Джозеф Хиллис Миллер: Америкалық әдебиет сыншысы және ғалымы
J. Hillis Miller
Джозеф Хиллис Миллер – америкалық әдебиет сыншысы, деконструкция теориясын дамытқан. Yale мектебінің өкілі, 50-ден астам кітап авторы. Әдебиеттерді талдау.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық әдеби сыншы және профессор (1928–2021)
әдеби сыншы және ағылшын тілі профессоры
American literary critic and professor (1928–2021)
the literary critic and professor of English
Джозеф Хиллис Миллер кіші (5 наурыз 1928 – 7 ақпан 2021) – әдеби деконструкция теориясын дамытқан американдық әдеби сыншы және ғалым. Ол Пауль де Ман, Жак Деррида және Джеффри Хартман сияқты ғалымдармен бірге Йель мектебінің құрамында болды, олар деконструкцияны әдеби мәтін мен оның мағынасы арасындағы қатынасты талдаудың аналитикалық құралы ретінде қолдады. Миллер мансабында Джонс Хопкинс университетімен, Йель университетімен және Калифорния университетімен (Ирвин) байланыста болды, деконструкция принциптерін пайдаланып, американдық және британдық әдебиеттің кең спектрін зерттейтін 50-ден астам кітап жазды.
Joseph Hillis Miller Jr. (March 5, 1928 – February 7, 2021) was an American literary critic and scholar who advanced theories of literary deconstruction. He was part of the Yale School along with scholars including Paul de Man, Jacques Derrida, and Geoffrey Hartman, who advocated deconstruction as an analytical means by which the relationship between literary text and the associated meaning could be analyzed. Through his career, Miller was associated with the Johns Hopkins University, Yale University, and University of California, Irvine, and wrote over 50 books studying a wide range of American and British literature using principles of deconstruction.
Ерте өмір
Миллер 1928 жылдың 5 наурызында Вирджиния штатының Ньюпорт-Ньюс қаласында Нелл Мартин (туған тегі Кризер) мен Дж. Хиллис Миллердің отбасында дүниеге келді. Оның анасы үй шаруасымен айналысты, ал әкесі баптист пасторы және Уильям мен Мэри колледжінің психология профессоры болды, кейін Флорида университетінің президенті қызметін атқарды. Осы кезеңде ол факультет мүшесі Пол де Манмен және қонақ профессор Жак Дерридамен танысты, олармен байланысын сақтап қалды. Сол жылы ол Қазіргі тілдер қауымдастығының (MLA) президенті болып сайланды және 2005 жылы MLA-ның өмірлік жетістіктері үшін сыйлығымен марапатталды. 2004 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. Йель және UC Irvine университеттерінде Миллер американдық әдеби сыншылардың бір буынына, соның ішінде белгілі квир-теоретик Ива Кософски Седжвикке жетекшілік етті. 2001 жылға дейін ол Калифорния университетінің Ирвайн қаласындағы ағылшын және салыстырмалы әдебиет кафедрасының ерекше зерттеу профессоры болды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол 15-тен астам кітап және көптеген мақалалар жазды, сондай-ақ халықаралық деңгейде лекция оқыды. Зейнеткерлікте ол UC Irvine, Калифорния университеті (Беркли) және Квинсленд университетінде диссертациялық комитеттерде жұмыс істеді, диссертациялар мен докторлық дипломдық жұмыстарға жетекшілік етті.
Miller was born in Newport News, Virginia, on March 5, 1928, to Nell Martin (née Crizer) and J. Hillis Miller Sr. His mother was a homemaker and his father a Baptist minister who was professor of psychology at the College of William & Mary, and would go on to serve as the president of the University of Florida. This was also the time that was introduced to Paul de Man who was a member of a faculty and Jacques Derrida, a visiting professor, with whom he would remain associated. During the same year, he served as president of the Modern Language Association, and was honored by the MLA with a lifetime achievement award in 2005. In 2004, he was elected to the American Philosophical Society. Both at Yale and UC Irvine, Miller mentored an entire generation of American literary critics including noted queer theorist Eve Kosofsky Sedgwick. He was Distinguished Research Professor of English and Comparative Literature at the University of California Irvine until 2001. After his retirement, he wrote over 15 books and many articles in journals and was also active on the international lecturing circuit. He was also served on dissertation committees in his retirement supervising dissertations and doctoral theses works at UC Irvine, University of California, Berkeley, and the University of Queensland.