Кіріспе
Тунистің біріккен әскери күштері Тунистің қарулы күштері (القوات المسلحة التونسية) Тунистің армиясынан, әуе күшінен және теңіз күшінен тұрады. 2019 жылы Тунисте 150 000-нан астам әскер болды, оның 80 000-ы мерзімді қызметшілер еді. Параәскери күштерге 12 000 адамнан тұратын ұлттық гвардия кірді. Тунис Демократиялық Конго Республикасы (МОНУСКО) және Кот-д'Ивуардағы Біріккен Ұлттар Ұйымының бейбітшілік сақтау операцияларына қатысады. Тунистің қарулы күштерінің бұрынғы БҰҰ бейбітшілік сақтау миссияларына Камбоджа (UNTAC), Намибия (UNTAG), Сомали, Руанда, Бурунди, Эфиопия/Эритрея (UNMEE) және Конгодағы 1960 жылдардағы ONUC миссиясы кірді. AL fehri AL akermi Ұлыбритания:FERI AKRIM 19/05/1995
The Tunisian Armed Forces (القوات المسلحة التونسية) consist of the Tunisian Army, Air Force and Navy. As of 2019, Tunisia had armed forces with more than 150,000 active duty personnel, of which 80,000 were conscripts. Paramilitary forces consisted of a 12,000 member national guard. Tunisia participates in United Nations peacekeeping efforts in the DROC (MONUSCO) and Côte d'Ivoire. Previous United Nations peacekeeping deployments for the Tunisian armed forces have included Cambodia (UNTAC), Namibia (UNTAG), Somalia, Rwanda, Burundi, Ethiopia/Eritrea (UNMEE), and the 1960s mission in the Congo, ONUC. AL fehri AL akermi
Great Britain:FERI AKRIM
19/05/1995
Тарих
Қазіргі Тунистің армиясы 1831 жылы әл-Хусейн II ибн Махмудпен құрылды. Француз протектораты (1881–1956) кезеңінде тунистіктер француз армиясына көптеп қабылданып, tirailleurs (жаяу әскер) және spahis (атты әскер) ретінде қызмет етті. Осы бөлімшелер екі дүниежүзілік соғыс кезінде Еуропада, сондай-ақ 1954 жылға дейін Үндіқытайда активті қызмет атқарды. Француз үкімдігі кезінде рұқсат етілген жалғыз тунистік әскери күш – Бейликалық гвардия болды.
Тәуелсіздік алғаннан кейін
1956 жылғы 30 маусымда Тунис әскері жарлық арқылы ресми түрде құрылды, ол бірлескен қару түрлерінің полкі ретінде қалыптасты. Жаңа мемлекетке қажетті жабдық француз қоймаларынан берілді. Жаңа армияның құрамына бастапқыда француз әскері қызметінен ауысқан 25 тунистік офицер, 250 сержант және 1250 сарбаз, сондай-ақ 850 бұрынғы Бейлік гвардиясының мүшелері кірді. 1961 жылы Бизертада орналасқан француз күштерімен қақтығыстар болды. Француз күштерімен шайқаста 600-ден астам адам қаза тапты. Француздар Тунис үкіметімен келіссөздер жүргізгеннен кейін базаны эвакуациялады. 1958 жылы құрылған Тунис әскери-теңіз күштері 1959 жылдың күзінде алғашқы кемесін алды. Әуе күштері 1960 жылы алғашқы жауынгерлік ұшағын алды. Тунис қарулы күштері жабдықты бірнеше көзден алады, бірақ АҚШ ең ірі жеке жеткізуші болып табылады. Тунис Біріккен Ұлттар Ұйымының бейбітшілік сақтау миссияларына әскери күштерді, соның ішінде Руандадағы геноцид кезінде Біріккен Ұлттар Ұйымының Руандаға көмек көрсету миссиясына (ЮНАМИР) әскери ротасын жіберді. Канадалық қолбасшы Ромео Далер «Шайқасқа қолдау» атты кітабында тунистік сарбаздардың шеберлігі мен еңбегін жоғары бағалап, оларды өзінің «қарулы күшіндегі үздігі» деп атады. 2011 жылғы Ливия азамат соғысы кезінде ливиялық көтерілісшілер мен үкімет әскерлері арасындағы қақтығыс шекараға тарағанда, көбінесе шекара күзетшілері болған тунистік күштер шектеулі қатысуға куә болды.
Әскери және саяси
Конгресс кітапханасының елдік зерттеуінде былай делінген: «Ол әскери шенеуніктерді тағайындаудағы өзінің ерекше құқығы Бургибаның қарулы күштерге бақылауын күшейткен маңызды факторлардың бірі болды. Ел тәуелсіздік алғаннан бастап жоғары шенді офицерлер – әсіресе бас штаб және жоғары командирлер – кәсіби тәжірибесі мен қабілетіне қарағанда партияға адалдығы бойынша мұқият іріктелді. Бұл 1950 жылдардың соңында басталды, президент Таяу Шығыста білім алған және Мысырдың Насерінің радикалды пан-арап саясатына көңіл білдіруі мүмкін болған офицерлерді қызметтен босатып жіберді. Осылай таңдалған жоғары шенді офицерлер өз кезегінде, әскери құрылымның кез келген деңгейінде үкіметке қарсы күштердің қауіп төндірмеуін қамтамасыз ету үшін желілік бөлімдердегі лауазымдарға үміткерлердің барлығын қатаң тексеруден өткізді. Осы тағайындау саясатының нәтижесінде тунистік офицерлер қатары өте біртекті болды, бұл тек 1970 жылдары ғана өзгере бастады. Жоғары шенді офицерлер көбінесе елдің солтүстігінің, жағалау аймақтарының және ірі қалаларының экономикалық және саяси жағынан үстем отбасыларын көрсететін. Әскери қызметкерлерге қызметте ірі бизнеспен айналысуға немесе саяси лауазымдарды атқаруға тыйым салынған болса да, отбасы мүшелерінің бизнесте немесе Дестур саяси қозғалысында белгілі болып кетуі жиі кездесетін. Батысқа және француздық мәдениетке бейім, елдің жоғары әлеуметтік-экономикалық тобымен туыстық байланыста және PSD-дегі жетекші тұлғалармен жеке таныс болған жоғары шенді тунистік офицерлерді ұлттық элитаның құрамына жатқызуға болады. 2021 жылы Тунис пандемияның таралуын шектеу үшін әскери күштердің рөлін арттырды. 5 желтоқсанда Тунис президенті соңғы үш жылда медициналық және фельдшерлік білімі бар университет түлектері әскерге шақырылатынын мәлімдеді. Бұл мемлекеттік және жекеменшік ауруханалардағы медициналық қызметкерлердің жетіспеушілігін жоюға бағытталған, себебі соңғы жылдары жүздеген наразы денсаулық сақтау мамандары елден кетіп қалды. Басқа шешімдермен қатар, вакцинация науқаны ел бойынша әскери қадағалау астындағы бірлескен азаматтық-әскери топтармен жүргізіледі.»
Бас штаб
Қарулы күштердің жоғарғы қолбасшысы Тунис Республикасының Президенті болып табылады. 2010 жылдың желтоқсанында штаб мынадай құрамда болды: Армия корпусының штаб бастығы – Майдан шебері Мохамед эль-Гул, Әуе күштерінің бригадир генералы – Тайеб Ладжими, ал Теңіз күштерінің контр-адмиралы – Мохамед Хамасси. 2011 жылдың сәуір айында Аммар барлық қарулы күштердің штаб бастығы болды. Қарулы күштердің бас инспекторы – контр-адмирал Тарек Фаузи Ларби, әскери инженерлік басқарма директоры – бригадир генерал Мохаммед Хеди Абделькафи және әскери қауіпсіздік басқарма директоры – бригадир генерал Ахмед Чабир.
Құтқару кемелері мен көмекші кемелер
Десанттық және көмекші кемелерге LCT 3 класының бір LCT, Robert Conard класының 63,7 метрлік зерттеу кемесі (NHO Salammbo), Wilkes класының (T AGS 33) зерттеу кемесі (NRF Khaireddine), El Jem класының екі оқу кемесі (бұрынғы A 5378 Aragosta және A 5381 Polipo, 2002 жылғы 17 шілдеде Италия Әскери-теңіз күштері тапсырған), Simeto класының бір танкері (Ain Zaghouin, бұрынғы A 5375, 2003 жылғы 10 шілдеде Италия Әскери-теңіз күштері тапсырған) және бір White Sumac 40,5 метрлік кеме, бір су астында жұмыс істеуді оқыту кемесі Zarzis кіреді.