Кіріспе
Үлкен негізгі белдеудегі астероид Хебе Жерге түсетін барлық метеориттердің шамамен 40% құрайтын H хондрит метеориттерінің туған денесі болуы мүмкін.
Hebe may be the parent body of the H chondrite meteorites, which account for about 40% of all meteorites striking Earth.
Тарих
Хебе 1847 жылдың 1 шілдесінде Карл Людвиг Хенке ашқан алтыншы астероид. Бұл Хенке үшін 5 Астраеядан кейін ашқан екінші және соңғы астероид болды. Жастық құдайы Хебе есімі Карл Фридрих Гаусс Хенке өтініші бойынша ұсынған. Гаусс оның символы ретінде шарап стаканын таңдады. Ол Unicode 17.0 нұсқасында U+1CEC0 символымен енгізілуде.
Негізгі метеорит көзі ретінде әлеуетті
Хебе бұрын H хондрит метеориттері мен IIE темір метеориттерінің ықтимал ата-анасы деп есептелген. Бұл Жерге түсетін метеориттердің шамамен 40%-ы осы денеден шыққан дегенді білдіреді. Осы байланыстың дәлелдері төмендегідей: Хебе спектрі 60% H хондрит және 40% IIE темір метеорит материалының араласуына сәйкес келеді. IIE типі темір метеориттерінің арасында ерекше болып табылады және дифференциацияланған астероид ядросының фрагменттері емес, соқтығысу нәтижесінде пайда болған балқымадан құралған болуы мүмкін. IIE темірлері мен H хондриттерінің ұқсас іздік минералдар мен оттегі изотоптарының қатынасы болғандықтан, олардың бір ата-анасы болғанға ұқсайды. Әдеттегі хондрит метеориттеріне (барлық құлаулардың 85%-ын құрайды, соның ішінде H хондриттері) ұқсас спектрлері бар астероидтар өте сирек кездеседі. 6 Хебе Жерге соқтығысқан қалдықтарды жіберуге өте қолайлы орбитада орналасқан. Тіпті салыстырмалы түрде кішкентай жылдамдықпен (~280 м/с) шығарылған дененің де 2.50 АЕ-дегі 3:1 Кирквуд саңылауының және жақын орналасқан секулярлық резонанстың тұрақсыз аймақтарына енуі мүмкін. Бұл "қолайлы" орбитадағы астероидтердің ішінде Хебе ең ірісі болып табылады. Жерге метеориттердің келуіне ықпал ететін факторларды талдау нәтижесінде 6 Хебе тізімнің басына орналасады, себебі оның орны және салыстырмалы үлкен көлемі бар. Дегенмен, 2017 жылы VLT жүргізген бақылаулар 6 Хебедегі соқтығыстардың салдарынан пайда болған ойыстардың көлемі, жақын орналасқан H хондрит астероид отбасыларының көлемінен 20%-ға ғана төмен екенін көрсетті, бұл Хебе H хондрит метеориттерінің ең ықтимал немесе негізгі көзі емес екенін көрсетеді. Оған "Джеби" (heebie jeebies) деген ат қойылған. Бұл астероидтердің серіктері болуы мүмкін деген алғашқы заманауи ұсыныс болды. Бірінші астероид айы (243 Иданың серігі Дактил) 17 жылдан кейін ресми түрде ашылды. Хебе серігінің табылуы ешқашан расталмады. Көптеген телескоптардың, соның ішінде Өте Үлкен Телескоп пен Хаббл ғарыш телескобының жүргізген егжей-тегжейлі бақылаулары астероидтың маңында кез келген серіктерді анықтауға сәтті болмады, бұл мұндай айдың бар екендігіне күмән тудырады.
The spectrum of Hebe matches a mix of 60% H chondrite and 40% IIE iron meteorite material. The IIE type are unusual among the iron meteorites, and probably formed from impact melt, rather than being fragments of the core of a differentiated asteroid. The IIE irons and H chondrites likely come from the same parent body, due to similar trace mineral and oxygen isotope ratios. Asteroids with spectra similar to the ordinary chondrite meteorites (accounting for 85% of all falls, including the H chondrites) are extremely rare. 6 Hebe is extremely well placed to send impact debris to Earth crossing orbits. Ejecta with even relatively small velocities (~280 m/s) can enter the chaotic regions of the 3:1 Kirkwood gap at 2.50 AU and the nearby secular resonance which determines the high inclination edge of the asteroid belt at about 16° inclinations hereabouts. Of the asteroids in this "well placed" orbit, Hebe is the largest. An analysis of likely contributors to Earth's meteorite flux places 6 Hebe at the top of the list, due to its position and relatively large size. However, observations by the VLT in 2017 indicate that the depressions caused by impacts on 6 Hebe are only 20% the volume of the nearby H chondrite asteroid families, suggesting the Hebe is not the most likely or primary source of H chondrite meteorites. It was nicknamed "Jebe" (see heebie jeebies). This was the first modern day suggestion that asteroids have satellites. It was 17 years later when the first asteroid moon was formally discovered (Dactyl, the satellite of 243 Ida). The discovery of Hebe's moon was never confirmed. Detailed observations by many telescopes including the Very Large Telescope and the Hubble Space Telescope have consistently failed to detect any satellites around the asteroid, casting doubt on such a moon existing.