Northrop X-4 Bantam: 1948 ж. жасалған тәжірибелік ұшақ. Горизонтальды құйрықсыз, инновациялық басқару жүйесімен, жылдамдық проблемаларын шешуге тырысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық тәжірибелік реактивтік ұшақ
American experimental jet aircraft
Northrop X-4 Bantam – 1948 жылы Northrop Corporation компаниясы жасаған екі қозғалтқышты ұшақтың прототипі. Оның көлденең қанаттары болмады, оның орнына, көтерілу және домалау бұрышын басқару үшін біріктірілген лифт және элерон (элевон деп аталады) басқару беттеріне сүйенді, бұл нацистік Германияның Люфтваффе әскеріндегі Мессершмитт Me 163 зымырандық ұшағы сияқты форматта жұмыс істеді. Кейбір аэродинамиктер көлденең қанатты жою арқылы қанаттан және көлденең тұрақтандырғыштардан туындайтын жоғары жылдамдықтардағы тұрақсыздық проблемаларын (соққы тоқтауы деп аталады) болдырмауға болады деп ұсынған. Бұл идеяге мән берілді, бірақ сол кездегі ұшуды басқару жүйелері X-4 ұшағының сәттілікке жете алмай кедергі келтірді.
The Northrop X 4 Bantam was a prototype small twinjet aircraft manufactured by Northrop Corporation in 1948. It had no horizontal tail surfaces, depending instead on combined elevator and aileron control surfaces (called elevons) for control in pitch and roll attitudes, almost exactly in the manner of the similar format, rocket powered Messerschmitt Me 163 of Nazi Germany's Luftwaffe. Some aerodynamicists had proposed that eliminating the horizontal tail would also do away with stability problems at fast speeds (called shock stall) resulting from the interaction of supersonic shock waves from the wings and the horizontal stabilizers. The idea had merit, but the flight control systems of that time prevented the X 4 from achieving any success.
Даму
Northrop Corporation екі X-4 ұшағын жасады, бірақ бірінші ұшақтың механикалық тұрғыдан жарамсыз екені анықталды және он рет ұшқаннан кейін ол пайдаланудан шығарылып, екінші ұшаққа керек бөлшектерді беру үшін қолданылды. 1950-1953 жылдары NACA жоғары жылдамдықты ұшу зерттеу орталығында (қазіргі Эдвардс әуе базасы) сынақтан өткен кезде, X-4 ұшағының жартылай құйрықсыз конструкциясы дыбыс жылдамдығына жақындағанда бойлық тұрақтылық мәселелерін (порпоизинг) көрсетті. Сол кездегі басқару технологиясымен құйрықсыз ұшақтар трансоникалық ұшуға жарамсыз деген қорытындыға келді. 1940 жылдары көлденең стабилизаторларсыз конструкция қанаттар мен стабилизаторлар арасындағы соққы толқындарының әрекеттесуінен сақтануға мүмкіндік береді деп есептелді. Осы әрекеттесу 0,9 Махқа дейінгі трансоникалық жылдамдықтарда тұрақтылық мәселелеріне себеп болатындығы саналды. Жартылай құйрықсыз конструкциямен екі ұшақ жасалған еді: екінші дүниежүзілік соғыста нацистік Германияның Люфтваффе әскері қолданған зымырандық Me 163B Komet және соғыстан кейін салынған британдық de Havilland DH.108 Swallow турбореактивтік ұшағы. АҚШ Әскери-әуе күштері 1946 жылдың 11 маусымында Northrop Aircraft Company компаниясымен екі X-4 ұшағын жасау туралы келісімге келді. Northrop компаниясы N 9M, XB 35 және YB 49 ұшақтары сияқты қанатты конструкциялар жасаудағы тәжірибесіне байланысты таңдалды. Нәтижесіндегі ұшақ өте ықшам болды, тек екі Westinghouse J30 реактивтік қозғалтқышын, ұшқышты, құралдарды және 45 минутқа жететін отын қорын сыйымды еді. Ұшақтың көптеген техникалық жұмыстарын баспалдақ немесе табандық қолданбастан жасауға болады. Жерде тұрған адам пилот кабинасына оңай көре алатын еді. Ұшақта жылдамдықты тежеуге қолданылатын екі бөлікті жапсырмалар да болды.
Two X 4s were built by the Northrop Corporation, but the first was found to be mechanically unsound and after ten flights it was grounded and used to provide parts for the second. While being tested from 1950 to 1953 at the NACA High Speed Flight Research Station (now Edwards Air Force Base), the X 4's semi tailless configuration exhibited inherent longitudinal stability problems (porpoising) as it approached the speed of sound. It was concluded that (with the control technology available at the time) tailless craft were not suited for transonic flight. It was believed in the 1940s that a design without horizontal stabilizers would avoid the interaction of shock waves between the wing and stabilizers. These were believed to be the source of the stability problems at transonic speeds up to Mach 0.9. Two aircraft had already been built using a semi tailless design—the rocket powered Me 163B Komet flown in combat by Nazi Germany's Luftwaffe in World War II, and the turbojet powered British de Havilland DH.108 Swallow built after the war. The United States Army Air Forces signed a contract with the Northrop Aircraft Company on 11 June 1946, to build two X 4s. Northrop was selected because of its experience with flying wing designs, such as the N 9M, XB 35 and YB 49 aircraft. The resulting aircraft was very compact, only large enough to hold two Westinghouse J30 jet engines, a pilot, instrumentation, and a 45 minute fuel supply. Nearly all maintenance work on the aircraft could be done without using a ladder or footstool. A person standing on the ground could easily look into the cockpit. The aircraft also had split flaps, which doubled as speed brakes.
Пайдалану тарихы
Бірінші X-4 (сериялық нөмірі 46 676) 1948 жылғы қарашада Калифорния штатындағы Мюрок әуе базасына жеткізілді. Ол рульдық сынақтардан өтті және 1948 жылғы 15 желтоқсанда Northrop компаниясының сынаушы пилоты Чарльз Такер басқаруымен алғашқы ұшуын жасады. Көп ұзамай қысқы жаңбырлар Роджерс құрғақ көлін су басып, 1949 жылғы сәуірге дейін қосымша X-4 ұшуларын жүргізуге мүмкіндік бермеді. Бірінші X-4 механикалық тұрғыдан сенімсіз болып шықты және бар болғаны он рет ұшты. NACA Muroc ұшу сынақ бөлімінің (қазіргі Dryden ұшу зерттеу орталығы) басшысы Уолтер К. Уильямс бұл ұшақты "сәтсіз" деп атады. Қазірде Эдвардс әуе базасындағы Ұшу сынақ мұражайында X-4 ұшағының (сериялық нөмірі 46 676) сақталған нұсқасы қойылған.
The first X 4 (serial number 46 676) was delivered to Muroc Air Force Base, California, in November 1948. It underwent taxi tests and made its first flight on December 15, 1948, with Northrop test pilot Charles Tucker at the controls. Winter rains flooded Rogers Dry Lake soon after, preventing additional X 4 flights until April 1949. The first X 4 proved mechanically unreliable, and made only ten flights. Walter C. Williams, the head of the NACA Muroc Flight Test Unit (now Dryden Flight Research Center) called the aircraft a "lemon". The surviving X 4, serial number 46 676, is on display at the Flight Test Museum on Edwards Air Force Base, Edwards, California.