Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапондық зонд астероидке және үлгіні қайта әкелу (2003–2010)
Japanese probe to asteroid and sample return (2003–2010)
Сонымен қатар, «Хаябуса» астероидке қасақана қону және одан қайта ұшып шығу үшін жасалған алғашқы ғарыш кемесі болды (NEAR Shoemaker 2000 жылы 433 Эрос астероидінің бетіне бақыланатын түсу жасады, бірақ ол қонуға арналмаған және келгеннен кейін тоқтатылды). Техникалық тұрғыдан алғанда, «Хаябуса» «қону» үшін жобаланбаған; ол үлгі алу құрылғысымен бетке жанасып, содан кейін қозғалады. Дегенмен, ол астероид бетімен физикалық байланыс жасау үшін бастапқыда жобаланған алғашқы аппарат болды. Ғарыш және астронавтика институтының қызметкері Джуничиро Кавагучи миссия жетекшісі болып тағайындалды. Жобалаушының уақытша байланыс жасау ниетіне қарамастан, «Хаябуса» астероид бетіне қонды және шамамен 30 минут бойы сол жерде тұрды (төменде қараңыз).
In addition, Hayabusa was the first spacecraft designed to deliberately land on an asteroid and then take off again (NEAR Shoemaker made a controlled descent to the surface of 433 Eros in 2000, but it was not designed as a lander and was eventually deactivated after it arrived). Technically, Hayabusa was not designed to "land"; it simply touches the surface with its sample capturing device and then moves away. However, it was the first craft designed from the outset to make physical contact with the surface of an asteroid. Junichiro Kawaguchi of the Institute of Space and Astronautical Science was appointed to be the leader of the mission. Despite its designer's intention for momentary contact, Hayabusa landed and sat on the asteroid surface for about 30 minutes (see below).
MINERVA шағын жер түсіру аппараты
"Хаябуса" өте шағын қондырғышпен (салмағы тек , және диаметрі шамамен , биіктігі ) "MINERVA" (астероид үшін MIcro Nano Experimental Robot Vehicle) аталып келді. Жерге түсіру кезіндегі қателік аппараттың жұмысын тоқтатты. Күн энергиясымен жұмыс істейтін бұл көлік Итокаваның өте төмен гравитациясын пайдаланып, астероид бетімен секіріп өту үшін ішкі дөңгелек жиынтығын қолдануға арналған еді, екі ғарыш кемесінің де бір-бірін көруі мүмкін болғанда камераларынан түсірілген суреттерді "Хаябусаға" жіберіп тұратын еді. MINERVA 2005 жылдың 12 қарашасында жұмысқа кірістірілді. Жерге түсіру командасы Жерден жіберілді, бірақ команда келгенге дейін "Хаябусаның" биіктік өлшегіші Итокаваға дейінгі қашықтықты өлшеп, автоматты биіктік сақтау тізбегін іске қосты. Осының салдарынан, MINERVA-ны босату командасы келгенде, MINERVA зымыран көтеріліп бара жатқанда және жоспарланғаннан артық биіктікте босатылды, нәтижесінде Итокаваның гравитациялық тартылысынан шығып, ғарышқа құлады. Сәтті аяқталған жағдайда, MINERVA бірінші секіретін ғарыш ровері болар еді. Советтік "Фобос-2" миссиясы да секіретін роверді жұмысқа кірістіру кезінде техникалық бұзушылыққа тап болды.
Hayabusa carried a tiny mini lander (weighing only , and approximately tall by in diameter) named "MINERVA" (short for MIcro Nano Experimental Robot Vehicle for the Asteroid). An error during deployment resulted in the craft's failure. This solar powered vehicle was designed to take advantage of Itokawa's very low gravity by using an internal flywheel assembly to hop across the surface of the asteroid, relaying images from its cameras to Hayabusa whenever the two spacecraft were in sight of one another. MINERVA was deployed on 12 November 2005. The lander release command was sent from Earth, but before the command could arrive, Hayabusa's altimeter measured its distance from Itokawa to be and thus started an automatic altitude keeping sequence. As a result, when the MINERVA release command arrived, MINERVA was released while the probe was ascending and at a higher altitude than intended, so that it escaped Itokawa's gravitational pull and tumbled into space. Had it been successful, MINERVA would have been the first hopping space rover. The Soviet mission Phobos 2 also encountered a malfunction while attempting to deploy a hopping rover.
Миссияның ғылыми және инженерлік маңызы
Ғалымдардың астероидтерді түсінуі метеорит үлгілеріне көп байланысты, бірақ метеорит үлгілерін олардан шыққан нақты астероидтермен сәйкестіру өте қиын. "Хаябуса" бұл мәселені шешуге көмектеседі, өйткені ол жақсы сипатталған белгілі бір астероидтен таза үлгілерді әкеледі. "Хаябуса" астероидтарды жерден бақылау деректері мен метеориттер мен ғарыш шаңының зертханалық талдауы арасындағы қатынасты қамтамасыз етті. Сонымен қатар, "Хаябуса" бортындағы құралдардан алынған деректерді NEAR Shoemaker миссиясының деректерімен салыстыру білімді кеңейте түседі. "Хайабуса" миссиясы JAXA үшін де маңызды инженерлік жетістік. Ол JAXA-ға иондық қозғалтқыштар, автономды және оптикалық навигация, терең ғарыш байланысы және төмен гравитациясы бар объектілерде жақын арада жүріп өту сияқты технологияларды одан әрі сынауға мүмкіндік берді. Екіншіден, бұл астероид бетіне жасалған алғашқы жоспарланған жұмсақ қондырғандықтан (NEAR Shoemaker-дің 433 Eros-қа қонғаны жоспарланбаған), ол болашақ астероид миссияларына зор әсер етеді.
Scientists' understanding of asteroids depends greatly on meteorite samples, but it is very difficult to match up meteorite samples with the exact asteroids from which they came. Hayabusa will help solve this problem by bringing back pristine samples from a specific, well characterized asteroid. Hayabusa bridged the gap between ground observation data of asteroids and laboratory analysis of meteorite and cosmic dust collections. Also comparing the data from the onboard instruments of the Hayabusa with the data from the NEAR Shoemaker mission will put the knowledge on a wider level. The Hayabusa mission has a very deep engineering importance for JAXA, too. It allowed JAXA to further test its technologies in the fields of ion engines, autonomous and optical navigation, deep space communication, and close movement on objects with low gravity among others. Second, since it was the first ever preplanned soft contact with the surface of an asteroid (the NEAR Shoemaker landing on 433 Eros was not preplanned) it has enormous influence on further asteroid missions.
Миссия жоспарындағы өзгерістер
"Хаябуса" миссиясының жоспары ұшырылғанға дейін де, одан кейін де бірнеше рет өзгертілді. Ғарыш аппараты бастапқыда 2002 жылдың шілдесінде 4660 Nereus астероидіне ұшырылуға тиіс еді (астероид (10302) 1989 ML балама нысана ретінде қарастырылды). Дегенмен, 2000 жылдың шілдесінде Жапонияның M 5 зымырасының сәтсіздікке ұшырауы ұшырылуды кейінге жылдырды, бұл Nereus және 1989 ML-ді қол жетімділіктен тыс қалдырды. Соның салдарынан, мақсатты астероид өзгертіліп, жапондық ракета жасаушы Хидео Итокаваның құрметіне аталды. "Хаябуса" NASA ұсынған және JPL әзірлеген Muses CN деп аталатын шағын роверді астероид бетіне орналастыруға тиіс еді, бірақ бюджеттік шектеулерге байланысты NASA 2000 жылдың қарашасында роверді жобадан шығарды. 2002 жылы ұшыру 2002 жылдың желтоқсанынан 2003 жылдың мамырына дейін, реакциялық басқару жүйесінің О сақиналарын қайта тексеру үшін кейінге жылдырылды, себебі олардың біреуі көрсетілгеннен өзге материалдан жасалғаны анықталды. 2003 жылы, "Хаябуса" Итокаваға жол тартқанда, тарихқа енген ең ірі күн жарқыны ғарыш аппаратындағы күн батареяларына зақым келтірді. Электр қуатының төмендеуі иондық қозғалтқыштардың тиімділігін азайтты, осылайша Итокаваға жетіп келген мерзім 2005 жылдың маусымынан қыркүйекке дейін ықшамдалды. Орбиталық механика ғарыш аппаратының 2005 жылдың қарашасына дейін астероидтен кетуі керек екенін көрсеткендіктен, Итокава маңында өткізілетін уақыт қысқартылып, астероидке қону саны үштен екіге дейін азайтылды. 2005 жылы "Хаябуса" аппаратының қозғалысын басқаратын екі реакциялық дөңгелек істен шықты: X осі дөңгелегі 31 шілдеде, ал Y осі дөңгелегі 2 қазанда. Соңғы ақаулықтан кейін ғарыш аппараты X және Y осьтерін қозғалтқыштары арқылы бұруға қабілетті болды. JAXA Итокаваның толық картасы жасалғандықтан, бұл үлкен мәселе емес екенін мәлімдеді, бірақ миссия жоспары өзгертілді. Ақаулы реакциялық дөңгелектерді Ithaco Space Systems, Inc (Нью-Йорк) өндірген, кейіннен Goodrich Company оны сатып алды. 2005 жылдың 4 қарашасында Итокаваға жасалған "сынақ" қонуы сәтсіз аяқталып, қайта жоспарланды. Астероидтің екі түрлі жерінен сынама алу туралы бастапқы шешім өзгертілді, себебі бір жер, Вумера шөлі, қауіпсіз қону үшін тым тасты болып шықты. 2005 жылдың 12 қарашасында MINERVA мини-зондының ұшырылуы сәтсіз аяқталды.
The Hayabusa mission profile was modified several times, both before and after launch. The spacecraft was originally intended to launch in July 2002 to the asteroid 4660 Nereus (the asteroid (10302) 1989 ML was considered as an alternative target). However, a July 2000 failure of Japan's M 5 rocket forced a delay in the launch, putting both Nereus and 1989 ML out of reach. As a result, the target asteroid was changed to , which was soon thereafter named for Japanese rocket pioneer Hideo Itokawa. Hayabusa was to deploy a small rover supplied by NASA and developed by JPL, called Muses CN, onto the surface of the asteroid, but the rover was canceled by NASA in November 2000 due to budget constraints. In 2002, launch was postponed from December 2002 to May 2003 to recheck the O rings of its reaction control system since one of them had been found to be using a different material than specified. In 2003, while Hayabusa was en route to Itokawa, the largest solar flare recorded in history damaged the solar cells aboard the spacecraft. This reduction in electrical power reduced the efficiency of the ion engines, thus delaying the arrival at Itokawa from June to September 2005. Since orbital mechanics dictated that the spacecraft still had to leave the asteroid by November 2005, the amount of time it was able to spend at Itokawa was greatly reduced and the number of landings on the asteroid was reduced from three to two. In 2005, two reaction wheels that govern the attitude movement of Hayabusa failed; the X axis wheel failed on 31 July, and the Y axis on 2 October. After the latter failure, the spacecraft was still able to turn on its X and Y axes with its thrusters. JAXA claimed that since global mapping of Itokawa had been completed, this was not a major problem, but the mission plan was altered. The failed reaction wheels were manufactured by Ithaco Space Systems, Inc, New York, which was later acquired by Goodrich Company. The 4 November 2005, 'rehearsal' landing on Itokawa failed, and was rescheduled. The original decision to sample two different sites on the asteroid was changed when one of the sites, Woomera Desert, was found to be too rocky for a safe landing. The 12 November 2005, release of the MINERVA miniprobe ended in failure.
Ұшыру кезінде
Астрономия және ғарыш ғылымдары институтының (ISAS) астероидтарды зерттеу миссиясы 1986–1987 жылдары ғалымдар Anteros астероидінен үлгілерді қайтару миссиясының мүмкіндігін зерттеген кезде басталды және технологияның әлі жетілмегендігіне келісті. 1987–1994 жылдар аралығында ISAS/NASA бірлескен тобы бірнеше миссияны қарастырды: астероидпен кездесу миссиясы кейін NEAR болып дамыды, ал кометадан үлгі қайтару миссиясы кейін Stardust аталды. 1995 жылы ISAS инженерлік демонстрациялық миссия ретінде астероидтен үлгілерді қайтаруды, MUSES C жобасын таңдады және MUSES C жобасы 1996 қаржы жылында қолға алынды. Нереус астероиді алғашқы мақсат ретінде, ал 1989 ML екінші мақсат ретінде қарастырылды. Дамудың бастапқы кезеңінде Нереусқа жету мүмкін емес деп есептелді, сондықтан 1989 ML негізгі мақсатқа айналды. 2000 жылдың шілдесіндегі M V зымыранының сәтсіздігі MUSES C-нің ұшырылуын 2002 жылдың шілдесінен қараша/желтоқсанға дейін ықпалдастырды, бұл Нереус пен 1989 ML-ді қолжетімділіктен шығарды. Осының салдарынан, мақсатты астероид 2002 жылы өзгертілді, реакциялық басқару жүйесінің О сақиналарын қайта тексеру үшін ұшыру 2002 жылдың желтоқсанынан 2003 жылдың мамырына дейін кейінге шегерілді, себебі олардың бірі спецификацияда көрсетілгеннен өзге материалдан жасалғаны анықталды. 2003 жылдың қазанында ISAS және Жапониядағы тағы екі ұлттық ғарыш агенттігі JAXA болып бірікті. 2004 жылдың 31 наурызында Жерге жақыннан өтуге дайындалу үшін иондық қозғалтқыштың жұмысы тоқтатылды. 12 мамыздағы жақыннан өтуге дейінгі соңғы маневр. 19 мамызда Хаябуса Жерге жақыннан өтті. 27 мамызда иондық қозғалтқыштың жұмысы қайта басталды. 2005 жылдың 18 ақпанында Хаябуса 1,7 АЕ-дегі афелийден өтті. 31 шілдеде Х ось реакциялық дөңгелегі істен шықты. 14 тамызда Хаябусаның Итокаваның алғашқы суреті жарияланды. Сурет жұлдызды бақылаушымен түсірілген, ол жұлдызды аспан фондық суретінде қозғалып тұрған астероид деп саналатын жарық нүктесін көрсетеді. Басқа суреттер 22–24 тамыз аралығында түсірілді. 28 тамызда Хаябуса орбиталық маневрлер үшін иондық қозғалтқыштардан екі түрлі жанармайлы қозғалтқыштарға ауыстырылды. 4 қыркүйектен бастап Хаябуса камералары Итокаваның сопақта келген пішінін растады. 11 қыркүйектен бастап астероидте жеке төбелер анықталды. 12 қыркүйекте Хаябуса Итокаваға жақындады және JAXA ғалымдары Хаябуса ресми түрде "қонды" деп мәлімдеді.
The asteroid exploration mission by the Institute of Space and Astronautical Science (ISAS) originated in 1986–1987 when the scientists investigated the feasibility of a sample return mission to Anteros and concluded that the technology was not yet developed. Between 1987 and 1994, joint ISAS / NASA group studied several missions: an asteroid rendezvous mission later became NEAR, and a comet sample return mission later became Stardust. In 1995, ISAS selected asteroid sample return as an engineering demonstration mission, MUSES C, and the MUSES C project started in fiscal year 1996. Asteroid Nereus was the first choice of target, 1989 ML was the secondary choice. In early development phase, Nereus was considered out of reach and 1989 ML became the primary target. A launch failure of M V in July 2000 forced MUSES C's launch to be delayed from July 2002 to November/December, putting both Nereus and 1989 ML out of reach. As a result, the target asteroid was changed to In 2002, launch was postponed from December 2002 to May 2003 to recheck O rings of reaction control system since one of it was found using different material than specified. In October 2003, ISAS and two other national aerospace agencies in Japan were merged to form JAXA. On 31 March 2004, ion thruster operation was stopped to prepare for the Earth swing by. Last maneuver operation before swing by on 12 May. On 19 May, Hayabusa performed Earth swing by. On 27 May, ion thruster operation was started again. On 18 February 2005, Hayabusa passed aphelion at 1.7 AU. On 31 July, the X axis reaction wheel failed. On 14 August, Hayabusa's first image of Itokawa was released. The picture was taken by the star tracker and shows a point of light, believed to be the asteroid, moving across the starfield. Other images were taken from 22 to 24 August. On 28 August, Hayabusa was switched over from the ion engines to the bi propellant thrusters for orbital maneuvering. From 4 September, Hayabusa's cameras were able to confirm Itokawa's elongated shape. From 11 September, individual hills were discerned on the asteroid. On 12 September, Hayabusa was from Itokawa and JAXA scientists announced that Hayabusa had officially "arrived".
Итокава қаласының маңында
2005 жылдың 15 қыркүйегінде астероидтің «түсті» суреті жарияланды (дегенмен, ол сұр түсті). 4 қазанда JAXA ғарыш кемесінің Итокавадан 7 км қашықтықтағы «үйіне» сәтті жеткенін хабарлады. Жақыннан түсірілген суреттер жарияланды. Сондай-ақ, ғарыш кемесінің Y осін басқаратын екінші реакциялық дөңгелегінің істен шыққаны және енді кеме айналу қозғалтқыштарымен бағытталатыны хабарланды. 3 қарашада «Хаябуса» Итокавадан 3,0 км қашықтықта орналасты. Содан кейін ол төмен түсіп, мақсатты маркерді орнату және «Минерва» мини-лендерін жіберуді жоспарлады. Бастапқыда түсіру сәтті өтті, кең бұрышты камералармен навигациялық суреттер алынды. Алайда, 4 қараша күні 01:50 UTC (10:50 JST) Go/NoGo шешімі кезінде аномальды сигнал тіркелгендіктен, «Минерва» мен мақсатты маркерді жіберу тоқтатылды. Жоба жетекшісі, Джуничиро Кавагучи, оптикалық навигациялық жүйенің Итокава астероидін дұрыс қадағалай алмағанын, бұл астероидтің күрделі пішініне байланысты болуы мүмкін екенін түсіндірді. Жағдайды бағалау және жаңа жоспар жасау үшін бірнеше күнге кешіктіру қажет болды. 7 қарашада «Хаябуса» Итокавадан 7,5 км қашықтықта болды. 9 қарашада «Хаябуса» 70 метрге түсіріліп, қону навигациясын және лазерлік биіктік өлшегішті сынады. Содан кейін «Хаябуса» жоғарырақ позицияға көтеріліп, қайтадан 500 метрге түсіп, кеменің оны қадағалай алу қабілетін сынау үшін мақсатты маркердің біреуін ғарышқа жіберді (бұл расталды). Жақыннан түсірілген суреттерді талдау көрсеткендей, Вумера шөліндегі жер (B нүктесі) қонуға жарамсыз, тым көп тасты болды. Мюзес теңізіндегі жер (A нүктесі) бірінші және, мүмкін болса, екінші қону үшін таңдалды. 12 қарашада «Хаябуса» астероид бетіне 55 метрге жақындады. «MINERVA» жіберілді, бірақ қатеге байланысты жер бетіне жетпеді. 19 қарашада «Хаябуса» астероидке қонды. Маневр кезінде және одан кейін не болғаны туралы көптеген дүмпулер болды, себебі зондтың жоғары күшейту антеннасын қонудың соңғы кезеңінде, сондай-ақ DSN-нен Усуда станциясына жер станциясының антеннасын беру кезінде қолдануға болмады. Бастапқыда «Хаябуса» жер бетінен 10 метр биіктікте тоқтағандығы, белгісіз себептермен 30 минут бойы қалқып тұрғандығы хабарланды. Жердегі басқару орталығы тоқтату және көтерілу командасын жіберді, және байланыс қалпына келтірілген кезде зонд астероидтен 100 км қашықтықта болды. Зонд қауіпсіз режимге кіріп, тұрақтандыру үшін айнала бастады. Алайда, зондпен байланыс қалпына келтірілгеннен кейін, қону әрекеті туралы деректер жүктелді және талданды, және 23 қарашада JAXA зондтың астероид бетіне қонғанын жариялады. Өкінішке орай, сынама алу тізбегі іске қосылмады, себебі сенсор төмен түсу кезінде кедергіні анықтады; зонд қонуды тоқтатуға тырысты, бірақ оның бағдары көтерілуге қолайсыз болғандықтан, ол қауіпсіз төмен түсу режимін таңдады. Бұл режимде сынама алуға мүмкіндік болмады, бірақ астероидке тиген кезде кейбір шаң сынама алу мүйізіне сорлып кіруі мүмкін, сондықтан сынама алу мүйізіне бекітілген сынама контейнері жабылды. 25 қарашада екінші қонуға тырысылды. Бастапқыда бұл жолы сынама алу құрылғысы іске қосылған деп ойланды, бірақ кейінірек талдау көрсеткендей, бұл тағы бір сәтсіздік болды және ешқандай гранула атылмады. Дүрбелі жүйеде ақау болғандықтан, зонд «қауіпсіз күту режиміне» қойылды. 27 қарашада зондты қайта бағыттауға тырысқанда, ықтимал, отынның ағып кетуінен электр қуаты өшіп қалды. 30 қарашада JAXA «Хаябусамен» байланыс қалпына келтірілгенін мәлімдеді, бірақ кеменің реакциялық басқару жүйесінде, мүмкін, мұздаған құбырға байланысты проблемалар болды. Миссиялық басқару Жерге оралу үшін кеме ұшыру терезесінен бұрын мәселені шешу үшін жұмыс істеді. 2 желтоқсанда бағдарды түзетуге тырысылды, бірақ қозғалтқыш жеткілікті күш шығармады. 3 желтоқсанда зондтың Z осі Күн бағытынан 20-30 градусқа бұрылғаны және көбейіп бара жатқаны анықталды. 4 желтоқсанда шұғыл шара ретінде ионды қозғалтқыштардан ксенон отыны айналуды түзету үшін шығарылды, және бұл сәтті расталды. 5 желтоқсанда бағдарды басқару жеткілікті деңгейде түзетіліп, орташа күшейту антеннасы арқылы байланыс қалпына келтірілді. Телеметрия алынып, талданды. Телеметриялық талдау нәтижесінде 25 қарашада қонған кезде сынаманы алу снаряды енбегендігі анықталды. Электр қуатының өшіп кетуіне байланысты телеметриялық журналдағы деректер бұрмаланған. 6 желтоқсанда «Хаябуса» Итокавадан 550 км қашықтықта болды. JAXA осы уақытқа дейінгі жағдай туралы баспасөз конференциясын өткізді. 8 желтоқсанда кенеттен бағыттың өзгеруі байқалды және «Хаябусамен» байланыс үзілді. Бұл, 8-10 см³ отынның ағып кетуінен туындаған турбуленция салдарынан болды деп есептелді. Бұл «Хаябусаның» прецессияны таза айналуға ауыстыру арқылы тұрақтандырылуын күтуге бір-екі ай қажеттігін білдірді, содан кейін айналу осін Күн мен Жерге белгілі бұрыш шегінде бағыттау қажет болды. 2006 жылдың желтоқсанына қарай бұл мүмкіндік 60%, 2007 жылдың көктеміне қарай 70% деп бағаланды.
On 15 September 2005, a 'color' image of the asteroid was released (which is, however, grey in coloring). On 4 October, JAXA announced that the spacecraft had successfully moved to its 'Home Position' 7 km from Itokawa. Closeup pictures were released. It was also announced that the spacecraft's second reaction wheel, governing the Y axis, had failed, and that the craft was now being pointed by its rotation thrusters. On 3 November, Hayabusa took station 3.0 km from Itokawa. It then began its descent, planned to include delivery of a target marker, and release of the Minerva minilander. The descent went well initially, and navigation images with wide angle cameras were obtained. However, at 01:50 UTC (10:50 am JST) on 4 November, it was announced that due to a detection of an anomalous signal at the Go/NoGo decision, the descent, including release of Minerva and the target marker had been canceled. The project manager, Junichiro Kawaguchi, explained that the optical navigation system was not tracking the asteroid very well, probably caused by the complex shape of Itokawa. A delay of a few days was required to evaluate the situation and reschedule. On 7 November, Hayabusa was 7.5 km from Itokawa. On 9 November, Hayabusa performed a descent to 70 m to test the landing navigation and the laser altimeter. After that, Hayabusa backed off to a higher position, then descended again to 500 m and released one of the target markers into space to test the craft's ability to track it (this was confirmed). From analysis of the closeup images, the Woomera Desert site (Point B) was found to be too rocky to be suitable for landing. The Muses Sea site (Point A) was selected as the landing site, for both first and, if possible, second landings. On 12 November, Hayabusa closed in to 55 m from the asteroid's surface. MINERVA was released but due to an error failed to reach the surface. On 19 November, Hayabusa landed on the asteroid. There was considerable confusion during and after the maneuver about precisely what had happened, because the high gain antenna of the probe could not be used during final phase of touch down, as well as the blackout during handover of ground station antenna from DSN to Usuda station. It was initially reported that Hayabusa had stopped at approximately 10 meters from the surface, hovering for 30 minutes for unknown reasons. Ground control sent a command to abort and ascend, and by the time the communication was regained, the probe had moved 100 km away from the asteroid. The probe had entered into a safe mode, slowly spinning to stabilize attitude control. However, after regaining control and communication with the probe, the data from the landing attempt were downloaded and analyzed, and on 23 November, JAXA announced that the probe had indeed landed on the asteroid's surface. Unfortunately, the sampling sequence was not triggered since a sensor detected an obstacle during descent; the probe tried to abort the landing, but since its orientation was not appropriate for ascent, it chose instead a safe descent mode. This mode did not permit a sample to be taken, but there is a high probability that some dust may have whirled up into the sampling horn when it touched the asteroid, so the sample canister attached to the sampling horn was sealed. On 25 November, a second touchdown attempt was performed. It was initially thought that this time, the sampling device was activated; however, later analysis decided that this was probably another failure and that no pellets were fired. Due to a leak in the thruster system, the probe was put in a "safe hold mode". On 27 November, the probe experienced a power outage when trying to reorient the spacecraft, probably due to a fuel leakage. On 30 November, JAXA announced that control and communication with Hayabusa had been restored, but a problem remained with the craft's reaction control system, perhaps involving a frozen pipe. Mission control was working to resolve the problem before the craft's upcoming launch window for return to Earth. On 2 December, an attitude (orientation) correction was attempted, but the thruster did not generate enough force. On 3 December, the probe's Z axis was found to be 20 to 30 degrees from the Sun direction and increasing. On 4 December, as an emergency measure, xenon propellant from the ion engines was blown to correct the spin, and it was confirmed successful. On 5 December, attitude control was corrected enough to regain communication through the medium gain antenna. Telemetry was obtained and analyzed. As the result of telemetry analysis, it was found that there was a strong possibility that the sampler projectile had not penetrated when it landed on 25 November. Due to the power outage, the telemetry log data was faulty. On 6 December, Hayabusa was 550 km from Itokawa. JAXA held a press conference about the situation so far. On 8 December, a sudden orientation change was observed, and communication with Hayabusa was lost. It was thought likely that the turbulence was caused by evaporation of 8 or 10cc of leaked fuel. This forced a wait of a month or two for Hayabusa to stabilize by conversion of precession to pure rotation, after which the rotation axis needed to be directed toward the Sun and Earth within a specific angular range. The probability of achieving this was estimated at 60% by December 2006, 70% by spring 2007.