Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық саясаткер (1860–1941)
American politician (1860–1941)
Гарри Микаджа Догерти (/d/oʊ/.//ər//t/; 26 қаңтар 1860 – 12 қазан 1941) – американдық саясаткер. Огайо штатының ірі республикалық саяси инсайдері ретінде белгілі, ол президенттер Уоррен Г. Хардинг және Кальвин Кулидж кезінде АҚШ Бас прокуроры қызметін атқарғанымен, сондай-ақ Хардинг президенттігі кезіндегі «Теапот купол» жанжалына қатысқаны үшін танымал. 1880 жылдардан бастап 20 ғасырдың басына дейін Огайо Республикалық партиясының маңызды саяси көшбасшысы болғанына қарамастан, Догерти штаттық деңгейде тек екі мерзімге ғана сайланды, Огайо штатының губернаторы Уильям МакКинлимен соңғы екі жыл бойы тығыз жұмыс істеді. Бірнеше рет ұлттық лауазымға үміттү болғанымен, Догерти партиясының үміткерлігін алуға қол жеткізе алмады және қайтадан сайланбады. Догерти АҚШ өкілдері мен сенаторларының сайлауында ықпалды тұлға болып қала берді. 1920 жылғы Республикалық Ұлттық конвентте Хардингтің сайлауалды кампаниясын басқарды. Хардинг сәтті сайланғаннан кейін Догерти бас прокурор болып тағайындалды. Осы қызметінде ол Евгений Дебс сияқты соғысқа қарсы шыққан түрмедегілерге президенттік кешірім алуға көмектесті. Екі рет федералдық сыбайлас жемқорлыққа қатысты тергеуге түскен Догерти 1924 жылы Кулиджтің бұйрығымен бас прокурор қызметінен кетіп қалды.
Harry Micajah Daugherty ('/d//oʊ//.//ər//t//i/; January 26, 1860 – October 12, 1941) was an American politician. A key Republican political insider from Ohio, he is best remembered for his service as Attorney General of the United States under presidents Warren G. Harding and Calvin Coolidge, as well as for his involvement in the Teapot Dome scandal during Harding's presidency. Despite his status as a key political leader of the Ohio Republican Party from the 1880s to the first decade of the 20th century, Daugherty was only briefly a statewide elected politician by serving just two terms in the Ohio General Assembly, working closely during the last two years with state governor William McKinley. Although he sought national office several times, Daugherty was thwarted in his effort to obtain the nomination of his party and was never elected to office again. Daugherty remained an influential figure behind the election of several U. S. representatives and senators. He was Harding's campaign manager at the 1920 Republican National Convention. Following Harding's successful election, Daugherty was named attorney general. In that capacity, he was instrumental in winning presidential pardons for jailed anti war dissidents such as Eugene V. Debs. Twice the subject of federal corruption investigations, Daugherty was forced in 1924 to resign his post as attorney general by Coolidge.
Алғашқы жылдар
Гарри М. Догерти 1860 жылдың 26 қаңтарында Огайо штатының Вашингтон Корт Хаус деген шағын қаласында дүниеге келді. Догертидің әкесі, Джон Х. Догерти, ирланд иммигранттарының Пенсильванияда туған ұлы болды және фермерлікпен айналысып, тігінші болып жұмыс істеді. Оның анасы, Джейн Дрейпер Догерти, Вирджиния тамырлары Америка революциясы заманына дейін жететін Огайодағы белгілі отбасыдан шыққан. Догертидің әкесі дифтериядан қайтыс болды, Гарри төрт жасқа толғанда, оның бір ағасы да осы аурудан көз жұмды, соның салдарынан үйді асырау міндеті анасына жүктелді. Гарри мен оның үлкен ағасы Малли экономикалық қажеттіліктен туындаған жағдайға байланысты, отбасының күнкөрісіне көмектесу үшін ерте жасынан бастап түрлі жұмыстар істеуге мәжбүр болды. Бұл бастапқыда сәтті болған, бірақ этикалық тұрғыдан күмәнді қызмет ақырында жергілікті құмар ойыншылардың назарына ілігіп, олардың ерекше сәттілігіне таңырқады.
Harry M. Daugherty was born on January 26, 1860, in the small town of Washington Court House, Ohio. Daugherty's father, John H. Daugherty, was the Pennsylvania born son of Irish immigrants and worked as a farmer and tailor. His mother, Jane Draper Daugherty, was from a prominent Ohio family with Virginia roots dating back to the time of the American Revolution. Daugherty's father died of diphtheria when Harry was just four years old, as did one of his brothers, leaving his mother as the sole provider for the household. Harry and his older brother, Mally, were forced by economic necessity to take a variety of jobs from a relatively early age to help with the family's living expenses. Initially successful, this ethically shady activity was ultimately discovered and exposed by local gamblers puzzled by the brothers' uncanny success.
Фракциялық сарбаз
1882 жылы Даугерти Файетт округінің Республикалық Орталық Комитеті тарапынан ұйымның жазба хатшысы болып сайланды. Форкер мен Даугерти арасында жақын саяси қарым-қатынас қалыптасты, Даугерти Форкердің 1883 жылғы сәтсіз науқанына қолдау көрсетуге күш салды. Ол 1886 жылы Файетт округінің Республикалық Орталық Комитетінің төрағасы болып сайланды, бірақ көп бөлігін заң практикасын құруға көмектесуге арнады. Осы кезде Огайо республикашылары губернаторлық резиденцияны ғана емес, сонымен қатар штаттың басшы лауазымына Уильям МакКинлиді сайлап, штаттық жиналыстың көпшілігін қайтарып алды. Саяси ұмытылу қаупіне ұшырамас үшін Даугерти одақтарды ауыстыруға мәжбүр болды, 1892 жылдың 2 қаңтарында Огайо Республикалық партиясының соңғы құрылтайында Форкерді тастап, Шерманға дауыс берген 52 адамның қатарына қосылды, ал Форкердің бүлікшіл науқанына 38 дауыс берілді. Огайоның АҚШ Сенаторына сайлауды анықтайтын құрылтайдан кейін «Колумбус Пост» газетінің демократтық редакторы Даугерти мен Огайоның басқа 14 заң шығарушысының «қорқыту, қауесет, уәде және нақты сатып алу» негізінде Форкерден Шерманға қолдау білдіргенін және Даугертидің қолма-қол ақша алғанын айыптады. 1892 жылғы сенаторлық науқан Даугертидің Огайо Республикалық партиясының үстем Шерман-Ханна фракциясына ресми қосылуын белгіледі, бұл оның Форкер фракциясының сенімді жақтасы болған он жылға жуық уақыттан кейін болды. Бұл қадам Даугертидің саяси мүмкіндіктерін кеңейтті, ол қуатты Корпорациялар комитетінің төрағасы және Сот комитетінің мүшесі болып тағайындалды. Губернатор МакКинли Даугертиді Өкілдер палатасындағы өзінің жетекшісі етіп тағайындады, партия мүшелерін губернатордың заңнамалық күндеріне сәйкес ұстады. Уилсон 1892 жылдың қараша айында өткен жалпы сайлауда жеңіске жетіп, 7-ші округтен Конгресте төрт жыл қызмет етті. Конгрессте орын алуға тырысып сәтсіз аяқталғаннан кейін Шерман Даугертиге Колумбуста аудандық прокурордың көмекшісі лауазымын саяси тағайындауды ұсынды. Даугерти бұл ұсыныстан бас тартты, оның орнына сол қалада жаңа заң кеңсесін ашты, сонымен бірге туған қаласы Вашингтон Корт Хауста тұруын және заңгерлік практикасын жалғастырды. Долби қашып кетті, бірақ көп ұзамай тұтқындалып, Вашингтон Корт Хаустағы түрмеге қайтарылды, онда көпшілік наразылығы күшейді. Долби ұсталғаннан кейін қылмысын мойындады. Алайда Огайо Республикалық Конвенциясы Форкер фракциясының басымдығын сақтады, және Форкердің адал қолдаушысы Франк С. Моннетт Даугертиге қарағанда Бас прокурор лауазымына ұсынылды. Жеңіліске қарамастан, 1896 жылы Даугерти Конгресске сайлануға ниетті екенін жариялады. 1896 жылдың наурыз айында Файетт округінің республикашылары арасында кеңесші алғашқы сайлау өтті, онда Даугерти қатал бәсекеде шамалы басымдықпен жеңіске жетті. Алайда нақты кандидатты 7-ші округтік Республикалық Конвенция ұсынатын еді, онда Даугерти фракциялық махинациялардың құрбаны болды, нәтижесінде кандидаттық Уолтер Л. Уиверге берілді, ол ақырында Конгресте екі мерзім қызмет етті. Даугерти екінші рет жеңіліске ұшырады. Республикалық Ұлттық Комитеті Даугертидің шаршамас жақтас және тиімді сөйлеуші ретіндегі қабілетін мойындады және оны 1896 жылы АҚШ Президентіне МакКинлидің науқанына қолдау көрсету үшін жолға шығарды. Даугертидің төлем талап етуі олардың қарым-қатынасын шиеленістіргенімен, олардың жолдары 1899 жылы Даугерти Огайо губернаторына Республикалық партияның кандидаттығын іздеген кезде толыққанды ажырасты. Форкер де, Ханна да Даугертиді бұл лауазымға қолдамады, Ханна Джордж К. Нэшке қолдау көрсетті, ал Форкер Даугертидің 1892 жылғы тастап кетуіне әлі де ашулы болды. Келесі бес жыл ішінде Даугерти Огайо Республикалық партиясының басшыларымен қарым-қатынас жасап, партияның екі басты фракциясының басшыларымен саяси ықпалын шеберлікпен арттырды. Даугерти штат заң шығарушы органындағы республикашылармен едәуір ықпалға ие болды, олар Даугертимен жылдар бойы танысып, жұмыс істеген. Оның саяси оңалтуы толық болмады, себебі Форкер мен Ханна Огайо Республикалық саясатының жоғарғы фракциялық басшылары болып қалғанша, Даугерти ешқашан көтеріле алмайтын нақты шектеу болды. Ханнаның 1904 жылдың ақпанындағы өлімі және Джордж Б. Кокс сияқты оның жақтастарының саяси боссизмді негіздеп, беделінің төмендеуі Даугертидің қайтадан көзге көрінуіне жол ашты. Даугерти 1908 жылы Сенатқа сайлауда өзінің одақтасы Бертонға көмектесті, бірақ ол тағы да жоғары лауазымға сайлаудың орнына сахна артындағы маңызды рөлге ауыстырылды. Даугертидің саяси босс ретіндегі беделі қайта расталды. 1912 жылғы партиялық бөлініс кезінде Даугерти Тафтты және консервативті Республикалық партияның ескі саясатын қолдады, Рузвельттің прогрессивті Республикалық партиясына қарсы болды. Даугерти Тафттың науқаны үшін Огайодағы маңызды тұлға болды, 18 мамырдағы маңызды мәлімдемесі Тафт ұйымы тарапынан памфлет ретінде қайта басылды. Даугертидің махинациялары және Куяхога округының басшысы Морис Машке Тафт үшін штаттық Республикалық конвенцияны жеңіске жеткізді, бірақ қараша айындағы сайлауда Республикалық партияның бөлінуі демократ Вудро Вильсонды сайлауға мүмкіндік берді, ол дауыстардың 42% - ынан кемімен жеңіске жетті.
In 1882 Daugherty was elected by the Fayette County Republican Central Committee as the recording secretary of the organization. A close political relationship developed between Foraker and Daugherty, with Daugherty exerting himself in support of Foraker's unsuccessful 1883 campaign. He was elected as chairman of the Fayette County Republican Central Committee in 1886 but spent most of his time helping to establish a law practice. This time Ohio Republicans recaptured not only the Governor's mansion – electing William McKinley to the state's chief executive office – but also the majority of the state assembly. Forced by the logic of the situation to switch alliances rather than risk being cast into political oblivion, Daugherty abandoned Foraker in the final contest of the Ohio Republican caucus on January 2, 1892, joining 52 others in voting for Sherman, against 38 for the insurgent campaign of Foraker. In the aftermath of the caucus that would determine Ohio's U. S. Senator, editorials of the Democratic Columbus Post charged that Daugherty and fourteen other Ohio legislators had changed their support from Foraker to Sherman based upon "intimidation, threats, promises, and actual purchase" and accused Daugherty by name of having accepted cash payments. The 1892 Senatorial campaign marked the formal attachment of Daugherty to the dominant Sherman Hanna faction of the Ohio Republican Party after the better part of a decade as a trusted adherent of the rival Foraker faction. The move broadened Daugherty's political possibilities, and he was made chairman of the powerful Corporations Committee and named a member of the Judiciary Committee. Governor McKinley also named Daugherty as his floor leader in the House of Representatives, keeping party members in line behind the governor's legislative agenda. Wilson won his race in the November 1892 general election and wound up serving four years in Congress on behalf of the 7th District. In the aftermath of his failure to win a seat in Congress, Sherman offered Daugherty a political appointment as Assistant District Attorney in Columbus. Daugherty ultimately decided to decline this position, instead opening a new law office in that city, while still remaining a resident and practicing attorney in his hometown of Washington Court House. Dolby fled but was soon arrested and taken back to the jail at Washington Court House, where signs quickly pointed to an outburst of mob violence. Dolby supposedly confessed to the crime "upon being apprehended". The Ohio Republican Convention was dominated by the Foraker faction, however, and Foraker loyalist Frank S. Monnett was nominated for the Attorney General post over the deeply distrusted Daugherty. Not daunted by his loss, in 1896 Daugherty announced his desire to win election to Congress. An advisory primary election was held among Fayette County Republicans in March 1896, in which Daugherty narrowly won a bitterly fought race. The actual nomination was to be made by the 7th District Republican Convention, however, and there Daugherty fell victim to factional machinations, with the nomination going instead to Walter L. Weaver, who would ultimately serve two terms in Congress. For a second time Daugherty had been denied. The Republican National Committee recognized Daugherty's gifts as an indefatigable partisan and effective stump speaker, however, and sent him out on the road in support of McKinley's campaign for President of the United States in 1896. While Daugherty's insistence upon being paid had made for a tense relationship, the actual parting of their ways came in 1899, when Daugherty again sought the Republican nomination for Governor of Ohio. Neither Foraker nor Hanna supported Daugherty for the position, with Hanna lending his support to George K. Nash and Foraker clearly still seething over Daugherty's 1892 abandonment. Over the next five years Daugherty skillfully built political influence in the Ohio Republican establishment by dealing with leaders of both of the party's major factions. Daugherty maintained considerable influence with Republicans in the state legislature, who had known and worked with Daugherty for years. His political rehabilitation was only partial, however, for as long as Foraker and Hanna remained the top factional leaders of Ohio Republican politics there remained a very real ceiling beyond which Daugherty could never hope to rise. Hanna's death in February 1904 and a subsequent discrediting of some of his top allies such as George B. Cox on grounds of political bossism again cleared the way for Daugherty's emergence. Daugherty was instrumental in helping his ally Burton win election to the Senate in 1908 but was once again relegated to a key backstage role instead of himself standing for election to high office. Daugherty's position as a political boss rather than a public politician had once again been confirmed. During the party split of 1912, Daugherty was a staunch supporter of Taft and old guard Republican conservatism against the progressive Republicanism espoused by Roosevelt. Daugherty was a key figure on the ground in Ohio in behalf of the Taft campaign, issuing a major address on May 18 which was so well regarded that it was reproduced as a pamphlet by the Taft organization. Although Daugherty's machinations along with Cuyahoga County boss Maurice Maschke carried the state Republican convention for Taft, a split of the Republican field in the November election propelled Democrat Woodrow Wilson to the presidency with a plurality of under 42% of the vote.
Хардингтің науқаны
1914 жылы АҚШ Сенатына алғашқы сайлаулардың өткізілуі Дагерти сияқты саяси ықпалшылардың билігін күрт азайтты. Алайда, көп ұзамай бұл жағдай өзгерді, Хардинг 1901 жылы штаттық сенатқа сайланып, сол сессияда республикалық фракцияның жетекшісі болып тағайындалды. Екеуі де саяси амбицияға толы болған, бір-бірімен жақсы қарым-қатынаста болса да, жақын дос емес еді. Әрдайым саяси манипулятор болған Дагерти 1918 жылдың қаңтарында өсіп келе жатқан тыйымшылдық қозғалысының маңыздылығын сезіп, штатта осы қозғалыстың жетекшісі болуға мүмкіндік іздеді. Дагертидің өзі ішімдік ішетін, бірақ жеке әдеттері саяси мүмкіндіктерге бөгет болмауына мүдделі болды.
The establishment of primary elections for the U. S. Senate in 1914 greatly reduced the power of political bosses such as Daugherty. It would not be too many years before these roles were reversed, however, with Harding elected to the state senate in 1901 and appointed Republican floor leader in that same session. Both were politically ambitious and while they enjoyed one another's company, they were not intimate personal friends. Ever the political manipulator, in January 1918 Daugherty observed the significance of the growing temperance movement and opportunistically attempted to become a movement leader in the state. Daugherty was himself a drinker but was not a man to let personal habits stand in the way of political possibility.
Танымал мәдениет
Догертиді Кристофер Макдональд HBO телесериалындағы "Boardwalk Empire" сериалында сомдайды. Шын өмірдегі Догерти сияқты, бұл кейіпкер Уоррен Г. Хардингтің 1920 жылғы сайлау кампаниясының жетекшісі және кейіннен оның Бас прокуроры ретінде көрсетілген. Ол сондай-ақ сыбайлас жемқорлық айыптарына да тап болады, сонымен қатар Джесс Смит және Гастон Минспен араласуы да бейнеленген. Догертиді 1979 жылғы NBC телеарнасының "Ақ үйдің көлеңкесінде" атты мини-сериалында Барри Салливан ойнайды.
Daugherty is portrayed by Christopher McDonald on the HBO series Boardwalk Empire. Like the real life Daugherty, the character is portrayed as Warren G. Harding's 1920 campaign manager and later as his Attorney General. He also faces corruption charges and his relationship with Jess Smith and Gaston Means is also shown. Daugherty is also portrayed by Barry Sullivan in the 1979 NBC mini series Backstairs at the White House.
Шығармалары
Заңға құрмет: Гарри М. Догертидің Америка адвокаттар қауымдастығының мәжілісінде Цинциннатиде, Огайо штатында, 1921 жылдың 31 тамызында жасаған сөзі. [АҚШ Үкіметінің баспаханасы?], 1921 жыл. Шпиондық заң бойынша мемлекеттік қудалаулар: Бас прокурордың 1922 жылғы 25 қаңтардағы Сенат қарарына жауап ретінде жіберген хаты. Шпиондық заң бойынша немесе соғыс уақытындағы заңдарды бұзу үшін үкімет тарапынан қудаланған адамдар туралы қосымша ақпарат. Вашингтон, округ Колумбиясы: АҚШ Үкіметінің баспа кеңсесі, 1922 жыл. АҚШ Бас прокуроры Гарри М. Догертидің Оскар Э. Келлердің 1922 жылғы 1 желтоқсанындағы Өкілдер палатасының Әділет комитетіне ұсынған шағымдарына берген жауабы. Вашингтон, округ: АҚШ Әділет министрлігі, 1922 жыл. АҚШ Бас прокуроры, құрметті Гарри М. Догертидің (Кэнтон, Огайо, 1922 жылғы 21 қазанда) сөзі. Вашингтон, округ: n. p., 1922 жыл. Бұрынғы Бас прокурор Догертидің сөйлеген сөзі және судья Джон Э. Сэтердің кіріспе сөздері: Бизнес және кәсіби ортаның ұйымдастырған құрмет көрсету кешкі асы, Колумбус, Огайо, 1924 жылғы 23 сәуір. Колумбус, Огайо штаты: n. p., 1924 жыл. Президент Кулиджге Бас прокурор Х. М. Догертидің 1920 жылғы 16 қаңтардан 1923 жылғы 16 маусымға дейінгі кезеңдегі АҚШ-тың барлық аймағындағы тыйым салуға қатысты сот ісі туралы ұсынған есебі. Вашингтон, округ: АҚШ Үкіметінің баспа кеңсесі, 1926 жыл. Хардинг трагедиясының ішкі сыры. Томас Диксонмен бірге. Нью-Йорк: Черчилль компаниясы, 1932 жыл.
Respect for Law: Address of Hon. Harry M. Daugherty at the Meeting of the American Bar Association at Cincinnati, Ohio, August 31, 1921. Washington, DC: [U. S. Government Printing Office? ], 1921. Government Prosecutions under the Espionage Act: Letter from the Attorney General, Transmitting in Response to Senate Resolution of January 25, 1922, Additional Information Regarding Persons Prosecuted by the Government under the Espionage Act or for Conspiracy to Violate War time Laws Washington, DC: U. S. Government Printing Office, 1922. Reply by the Attorney General of the United States, Harry M. Daugherty to charges filed with the Committee on the Judiciary of the House of Representatives, December 1, 1922, by Oscar E. Keller. Washington, DC: U. S. Department of Justice, 1922. Address by the Attorney General of the United States, Hon. Harry M. Daugherty (at Canton, Ohio, October 21, 1922). Washington, DC: n. p., 1922. Speech of Former Attorney General Daugherty and Introductory Remarks of Judge John E. Sater: At Testimonial Dinner Tendered by Business and Professional Men at Hotel Deshler, Columbus, Ohio, April 23rd, 1924. Columbus, OH: n. p., 1924. Report Submitted to President Coolidge by Attorney General H. M. Daugherty Concerning Prohibition Litigation throughout U. S., Covering Period Jan. 16, 1920 to June 16, 1923. Washington, DC: U. S. Government Printing Office, 1926. The Inside Story of the Harding Tragedy. With Thomas Dixon. New York: Churchill Company, 1932.