Кіріспе
Американдық физиолог (1903 – 1983)
ForMemRS (1966) (22 желтоқсан 1903 – 17 наурыз 1983) – көрудің нейрофизиологиялық механизмдерін зерттегені үшін 1967 жылғы физиология немесе медицина саласындағы Нобель сыйлығын (Джордж Уолд пен Рагнар Гранитпен бірге) алған американдық физиолог.
ForMemRS (1966) (December 22, 1903 – March 17, 1983) was an American physiologist who was a co recipient (with George Wald and Ragnar Granit) of the 1967 Nobel Prize in Physiology or Medicine for his work in analyzing the neurophysiological mechanisms of vision.
Білім
Хартлайн Лафайетт колледжінде Истон қаласында, Пенсильвания штатында бакалаврлық білімін алып, 1923 жылы бітірді. Ол Джонс Хопкинс медицина мектебінде Ұлттық зерттеу кеңесінің стипендияты ретінде көздің торының электрофизиологиясын зерттеуді бастады және 1927 жылы медицина ғылымының докторы дәрежесін алды.
Мансап және зерттеу
Лейпциг және Мюнхен университеттерінде Пенсильвания университетінің Элдридж Джонсонның саяхаттаушы зерттеуші ғалымы ретінде оқығаннан кейін, ол Детлев В. Бронк басшылық еткен Пенсильваниядағы Элдридж Ривс Джонсон медициналық физика қорында қызмет ету үшін АҚШ-қа оралды. 1940–1941 жылдары ол Нью-Йорктегі Корнелл медициналық колледжінде физиология профессоры болды, бірақ Пенсильванияға оралып, 1949 жылға дейін қалды. Содан кейін 1949 жылы Джонс Хопкинс университетінде биофизика профессоры және Дженкинс биофизика кафедрасының меңгерушісі болды. Хартлайнның Джонс Хопкинс университетіндегі аспиранттарының бірі Пол Грингард та Нобель сыйлығын жеңіп алды. 1953 жылы Хартлайн Нью-Йорк қаласындағы Рокфеллер университетінің профессоры, нейрофизиология профессоры болып жұмысқа орналасты. Хартлайн кейбір буынтық аяқтылардың, омыртқалы жануарлардың және моллюскалардың торлы қабықшаларының электрлік реакцияларын зерттеді, себебі олардың көру жүйесі адамдарға қарағанда әлдеқайда қарапайым болғандықтан зерттеуге ыңғайлы. Ол көбінесе жылқының ілгегі бар крабтың (Limulus polyphemus) көзін зерттеді. Кішкентай электродтарды қолданып, жарықпен стимулдалған рецепторларға жалғанған бір оптикалық нерв талшығынан берілетін электр импульстарын алғаш рет тіркеді. Ол көздің фоторецепторлық жасушаларының бір-бірімен байланысты екенін анықтады, сондықтан біреуі стимулдалғанда, жақын жердегі басқаларының белсенділігі төмендеп, жарық үлгілерінің контрасты күшейіп, пішіндерді қабылдау нақтыланады. Осылайша Хартлайн торлы қабықшадағы жеке фоторецепторлар мен нерв талшықтарының жұмысын егжей-тегжейлі түсіндіріп, көру ақпаратын интеграциялаудағы маңызды қадамдарды қарапайым торлы қабықша механизмдері қалай құрайтынын көрсетті.
Марапаттар мен құрметтер
1948 жылы Хартлайн АҚШ Ұлттық ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 1952 жылы Америка философиялық қоғамына, ал 1957 жылы Америка өнер және ғылым академиясына сайланды. 1966 жылы Хартлайн Корольдік қоғамның шетелдік мүшесі (ForMemRS) болып сайланды.
Жеке өмір
Хартлайн 1936 жылы Элизабет Краус Хартлайнға үйленді. Олардың үш баласы болды.