Кіріспе

R40 – Нью-Йорк метрополитенінің вагоны. Ол 1967 жылдан 1969 жылға дейін Сент-Луис вагондар компаниясы IND/BMT B бөлімшесі үшін жасаған. R40 паркінде 400 вагон болды, олар жұптарға біріктірілген. R40-тың екі түрі өндірілді: 1967–1968 жылдары салынған бастапқы 200 R40 вагоны және 1968–1969 жылдары салынған қосымша 200 R40A вагоны, соңғы 100 вагоны тік ұштарымен қайта жасалды. 200 түпнұсқа R40 және алғашқы 100 R40A вагондары футуристикалық 10 градусқа еңкейтілген ұштарымен (Раймонд Лоуи және әріптестері, сондай-ақ Уильям Снайт Инк. фирмалары жасаған) ерекшеленді және «R40 Slants» немесе жай ғана «Slants» деп аталды. Қауіпсіздік мәселелеріне байланысты R40A тапсырысының соңғы 100 вагоны Сандберг Ферар компаниясымен дәстүрлі тік ұштарымен қайта жобаланды және ресми емес түрде «R40M» (M – модификацияланған) деп танылды. Алғашқы R40 вагондары 1968 жылдың 23 наурызында пайдалануға берілді. R40 паркіне жылдар бойы әртүрлі өзгерістер енгізілді, оның ішінде 1987–1989 жылдары Американың Sumitomo Corp. компаниясы толықтай жөндеу жүргізді. R160 вагондарының тапсырысы 2007 жылдан 2009 жылға дейін барлық R40 және R40A вагондарын ауыстырды; соңғы еңкейтілген вагондар 2009 жылдың 12 маусымында, ал соңғы тік ұштары бар R40A вагондары 2009 жылдың 28 тамызында жүрді. Қызметтен шығарылғаннан кейін көптеген R40 және R40A вагондары Атлант мұхитында жасанды рифтер ретінде батырылды, бірақ R40 еңкейтілген вагондарының бір жұбы және бірнеше тік ұштары бар R40A вагондары сақталып қалды.

Сипаттама

R40 вагондары екі нұсқада болды: 1967-1968 жылдар аралығындағы алғашқы тапсырыс және 1968-1969 жылдар аралығында салынған R40A екінші тапсырысы. R40 вагондары бастапқыда 4150–4249 және 4350–4449 нөмірлерімен таңбаланды. 1970 жылы 4350–4449 вагондары 4250–4349 болып қайта нөмірленді. Көлбеу ұштарлы R40A вагондары бастапқыда 4450–4549 нөмірлерімен, ал тік ұштарлы R40A вагондары 4250–4349 нөмірлерімен таңбаланды; кейін бұл вагондар тиісінше 4350–4449 және 4450–4549 болып қайта нөмірленді. 1966 жылдың 20 қыркүйегінде Нью-Йорк қалалық көлік басқармасы (NYCTA) осы жаңа үлгідегі 400 метро вагонын тапсырыс беру жоспарларын жариялады. Жаңа вагондардың ерекшелігі – қисық ұштар, кең есіктер мен терезелер, оқуға оңайрақ белгілер және ашық түстердегі жақсартылған интерьер болды. 1966 жылдың 1 қазанында тендерлер ашық түрде ұсынылды. 1966 жылдың қарашасында Сент-Луис вагондар компаниясы бір вагонға 114 000 доллардан келісімшарт ұтып алды. Жаңа вагондардың жалпы құны 46 172 041 долларға бағаланды, ал шығындар Федералды үкімет пен Нью-Йорк қаласы арасында тең бөлісуге тиіс болды. Бірінші толық емес R40 вагондары (4350–4351) 1967 жылдың қарашасында сайлау күні Көлік облигацияларын насихаттау мақсатымен TA меншігіне келді. Содан кейін олар аяқталу үшін Сент-Луис зауытына қайтарылды және 1968 жылдың қаңтарында жеткізілді. 1968 жылдың 23 наурызында R40 вагондары паркі пайдалануға берілді. 1969 жылдың 24 қаңтарына дейін барлық 300 қисық ұштарлы R40 вагондары жеткізілді, ал 1969 жылдың қаңтарында алғашқы модификацияланған R40A вагондары келді. Бір вагонға қосымша 14 000 доллар төленді, соның арқасында 300 R40A вагоны соңғы он R38 вагондарында қолданылған Stone Safety 10 тонналық кондиционерлік жүйелермен жаңадан жеткізілді. Осыдан бастап кондиционерлік жүйе барлық жаңа метро вагондарының стандартты жабдығына айналды. Кондиционерлік жүйенің орналасуына байланысты, тұрғын бағаналары R40 вагондарындағы тік сызықты үлгіге қарағанда, кезектесіп орналастырылды. Сонымен қатар, кондиционерленген R40A вагонын кондиционерленбеген R40 вагонынан шатыр сызығын қарап айыруға болады; кондиционерленген вагондарда ауа кіретін тесіктер айтарлықтай жіңішке болды. Маңыздысы, R40 вагондары 1968 жылы Нью-Йорк қалалық көлік басқармасы мен мемлекеттік Метрополитен көлік басқармасы біріккенге дейін тапсырыс берілген соңғы метро вагондары болды.

Қауіпсіздік мәселесі мен даулар

Алғашқы вагондар жеткізілгеннен кейін бірнеше ай өткен соң, қауіпсіздік туралы алаңдаушылықтар мен жаңа еңкейтілген дизайнға қатысты даулар туды. Еңкейтілген шеттерінде тұтқалардың болмауына байланысты, вагондар арасында жүретін жолаушылардың рельске құлап кетуі мүмкін деген қауіп туындады. Уақытша шешім ретінде, NYCTA кондукторларға әр вагонның еңкейтілген шетіндегі есіктерді құлыптауды бұйырды. Осы уақытта Raymond Loewy компаниясының дизайн директоры метро вагондары арасында өтуге болмайтынын мәлімдеді; есіктер құлыпталуы керек, сондықтан қауіпсіздік шаралары қажет емес еді. 1968 жылдың қараша айында NYCTA еңкейтілген вагондар паркін 400 000 долларға үлкен тұтқалармен және пантограф қақпаларымен жаңартуға кірісті, бұл Loewy-дің дизайнын жойды, бірақ жолаушыларға вагондар арасында қауіпсіз жүруге мүмкіндік берді. Сонымен қатар, көлік одағының газеті өзгерістердің қажеттілігін баяндады, себебі «вагондар соқтығысса, деформациялануы мүмкін» деген ойға келді және еңкейтілген шеттер вагондар арасында жүретін жолаушылар үшін қауіпті екенін қайталады. Одан әрі, NYCTA қалған 100 R40A вагонының дизайны өзгертілетінін хабарлады. Нәтижесінде, соңғы 100 R40A вагоны Sundberg Ferar (R40M деп аталды) жасаған түзетілген тік шетті стильмен салынды, бұл дизайн кейінгі (шамамен бірдей) R42 вагонының тапсырысында қолданылды. 1977 жылы зейнеткерлікке шығарылған R1 мен R9 вагондарынан құрастырылған пантограф қақпалары модификацияланып, тік шетті R40A және R42 вагондарының алдыңғы бөліктеріне орнатылды. Тік шетті R40A вагондары зауыттан «балония» спиральді серіппелі типтегі вагондар арасындағы қауіпсіздік тосқауылдарымен жабдықталғандықтан, R42 вагондарына орнатылғандай қосымша құрылғыларға мұқтаж болған жоқ.

Қателіктер мен күрделі жөндеу

4200–4201 жұбы 1970 жылдың 12 қыркүйегінде Солтүстік арнасы көпірінде болған артқы соқтығысы салдарынан қатты зақымданып, кейіннен жарамсыз деп танылды. 1974 жылдың 12 ақпанында 4420–4421 жұбы R6 # 1236 машинасына арттан шағылысқанда зақымданды, ол да 7-ші авеню мен Чёрч авеню арасындағы оңтүстік экспресс жолындағы Чёрч авеню станциясында тежегіш бұзылуынан айтарлықтай зақым көрді. Жоғарыда айтылған оқиғаларда алған зақымдарынан кейін екі жұп та R40/R40A паркін жаңарту алдында жарамсыз деп танылды. 1987–1989 жылдары R40 және R40A вагондары Нью-Йорк штатының Эльмира Хайтс қаласындағы Sumitomo Corp. of America компаниясымен қайта жабдықталды. Барлық вагондар енді боялмаған күміс түсті сыртқы жағы мен жаңа интерьер дизайнына ие болды. Сонымен қатар, зауытта орнатылмаған көлбеу ұштарға кондиционерлер қосылды. Көлбеу ұштардағы ерекше "EXP" (экспресс) және "LOCAL" шамдары да алынып тасталды. 1995 жылдың 5 ақпанында 4259 нөмірі бар вагон 9-шы авеню маңында R42 вагоны 4918 басқарған пойызбен соқтығысты. Вагон жартылай жөнделді, бірақ қызметке қайтарылмады және 2008 жылдың қаңтарында жасанды риф ретінде суға батырылды. 4260 нөмірі бар вагон 1994 жылдың 15 тамызында 9-шы авеню маңындағы туннельде рельстен шығып, 2001 жылы жарамсыз деп танылды. Оның алдыңғы бөлігі 4461 нөмірі бар R40A вагонын көлбеу ұшқа айналдыру үшін пайдаланылды. 4427 және 4428 нөмірлі вагондар 1996 жылдың 8 қаңтарында Бушвик авеню – Абердин көшесі станциясында соқтығысып, ауыр зақымдар алды. Екеуі де 2001 жылы жарамсыз деп танылды. 4258 және 4261, сондай-ақ 4426 және 4429 вагондары, жоғарыда аталған оқиғаларда өз жұптастарынан айырылғандықтан, жұптар құрастырылды. 1995 жылдың 5 маусымында Вильямсбург көпірінде R42 вагоны 4664 тік ұшты R40A вагоны 4461 арттан шағылыстырды. R42 вагоны ауыр зақымдар алғандықтан жарамсыз деп танылды, ал R40A вагоны жөнделіп, көлбеу ұшқа айналдырылды. Ол уақытша 4260 нөмірімен таңбаланды, өйткені оны 4259 нөмірі бар R40 вагонымен жұптастыру жоспарланған, бірақ ол қызметке қайтарылмады (төменде қараңыз). Осы уақытта 4460 нөмірі бар R40A және 4665 нөмірі бар R42 вагондары жұптастырылды. Бұл жұп бүгінгі күні музей паркінің бір бөлігі ретінде сақталып тұр.

Зейнеткерлік

R160 метро вагондарының тапсырысы 2007-2009 жылдар аралығында барлық R40 және R40A вагондарын алмастырды. R40 және қиғаш түйінделген R40A вагондары 2007 жылдың қазанынан 2009 жылдың 12 маусымына дейін, соңғы қиғаш түйінделген пойыз соңғы сапарын жасаған кезде қызметтен шығарылды. Тік түйінделген R40A вагондары 2009 жылдың қаңтарынан 2009 жылдың 28 тамызына дейін, соңғы жұп төрт R42 вагонымен аралас құрамда жүрді. Дегенмен, R40 вагондарының 4162–4163 және қиғаш түйінделген R40A вагондарының 4392–4393 және 4442–4443 жұптары 2013 жылға дейін мектеп вагондары ретінде сақталды. Бұл вагондар ақырында қызметтен шығарылып, 2013 жылдың сәуірінен 2013 жылдың 1 қазанына дейін Нью-Джерси штатының Ньюарк қаласындағы Sims Metal Management компаниясына бөлшектеуге жіберілді, себебі 2010 жылдың сәуірінде вагондарды қайта жаңарту бағдарламасы аяқталған еді. Олар 2013–2014 жылдары жұмыс істеуге қайта келтіріліп, 2014 жылдың тамызынан бері Нью-Йорк қалалық көлік мұражайының демеушілігімен ұйымдастырылған саяхаттарда, әсіресе «Көптеген металл пойызы» (TOMM) бағдарламасында пайдаланылуда. 4280–4281 вагондары сақтауға таңдалғанға дейін 4192–4193 вагондары 2008 жылы Нью-Йорк көлік мұражайында уақытша көрмеге қойылған, бірақ кейін бөлшектелген. R40 вагондарының жұбынан басқа, бірнеше тік түйінделген R40A вагондары да сақталған. Толық тізімге мыналар кіреді:
4460 (және оның R42 вагоны 4665) – Теміржол сақтау корпорациясы сақтап, Кони-Айленд депосында орналасқан. 4461 (қиғаш түйінделген вагонда қайта жаңартылып, 4260 номерімен қайта нөмірленген) – қазіргі уақытта Рэндалл аралындағы FDNY базасында, R62 вагондарының 1366 және 1370 номерлерімен бірге оқу вагоны ретінде пайдаланылуда. 4480–4481 жұбы – Нью-Йорк көлік мұражайы сақтап тұр. Вагондар 2014 жылға дейін Конкорс депосында сақталды, содан кейін 207-ші көшедегі депоға көшірілді.