Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
бұрынғы сайлау округі
the former constituency
Шығыс Фолкленд (lang es) – Оңтүстік Атлантикадағы Фолкленд аралдарының ең үлкен аралы, оның ауданы Фолкленд аралдарының жалпы ауданының 54% құрайды. Арал екі негізгі құрлықтан тұрады, олардың оңтүстік жағы Лафония деп аталады; оны Goose Green елді мекені орналасқан тар құрлық жолағы біріктіреді және ол Фолкленд соғысы кезінде Goose Green шайқасының болған жері. Фолкленд аралдарындағы екі ірі елді мекен – Стэнли және Маунт-Плезант, екеуі де Шығыс Фолклендтің солтүстік жартысында орналасқан, аралдың үштен екі бөлігінің халқы осында шоғырланған.
East Falkland (lang es) is the largest island of the Falklands in the South Atlantic, having an area of or 54% of the total area of the Falklands. The island consists of two main land masses, of which the more southerly is known as Lafonia; it is joined by a narrow isthmus where the settlement of Goose Green is located, and it was the scene of the Battle of Goose Green during the Falklands War. The two main centres of population in the Falklands, Stanley and Mount Pleasant, which are both in the northern half of East Falkland, are home to three quarters of the island's population.
География
Шығыс Фолкленд, ауданы бар, аралдардың жалпы ауданының жартысынан астам бөлігін құрайды және шамамен бірдей өлшемдегі екі құрлық массасынан тұрады. Аралды Шоисел саунд және Брентон Лох Грантем саунд деп аталатын екі терең фьордқа бөліп өтеді. Оларды оңтүстіктегі Лафонияны Шығыс Фолклендтің солтүстік бөлігімен байланыстыратын кең құрлық аралығы бөліп тұрады. Аралдың жағалауында көптеген кішігірім шығанақтар, иендер және мүйістер бар. Викхэм биіктіктерінің басты жотасы шығыстан батысқа қарай созылады. Жотаның ең биік нүктесі (Фолкленд аралдарындағы ең биік нүкте) – Усборн тауы, оның биіктігі 8 м. Тау жотасынан алыс жерлер көбінесе төменгі, толқынды жазықтардан, жайылым мен батпақтың қоспасынан, көптеген мелкі тұщы сулы көлдерден және аңғарларда ағатын кішкентай өзендерден тұрады. Беркли саунд және Порт-Уильям сияқты екі иен аралдың солтүстік-шығыс шетіне терең бойлап кіріп, кемелерге бекініс орны қызметін атқарады. Керісінше, Лафонияның негізінде мезозой тау жыныстары (құмтастар) жатыр, бұл солтүстіктегі палеозой тау жыныстарынан жас, сондықтан аралдың басқа жерлеріне қарағанда тегіс ландшафтқа ие. Олар қазір жойылып кеткен, бірақ Штат аралында әлі де кездеседі.
East Falkland, which has an area of , a little over half the total area of the islands consists of two land masses of approximately equal size. The island is almost bisected by two deep fjords, Choiseul Sound and Brenton Loch Grantham Sound, which are separated by the wide isthmus that connects Lafonia in the south to the northern part of East Falkland. The island's coastline has many smaller bays, inlets and headlands. The principal range of hills, the Wickham Heights, runs from east to west. The highest point of the range (also the highest point in the Falklands) is Mount Usborne which has a height of The area away from the mountain range consists chiefly of low undulating ground, a mixture of pasture and morass, with many shallow freshwater tarns, and small streams running in the valleys. Two inlets, Berkeley Sound and Port William, run far into the land at the north eastern extremity of the island and provide anchorage for shipping. In contrast, Lafonia is underlain by Mesozoic rocks (sandstone), a younger rock than the Palaeozoic rock to the north, giving a flatter landscape than is seen elsewhere on the island. They have since become extinct, but are still on Staats Island
Чарльз Дарвин аймақтың фаунасын зерттеген.
Charles Darwin surveyed the area's wildlife, while on .
Тарих
Шығыс Фолклендтегі алғашқы тұрақты қоныс 1764 жылы Луи де Бугенвильдің Беркли шығанағында Порт-Луисті құруымен басталды. Француз қонысына бірқатар бретондықтар кірді, ал аралдар «Иль Малуин» (Сент-Мало аралдары) деп аталды, кейін «Ильс Мальвинас» деп өзгертілді. Порт-Луис көп жылдар бойы Шығыс Фолклендтің ғана емес, бүкіл архипелагтың басты елді мекені болды және дау тудырды. 1820 жылдың қазан айында полковник Дэвид Джуетт, «Героина» фрегаты дауылда зақымданғаннан кейін аралдарда пана іздеді. Джуетт – Буэнос-Айрес бизнесмені Патрик Линчтің қызметіндегі американдық капер, ол Буэнос-Айрес Жоғарғы директорынан кемеге каперлік лицензия алған еді – Хосе Рондодан. 6 қарашада 1820 жылы ол Порт-Луисте Ривер-Плейттің Біріккен провинцияларының туын көтеріп, Оңтүстік Біріккен провинциялары (кейін Ривер-Плейттің Біріккен провинциялары және ақырында Аргентина) атынан бүкіл архипелагты иеленді. Куәгерлер, мысалы Джеймс Ведделл, осы рәсімнің мақсаты француз кемесіне қатысты құтқару талабын ресмилеу болғанын айтты. 1823 жылы Аргентина Хорхе Пачеко мен Луис Вернетке балық аулау құқығын берді. Олардың аралдарға жасаған алғашқы экспедициясы сәтсіз аяқталды, Пачеко осы істен бас тартты. Вернет 1826 жылы екінші экспедициямен қайтадан тырысты, бірақ Бразилияның Аргентинаны блокадалауы мен жағдайлардың қиындығына байланысты ол да сәтсіз болды. Вернет 1828 жылы Пуэрто-Соледадта қоныс орнатуға қол жеткізді. Екі экспедицияға дейін Вернет Буэнос-Айрестегі британ консулдығына жүгініп, аралдардағы кәсіпорнына рұқсат сұрады. Кейін Вернет консулдыққа жобасы туралы есептер берді және аралдарда тұрақты британдық гарнизон құруды ұсынды. 1829 жылы Вернет Буэнос-Айрес үкіметінен елді мекенді әскери кемемен қолдау көрсетуді сұрады. Өтініш қабылданбады, оның орнына Вернет губернатор болып жарияланды және өз қаражатымен әрекет етуге уәкілеттік алды. Британ консулы бұл жариялауға ресми наразылық білдірді, бірақ жауап келмеді. Вернет британ консулына өзінің мүддесінің таза коммерциялық екенін мәлімдеді және британдықтарды аралдарда тұрақты болуды орнатуға тағы да шақырды. Вернет губернатор болып жарияланған алғашқы адам болды, бірақ қазіргі аргентиналық мәтіндер «Героина» мен «Пачего» капитанларын да «губернаторлар» деп атайды. «Пуэрто-Луис» деп аталған бұл елді мекен тюлендерді аулау базасы және шағын балық аулау порты болды. Кейін Вернет тюлендерді аулауға қатысты монополияны бұзғаны үшін американдық «Харриет» кемесін ұстап алды, бірақ бұл монополия американдық және британдық үкіметтер тарапынан мойындалмады. (Екеуі де Буэнос-Айрестегі консулдары арқылы шектеулерге ресми түрде қарсылық білдірді.) Кемедегі мүлік тәркіленді, ал капитан сотталу үшін Буэнос-Айреске жіберілді. Вернет онымен бірге барды. Аргентинадағы американдық консул Вернеттің әрекеттеріне наразылық білдіріп, АҚШ Фолкленд аралдарына Аргентинаның егемендігін мойындамайтынын мәлімдеді. Американдық консул АҚШ-тың «Лексингтон» кемесін Порто-Луиске жіберіп, тәркіленген мүлікті, сондай-ақ «Супериор» және «Брейквотер» кемелерін қайтарып алды. 1832 жылы «Лексингтон» Пуэрто-Луиске шабуыл жасады, бұл әрекетті кейін Буэнос-Айрестегі американдық елші кешірді, ол Фолкленд аралдарының кез келген билік билігінен бос екенін жариялады. Қазіргі Аргентина американдықтар елді мекенді жойды деп мәлімдейді, бірақ капитан Дунканның журналында тек қана оқ-дәрілерді бұзып, оқ-дәрі қоймасын жойғаны айтылған. Дункан Вернеттің қонысының жеті аға мүшесін пираттық үшін тұтқындады және қоныстан кетуді қалағандарды Монтевидеоға тасымалдауды ұйымдастырды. Халықтың көп бөлігі Вернет аралдардағы жағдай туралы оларды алдады деп, кетуге шешім қабылдады. Осы оқиғалардан кейін Вернет губернатор лауазымынан кетті. Аргентина үкіметі Эстебан Хосе Франсиско Местивьерді губернатор етіп тағайындады және аралдарда жазалау колониясын құруға тырысты. (Местивьер тағайындалуы сол кездегі нормаларға сәйкес келген жалғыз аргентиналық тағайындау болды және ол ресми түрде жарияланды.) Бірақ ол келгеннен кейін көп ұзамай Местивьер өз адамдарымен өлтірілді, ал қоныста хаос орнады. Бұл оқиғалар Ұлыбританияны аралдарға қайта оралуға итермеледі (Фолкленд аралдарында британдық биліктің қайта құрылуына қараңыз (1833)), Аргентинаның әскери қатысуын 1833 жылдың 3 қаңтарында кетуді талап етті (бірақ қоныстың қалған мүшелері қалуға ынталандырылды). «Пуэрто-Луис» «Ансон порты» деп аталды, бірақ француздық қоныстың бастапқы аты Порт-Сен-Луиге сәйкес «Порт-Луис» деп қайта аталды. Ол әскери гарнизон және азаматтық елді мекен болып қалыптасты. Осыдан кейін HMS Beagle кемесінің екінші сапары аралды зерттеді. Шығыс Фолклендтегі екі елді мекеннің – Дарвин мен Фитцройдің аттары Чарльз Дарвин мен Роберт Фитцройдің құрметіне берілген. 1833 жылдың 15 наурызында Дарвин әсерсіздікпен былай жазды:
The first permanent settlement on East Falkland began with Louis de Bougainville establishing Port Louis on Berkeley Sound in 1764. The French settlement included a number of Bretons, and the islands became known as "Îles Malouines" (the islands of St Malo), later Hispanicised as "Islas Malvinas". For years, Port Louis was the main settlement, not only on East Falkland, but the entire archipelago and a subject of controversy. In October 1820, Colonel David Jewett sought shelter in the islands after his ship, the frigate Heroina, was damaged in a storm. Jewett was an American privateer employed as captain by the Buenos Aires businessman Patrick Lynch, who had obtained a privateering licence for the ship from the Buenos Aires Supreme Director. Jose Rondeau. On 6 November 1820 he raised the flag of the United Provinces of the River Plate at Port Louis and claimed possession of the entire archipelago in the name of the United Provinces of the South (which later became the United Provinces of The River Plate and ultimately Argentina). Eyewitnesses present, such as James Weddell, felt the ceremony was designed simply to establish a salvage claim over a French wreck. In 1823, Argentina granted fishing rights to Jorge Pacheco and Luis Vernet. Their first expedition to the islands ended in failure and Pacheco abandoned the venture. Vernet persisted with a second expedition in 1826. also ending in failure due to the combination of the Brazilian blockade of Argentina and the conditions encountered. Vernet finally succeeded in establishing a settlement at Puerto Soledad in 1828. Prior to both expeditions, Vernet had approached the British consulate in Buenos Aires, seeking permission for his venture in the islands. Subsequently, Vernet furnished the consulate with progress reports and urged the establishment of a permanent British garrison in the islands. In 1829, Vernet approached the Government of Buenos Aires requesting the settlement be supported by a naval vessel. The request was refused, and instead Vernet was proclaimed to be Governor and authorised to act using his own resources. The British consul lodged a formal protest over the proclamation, which went unanswered. Vernet assured the British consul that his interest was purely commercial and once more urged the British to establish a permanent presence in the islands. Vernet was the first person to be proclaimed Governor, although modern Argentine texts claim the captains of the Heroina and Pachego as "governors". "Puerto Luis", as it was renamed, became a seal hunting base and small fishing port. Vernet later seized an American ship, the Harriet, for breaking a monopoly he had proclaimed on seal hunting, one not recognised by either the American or British Governments. (Both formally disputed the restrictions through their consuls in Buenos Aires.) Property on board the ship was seized and the captain was sent to Buenos Aires to stand trial. Vernet accompanied him. The American Consul in Argentina strongly protested Vernet's actions, stating the United States did not recognise Argentine sovereignty over the Falklands. The American consul dispatched the USS Lexington to Puerto Luis to retake the confiscated property, as well as the ships "Superior" and "Breakwater", which had also been seized. In 1832, the Lexington attacked Puerto Luis, an act which was later condoned by the American ambassador in Buenos Aires, who declared the Falkland Islands to be free from any ruling power. Modern Argentina claims the Americans destroyed the settlement, but Captain Duncan's log tells of only spiking the cannons and destroying the powder store. Duncan arrested the seven senior members of Vernet's settlement for piracy and provided transport to Montevideo for any member of the settlement who wished to leave. The majority of the population decided to leave, claiming Vernet had misled them about the miserable conditions in the islands. Following these events, Vernet resigned as Governor. The Argentine Government then appointed Esteban José Francisco Mestivier as governor, and sought to establish a penal colony in the islands. (Mestivier's appointment was in fact the only Argentine appointment to follow the norms of the time and was properly gazetted.). Shortly after his arrival, however, Mestivier was murdered by his own men and the settlement was in chaos. These events spurred Britain to return to the islands, (See Re establishment of British rule on the Falklands (1833)), requesting that the Argentine military presence leave on 3 January 1833 (though remaining members of the settlement were encouraged to stay). "Puerto Luis" was renamed "Ansons Harbour", but reverted to "Port Louis" in line with the original French name of the settlement Port Saint Louis. It became both a naval garrison and civilian settlement. Shortly after this, the second voyage of HMS Beagle surveyed the island. The names of two settlements on East Falkland, Darwin and Fitzroy, commemorate Charles Darwin and Robert FitzRoy. On 15 March 1833, an unimpressed Darwin wrote
Франция, Испания және Англия бұл жалаң аралдардың иелігі үшін күрескеннен кейін, олар адамсыз қалды. Буэнос-Айрес үкіметі оларды жеке тұлғаға сатты, бірақ бұрынғы Испания сияқты, оларды жазалау ошағы ретінде пайдаланды. Англия өз құқығын талап етіп, оларды басып алды. Онда қалған ағылшын елшісі өлтірілді. Кейін қолдаусыз британдық офицер жіберілді, ал біз келгенде, оның басқаруында көбінесе қашқан бүлікшілер мен қылмыскерлерден тұратын халық болды. («Бигль саяхаты».) 1836 жылдың қараша айында аралды адмирал Джордж Грей зерттеді, ал 1837 жылы Лоукей зерттеді. Адмирал Грей Шығыс Фолклендті алғаш көргенде былай сипаттады:
After the possession of these miserable islands had been contested by France, Spain, and England, they were left uninhabited. The government of Buenos Aires then sold them to a private individual, but likewise used them, as old Spain had done before, for a penal settlement. England claimed her right and seized them. The Englishman who was left in charge of the flag was consequently murdered. A British officer was next sent, unsupported by any power: and when we arrived, we found him in charge of a population, of which rather more than half were runaway rebels and murderers. (The Voyage of the Beagle.) In November 1836, the island was surveyed by Admiral George Grey, and further in 1837 by Lowcay. Admiral Grey described their first view of East Falkland –
Біз күн батқаннан кейін «Джонсон порты» деп аталатын шығанаққа жақындадық. Күндіз бұлтты болғандықтан және ара-арасында жаңбыр жауып тұрғандықтан, бұл аралдар әдетте де қиын болса, алғашқы көрінісінде одан да қиын көрінді, шұңқырлармен тілімделген тік жартастар мен төбелер, ағаштар жоқ және төмендегі бұлттар оларды қыс күнгі Чевиот немесе шотланд даласына ұқсатып берді, ал енді біз осы ендікте мамыр айында болғандықтан, климаттың алғашқы әсері жағымсыз болды, бірақ ауа суық болған жоқ, термометр 63 градусқа жетті, бұл Хауиктегі жаздың температурасы. 1845 жылы Монтевидеодан мал мен тері саудагері Сэмюэл Фишер Лафон, британдық үкіметтен Шығыс Фолклендтің оңтүстік бөлігіне грант алды. Ол 1852 жылдың 1 қаңтарынан бастап он жыл ішінде 10 000 фунт стерлинг төледі және 20 000 фунт стерлинг қосымша төледі, осылайша Лафония деп аталған жартылай аралды, оның барлық жабайы малдарымен бірге сатып алды. 1851 жылы сол жылы жарғы бойынша құрылған Фолкленд аралдары компаниясы Лафониядағы Лафонның үлесі үшін 30 000 фунт стерлинг төледі. Лафон ешқашан аралдарға келген емес. Осы кәсіптің қалған белгілері – Хоуп Плейс маңындағы қиратылыстар мен Дарвиндегі тас қоршау. 1859 жылы Дарвин қаласы құрылды. 19 ғасырдың басынан бері қой шаруашылығына пайдаланылса да, Шығыс Фолкленд 1850 жылдарға дейін мал шаруашылығымен басым болды. 1925 жылы Лафониядағы шығанақ арқылы Боди аспалы көпірі салынды, ол әлемдегі ең оңтүстік көпір деп есептеледі. Ол бүгінгі күнге дейін жаяу жүргіншілерге пайдаланылуда.
We anchored a little after sunset off a creek called 'Johnson's Harbour'. The day having been cloudy with occasional showers, these islands at all times dreary enough, looked particularly so on our first view of them, the shores of sound, steep, with bare hills intersected with ravines rising from them, these hills without a tree and the clouds hanging low, gave them exactly the appearance of the Cheviots or a Scotch moor on a winter's day and considering we were in the May of these latitudes, the first impression of the climate was not favourable, the weather however, was not cold, the thermometer was 63 degrees which is Howick mid summer temperature. In 1845 Samuel Fisher Lafone, a wealthy cattle and hide merchant from Montevideo, obtained a grant of the southern portion of the East Falkland from the British government. He purchased the peninsula, in extent, together with all the wild cattle on East Falkland, for a period of six years, for the sum of £10,000 down, and £20,000 in ten years from 1 January 1852. In 1851 the Falkland Islands Company, which had been incorporated by charter in the same year, paid £30,000 for Lafone's interest in Lafonia, as the peninsula came to be called. Lafone had never even visited the islands. The only remaining signs of this venture are the ruins at Hope Place and the stone corral at Darwin. In 1859, the town of Darwin was founded. Although used for sheep farming since the early nineteenth century, East Falkland was dominated by cattle farming until the 1850s. In 1925 the Bodie Suspension Bridge was built across a creek in Lafonia, and is claimed to be the southernmost in the world. It is still in pedestrian use today.
1982 жылғы шабуыл және Фолкленд соғысы
1982 жылдың сәуірінде Аргентина Шығыс Фолкленд аралдарына басып кірді. Губернатор Рекс Хант 31 наурызда британ үкіметінен Аргентинаның шабуылдауы мүмкін екені туралы хабардар болды. Хант Фолкленд аралдарын қалай қорғау керектігін талқылау үшін 8901 әскери-теңіз тобының екі аға офицерін Стэнлидегі Үкімет үйіне шақырды. Майор Майк Норман өзінің жоғары дәрежесіне байланысты теңізшілерге жалпы басшылық етті, ал майор Гэри Нотт Ханттың әскери кеңесшісі болды. Барлық күш 68 теңізші және 11 матростан тұрды, бұл гарнизон алмасып жатқандықтан, әдеттегіден көп болатын. Олардың қатарын Фолкленд аралдарының қорғаныс күшінің (FIDF) 25 мүшесі толықтырды. FIDF командирі майор Фил Сомерс ерікті жауынгерлерге телефон станциясы, радиостанция және электр станциясы сияқты маңызды нысандарды күзетуді тапсырды. «Форест» азаматтық жағалау кемесінің командирі Джек Солис Стэнлиден тыс теңізде импровизацияланған радиолокациялық станция ретінде кемесін пайдаланды. Шығыс Фолкленд Фолкленд соғысындағы құрлықтағы шайқастардың көп бөлігі өткен орын болды. Осының салдарынан Шығыс Фолклендтегі «Кэмптің» кейбір аймақтары әлі де миналанған. Қарқынды шайқастар болған аймақтарға Гуз Грин, Сан-Карлос, Лонгдон тауы және Екі бауырлас қыраты кіреді.
In April 1982, East Falkland was invaded by Argentina. The Governor, Rex Hunt, was informed by the British Government of a possible Argentinian invasion on Wednesday 31 March. Hunt summoned the two senior Royal Marines officers of Naval Party 8901 to Government House in Stanley to discuss how to defend the Falklands. Major Mike Norman was given overall command of the Marines because of his seniority, while Major Gary Noott became Hunt's military advisor. The total strength was only 68 Marines and 11 sailors, which nevertheless was more than would normally have been available, since the garrison was in the process of changing over. Their numbers were reinforced by 25 Falkland Islands Defence Force (FIDF) members. The FIDF commanding officer, Major Phil Sommers, tasked the volunteer militiamen with guarding key points including the telephone exchange, the radio station and the power station. Jack Solis, commanding the civilian coastal ship Forrest, operated his vessel as an improvised radar screen station off Stanley. East Falkland was also the location of the bulk of the land based action in the Falklands War. As a result, some areas of the "Camp" in East Falkland are still heavily mined. Areas that saw intensive combat included Goose Green, San Carlos, Mount Longdon and the Two Sisters ridge.
Қазіргі күн
Фолкленд соғысынан кейін Ұлыбритания Шығыс Фолкленд аралдарындағы әскери күштерін арттырды. Фолкленд аралдарының үкіметі Стэнлидегі инфрақұрылымды жақсартуға және аралдар ішіндегі көлік жүйесін дамытуға көп инвестиция жасады, көптеген жолдарды қара жолмен жапты. Стэнлидің өсуіне байланысты халық саны артты, бірақ "Камп" аймағында азайды. Аралдардағы жақсартулардың көп бөлігі Шығыс Фолкленд аралдарында жүзеге асты.
Following the Falklands War, Britain increased its military presence on the East Falkland. The Falkland Islands Government has invested heavily in improving facilities in Stanley and transportation around the islands, tarmacking many roads. The population has risen, because of the growth of Stanley, but has declined in the Camp. Most of the improvements in the islands have taken place on East Falkland.