Кіріспе

Марстан шыққан тау жынысынан жасалған метеорит, Марста табылған метеориттер

Марс метеориті – Марста пайда болған, планетадан соққы күшімен шығарылып, Жерге метеорит ретінде түскенге дейін ғарыш кеңістігінде сапар шеккен тау жынысы. 2020 жылғы мәлімет бойынша, 277 метеорит Марс метеориті ретінде жіктеліп, жіктелген 72 000 метеориттің жартысынан да аз бөлігін құрайды. 2021 жылдың басында Малиде табылған. Оның салмағы 14,5 килограмм (32 фунт) және ол Мэн минералдық және әшекей тастар мұражайында қойылған. Марс метеориттерінің үш тобы бар: шерготиттер, нахлиттер және шассигниттер, олар бірге SNC метеориттері деп аталады. Тағы да бірнеше Марс метеориттері топқа біріктірілмеген. Бұл метеориттердің элементтік және изотоптық құрамы Марстағы тау жыныстары мен атмосфералық газдарға ұқсас болғандықтан, олар Марс метеориттері деп саналады, бұл құрамдар орбитадағы ғарыш кемелері, жерге қонған аппараттар және роверлермен өлшенген. Бұл терминге Марста табылған метеориттер, мысалы, Жылу қалқаны тасы кірмейді.

Тарих

1980 жылдардың басында SNC метеориттері тобының (шерготиттер, нахлиттер және хассигниттер) көптеген басқа метеорит түрлерінен ерекшеленетіні анық болды. Осы ерекшеліктердің ішінде жас пайда болу шағы, әртүрлі оттегі изотоптық құрамы, сулы әсердің нәтижесінде пайда болған қосылыстардың болуы және 1976 жылы «Викинг» қондырғыштарымен Марс бетінің тау жыныстарын талдау нәтижелерімен химиялық құрамының кейбір ұқсастықтары бар еді. Көптеген ғалымдар осы ерекшеліктердің SNC метеориттерінің салыстырмалы түрде ірі аналық денеден, мүмкін Марстан шыққандығын көрсететінін болжады. 1983 жылы EET79001 шерготитінің соққыдан пайда болған шынысынан әртүрлі тұтқынға алынған газдар табылды, бұл газдар «Викинг» талдаған Марс атмосферасының құрамына өте ұқсас болды. Бұл тұтқынға алынған газдар Марс тегін тікелей дәлелдеді. 2000 жылы Трейман, Глисон және Богард жариялаған мақаласында SNC метеориттерінің (сонда 14-і табылған) Марстан шыққандығын растау үшін қолданылған барлық аргументтерге шолу жасалды. Олар: «SNC метеориттерінің Марстан болмауы екіталай. Егер олар басқа планетадан келсе, онда ол қазіргі түсінік бойынша Марсқа өте ұқсас болуы керек». Шерготиттер – магмалық тау жыныстары, олардың құрамы майлыдан ультрамайлыға дейін өзгереді. Олар кристалдық өлшемі мен минералдық құрамына сүйене отырып, үш негізгі топқа бөлінеді: базальттық, оливин фирик (мысалы, 2011 жылы Мароккода табылған Тиссинт тобы) және лхерзолиттік шерготиттер. Сондай-ақ, оларды сирек кездесетін жер элементтерінің мөлшеріне қарай үш немесе төрт топқа жіктеуге болады. Бұл екі жіктеу жүйесінің үйлеспеуі шерготиттердің пайда болуына қатысқан әртүрлі бастапқы тау жыныстары мен магмалардың күрделі байланысын көрсетеді. Шерготиттер шамамен 180 миллион жыл бұрын ғана кристалдасқан болуы мүмкін. Бұл «Шерготит жас парадоксы» әлі де шешілмеген мәселе болып қала береді және осы мәселе бойынша зерттеулер мен пікірталастар жалғасуда. Бұрын бұл метеориттердің 3 миллион жыл бұрын пайда болған, диаметрі 58,5 км Мохаве кратерінен шыққан болуы мүмкін деген болжам бар еді. Алайда, 2021 жылы жарияланған мақалада бұл пікірге қарсылық білдіріліп, оның орнына 28 км-лік Тоутинг кратері немесе, мүмкін, 09 000015 кратері 1,1 миллион жыл бұрын шығарылған оливин фирик шерготиттерінің бастапқы орны ретінде ұсынылды.

Нахлиттер

Нахлиттер алғашқысы – 1911 жылы Мысырдың Александрия қаласындағы Эль-Нахлаға құлаған, салмағы шамамен 10 кг болған Нахла метеоритінің атымен аталған. Нахлиттер – огитке бай магмалық тау жыныстары. Олар кем дегенде төрт жанартау шығарудан пайда болған базальттық магмадан құралған, бұл шамамен 90 миллион жылды қамтиды, 1416 ± 7 жылдан 1322 ± 10 миллион жыл бұрын пайда болған. Олардың құрамында огит және оливин кристалдары бар. Олардың кристалдану жасы Марстың әртүрлі аймақтарындағы кратерлердің саны бойынша есептелген уақытпен салыстырылғанда, нахлиттер Тарсис, Элизиум немесе Сиртис Майор жазығының ірі жанартаулық құрылымында пайда болған деген қорытындыға келдіреді. Нахлиттердің 620 миллион жыл бұрын сұйық сумен қаныққандығы және олар 10,75 миллион жыл бұрын астероидтың соқтығысуынан Марстан ұшырылғандығы дәлелденді. Олар соңғы 10 000 жылдың ішінде Жерге құлаған. Олардың минералогиясы, макро және микроэлементтік химиясы, сондай-ақ оттегі изотоптары Марс текті екенін және Шассиньимен тығыз байланысты екенін анықтады.

Топталмаған метеориттер

Олардың ішінде атақты үлгі Алан Хиллз 84001 басқа Марс метеориттерінен өзгеше тау жынысы түріне ие: ол ортопироксинит (көбінесе ортопироксеннен тұратын магмалық тау жынысы). Осы себепті ол жеке "OPX Марс метеориттері" тобына жатқызылады. Бұл метеоритке көп назар аударылды, себебі электронды микроскопта бактерияларға ұқсас тіршілік қалдықтары деп есептелген құрылымдар табылды. 2005 жылғы ғылыми консенсус бойынша, микрофоссилдер Марстағы өмірдің белгісі емес, жер бетіндегі биожұқақтармен (biofilms) болған ластанудың нәтижесі болды. ALH 84001 базальттық және аралық шерготит топтарымен бірдей, яғни 4,1 миллиард жыл көне. 2004 жылдың наурыз айында 1980 жылдың 3 желтоқсанында Йеменге құлаған бірегей Кайдун метеоритінің Марстың Фобос серігінде пайда болған болуы мүмкін деген пікір айтылды. Фобос С типті астероидтарға ұқсас және Кайдун метеориті көміртекті хондрит болғандықтан, Кайдун қатаң мағынада Марс метеориті емес. Дегенмен, ол Марс бетінен келген шағын материал фрагменттерін қамтуы мүмкін. 2011 жылы Сахара шөлінде табылған марстық NWA 7034 метеориті ("Қара сұлулық" деп аталған) Жердегі басқа Марс метеориттерінен он есе көп суға ие. Ол Марстағы Амазонка геологиялық кезеңінде қыздырылған. 1986 жылы Қытайдың Даянпо қаласында құлаған метеоритте "Эльгорезит" деп аталатын магний силикаты минералы кездесті, бұл минерал Жерде табылмайды.