Мортон Каплан: Саясаттану ғылымының көрнекті өкілі және халықаралық қатынастар саршыны
Morton Kaplan
Мортон Каплан (1921-2017) – американдық саясаттану ғылымының көрнекті профессоры, Chicago университетінде жұмыс істеген, «World&I» журналының редакторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мортон А. Каплан (9 мамыр 1921 жыл - 26 қыркүйек 2017 жыл) – американдық саясаттану ғылымының профессоры, Чикаго университетіндегі зейнеткерліктегі ерекше қызмет көрсеткен профессор. Ол сонымен қатар Халықаралық профессорлар әлемдік бейбітшілік академиясының президенті және 1986 жылдан 2004 жылға дейін World&I журналының бас редакторы болды.
Morton A. Kaplan (May 9, 1921 – September 26, 2017) was an American political scientist who was Distinguished Service Professor of Political Science, Emeritus, at the University of Chicago. He was also President of the Professors World Peace Academy International; and Editor of the World&I magazine from its founding in 1986 until 2004.
Ерте өмір және білім
Ол Темпл университеті мен Стэнфорд университетінде білім алды және 1951 жылы Колумбия университетінен философия докторы (Ph.D.) дәрежесін алды. Ол Принстон университетінің Халықаралық зерттеулер орталығында және Мінез-құлық ғылымдарының жоғары оқу орталығында стипендиялар алған. Сонымен қатар ол Карнеги саяхатшысы болды.
He attended Temple University and Stanford University, and received his Ph. D. from Columbia University in 1951. He has held fellowships from the Center of International Studies at Princeton University and from the Center for Advanced Study in the Behavioral Sciences. He was also a Carnegie Traveling Fellow.
Академиялық мансап
Оның көптеген кітаптарының ішінде "Ғылым, тіл және адам жағдайы", "Демократиялық қоғамдағы заң" және "Халықаралық саясаттағы жүйе мен процесс" (1957) кітаптары бар, бұл халықаралық қатынастарды ғылыми тұрғыдан зерттеуде маңызды еңбек саналады. Каплан халықаралық қатынастарды зерттеуге жүйелік талдау деп аталатын жаңа аналитикалық құрал енгізді. Оның көзқарасы Джон Роулстың кейбір негізгі әлеуметтік және саяси ережелерді бөліп қарастыруға болатындығы туралы пікірімен қайшы келеді; керісінше, Капланның әділдік туралы баламалы теориясы – бұл принциптік сынақ, әлеуметтік, саяси және моральдық таңдауларды бағалауға арналған шешім қабылдау процедурасы. Ол эгоцентрлік немесе мәдени тұрғыдан тар көзқарастың шектеулерін айналып өтуге тырысады, сонымен қатар үкім шығару үшін жеткілікті контекст ұсынады. Кеннет Э. Боулдинг және Чарльз Киндлбергер Капланның "Халықаралық саясаттағы жүйе мен процесс" кітабына теріс пікір білдірді. Киндлбергер кітапты "оқуға міндетті" деп бағалады және кітаптың басты үлесі – Капланның халықаралық жүйе және билік тепе-теңдігі тақырыбын талқылағаны екенін айтты, бірақ Капланның жұмысы эмпирикалық зерттеуге жарамсыз және ойын теориясын саясат пен қақтығысқа қолдану қиындық тудырады деп сақтықтанушылық білдірді. 1961 жылы Николас де Б. Катценбахпен бірлесіп "Халықаралық құқықтың саяси негіздері" атты кітапты жазды, онда олар былай деп жазды: "Мұндай шектеуші ережелердің (халықаралық құқық) мәні мен шектерін түсіну үшін, оларды халықаралық жүйеде қолдайтын мүдделерді, олардың тиімділігін қамтамасыз ету жолдарын және атқаратын қызметтерін зерттеу қажет. Ғалымдар осылай ғана ережелердің қай салаларда қолданылатынын, тиімді шектеу ретіндегі ережелердің шектерін және нормативтік өзгерістерге ықпал ететін факторларды болжауға мүмкіндік алады. Ол коммунизмді және Кеңес Одағының саясатын сынады. 1979 жылы "Коммунизмнің көп қырлы беттері" атты кітапты шығарды.
His many books include Science, Language and the Human Condition, Law in a Democratic Society, and System and Process in International Politics (1957), a seminal work in the scientific study of international relations. Kaplan introduced a new analytical tool to the study of international relations, systems analysis. His view contrasts with that of John Rawls that it might be possible to isolate some basic social and political rules; rather Kaplan's alternative theory of justice is his test in principle, a kind of decision procedure for evaluating social, political, and moral choices, which attempts to circumvent the limitations of an egocentric or culturally narrow perspective while providing sufficient context to make a judgment. Kenneth E. Boulding and Charles Kindleberger gave Kaplan's System and Process in International Politics negative reviews. Kindleberger argued that the book was a "must" read and that the primary contribution of the book was Kaplan's discussion of the international system and balance of power, but he argued that Kaplan's work did not lend itself to empirical testing, and that the application of game theory to politics and conflict was problematic. He co authored The Political Foundations of International Law with Nicholas deB. Katzenbach in 1961 where they write, To understand the substance and limits of such constraining rules (international law), it is necessary to examine the interests which support them in the international system, the means by which they are made effective, and the functions they perform. Only in this way is it possible to predict the areas in which rules operate, the limits of rules as effective constraints, and the factors which underlie normative change. He was a critic of communism and of the policies of the Soviet Union. In 1979 he edited The Many Faces of Communism.