Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
The Brown Dots – 1944 жылдың соңында құрылған американдық вокалдық тобы. 18 шілдеде 1909 жылы Иллинойс штатының Моундс қаласында дүниеге келген, 4 қарашада 1969 жылы Вашингтонда қайтыс болған, екінші тенор Ivory "Deek" Watson "Ink Spots" тобын тастап кетті. Ол бірден "Ink Spots" тобына бәсекелес болатын топ құрды, оның құрамына жетекші тенор Джо Кинг, бас Jimmy Gordon және белгісіз баритон кірді. 1945 жылдың қаңтар айының соңында "Ink Spots" тобының сотқа берген арызы салдарынан Дик Уотсон "толыққанды жаңа идеяға" негізделген жаңа топ құратынын мәлімдеуге мәжбүр болды. Бұл жаңа идея – олардың атын "Brown Dots" деп өзгерту және мүмкіндігінше "Ink Spots" тобындай дыбыстау (дегенмен "Brown Dots" тобы көбірек әртүрлі гармонияларды қолданды). Осы кезде белгісіз баритон топтан кетіп, оның орнына баритон және гитарист Уильям "Пэт" Бест келді.
The Brown Dots were an American vocal group initially formed in late 1944, when second tenor Ivory "Deek" Watson (b. 18 July 1909, Mounds, Illinois d. 4 November 1969, Washington, DC) left the Ink Spots. He immediately put together a competing Ink Spots group consisting of lead tenor Joe King, bass Jimmy Gordon, and an unknown baritone. By late January 1945, a lawsuit brought by the Ink Spots caused Deek Watson to claim that he would form a new group based on a "completely new idea". This new idea was simply to change their name to the Brown Dots and to sound as much like the Ink Spots as possible (although the Brown Dots employed more extensive harmonies). At this time, the unknown baritone left, to be replaced by baritone/guitarist William "Pat" Best.
Шолу
1945 жылдың наурызында олар Ньюарк (Нью-Джерси) қаласындағы Manor Records студиясына жазды. Алғашқы сессиясында олар төрт ән жазды, соның ішінде Пэт Бест жазған және Джо Кинг жетекшілік еткен "Сентиментальді себептер" әні. Бұл ән жылдар өте "Сентиментальді себептер үшін" немесе "(Мен сені жақсы көремін) Сентиментальді себептер үшін" деген атаулармен танымал болды. 1946 жылы Нат Кинг Коул мен Чарли Спивак осы әннің хит-версияларын жариялады. 1947 жылы Эдди Ховард, Дина Шор, Элла Фицджеральд және Арт Кассель осы әнді орындады. Содан бері жылдар бойы бұл әнді (басқалармен қатар) Смайли Льюис (1954), Ривилерлер (1954), Сэм Кук (1958), Джесси Белвин (1959), Voices Five (1959), Донни Элберт (1960), Клефтондар (1961), Испаньелдер (1961), Марвин Гей және Мэри Уэллс (1964), Руфус Томас (1971), Джеймс Браун (1976) және Род Стюарт (2004) орындаған. Жаздың соңында немесе күздің басында Джо Кинг кетіп, оның орнына бастапқыда опера теноры болғысы келген Джимми Набби келді. Дик Уотсон әрқашан тұлғалардың қақтығысының ортасында болғандай көрінетін. Ол Билл Кеннимен жиі дауластықтан Инк Спотстан кетіп, ал Джо Кинг Уотсонмен ұрысқаннан кейін Браун Дотстан кетіп қалды. 1946 жылдың соңында Уотсон мен қалған Браун Дот мүшелері арасында келіспеушіліктер туды. Топты таратудың орнына Набби, Бест және Гордон тенор Дэнни Оуэнсті шақырып алды. Бастапқыда өздерін "Сентименталистер" деп атаған олар Диктің білмейтін жерінде Manor студиясында жазба жасауды бастады (өздерінің күшіне сеніп). Дик бұл туралы білген соң, оларды тастап, басқа "Браун Дотс" тобын құрды, олар туралы көбінесе ештеңе белгілі емес. (Кейбір кейінгі Браун Дотс жазбаларында вокалдық топ бар, ал кейбіреулерінде жоқ.) "Сентименталистер" жазба жасауды белсенді түрде бастады, соның ішінде Саванна Черчилльге қосымша вокалдарды жазды. Алайда, топ жетекшісі Томми Дорси олармен байланысып, "Сентименталистер" атауын пайдалануды тоқтатуды (әдептілікпен) сұрады (өйткені ол жақында осы атпен вокалдық топ құрған, бірақ олар кейін өздерінің атын Кларк Систерз деп өзгерткен). Бірақ Дорси жақсы қарым-қатынас жасағандықтан, олар оның сөзіне құлақ естіп, атын 4 Tunes деп өзгертті. Осы атпен олар 1950-ші жылдардың ең танымал қара нәсілді поп-вокалдық тобына айналды.
By March 1945, they were recording for Newark (New Jersey) based Manor records. At their first session, they recorded four songs, including "Sentimental Reasons" (written by Pat Best and led by Joe King). This song would become more popular through the years as "For Sentimental Reasons" or "(I Love You) For Sentimental Reasons". There were hit versions of the song in 1946 for Nat King Cole and Charlie Spivak. 1947 saw charters by Eddy Howard, Dinah Shore, Ella Fitzgerald, and Art Kassel. Over the years, it's also been done by (among others) Smiley Lewis (1954), the Rivileers (1954), Sam Cooke (1958), Jesse Belvin (1959), the Voices Five (1959), Donnie Elbert (1960), the Cleftones (1961), the Spaniels (1961), Marvin Gaye & Mary Wells (1964), Rufus Thomas (1971), James Brown (1976) and Rod Stewart (2004). By late summer or early fall, Joe King left, to be replaced by Jimmie Nabbie, who had originally wanted to be an operatic tenor. Deek Watson always seemed to be in the middle of personality clashes. He had left the Ink Spots because of multiple clashes with Bill Kenny and Joe King had left the Brown Dots when he and Watson started fighting. By late 1946, Watson and the rest of the Brown Dots weren't getting along. Rather than break up the group, Nabbie, Best, and Gordon recruited tenor Danny Owens. Originally calling themselves the Sentimentalists, they began recording for Manor behind Deek's back (just to see if they could make it on their own). When Deek finally found out, he left them and formed another Brown Dots group, about which next to nothing is known. (Some later Brown Dots records have a vocal group and some do not.) The Sentimentalists started recording in earnest, including some backups to Savannah Churchill. However, bandleader Tommy Dorsey contacted them and asked them (politely) to cease using the "Sentimentalists" name (since he'd recently had a vocal group by that name, although they'd since changed their name to the Clark Sisters). However, since Dorsey was nice about it, they complied, changing their name to the 4 Tunes. Under this name, they would become the leading black Pop vocal group of the 1950s.
Фильмге түсірілуі
Топ афроамерикалық көрермендерге арналған фильмдерде пайда болды, мысалы, "Boy! What a Girl!" (1947) фильмінде, онда олар "Just in Case You Change Your Mind" әнін орындады, және "Sepia Cinderella" (1947) фильмінде, онда олар "Long Legged Lizzie" және "Is It Right" әндерін қосты.
The group appeared in films made for African American audiences, such as Boy! What a Girl! (1947), where they performed "Just in Case You Change Your Mind," and Sepia Cinderella, (1947) where they contributed the songs "Long Legged Lizzie" and "Is It Right".