекі күлін лақтырып жатқанын білмеді. Бәрін байқаған Карсон риторикалық сұрақ қойды: "Мен шоудың бақылауын қай уақытта жоғалттым?!" Гобель бұл әзілді бұрын да қолданған, 1957 жылдың 22 маусымындағы өзінің шоуында. Ол теледидар режиссері мен командасының өзін "олар смокинг, ал мен қоңыр аяқ киім сияқты" деп қарағанын айтты. Сол кезде әзілге лайықты, бірақ аса қызығушылық тудырмаған жауап алынды. 1972 жылы Питер Маршалл жүргізген "Hollywood Squares" ойын-шоуында, инсульт болған тұрақты комик Клифф Аркеттке (Чарли Уивер) ауыстыру қажет болды. Гобель шақырылды және Аркетт сауығып жатқан кезде оның орнына отырды. Аркетт 1974 жылы қайтыс болғаннан кейін Гобель тұрақты панель мүшесі болды. Ол сонымен қатар 1974 жылғы Рождестволық арнайы бағдарламада "Туас Түн Рождество алдында" Әке Тышқанның даусын сомдады және сол туындыда "Жүрегіңді сынап көр" әнін орындады. 1976 жылы ол Hee Haw бағдарламасында қонақ ретінде пайда болды. 1980 жылдардың басында Гобель Харпер Валлидің мэрі Отис Харпер рөлін "Harper Valley PTA" фильміне негізделген телесериалда ойнады және "Madame's Place" сериалының бір эпизодында өзін-өзі сомдады.
Фильмдер
The George Gobel Show-де рейтингтер шарықтап көтерілгенде (1954–55 жылдары алдыңғы ондыққа кірген), Paramount Pictures Гобелді өзінің жаңа комедия жұлдызы деп жариялады және оны The Birds and the Bees (1956) фильмінде басты рөлге бекітті, бұл The Lady Eve (1941) фильмінің жаңаша түсірілімі болды. Фильмде Дэвид Нивен Гобел мен жетекші актриса Митзи Гейнордан кейін үшінші рөлде ойнады. 1956 жылы Paramount ардагер комедиан Бастер Китонның өмірбаянын дайындап жатқан еді, және Китон Гобелдің оны сомдауын қалаған. Бірақ музыкалық комедия жұлдызы Дональд О'Коннор қолжетімді болған соң, Paramount оны The Buster Keaton Story (1957) атты фильмге шақырды. Дегенмен, Гобелдің теледидардағы жетістігі үлкен экранға көшпеді. Оның The Birds and the Bees фильмі прокатта нашар нәтиже көрсеткендіктен, 1956 жылы RKO Radio Pictures түсірген екінші фильмі – I Married a Woman фильмінің шығуы 1958 жылға дейін кешіктірілді. Гудман Эйс сценарийін жазғанмен, ол да көрермендер тарапынан үміттен тыс сату көрсетпеді, және Гобелдің киножұлдыздық мансабы күрт аяқталды. Ол телеарналардағы қонақ рөлдерді ойнауға көшті және екі онжылдықтан кейін ғана Джоан Риверстің Rabbit Test (1978) фильмінде эпизодтық рөлде киноға оралды, одан соң The Day It Came to Earth (1979) және Ellie (1984) фильмдерінде ойнады. 1970-1980 жылдары ол тоғыз телефильмде қатысты. Уолт Дисней Гобелді Винни Пухтың даусын сомдауға қарастырған, бірақ ол кітаптарды оқығаннан кейін Пухты "өте жалықтыратын" деп тапқандықтан бас тартты.
Өлім
Георгий Гобель 1991 жылғы 24 ақпанда, бірнеше инсульт салдарынан жүре алмай қалғаннан кейін, оның қозғалысын жақсарту мақсатында жасалған операциядан кейін шамамен бір ай өткен соң қайтыс болды. Оның денесі Калифорния штаты, Лос-Анджелес қаласы, Миссион Хиллс ауданындағы Сан-Фернандо Миссиясы зиратында жерленген.