Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тобаго аралынан келген дәстүрлі би сайысы
Traditional dance contest from Tobago
Лимбо – Тобаго аралында пайда болған дәстүрлерге негізделген танымал ойын. Ойынның мақсаты – құлап түспей немесе бағананы жылдырмай, төмендетілген бағананың астынан иіліп өту. Бұл би Тобагодағы жаназалардағы рәсімдерде бастау алған. 1950 жылдары би өнерін дамытушы Джулия Эдвардс (Лимбоның бірінші ханымы деп белгілі) және оның труппасы оны танымал етті. Олар бірнеше фильмдерде, әсіресе "Төмендегі от" (1957) фильмінде түсті және 1960 жылдары мен одан кейін Кариб бассейні, Еуропа, Солтүстік Америка, Оңтүстік Америка, Азия және Африка бойынша кеңінен гастрольдік сапарлар жасады.
Limbo is a popular game, based on traditions that originated on the island of Tobago. The aim is to pass forwards under a low bar without falling or dislodging the bar. The dance originated as an event that took place at wakes in Tobago. It was popularized in the 1950s by dance pioneer Julia Edwards (known as the First Lady of Limbo) and her company which appeared in several films, in particular Fire Down Below (1957), and toured widely in the Caribbean, Europe, North America, South America, Asia, and Africa in the 1960s and later.
Ережелер
Екі тік тірекпен бекітілген көлденең таяқша – лимбо таяқшасы деп аталады. Барлық қатысушылар таяқшаның астынан арқасымен еденге қарай өтуге тырысуы керек. Таяқшаның астынан өтетін кезде ойыншылар артқа иілуі тиіс. Денелерінің ешбір бөлігі таяқшаға тимеуі керек, ал тек қана аяқтары жерге тиюге болады. Бастарын немесе мойындарын жаққа бұруға болмайды. Кім таяқшаны құлатып жіберсе немесе құлап кетсе, ол жарыстан шығарылады. Барлық қатысушылар осылайша таяқшаның астынан өткен соң, таяқша сәл төмендетіліп, жарыс жалғасады. Жарыс тек бір адам ғана таяқшаның астынан өте алса аяқталады.
A horizontal bar, known as the limbo bar, is supported by two vertical bars. All contestants must attempt to go under the bar with their backs facing toward the floor. When passing under the bar, players must bend backwards. No part of their body is allowed to touch the bar, and no part other than their feet may touch the ground. They must not turn their head or neck to the side. Whoever knocks the bar off or falls is eliminated. After everyone has passed under the bar in this manner, the bar is lowered slightly and the contest continues. The contest ends when only one person can pass under the bar.
Тарих
"Лимбо" сөзі 1950 жылдарға дейін жетеді. Лимбоның Батыс Үнді ағылшын тіліндегі "limber" сөзінен туындағаны болжанады. Merriam–Webster сөздігі этимологиясын былай түсіндіреді: "Тобаго және Барбадос ағылшын тілі; ямайкалық ағылшын тіліндегі 'limba' сөзімен және ағылшын тіліндегі 'limber' сөзімен байланысты". Бұл ойын сонымен қатар жерлеу рәсімі ретінде де қолданылады және Африканың "legba" немесе "legua" ойындарымен байланысты болуы мүмкін. Кейбір африкалық сенімдерге сәйкес, ойын өмір циклының толық бейнесін көрсетеді. Ойыншылар кеуде деңгейінен біртіндеп төмендетілетін бағананың астынан өтеді және олар бағанадан бас сұрғанда, өмірдің өлім үстінен жеңіске жеткенідей, екінші жағына шығады. "Лимбо" ойыны Тобагода 1800 жылдардың ортасы мен соңында пайда болған. Ол 1950 жылдары кең танымал болды. Ойын атауының басқа да түсіндірмелері бар: Тобагодағы 19 ғасырда ойналған "лимбо" құл кемелеріне кіретін құлдарды немесе рухтың арғы дүниеге, яғни "лимбоға" өтуін бейнелеу мақсатымен жасалған, бірақ мұндай байланысты растайтын әдеби деректер жоқ. Доктор Алан Райс ойынның құл саудасымен байланысы туралы былай дейді: "Африкалықтарды жаттығу үшін палубада ойнауға мәжбүр еткен. Көптегендері осы мүмкіндікті пайдаланып, Африкадағы өткен өмірінен еске түсірілген би қимылдары арқылы кемедегі серіктерімен байланыс орнатып, әңгімелесетін. Бұл Америкада Африканың мәдени дәстүрлерін қолданатын ойындарда, діни рәсімдерде және басқа да музыкалық формаларда жалғасты. Кариб бассейніндегі "лимбо" осындай ойынның бірі болды. "Лимбо" құл кемелеріндегі шектеулі кеңістік пен африкалықтардың одан құтылу қабілеті туралы тікелей айтады".
The word 'limbo' dates back to the 1950s. It is conjectured that limbo is a West Indian English derivative of 'limber'. Merriam–Webster lists the etymology as "English of Tobago & Barbados; akin to Jamaican English limba to bend, from English limber". This game is also used as a funeral game and may be related to the African legba or legua game. Consistent with certain African beliefs, the game reflects the whole cycle of life The players move under a pole that is gradually lowered from chest level and they emerge on the other side as their heads clear the pole as in the triumph of life over death. The limbo dates back to the mid to late 1800s in Tobago. It achieved mainstream popularity during the 1950s. An alternative explanation of the name is suggested; that the version of the limbo performed in nineteenth century Tobago was meant to symbolize slaves entering the galleys of a slave ship, or a spirit crossing over into the afterworld, or "limbo", but no literary reference is known to substantiate this postulated linkage. Dr Alan Rice elaborates on the supposed link the game has with the slave trade: "Africans were forced to game on deck for exercise. Many took advantage of this to bond and communicate with their shipmates by dancing steps remembered from their past in Africa. This was to continue in the Americas in games, religious ceremonies and other musical forms that used cultural traditions from Africa. One such game was the limbo in the Caribbean. The limbo spoke directly of the limited space in the slaving ships and the African ability to escape it."
Халыққа танымал ету
Дәстүр бойынша, лимбо ойыны ең төменгі қалқан биіктігінен басталады және қалқан біртіндеп көтеріледі, бұл өлімнен өмірге қадам басуды білдіреді. Көңіл көтеру саласына бейімделу кезінде топтар дәстүрлі тәртіпті кері қайтаруды бастады. 1956 жылғы газет хабарына сәйкес, ойынды 1944 жылы Эдрикт Коннор жаңартыпты. Ол Тринидадта танымал ойын-сауыққа айналды және американдық әскерлер оны дене шынықтыру жаттығуы ретінде пайдаланды. 1950 жылдары хореограф және орындаушы Джулия Эдвардс қазіргі стандартқа айналған бірнеше жаңалықтарды қосты, мысалы, басқа ойнаушылардың дене мүшелерінен жасалған «қалқандар» және лимбо биін орындау кезінде отты пайдалану. Тринидад-америкалық Соня Дюманың «Джулия мен Джойс» фильмі 2010 жылы шықты. Ол лимбо биінің эволюциясын және Эдвардстың оның танымалдығына қосқан үлесін көрсетеді. Лимбо ойнаушылар көбінесе нақты афро-кариб барабан ырғақтарымен қозғалады және оларға жауап береді. Лимбо туристік қызмет және ойын-сауық түрі ретінде танымал болғандықтан, поп-музыка АҚШ-та пайда болған жаңа үрдіске жауап ретінде Кариб ырғақтарын қолдана бастады. Мысалы, Chubby Checker орындаған «Limbo Rock» әні Billboard Top 100 тізімінде 2-орынға ие болды, содан кейін Checker танымал еткен лимбомен байланысты «How low can you go?» деген сөз туды. Тринидадтық калипсошы Бриго (Сэмюэл Абрахамс) өзінің танымал «Limbo Break» әнімен лимбоны көпшілік назарына түсірді. Лимбо Тринидад пен Тобагоның ресми емес ұлттық ойыны болып саналады, ол өзін лимбо, стальпан (темір барабандар) және калипсо елі деп атайды. Дайындық ойынынан кейін ойнаушы дайындалып, қалқанға жақындап, денесін төмендетіп, артқа иеді, ал тізелерін кернеп, аяқтарын жайып тұрады. Егер ойнаушының денесінің кез келген бөлігі қалқанға тисе немесе қолдары еденге тисе, ол «құлап» және бәйгеден шығарылады. Егер бірнеше ойнаушы қатысса, олар қалқанның астынан бірінен соң бірі өтеді; қалқан біртіндеп төмендетіледі, сонда тек бір ойнаушы ғана қалады, ол қалқанға да, еденге де тимеген. Лимбо Тринидад пен Тобагодан әлемге және үлкен экранға тараған сайын, Барбадос және Ямайка сияқты басқа Кариб аралдарындағы туристік пакеттердің маңызды бөлігіне айналды. Ямайкада 1950 жылдардағы лимбо музыкасы көбінесе клаве ырғағына негізделген. Ол сондай-ақ 1950 жылдары жазылған ямайкалық ментода, Лорд Тиклер мен калипсошылардың «Limbo» немесе Дензил Лэйнг пен Wrigglers-тің «Limbo» сияқты әндерде, сондай-ақ лимбо ойынына тікелей қатысы жоқ көптеген басқа әндерде жиі естіледі. Лимбоның Тринидад және Тобаго мәдениетіндегі маңыздылығы екі аралдағы фестивальдар мен қоғамдық шараларда, соның ішінде премьер-министрдің үздік ауылдық бәйгесінде және Тринидад пен Тобагодағы карнавал маусымында танымал ойын топтарының өнер көрсетулерінде айқын көрінеді. Туристерге арналған өнер көрсету кезінде кәсіби лимбо ойнаушылары көрермендерді өздері көрсеткеннен кейін қатысуға шақырады. Лимбоның үлкен танымалдығы көрермендердің қатысуынан туындады. Соңғы жылдары лимбо биі Кариб теңізіндегі және басқа да тропикалық курорттарда туристер үшін әлеуметтік «мұзды бұзу» ойыны ретінде өткізіледі. Жеңімпаз ойнаушы көбінесе сыйлық алады.
Traditionally, the limbo game began at the lowest possible bar height and the bar was gradually raised, signifying an emergence from death into life. In its adaptation to the world of entertainment, troupes began reversing the traditional order. According to a 1956 newspaper report, the game was revived in 1944 by Edric Connor. It became a popular entertainment in Trinidad and was adopted as a physical fitness exercise by American troops. In the 1950s, choreographer and player Julia Edwards added a number of features that are now considered standard, such as human 'bars' formed by the limbs of other players and the use of fire in the performance of limbo. A film, Julia and Joyce, by Trinidadian American Sonja Dumas, was released in 2010. It traces the evolution of limbo dancing and the contribution of Edwards to its popularity. Limbo players generally move and respond to a number of specific Afro Caribbean drum patterns. As Limbo gained popularity as a tourist activity and a form of entertainment, pop music began using Caribbean rhythms to respond to the emerging craze in the United States. One example is the song "Limbo Rock" (recorded by Chubby Checker), which became a number 2 charted hit on the Billboard Top 100, from which emerged the popular quote/chant that is associated with limbo which Checker also helped to popularize: "How low can you go?" Limbo was brought into the mainstream by Trinidadian Calypsonian Brigo (Samuel Abrahams) with his popular Soca song "Limbo Break". Limbo is considered the unofficial national game of Trinidad and Tobago, which refers to itself as the land of limbo, steelpan (steel drums), and calypso. After a preparatory game, the player prepares and approaches the bar, lowering and leaning back their body while balancing on feet akimbo with knees extended backwards. The player is declared "out" and loses the contest if any part of the body touches the stick or pole that they are passing beneath, or if the hands touch the floor. When several players compete, they go under the stick in single file; the stick is gradually lowered until only one player, who has not touched either the pole or the floor, remains. As Limbo spread out of Trinidad and Tobago to the wider world and the big screen, limbo became a major part of the tourism package in several other Caribbean islands, such as Barbados and Jamaica. In Jamaica, the trendy limbo music of the 1950s was often based on a clave rhythm. It is also widely heard in Jamaican mento recorded in the 1950s, in songs such as "Limbo" by Lord Tickler and Calypsonians, or "Limbo" by Denzil Laing & the Wrigglers, as well as many other songs not directly related to the limbo game itself. Limbo's continued significance in Trinidadian and Tobagonian culture ia clearly demonstrated in festivals and social events across the two islands, including performances by popular game troupes at the Prime Minister's Best Village Competition, and during the Carnival season in Trinidad and Tobago. When performing for tourists, professional limbo players often invite spectators to participate after their own presentation of the game. The massive popularity of limbo has emerged directly from this audience participation. In recent years, limbo dancing has been conducted as a social "icebreaker" game for tourists at Caribbean and other tropical resorts. The winning player often receives a prize.
Әлемдік рекорд
Дэннис Уолстон 1991 жылғы наурыз айында сәтті түрде жоғалып өткен сызықтың төменгі деңгейі бойынша әлемдік рекордты иеленеді. Ең төменгі лимбо ойынының әлемдік рекордын Тринидадтан шыққан, қазір Нью-Йорк штатының Баффало қаласында тұратын 26 жасар Шемика Чарльз ұстап тұр. 2010 жылдың 16 қыркүйегінде ол жерден жоғары орналасқан сызық астынан сәтті өтті. Шемика Чарльз Кэмпбелл 12 дюйм биіктігінен төменгі қашықтықта лимбодан өткен ең ұзақ қашықтық бойынша да әлемдік рекордты ұстайды. Рекордтық лимбо көліктердің астынан өту арқылы жасалды және 12,67 фут (3,8 метр) қашықтыққа тең болды. Бұл рекорд 2020 жылдың 9 қазанында оның туған елі Тринидад және Тобагода тіркелді.
The world record for lowest limbo game is held by Dennis Walston, who successfully attempted a bar in March 1991. The world record for lowest female limbo game is held by Shemika Charles, a 26 year old woman from Trinidad who lives in Buffalo, NY. On 16 September 2010, she successfully played under a bar above the ground. Shemika Charles Campbell also holds her second world record for the Farthest Distance Limbo Under 12 inches. The record setting limbo was completed under vehicles and measured a distance of 12.67 ft (3.8 meters). The record was attained on 9 October 2020 in her home country Trinidad and Tobago.