Кіріспе

Пимлико, Лондон Dolphin Square жеке пәтерлер мен бизнес кешені – 1935 және 1937 жылдар аралығында салынған, Лондонның Вестминстер ауданындағы Темза өзеніне жақын орналасқан, бірінші қабаттарында бизнес-бөлімдері бар жеке пәтерлер кешені. Хайбери сквері салынғанға дейін, ол жеке тұрғын үй ретінде салынған Лондонның ең дамыған бақша алаңы болды. Кез келген уақытта, мұнда 70-тен астам депутат және кем дегенде 10 лорд тұрған. Салынған кезде, оның 1250 жоғары деңгейдегі пәтерлері Сэр Николаус Певснердің «Еуропадағы ең ірі дербес пәтерлер блогы» деп сипатталды. Олардың дизайны белгілі бір дәрежеде кейінгі муниципалитеттердің құрылысына үлгі болды.

Тарих

Дельфин алаңы 19 ғасырда Пимлико ауданын салған құрылысшы және үй салушы Томас Кубиттің бұрынғы жұмыстары орналасқан жерде салынған. Кубиттің қайтысынан кейін, бұл жерде Корольдік армия киім-кешек қоймасы салынды және 1933 жылға дейін, жердің жалға алу құқығы Вестминстер герцогына қайтарылғанға дейін тұрды. Жаңа демеуші қажет болғандықтан, Френч өзінің міндеттемелерін Ричард Райлендс Костайн басқарған Ричард Костайн Лтд компаниясына сатты. Сәулетші С. Гордон Дживс жаңа жоспарларды жасады және құрылыс 1935 жылдың қыркүйегінде басталды. А. П. Герберт «Дельфин алаңы» кітабында (1935 жылы Костайн үшін жарнамалық буклет, суреттері Х. М. Бейтменге тиесілі) алаңды «1250 пәтерден тұратын қала, олардың әрқайсысы жеке үйдің де, үлкен коммуналдық тұрғын үйдің де артықшылықтарынан бірдей пайдаланады» деп сипаттады. Ресторан ашылғанына байланысты, ол «әйелдердің енді істеуге қажеті болмайды» деп қорқып, «әлдебір еңбек әйелдерге пайдалы болуы мүмкін. Дельфин әйелінің жағдайы нашарлауы мүмкін» деді. 1958 жылы Костайн «Дельфин алаңы» (қазіргі атауы осылай) 2,4 миллион фунт стерлингке сэр Максвелл Джозефке сатылды, ол 1959 жылы оны Lintang Investments компаниясына 3,1 миллион фунт стерлингке сатты. Вестминстер қалалық кеңесі 1960 жылдардың ортасында бұл блокқа жалдау құқығын 4,5 миллион фунт стерлингке сатып алды, содан кейін оны жаңадан құрылған Dolphin Square Trust-қа, тиімді тұрғын үй кооперативіне жалға берді.

Сәулет

Костинс архитектор Гордон Дживсті Дельфин алаңының дизайнын жасауға тағайындады, ал оған Сесил Ив көмектесті. Оскар Фабер инженер-консультант болды. Осыған дейін Дельфин алаңы Дживстің ең ірі жобасы болды және ол Лондонның тағы бірнеше ғимараттарын жобалауға қатысты, мысалы, Ұлттық радиатор ғимараты және кейін Беркли сквер үйі. Дельфин алаңы нео-грузин стиліндегі ғимарат, темір бетоннан тұрғызылған және сырты кірпіш пен таспен қапталған. Алғашқы дыбыс оқшаулау еденге орнатылған қысылған тақтайшалармен қамтамасыз етілді. Дельфин алаңын және оның 1310 пәтерін салудың алғашқы құны шамамен 2,000,000 фунт стерлингті құрады. Барлығы 200 000 тонна топырақ жылжытылды, 125 000 тонна бетон қолданылды, сыртқы қабырғаларға 12 миллион кірпіш қаланды және құрылыс барысында 6700 Crittal терезесі орнатылды. Ашылған кезде пәтерлер бір бөлмеліден бес бөлмеліге дейін, сондай-ақ қызметші бөлмесі мен үш жуынатын бөлмесі бар пәтерлерге дейін әртүрлі өлшемде болды. Тұрғындарға арналған инфрақұрылымға дүкендер, балалар орталығы мен балабақша, кітапхана және жер астында 300 автомобильге арналған гараж кірді. 3,5 акр (1,4 га) аумақты құрайтын жалпы қолданыстағы бақтарды Ландшафт сәулетшілері институтының президенті Ричард Суделл жобалаған. 2018 жылдан бастап (ғимараттан өзгеше) бұл бақтар II санаттағы мәдени ескерткіш ретінде тіркелді.

Тұрғындар

Дельфин алаңының Вестминстер сарайына және MI5 (Темза үйі) және MI6 (Воксхолл Кросс) құпия қызметтерінің штаб-пәтерлеріне жақын орналасуы көптеген саясаткерлерді, пэрлерді, мемлекеттік қызметкерлерді және құпия қызмет қызметкерлерін тұрғын ретінде тартты. Осы кешенде тұрған саясаткерлердің арасында Гарольд Уилсон, Дэвид Стил, Уильям Хейг, Эстел Моррис, Беверли Хьюз, Майкл Мэйтс, Джон Лэнгфорд Холт және Иэн Миллс болды. Освальд Мосли және оның әйелі Диана Митфорд, леди Мосли, 1940 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Дельфин алаңындағы пәтерінен интернментке жіберілді. Ал 308-ші нөмірлі Hood House 1924 жылдан 1946 жылға дейін MI5 бөлімшесі B5(b) потенциалды бүлікшіл топтарға агенттерді енгізуге жауапты болды.

Балаларды қорлау туралы жалған айыптар

2014 жылы қарашада Метрополитен полиция қызметі "Фейрбанк" операциясы аясында көрнекті депутаттардың пәтерлерді балаларды зорлау үшін пайдаланғандығы туралы күдіктер бойынша тергеу бастады. Карл Бич, сол кезде "Ник" деген атпен танымал болған, бірнеше белгілі адамдарға қарсы жалған айыптаулар тақты, өзінің жас кезінде Дельфин алаңына жиі әкелініп зорталғанын мәлімдеді. Экзаро және BBC News екеуі де Бичпен сұхбаттасып, ол Дельфин алаңында зорлыққа ұшырағаны туралы жалған айтты. Полиция бір уақытта Бичтің депутаттың баланы өлтіргенін көргенін айтуына байланысты "Мидленд" операциясы деп аталған, қатысты қылмыстық істі де бастады. 2016 жылдың 21 наурызында Метрополитен полициясы бұл істің ешқандай айыптаусыз жабылғанын хабарлады. Сол жылы Бичтің мәлімдемелерінің жалған екені анықталды және полицияның жарияланымдары күдіктерді заңдыландырғаны үшін сынға ілікті. 2019 жылы Бич жоғары мәртебелі педофильдер желісі туралы жалған айыптаулар жасағаны үшін сотталды.

Танымал мәдениетте

1967 жылы түсірілген "Солдаттар" атты ғылыми-фантастикалық қорқыныш фильмінің сахналары Дельфин алаңында және оның төңірегінде түсірілді. Culture Club тобының 1982 жылы Ұлыбританияда бірінші орын алған "Do You Really Want to Hurt Me" әнінің видеоклипі Дельфин бассейнінде түсірілуі жоспарланған, бірақ түсірілмеді. Видеодағы бассейннің архитектуралық стилі өзгеше, ол Дельфин бассейні емес екені анық көрінеді. Британдық жазушы Кейт Аткинсонның 2018 жылғы "Transcription" тыңшы романында МИ5 Дельфин алаңындағы Нельсон үйінен кішкентай қарсы тыңшылық операциясын жүргізеді.