Кіріспе

Британдықтар жерді тапсырған кезде, бұл аймақты бірнеше британдық, голландтық және француз қоныс танушылар басып алды, бірақ олардың жерге заңды құқығы болған жоқ. 1677 жылға дейін бірқатар зерттеулер жүргізіліп, әртүрлі жер иелеріне жер учаскелері бөлінді, содан кейін 1765 жылы Джон Бард оларды 54 жылға жалға алды. Форт-Хилл, порты көрінетін төбелердің бірі, американдық революциялық соғыс кезінде британдықтар бекіткен Duxbury's Point немесе Ducksberry Point орналасқан жері еді. Британдықтармен келісімшарт жасасқан гессендік әскерлер Джерси көшесінің бұлағының жанына орналастырылды. Соғыс аяқталғаннан кейін, аймақ 19-ғасырдың басына дейін негізінен ауылдық сипатын сақтап келді. Кейін мемлекет федералдық үкіметке U.S. Light House Depot Complex, яғни маяк құрылысын тапсырды. Томпкинс Ван Бускирктердің ескі шаруашылық үйін кеңейтіп, оны өзінің тұрақты мекені ретінде пайдаланды. Томпкинстің қазіргі Сент-Джордждағы мүлкі 1834 жылдың сәуір айында Манхэттендік құрылысшы Томас Э. Дэвисқа сатылды, ол келесі жылы жер сатып алуын жалғастырды. Дэвис Стейтен аралының солтүстік-шығыс жағалауындағы барлық жерге ие болды, оңтүстік жағынан Жеңіс бульварымен, батыс жағынан Теңізшілердің Snug Harbor-ымен, ал солтүстік және шығыс жағынан жағалаумен шектелген. Ол бұл аймақты «Нью-Брайтон» деп аталатын жазғы демалыс орнына айналдыруды жоспарлады, Шор Роудты Ричмонд Терраса деп атады, ал алғашқы бес грек стиліндегі жазғы коттедждер 1835 жылы салынды. 1836 жылы Дэвис осы құрылысты бес адамнан тұратын синдикатқа 600 000 долларға сатты, ал «Нью-Брайтон» қауымдастығы сол сәуірде құрылды. Осылайша, солтүстік-шығыс жағалаудағы аймақ, қазіргі Сент-Джорджты қоса алғанда, «Нью-Брайтон» деп аталды.

Дамудың өсуі

Жаңа Брайтон көшелерінің желісін дамыту 1835 жылы геодезист Джеймс Лайонс жасаған жоспарға сәйкес жүргізілді. Көшелер бұрыннан бар болатын жер бедеріне қарай орналастырылды. Көше желісі мен жерді дамыту жұмыстары жалғасты, бірақ 1837 жылдың наурыз айында бір ірі инвестор 1837 жылғы үрейден кейін банкроттығын жариялады. Қауымдастық көшелерді салуды жалғастырды. Дегенмен, 1840 жылы Нью-Брайтон қауымдастығының бес инвесторының төртіншісінің мүлкі тәркіленді. 1844 жылы Кэролл көшесіндегі Әулие Петр шіркеуі аралдағы алғашқы Рим-католик ғибадатханасы ретінде ашылды. 1840 және 1850 жылдары Нью-Брайтон жазғы демалыс орнына айнала бастады. Бұрынғы Павильонмен қатар, «Белмонт» қонақ үйі де салынды. Сонымен қатар, итальяндық виллалар сияқты жаңа үйлер бой көтерді, ал Ричмонд террасасындағы сарайлар кеңейтілді немесе жаңа қосымшалар мен бақтармен толықтырылды. Жібек басушы Джон Крэбтри 1844 жылы Джерси-стрит бұлағының шығыс жағалауында өзінің «Крэбтри мен Уилкинсон» компаниясы үшін баспа цехын құрды. 1853 жылға қарай зауытта 180-нен астам жұмысшы жұмыс істеді және шағын тұрғын үй-кәсіпкерлік орталығы қалыптасты, ал осындай зауыттардың ашылуы 1840 және 1860 жылдар аралығында Нью-Брайтон халқының екі есеге өсуіне әкелді. Үш жыл өткен соң, Америка Азамат соғысының басталуы ауданның жер пайдалануында үлкен өзгерістерге алып келді. Бастапқыда, Оңтүстік АҚШ-пен сауданың тоқтатылуы жергілікті экономикаға зиян келтірді, бірақ Одақ армиясының материалға деген сұранысынан көптеген кәсіпкерлер мен жұмысшылар Нью-Йорк қаласына, соның ішінде Стейтен аралының Солтүстік жағалауына көшіп кетті. 1865 жылғы Ричмонд округінің газетінде жарияланған мақалада «аралдағы тұрғын үйлерге деген сұраныс бұрын-соңды болмаған» делінген. Осы кезеңде көптеген жаңа үйлер Екінші Империя стилінде және/немесе дуплекстер түрінде жобаланды, әсіресе Вестервелт даңғылы немесе Сент-Маркс-плейс бойындағы әлі дамымаған учаскелерде. 1873 жылғы үрей Солтүстік жағалаудағы құрылыс жұмыстарын тоқтатты. 1870-ші жылдардың соңына қарай өнеркәсіп орталықтары қайтадан аймаққа орала бастады, мысалы, 1877 жылы ашылған Дж. Б. Кинг пен компанияның гипс фабрикасы. Сент-Джордж терминалы үшін таңдалды, өйткені бұл жер Стейтен аралы мен Манхэттен арасындағы ең жақын нүкте, шамамен 5 миль (8 км) қашықтықта орналасқан. Сент-Джордж терминалы 1886 жылдың басында ашылды. Ол Манхэттеннің Уайтхолл терминалына Стейтен-Айленд паром қатынасымен, сондай-ақ Стейтен-Айленд темір жолының үш бағытымен байланысты болды: Солтүстік жағалаудағы филиал Элм Парк станциясына (кейін Нью-Джерсиге), Шығыс жағалаудағы филиал Тоттенвилл станциясына және Оңтүстік жағалаудағы филиал Оңтүстік жағалау станциясына. Стейтен-Айленд темір жолының құрылысы аяқталғаннан кейін Уиманның Стейтен-Айленд ойын-сауық компаниясы Сент-Джордж пен Эрастинада (қазіргі Маринс-Харбор) жұмыс істей бастады, сондай-ақ қоғамдық шаралар мен жарыстар, 60 адамнан тұратын әскери оркестр және Сент-Джордж крикет алаңы ұйымдастырылды. 1887 жылға қарай фонтан осы жерден алынып тасталды.

Жаңа көлік инфрақұрылымының ашылуы жылжымайтын мүлік нарығының дамуына ықпал етті, әсіресе Нью-Брайтон және Сент-Джордж станцияларына жақын аудандарда. Джон М. Пендлтон және Ансон Фелпс Стокс сияқты құрылысшылар Сент-Джорджтың солтүстік бөлігінде коттедждер мен үйлер салды, ал бұрынғы меншік иелері өздерінің меншіктерін кеңейтті. Көптеген жаңа үйлер, сол кезде, Анн патшайым, Шингл және отарлық стильдерде жобаланды. 1898 жылы Стейтен аралы Нью-Йорк қаласымен біріктірілді, бұл аймақтың дамуын жеделдетті. Осы кезеңде иммигранттар тобы Нью-Брайтонға көбірек қоныс аударды: итальяндықтар мен афроамерикандықтар Kill Van Kull бойында, ал еврей қауымдастықтары Сент-Джордж мен Томпкинсвиллге жақын ауылдың шығыс шекарасында қоныстанды. Нью-Йорк қаласының бірігуінен кейін Стейтен-Айлендтің бірінші билік төрағасы Джордж Кромвелл Ричмонд округінің астанасын Ричмондтауннан Сент-Джорджға көшіруді шешті, бұл оның Манхэттенге ыңғайлылығын ескерді.

Біріктіруден кейінгі даму

Біріктіруден кейінгі жылдары Солтүстік жағалау тез урбанизацияланды, ал Стейтен аралының саяси және экономикалық орталығы осы аймаққа көшті. Кромвельдің Сент-Джорджді Стейтен аралының негізгі азаматтық орталығы етіп белгілеуіне байланысты, аймақта бірнеше үкіметтік ғимараттар да салынды. Келесі жылы Уайтхолл терминалына қатынайтын паром қызметі муниципалдық басқаруға берілді. Содан кейін Сент-Джордж паромға оңай қолжетімділік және Нью-Йорк қаласымен бірігуінің нәтижесінде одан да қалалық сипатқа ие болды. 1912 жылға қарай Сент-Джордж қаласында электр шамдары орнатыла бастады, сондай-ақ түрлі сауда және мемлекеттік ғимараттар салынып жатты. Бірігуден кейін Стейтен аралына мектептер, шұғыл көмек көрсету орталықтары, жаңа жолдар және жер асты сумен жабдықтау сияқты қосымша қалалық қызметтер әкелінді. Каррере мен Гастингс архитектура фирмасы Сент-Джордж қаласында бірнеше ғимаратты жобалады, оның ішінде Нью-Йорк қалалық кітапханасының Сент-Джордж филиалы (1907), қазіргі Стейтен-Айленд қалалық әкімдігі (1906) және Ричмонд округі сотының ғимараты (1919) бар. Штатен аралы мұражайы 1918 жылы осы аудандағы қазіргі орнына көшірілді, бұл Солтүстік жағалаудағы үш бұрынғы Нью-Йорк қалалық полиция бөлімінің бірігуіне әкелді. 1920-1930 жылдары Сент-Джордж қаласында салынған тағы бірнеше маңызды ғимараттар: Сент-Джордж театры (1927), Стейтен-Айленд федералды кеңсе ғимараты (1931), Ричмонд округі отбасы соты (1931) және Стейтен-Айленд үнем банкі (1936). Туннельдің салынысы аяқталғаннан кейін Стейтен аралының және Сент-Джорджтың ішкі аймақтарының дамуына серпін береді деп үміттенілді, себебі туннель арқылы Манхэттенге сапар жасауға 12-15 минут жұмсалады деп күтілді, ал пароммен – 25 минут. Алайда, бірнеше кешігулерден кейін және 1923 жылы құрылысы басталғаннан соң, жоба 1925 жылы тоқтатылды. 1930 жылы 26 қабаттан тұратын кеңсе кешенімен кеңейтілген паром терминалының жоспары ұсынылды, бірақ ол ешқашан іске аспады.

ХХ ғасырдың аяғы

1919 жылы "Сент-Джордж" атауы Стейтен аралының солтүстік-шығыс жағалауын және паром терминалына тікелей жақын төбелерді сипаттау үшін қолданыла бастады. АҚШ-тың маяктар депосы комплексі 1936 жылы АҚШ жағалау күзет қызметіне берілді. 1960 жылдары Бей-стрит маңында кеңсе кеңістіктері салына бастады. Сонымен қатар, 1965 жылы жағалау күзетінің комплексі жабылып, оның қызметі Губернатор аралына көшірілді. Ішкі аймақтарда Сент-Джордж көбінесе тік жер бедері мен қияқты жолдар арасында орналасқан жеке тұрғын үйлерден тұрды. Бұрынғы Дэниел Лоу Террасы сияқты бірнеше учаскелер пайдаланылмаған күйде қалды.

Жаңғыру

Қоғам 1980 жылдардың соңында қайта жаңғырудан өтті. 1990 жылдары аймақтың дамуы жалғасты. 1996 жылы өртеніп, үш жылдан кейін қайта салынған Брайтон-Хайтс реформатор шіркеуі – Сент-Джордж қаласы мен елдегі танымал ескерткіш. 1990 жылдардың аяғы мен 2000 жылдардың басында жас отбасылар Сент-Джорджға көшуді бастады, себебі осы аудандағы тұрғын үйлер қаланың басқа бөліктерімен салыстырғанда арзан болды. XXI ғасырдың алғашқы онжылдығында Сент-Джордждағы бірнеше маңызды құрылыстар жаңартылды немесе ашылды. Одан кейін 2004 жылы Сент-Джордж театры қайта ашылды, сондай-ақ 2004 жылы 11 қыркүйекке арналған ескерткіш ашылды. 2000 жылдардың ортасында паром терминалының жанындағы жағалау аймағында жаңа құрылыстар бастау алды. 2007 жылы бірнеше БАҚ Манхэттенге жақын болу үшін, бірақ тұру мен жұмыс істеу үшін көбірек орын алу үшін суретшілер мен музыканттардың Стейтен аралының Солтүстік жағалауына көшіп жатқанын хабарлады. Дегенмен, 2007-2008 жылдардағы қаржы дағдарысынан кейін тұрғын үй құрылысы баяулады. Ұлттық маяк мұражайы 2015 жылы, ал «Империя» сауда орталығы 2019 жылдың мамырында ашылды. Сент-Джорджқа келушілерді тарту мақсатындағы тағы бір ірі жоба – «Нью-Йорк дөңгелегі» жобасы, кешігулер мен құнның өсуіне байланысты 2018 жылы тоқтатылды. Сент-Джордж терминалының оңтүстігінде орналасқан «Lighthouse Point» 2019 жылдың соңында ашылуы күтілуде.

Демография

Халық санау мақсатында Нью-Йорк қаласының әкімдігі Сент-Джорджды Батыс Нью-Брайтон Нью-Брайтон Сент-Джордж деп аталатын үлкен аудандық есептеу аймағының бір бөлігі ретінде жіктейді. 2010 жылғы АҚШ халық санағының мәліметтеріне сәйкес, Батыс Нью-Брайтон Нью-Брайтон Сент-Джордж ауданының халқы 33 551 адамды құрады, бұл 2000 жылы саналып алынған 32 154 адамнан 1 397 (4,2%) өсімді көрсетеді. Ауданның көлемі көрсетілмеген, ал халық тығыздығы көрсетілмеген. Ауданның нәсілдік құрамы: 26,4% (8 859) ақ нәсілді, 31,7% (10 630) афроамерикалық, 0,3% (100) американдық үндістер, 5% (1 691) азиялық, 0% (10) Тынық мұхиты аралдарынан, 0,4% (123) басқа нәсілдерден және 2,5% (835) екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испандықтар мен латиноамерикандықтар халықтың 33,7% (11 303) құрады. Сент-Джордж және Солтүстік жағалаудағы басқа да аудандарды қамтитын 1-ші әкімшілік округінің халқы NYC Health’s 2018 жылғы қауымдық денсаулық сақтау профилі бойынша 181 484 адамды құрады, орташа өмір сүру ұзақтығы 79,0 жылды көрсетті. Бұл көрсеткіш Нью-Йорк қаласының барлық аудандарының орташа өмір сүру ұзақтығынан (81,2 жыл) төмен. Тұрғындардың көп бөлігі жастар мен орта жастағы адамдар: 24% - 0-17 жас аралығындағылар, 27% - 25-44 жас аралығындағылар, 26% - 45-64 жас аралығындағылар. Жоғары білім алушы жастар мен қарт тұрғындардың үлесі тиісінше 10% және 13% құрады. Сент-Джордж ауданындағы орташа табыс 46 646 долларды құрады. Сент-Джордж сондай-ақ 23-ші штаттық сенат округінің құрамына кіреді.

Мемлекеттік құрылымдар

Сент-Джордж қалашығында Стейтен-Айленд округі әкімдігі үшін сот және атқарушы функцияларды атқаратын бірнеше құрылым бар. 2–10 Ричмонд террасасында орналасқан Стейтен-Айленд округі әкімшілік ғимараты 1906 жылы салынды және француз ренессанс стилінде Каррер мен Гастингс жобалаған. Оған іргелес, 12–24 Ричмонд террасасында орналасқан бұрынғы Ричмонд округі соты 1919 жылы салынды, сонымен қатар Каррер мен Гастингс жобалаған, бірақ неоклассикалық стильде. Бір блок солтүстік-батысқа қарай Ричмонд округі отбасылық соты, бастапқыда Стейтен-Айленд отбасылық соты, 100 Ричмонд террасасында Сибли мен Фетерстон жобалаған және 1931 жылы аяқталған неоклассикалық құрылым. Гамильтон даңғылында Нью-Йорк қаласының Денсаулық сақтау және Психикалық гигиена департаменті үшін арт-деко стиліндегі құрылым орналасқан, бұл 10 жылдан астам құрылыс және жоспарлаудан кейін салынды. 1965 жылға дейін АҚШ Жағалау күзеті кеңсе ғимаратын және U.S. Light House Depot Complex-ті басқарды. Бұл шамамен 150 жыл бойы маяктарды жабдықтау, күтіп ұстау және сынақтан өткізудің маңызды орталығы болды. Объектінің құрамына бес тарихи USLHS ғимараты, қоғамдық алаң және 850 фут (259 м) пір кіреді. Сонымен қатар, 45 Бей-стритте орналасқан Стейтен-Айленд федералды кеңсе ғимараты 1931 жылы аяқталған арт-деко стиліндегі әк тас ғимарат. Онда сонымен қатар аймақтың пошта бөлімшесі де орналасқан.

Діни құрылымдар

Брайтон-Хайтс реформация шіркеуі, 320-шы Санкт-Маркс-плейс мекенжайында орналасқан, 1982 жылы NRHP сайты ретінде, ал 1967 жылы қалалық ескерткіш ретінде қорғалған. Алғашқы шіркеу 1996 жылы жақыннан туған өрттен өртеніп, 1999 жылы қайта салынды. 1844 жылы салынған Каролл көшесіндегі Әулие Петр шіркеуі аралдағы алғашқы Рим-католик құдай үйі болды. Ол Стейтен аралының ең маңызды тарихи шіркеулерінің бірі болып табылады, аралдағы католик шіркеулерінің жартысынан астамы Әулие Петр приходынан шыққан. Жағалауда, 404 және 272 Ричмонд Терраса мекенжайларында екі грек тіршілігіне оянған стильдегі үйлер орналасқан. Бұл 19 ғасырдың ортасында жағалауда болған "ғибадат үйлерінің қатарынан" қалған соңғы іздер. Сент-Джорджда бірнеше тұрғын үйлер де бар. 1932 жылы арт-деко стилінде салынған Ambassador Apartments, 30 Daniel Low Terrace мекенжайында орналасқан. 165-185 Санкт-Маркс-плейс мекенжайындағы 20 қабатты Кастлтон Парк тұрғын үйлері Стейтен аралындағы ең биік ғимараттар деп есептеледі. Август және Аугуста Шоверлинг үйі, Вандерзи Харпер үйі және 411–417 Вестервелт даңғылындағы "Хортон қатарынан" төрт үй ресми қалалық ескерткіштер болып табылады. Ауданның бір бөлігі 1994 жылы белгіленген Сент-Джордж/Нью-Брайтон тарихи ауданында орналасқан.

Көңіл көтеру және сауда

2800 орындық Сент-Джордж театры Хайатт көшесінде, Центральді даңғылмен қиылысады. Театр Стейтен-Айлендтің театр операторы Соломон Брилл үшін салынды және 1929 жылы ашылды. Юджин Де Роза – Сент-Джордж театрының бас архитекторы, оған Стейтен-Айленд тұрғыны Джеймс Уитфорд көмектесті, ал Сент-Джордж театрының әсем испан және итальян барокко стиліндегі интерьерін Нестор Кастро жобалады. Театр 2004 жылы жаңартылды. Жоғарғы қабаттары кеңселер ретінде пайдаланылады. 2019 жылдың мамыр айында ашылған 625 фут (190 м) биіктігіндегі алып айналмалы дөңгелек жобасы 2018 жылы тоқтатылды. Қаржы жетіспеуіне байланысты бірнеше рет кешіктірілгеннен кейін, мұражай 2015 жылы USLHS/US Coast Guard депосының 12-ғимаратында ашылды.

Полиция және қылмыс

Сент-Джордж және Солтүстік жағалау Нью-Йорк полициясының 120-шы бөлімімен патрульделеді, ол Ричмонд террасасының 78-ші үйінде орналасқан. 2010 жылы 120-шы бөлім 69 патрульдік ауданның ішінде жан басына шаққандағы қылмыс көрсеткіші бойынша 12-ші орынды иеленді. 2018 жылғы мәліметтер бойынша, 100 000 адамға шаққанда 94 жарақатсыз шабуыл көрсеткішімен, Сент-Джордж және Солтүстік жағалаудағы жан басына шаққандағы зорлық қылмыстарының көрсеткіші қаланың жалпы көрсеткішінен жоғары. 100 000 адамға шаққанда 719 адамның түрмеде болу деңгейі де қаланың жалпы деңгейінен жоғары. 120-шы бөлім ғимараты 1920-1923 жылдары итальяндық Ренессанс стилінде салынды. 2000 жылы ол Нью-Йорк қаласының ескерткіші деп жарияланды.

Денсаулық

2018 жылы мерзімінен бұрын туған балалардың саны және жасөспірім аналардың тууы Сент-Джордж және Солтүстік жағалауда қаланың басқа аудандарына қарағанда көбірек кездеседі. Сент-Джордж және Солтүстік жағалауда 1000 тірі туған балада 96 ерте туылған бала (қала бойынша 1000-ға 87), ал 1000 тірі туған балада 22,6 жасөспірім ана туған (қала бойынша 1000-ға 19,3-ке қарағанда).

Пошталық кеңсе және пошталық индексі

Сент-Джордж 10301 индексінде орналасқан. АҚШ Пошта қызметі 45 Бей көшесіндегі Сент-Джордж пошта бөлімін басқарады.

Кітапхана

Нью-Йорк қоғамдық кітапханасының (NYPL) Сент-Джордж кітапхана орталығы 5 Орталық даңғылында, Стейтен аралының қалалық әкімдігі мен округтік сотының қарсы бетінде орналасқан. Стейтен аралының бас кітапханасы – Сент-Джордж кітапхана орталығы 1906–1907 жылдары салынды; оны Каррере мен Гастингс георгиандық жаңғыру стилінде жобалаған.

Көлік

Сент-Джордж терминалы – Ричмонд Террасасы мен Бей-Стритте орналасқан паром, теміржол, автобус және тұрақ-көлік кешені. 1886 жылы ашылған Сент-Джордж терминалына Статен аралындағы дерлік барлық автобус маршруттары, сондай-ақ Статен аралы теміржолы мен Статен аралы паромдары қызмет көрсетеді. Бұған қоса, Сент-Джорджқа NYC Ferry жүйесінің Сент-Джордж бағыты да қызмет етеді.

Телефондық орталық

1924 жылы «Сент-Джордж» телефон станциясы Нью-Йорк Телефонның жаңа Солтүстік Стейтен-Айленд ғимаратында құрылды, ол аралдағы бес станцияның бірі болатын. Алты жыл өткен соң, Нью-Йорк қаласының телефон желісі үлкен жаңартудан өтті де, станция «Сент-Джордж 7» деп аталды. Қазір «727» нөмірімен танылатын бұл үш таңбалы код, жаңартудан бұрынғы бес станцияның арасында әлі де қолданыстағы соңғысы. «Сент-Джордж» аталымындағы «Сент» сөзінің қысқартылуына байланысты, тарихи телефон анықтамалықтарында, мысалы, Нью-Йорк полициясының анықтамалықтарында станция «ST. Джордж 7» деп қате көрсетілген, нәтижесінде қоңырау шалушы Манхэттендегі станцияға түсіп кеткен.