Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка шекаралық саясаткері (шамамен 1773–1817)
American frontier politician (c.1773–1817)
Уильям Чарльз Коул Клейборн (1773–1775 – 23 қараша 1817) – Луизиананың алғашқы колониялық емес губернаторы ретінде танымал американдық саясаткер. Ол, сондай-ақ, АҚШ тарихындағы ең жас Конгресс мүшесі болуы мүмкін, бірақ оның жасы туралы сенімді дереккөздерде келіспеушілік бар. Клейборн 1803 жылғы Луизиананы сатып алудан кейін француз Луизианасын АҚШ-қа беруді қадағалады және 1804 жылдан 1812 жылға дейін «Орлеан территориясын» басқарды, сол жылы Луизиана штат мәртебесін алды. Ол Луизиана штатының губернаторы лауазымына өткен алғашқы сайлауда жеңіске жетті және 1816 жылға дейін, барлығы он үш жыл Луизиананың атқарушы басшысы болып қызмет етті. Жаңа Орлеан колониялық және штаттық кезеңдердің екеуінде де астана болып табылды.
William Charles Cole Claiborne ( 1773–1775 – November 23, 1817) was an American politician, best known as the first non colonial governor of Louisiana. He also has the distinction of possibly being the youngest member of the United States Congress in U. S. history, although reliable sources differ about his age. Claiborne supervised the transfer of French Louisiana to U. S. control after the Louisiana Purchase of 1803, governing the "Territory of Orleans" from 1804 to 1812, the year in which Louisiana became a state. He won the first election for Louisiana's state Governor and served through 1816, for a total of thirteen years as Louisiana's executive administrator. New Orleans served as the capital city during both the colonial period and the early statehood period.
Ерте өмір және мансап
Клейборн 1773 және 1775 жылдар аралығында Вирджиния штатының Сассекс округінде дүниеге келген. Оның ата-анасы полковник Уильям Клейборн мен Мэри Ли Клейборн болды. Ол 1600-1677 жылдары өмір сүрген, Англияның Крейфорд қаласында туып, Вирджиния колониясына қоныс аударған ағылшын пионері, полковник Уильям Клейборннің ұрпағы еді. Клейборн Уильям және Мэри колледжінде, содан кейін Ричмонд академиясында оқыды. 16 жасында ол АҚШ Конгресінің орналасқан жері болған Нью-Йорк қаласына көшіп, АҚШ Өкілдер палатасының хатшысы Джон Беклидің кеңсесінде қызметкер болып жұмыс істеді. Ол федералды үкіметпен бірге Филадельфияға көшті. Содан кейін Клейборн құқық тануды оқуға кірісті.
Claiborne was born in Sussex County, Virginia, sometime between 1773 and 1775. His parents were Colonel William Claiborne and Mary Leigh Claiborne. He was a descendant of Colonel William Claiborne (1600–1677), an English pioneer who was born in Crayford, Kent, England, and settled in the Colony of Virginia. Claiborne studied at the College of William and Mary, then Richmond Academy. At age 16 he moved to New York City, which was then the seat of U. S. Congress, where he worked as a clerk under John Beckley, the clerk of the United States House of Representatives. He moved to Philadelphia with the federal government. Claiborne then began to study law.
Теннесси штатының конгрессмені
1794 жылы Клейборн Теннессиге заңгерлік тәжірибе ашу үшін көшіп барды. Губернатор Джон Севиер 1796 жылы Клейборнды Теннесси Жоғарғы сотына тағайындады. 1797 жылы ол соттағы тағайындалған лауазымынан бас тартып, АҚШ Өкілдер палатасына сайлауға түсті. Ол жеңіске жетіп, Эндрю Джексонның орнын басып алды, бірақ Конституция талап еткендей, оған жиырма бес жас толмаған еді. 1797 жылы ол өзінің жасын Джордж Вашингтонға дұрыс айтпады: "Әрбір американдық жүрегі бостандық үшін соққан кезде дүниеге келдім, мен ерте жастан-ақ азаматтық бостандыққа адал болдым". Клейборн 1797 жылдың 23 қарашасында палатадағы өзінің орнына отырды. Мемлекеттік тізілімдерде ол 24 жасында қызметке кіргені көрсетілген. Оның қабіртасында 23 жаста екені жазылған.
In 1794 Claiborne moved to Tennessee to start a law practice. Governor John Sevier appointed Claiborne to the Tennessee Supreme Court in 1796. In 1797, he resigned his appointment to the court and ran for a seat in the U. S. House of Representatives. He won, and succeeded Andrew Jackson, though he apparently was not yet twenty five years of age as required by the Constitution. Earlier in 1797, he described his age to George Washington in vague terms: "Born, Sir, at a period, when every American Breast palpitated for freedom, I became early attached to civil Liberty. " Claiborne took his seat in the House on November 23, 1797. State records apparently indicate that, when he took his seat, he was 24. His gravestone says he was 23.
Луизиана аймақтық кезеңі
Клейборн Нью-Орлеанға көшіп, 1803 жылы Луизиананы АҚШ-тың бақылауына беруді қадағалады. Жергілікті француз және испан тұрғындары оны өздерінің әскери оккупация ретінде қабылдады, наразылық білдірді және наразылық хаттары мен жиналыстарда кеңессіз жаулап алынған елдің азаматтары екендерін айтты. Ол 1804 жылдан 1812 жылға дейін "Орлеан территориясы" деп аталған Луизиана штатын басқарды, ол АҚШ-тың аумағы болған кезеңде. Луизиананың креол халқымен қарым-қатынас бастапқыда шиеленісті болды: Клейборн жас, тәжірибесіз және өзіне сенімсіз болды, сондай-ақ келген кезде француз тілін білмеді. Ақ элита бастапқыда Клейборнның отаршылдықтағы еркін түсті адамдарды әскери қызметке алуына алаңдады, олардың соңғы қырық жылдық испан билігі кезінде айрықша көзге түскен қызметтері болған еді. Клейборн батальонға салтанатты ту және әскери рәсімдік заттарды табыс етті, бұл оны үш жылдан кейін дуэльге қатыстырды. Дуэль сол кездегі испан аумағында, қазіргі Хоумс Хаус плантациясының жанында, оның өміріне қас жауы Дэниел Кларкпен өтті. 1807 жылдың 8 маусымында губернатордың бір жамбасына оқ тиді, ал оқ екінші аяғында қалды. Клейборн француз элитасының сенімін біртіндеп жеңіп алды және Гаити революциясынан келген француз тілді босқындарды қабылдауды қадағалады. 1811 жылы Клейборн аумақтық губернатор болған кезде АҚШ тарихындағы ең ірі құл көтерілісі болды деп саналатын Герман жағалауы көтерілісі орын алды. Алайда, оның басшылығымен Америка үкіметі оны басуға аз ғана қатысты. Бай плантаторлар басымдығы бар приход соттары соғыстан аман қалған қара нәсілді құлдарды тез айыптап, жазалады. Федералды әскери күштер бүлікші құлдарды ұстауға немесе жергілікті отаршылдардың, Миссисипи өзені бойындағы қуатты ақшаруашылардың қолынан олардың қырғынын болдырмауға кеш келді. Клейборн өзі шіркеу басшыларына кем дегенде екі рет хат жазып, Орельс приходында, сондай-ақ Сент-Чарльз және Сент-Джон Баптист приходындағы өлім жазасын тоқтатып, істерді оған атқарушылық кешірім немесе мейірімділік үшін жіберуді өтінді. Оның кешірімінен тек Теодор және Генри есімді екі адам ғана пайдаланды, бірақ Клейборнның көтеріліспен байланысты басқа кешірім сұрауларын қабылдамағаны туралы ешқандай мәлімет жоқ. Губернаторлық қызметтен кейін Клейборн АҚШ Сенатына сайланды және 1817 жылдың 4 наурызынан 23 қарашада қайтыс болғанға дейін қызмет етті. Клейборн Нью-Орлеандағы №1 Сент-Луис зиратына жерленді, ол сол кезде қаладағы ең беделді зираттардың бірі болды. Бұл даулы құрмет болды, өйткені бұл Рим-католик зираты болса, Клейборн протестант болған. Кейіннен ол Нью-Орлеандағы Метари зиратына қайта жерленді. Луизиана штатындағы Клейборн округі, сондай-ақ екі АҚШ округі оның құрметіне аталды: Миссисипидегі Клейборн округі және Теннессидегі Клейборн округі. Нью-Орлеандағы ең ұзын көше оның құрметіне аталды: Клейборн даңғылы. Жоғарғы Соттың Клейборн полиция жюриіне қарсы ісі Луизианадағы АҚШ-тың үш түрлі басқару құрылымын белгіледі. Бұл шешім Клейборн қайтыс болғаннан кейін ғана қабылданды.
Claiborne moved to New Orleans and oversaw the transfer of Louisiana to U. S. control after the Louisiana Purchase in 1803. Local French and Spanish inhabitants saw it for what it was, a military occupation that they resented and quoted in their remonstrances and meetings that they were no more than conquered subjects who had not been consulted. He governed what would become the state of Louisiana, then termed the "Territory of Orleans", during its period as a United States territory from 1804 until 1812. Relations with Louisiana's Créole population were initially rather strained: Claiborne was young, inexperienced, and unsure of himself, and at the time of his arrival spoke no French. The white elite were initially alarmed when Claiborne retained the services of free people of color in the militia, who had served with considerable distinction during the preceding forty year Spanish rule. Claiborne bestowed a ceremonial flag and 'colors' on the battalion, an act which would enmesh him in a duel three years later. The duel was held in then Spanish territory, near the current Houmas House plantation, with his arch enemy Daniel Clark. On June 8, 1807, the Governor was shot through one thigh, with the bullet lodging in the other leg. Claiborne gradually gained the confidence of the French elite and oversaw the taking in of Francophone refugees from the Haitian Revolution. An event which is now said to have been the largest slave revolt in U. S. history, the 1811 German Coast Uprising, occurred while Claiborne was the territorial governor. However, the American government, over which he presided, had little participation in its suppression. The parish courts, dominated by wealthy planters, imposed quick convictions and sentencing of the black slaves who had survived the fighting. Federal military forces arrived too late to capture the slave rebels or to prevent what amounted to their slaughter at the hands of the local militia, the powerful white planters along the Mississippi River. Claiborne himself wrote at least twice to parish officials to request that they refer cases to him for executive pardon or clemency, rather than accept the wholesale death sentences that were being handed out in Orleans Parish, as well as in St. Charles Parish and St. John the Baptist Parish. The only known beneficiaries of his pardon were two men named Theodore and Henry, but no records exist of Claiborne refusing any other pardon requests related to the rebellion. After his term as governor, Claiborne was elected to the United States Senate, serving from March 4, 1817, until his death on November 23, 1817, Claiborne was buried at the St. Louis Cemetery Number 1, in New Orleans, then the most prestigious of the city's cemeteries. This was a controversial honor, as it is a Roman Catholic cemetery, while Claiborne was Protestant. He was later re interred at the Metairie Cemetery in New Orleans. Claiborne Parish, Louisiana, was named in his honor as were two U. S. counties: Claiborne County, Mississippi; and Claiborne County, Tennessee. The longest street in New Orleans was named in his honor: Claiborne Avenue. The Supreme Court case Claiborne v. Police Jury established the three distinct governing structures of the U. S. in Louisiana. The decision was only made after Claiborne's death.
Отбасылық өмірі және ұрпақтары
Клейборнның алғашқы екі әйелі, Элиза Уилсон Льюис және Мари Кларисс Дюральде, Нью-Орлеанда сары қызбадан қайтыс болды, олардың арасында бес жыл болды. Бірінші некеден туған бала, Корнелия Теннесси Клейборн есімді кішкентай қыз, анасы қайтыс болған күні дүниеден озды. Екінші некеден Уильям Клейборн кіші ұлы дүниеге келді. 1812 жылы губернатор Клейборн үшінші рет испандық чиновник, Дон Бартоломе Боскедің қызы Сюзет Боскеге үйленді. Олардың қызы Софрония (немесе Софрония) Луиза Клейборн болды, ол Бернард де Мариньидің ұлы Антуан Джеймс де Мариньиге тұрмысқа шықты. Уильям Клейборн – әйгілі сәнді дизайнер Лиз Клейборнның жетінші буынға дейінгі атасы. Клейборн бірнеше ұрпақ бойы Конгресте қызмет еткен көптеген адамдармен туыс болды. Ол Натаниел Герберт Клейборнның ағасы, Томас Клейборнның сіңілі баласы, Джон Фрэнсис Хамтрамк Клейборнның ағасы, Джеймс Роберт Клейборнның әкесінің інісі, Линди Боггстың бес буынға дейінгі атасы және Клейборн Пеллдің бес буынға дейінгі атасы болды.
Claiborne's first two wives, Eliza Wilson Lewis and Marie Clarisse Duralde, died of yellow fever in New Orleans, within five years of each other. The child of the first marriage, a little girl named Cornelia Tennessee Claiborne, died the same day as her mother. The second marriage produced a son, William C. C. Claiborne, Jr. In 1812, Governor Claiborne married a third time, to Suzette Bosque, daughter of Don Bartólome Bosque, a Spanish colonial official. Their child was Sophronië (or Sophronia) Louise Claiborne, who married Antoine James de Marigny, son of Bernard de Marigny. William Claiborne was the great great great grandfather of fashion designer Liz Claiborne. Claiborne was related to numerous individuals who served in Congress over several generations. He was the brother of Nathaniel Herbert Claiborne, nephew of Thomas Claiborne, uncle of John Francis Hamtramck Claiborne, granduncle of James Robert Claiborne, great great great granduncle of Lindy Boggs, and great great great granduncle of Claiborne Pell.