Жаңағы «Hansen Writing Ball» – 1870 жылы өндірілген алғашқы коммерциялық теріс машина. Даниялық ойлап табушы Рамус Маллинг Хансеннің бұл өнертабысы 52 пернеден тұрады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Hansen Writing Ball – алғашқы коммерциялық түрде өндірілген теру машинасы. Ол 1865 жылы ойлап табылып, 1870 жылы патенттелген және өндіріске қойылған, сонымен қатар коммерциялық өндірістегі алғашқы теру машинасы болды.
First commercially produced typewriter
The Hansen Writing Ball is an early typewriter. It was invented in 1865 and patented and put into production in 1870, and was the first commercially produced typewriter.
Дизайн
Жазу шаршығы 1865 жылы Копенгагендегі Патшалық саңырау және тік сөйлей алмайтын балалар институтының директоры Расмус Мэллинг Хансен (1835–1890) ойлап тапты. Хансеннің шаршығы ерекше дизайн мен эргономикалық жаңалықтардың үйлесімі болды: оның ерекшелігі – үлкен мыс жарты шарға орналастырылған 52 перне. Бұл машинаны үлкен инелік жастыққа ұқсатты. Малинг Хансеннің қызы Йоханне Агерсков жазған «Skrivekuglens Opfinder кім?» атты кітапта Хансеннің өз шаршығының фарфордан жасалған моделімен тәжірибелері суреттелген. Ол әртүрлі әріптерді пернелерге орналастырып, ең жылдам жазу жылдамдығына қол жеткізу үшін жағдайды анықтауға тырысты. Нәтижесінде, ең көп қолданылатын әріптерді ең жылдам жазатын саусақтарға тигізуге қолайлы етіп, дауысты әріптердің көп бөлігін сол жаққа, ал дауыссыз әріптерді оң жаққа орналастырды. Бұл, сондай-ақ шардың ішінде тікелей өтетін қысқа поршеньдердің болуы, жазу шаршығының жазу жылдамдығын өте жоғары деңгейге көтерді. XIX ғасырдың басындағы көптеген теру машиналарын сияқты, ол құрылғы арқылы өтетін қағазды көруге мүмкіндік бермеді.
The writing ball (Danish: skrivekugle) was invented in 1865 by the reverend Rasmus Malling Hansen (1835–1890) principal of the Royal Institute for the Deaf Mutes in Copenhagen. The Hansen ball was a combination of unusual design and ergonomic innovations: its distinctive feature was an arrangement of 52 keys on a large brass hemisphere, causing the machine to resemble an oversized pincushion. Hvem er Skrivekuglens Opfinder, written by Malling Hansen's daughter Johanne Agerskov, describes Malling Hansen's experiments with a model of his writing ball made out of porcelain. He tried out different placements of the letters on the keys, to work out the placement that led to the quickest writing speed. He ended up placing the most frequently used letters to be touched by the fastest writing fingers, and also placed most of the vowels to the left and the consonants to the right. This, together with the short pistons which went directly through the ball, made the writing speed of the writing ball very fast. Like most of the early 19th century typewriters, it did not allow the paper to be seen as it passed through the device.
Алғашқы жобалары
Алғашқы модельдер цилиндрге бекітілген қағазға терілді, оны цилиндрмен бірге айналдыруға және цилиндр бойымен бойлық бағытта жылжытуға болады, бұл пайдаланушыға әріптерді қолмен форматтауға және аралықтарын өзгертуге мүмкіндік берді. Пайдаланушы бірнеше қысқыштар арқылы ақ қағаз бен түсті қағаздың бір парағын цилиндрге бекітетін. Бұл модельдерге сонымен қатар допты басқаратын электромагнит кірді, ол жазу машинасының қозғалысын және манипуляциясын бақылады, осылайша Malling Hansen машинасы алғашқы электрлік жазу машинасы болды. Бұл электромагнит 10 немесе 12 элементтен тұратын батареямен қуаттандырылды және жазу машинасының сағаттық механизміндегі механикалық тежегішті басқарды, әрбір поршень басылғанда арбаны белгілі бір қашықтыққа жылжытты.
The first models typed on a paper attached to a cylinder, which could be made to move both rotationally with the cylinder and longitudinally along the cylinder, enabling the user to format and space the letters manually. The user would attach a piece of white paper and a sheet of coloring paper onto the cylinder by way of several clips. These models also included an electro magnet for the Ball which controlled both the typewriter's movement and manipulation, thus making Malling Hansen's machine the first electric typewriter. This electro magnet was powered by a 10 or 12 cell battery, and controlled a mechanical escapement in the typewriter's clockwork, moving the carriage a fixed amount each time one of the pistons was depressed.
Жағдайдың жақсаруы
Маллинг Хансен 1870 және 1880 жылдары өзінің өнертабысына бірнеше жақсартулар енгізді, ал 1874 жылы ол келесі модельді патенттеді, онда цилиндрдің орнына жазық механикалық қағаз жақтауы қолданылды. Электромагниттік батарея қағазды жылжыту үшін бұрынғысынша пайдаланылды, Шар оған әріптер басса, ал бұл конструкция қателердің болу ықтималдығын азайтты. Маллинг Хансен өзінің дизайнын одан әрі жетілдіріп, бір парақ қағазды ұстауға арналған жартылай цилиндрлі жақтау жасады. Бұл ең танымал модель алғаш рет 1875 жылы патенттелді, содан кейін батареяның орнына механикалық тетік орнатылды. Бұл жақсартулардың бәрі жазу аппаратын қарапайымдап, ықшамдауға мүмкіндік берді.
Malling Hansen made several improvements on his invention throughout the 1870s and 1880s, and in 1874 he patented the next model, and now the cylinder was replaced by a flat mechanical paper frame. The electromagnetic battery was still used to move the paper along as the Ball typed upon it, and the design led to a lower possibility for error. Malling Hansen improved further on his design, and created a semi cylindrical frame to hold one sheet of paper. This best known model was first patented in 1875, and now the battery was replaced by a mechanical escapement. All these improvements made for a simpler and more compact writing apparatus.
Сату және кең таралған пайдалану
Ол 1873 жылы Копенгагендегі өнеркәсіптік көрмеде, 1873 жылы Венадағы әлемдік көрмеде және Париж көрмесі немесе Exposition Universelle көрмесінде таныстырылды. 1870-ші жылдар бойы ол бірнеше жүлде алды. Жазу шарлары Еуропаның көптеген елдеріне сатылды, және ол 1909 жылға дейін Лондондағы кеңселерде қолданылып келгені белгілі. Бірақ қолмен жасалған өндірісіне байланысты, оны нарықта E. Remington and Sons компаниясы 1873 жылы шығара бастаған Sholes және Glidden баспа машинасы басып озды. Малинг Хансен 1872 жылы стенографияға арналған өте жылдам жазу машинасы, "Такиграф" деп аталатын, және "Ксерография" деп аталатын көшіру әдісін де ойлап тапты. Hansen-нің жақсы сақталған шарлары аукциондарда жүздеген мың еуроға сатылды. Бүгінде олардың қалған саны өте аз. 1881 жылы көру қабілеті нашарлаған Фридрих Ницше жазуын жалғастыру үшін баспа машинасы сатып алуды қалаған, және оның әпкесіне жазған хаттарынан оның Копенгагендік "баспа машинасының ойлап тапқан авторы, Мэллинг Хансенмен" жеке байланыста болғаны белгілі. Ол әпкесіне хаттар мен баспа машинасымен терілген хабарлама алғанын айтқан. Ницше өзінің жазу шарларын 1882 жылы Данияның Копенгаген қаласындағы ойлап тапқан Расмус Маллинг Хансеннен тікелей алды. Бұл ең жаңа модель, түрлі-түсті лентасы бар, сериялық нөмірі 125, және осы жазу шарларында шамамен 60-қа жуық мәтін жазылғаны белгілі. Ницше E. Remington and Sons компаниясының ең жаңа үлгісімен (модель 2) таныс болған, бірақ ол портативті баспа машинасы сатып алуды қалағандықтан, Malling Hansen жазу шарларын таңдады, себебі бұл модель жеңіл және тасымалдауға ыңғайлы болды. Алайда, Ницше сатып алған нәрсеге толық қанағаттанбады және құралды толық меңгере алмады. Ницше оны неліктен көбірек қолданбағанын түсіндіру үшін бірнеше теориялар ұсынылды. Мысалы, Рудигер Сафрански оның "кемшіліктері болғанын" айтады. Жаңа зерттеулер Ницше машинаны пайдаланудағы қиындықтардың Италиядағы Генуяға тасымалдау кезінде оған келген зақымды білмейтінін көрсетті, және ол сол кезде тұрған, баспа машиналарын жөндеу білімі жоқ механикке жүгінгенде, ол жазу шарларын одан да көп зақымдады. Ницше өз ойларына баспа машинасының әсерін мойындады ("Біздің жазу құралдарымыз біздің ойларымызға әсер етеді", 1882). Бір зерттеушінің айтуынша, "Ницшедің риторикаға деген қызығушылығы және баспа машинасымен алған тәжірибесі тіл туралы түсінігін өте символдық түрде қалыптастырды: тіл философиясының дәстүрлері білімнің ғылыми және технологиялық жағдайларына қарсы". 1882 жылдың 16 ақпанында ол өзінің жазу шары туралы өлең де жазды.
It was exhibited at a great industrial exhibition in Copenhagen in 1873, at the world exhibition in Vienna in 1873, and at the Paris exhibition or Exposition Universelle. All through the 1870s it won several awards. The writing ball was sold in many countries in Europe, and it is known that it was still in use in offices in London as late as 1909. But due to its hand crafted production, it was overtaken in the market by the mass produced Sholes and Glidden typewriter which E. Remington and Sons started to make in 1873. Malling Hansen also invented a very high speed writing machine for stenography, called the Takygraf, and a copying technique called the Xerografi—both invented in 1872. More or less intact Hansen balls have fetched hundreds of thousands of Euros in auctions. Few remain in existence today. In 1881, when he had serious problems with his sight, Friedrich Nietzsche wanted to buy a typewriter to enable him to continue his writing, and from letters to his sister it is known that he personally was in contact with "the inventor of the typewriter, Mr Malling Hansen from Copenhagen". He mentioned to his sister that he had received letters and also a typewritten postcard as an example. Nietzsche received his writing ball in 1882 directly from the inventor, Rasmus Malling Hansen, in Copenhagen, Denmark. It was the newest model, the portable tall one with a color ribbon, serial number 125, and several typescripts are known to have been written by him on this writing ball (approximately 60). It is known that Nietzsche was also familiar with the newest model from E. Remington and Sons (model 2), but he wanted to buy a portable typewriter, so he chose to buy the Malling Hansen writing ball, as this model was lightweight and easy to carry. Unfortunately, Nietzsche was not totally satisfied with his purchase and never really mastered the use of the instrument. A number of theories have been advanced to explain why Nietzsche did not make more use of it. For example, Rüdiger Safranski indicates it was "defective". New research indicates Nietzsche was not aware that his trouble in using the machine had been caused by damage to it during transportation to Genoa in Italy, where he lived at the time, and when he turned to a mechanic who had no typewriter repair skills, the man managed to damage the writing ball even more. Nietzsche claimed that his thoughts were influenced by his use of a typewriter ("Our writing instruments contribute to our thoughts", 1882). As one researcher has noted, "Nietzsche's interest in rhetoric and his experience of the typewriter framed his understanding of language in a highly symbolic way: the traditions of the philosophy of language versus the scientific and technological conditions of knowledge." On February 16, 1882 he even wrote a poem about his writing ball.