Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Австралиялық нейрофизиолог (1903–1997)
Australian neurophysiologist (1903–1997)
1937 жылы Эклз Австралияға оралды, онда ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери зерттеулермен айналысты. Осы кезеңде Эклз Сидней медицина мектебіндегі Канематсу институтының директоры болды, онда ол Бернард Кацпен бірге Сидней университетінде ғылыми дәрістер оқыды, бұл университеттің рухани ортасына зор әсер етті. Соғыстан кейін ол Жаңа Зеландиядағы Отаго университетінде профессор болды. 1952 жылдан 1962 жылға дейін Австралия Ұлттық университетінің Джон Кертин медициналық зерттеулер мектебінде (JCSMR) профессор қызметін атқарды. 1966 жылдан 1968 жылға дейін Эклс Чикагодағы Солтүстік-Батыс университетінің Фейнберг медицина мектебінде жұмыс істеді. Ол 1963 жылы Нобель сыйлығын алған жылдың өзінде «Жылдың австралиялық азаматы» сыйлығына ие болды. Ол жердегі жұмыс жағдайларына қанағаттанбағандықтан, 1968 жылдан 1975 жылға дейін Буффалодағы Нью-Йорк штаты университетінде профессор болып жұмыс істеді. Зейнетке шыққаннан кейін ол Швейцарияға көшіп, сана-дене мәселесі туралы еңбектер жазды. 1981 жылы Эклз Дүниежүзілік мәдени кеңестің негіс қалаушы мүшесі атанды. 1990 жылы ол ғылымға, әсіресе нейрофизиология саласына қосқан үлесі үшін Австралия орденінің серігі (AC) атағымен марапатталды. Ол 1997 жылы 94 жасында Швейцарияның Локарно қаласындағы Тенеро Контрада қайтыс болды.
In 1937 Eccles returned to Australia, where he worked on military research during World War II. During this time, Eccles was the director of the Kanematsu Institute at Sydney Medical School, where he and Bernard Katz gave research lectures at the University of Sydney, strongly influencing the intellectual environment of the university. After the war, he became a professor at the University of Otago in New Zealand. From 1952 to 1962, he worked as a professor at the John Curtin School of Medical Research (JCSMR) of the Australian National University. From 1966 to 1968, Eccles worked at the Feinberg School of Medicine at Northwestern University in Chicago. He won the Australian of the Year Award in 1963, the same year he won the Nobel Prize. Unhappy with the working conditions there, he left to become a professor at The State University of New York at Buffalo from 1968 until he retired in 1975. After retirement, he moved to Switzerland and wrote on the mind–body problem. In 1981, Eccles became a founding member of the World Cultural Council. In 1990 he was appointed a Companion of the Order of Australia (AC) in recognition of service to science, particularly in the field of neurophysiology. He died at the age of 94 in 1997 in Tenero Contra, Locarno, Switzerland.
Жеке өмір және өлім
Экклстің тоғыз баласы болды. Экклс 1928 жылы Ирен Миллер Эклзге (1904-2002) үйленді және 1968 жылы ажырасты. 1968 жылы ажырасқаннан кейін Экклс Хелена Табориковаға үйленді; ол да невропсихолог және Карл университетінің медицина ғылымдарының докторы. Олар жиі зерттеулерде ынтымақтастық етті және ол өмірінің соңына дейін олардың некесі сақталды. Экклс 1997 жылғы 2 мамырда Швейцарияның Контра қаласында қайтыс болды. Ол Швейцарияның Контра қаласында жерленді.
Eccles had nine children. Eccles married Irene Miller Eccles (1904 2002) in 1928 and divorced in 1968. After his divorce in 1968, Eccles married Helena Táboríková; a fellow neuropsychologist and M. D. of Charles University. The two often collaborated in research and they remained married until his death. Eccles died on 2 May 1997 in his home of Contra, Switzerland. He was buried in Contra, Switzerland.