Кіріспе
Британдық белсенді (1939 жылы туған)
Пиззи өзіне өлім қаупі төндірілгенін және бойкотқа ұшырағанын айтады, себебі үй ішіндегі зорлық-зомбылық мәселесіндегі оның тәжірибесі мен зерттеулері оны көп жағдайда зорлық-зомбылықтың өзара болатыны және әйелдердің де ерлердей зорлық-зомбылыққа қабілетті екені деген қорытындыға жеткізді. Бұл қауіп-қатерлер оның Ұлыбританиядан қуылған себебіне айналды. Пиззи бұл қауіп-қатерлердің радикалды феминистерден келгенін мәлімдеді. Ол 1939 жылы Қытайда, егіз әпкесі Розалинмен бірге дүниеге келді. Оның әкесі британдық дипломат және кедей ирландтық отбасының он жеті баласының бірі болған. 1942 жылы отбасы Шанхайға көшіп барды, бірақ көп ұзамай жапондық әскерлер оларды тұтқынға алып, жапондық соғыс тұтқындарымен айырбастады. Ол Родезияға қоныс аударған және 1978 жылы жарық көрген «Жабайы қаздар» романымен танымал жазушы Дэниел Карнидің қарындасы. Пиззи отбасымен Оңтүстік Африкадағы Кокстадқа, содан кейін бес жасында Бейрутке көшіп барды. Соғыс аяқталғаннан кейін отбасы Канаданың Торонто қаласына көшіп барды. Олар Тегеранға, Иранға көшіп, ақыры 1948 жылы Англияға қоныстанды. Пиззи 11 жасында Сент-Энтонидің кіші мектебінде, содан кейін Левестон мектебінде оқыды, төрт O деңгейін бітірді. Оның ата-анасы Африкаға жіберілді, ол Сенегалдағы Дакар университетінде француз және ағылшын тілдерін оқыды.
Ертедегі белсенділігі
1959 жылы Пиззи Ұлыбританияның Азаттық қозғалысының (WLM) алғашқы отырысына қатысты, ол жергілікті ұйымдастырушы Артемиданың Чизвик үйінде өтті. Артемиданың ықпалымен Пиззи Голдхок-роудтағы үйінде "оқу-ағарту тобын" жинауға келісті. Пиззидің жұмысы сол кезде кеңінен мақтауға ие болды. 1975 жылы депутат Джек Эшли Парламентте: "Пицзи ханымның еңбегі – бұл бірінші деңгейдегі новаторлық жұмыс еді. Ол мәселені бірінші болып анықтады, жағдайдың қырқын бірінші болып түсінді және Чизвик көмек орталығын құру арқылы нақты қадам жасады. Осы ұлы новаторлық жұмыстың нәтижесінде бүкіл ел мәселенің маңыздылығын сезіне бастады" деді. Жергілікті билік органдары тарапынан қудаланып, Лордтар палатасына шағым түсірген кезде оның еңбегі мойындалды. Refuge өзінің Chiswick Women's Aid-тен бастау алатынына қарамастан, Пиззидің аты көптеген жылдар бойы Refuge веб-сайтында кездеспеді.
Отбасылық зорлық-зомбылықтың өзара қарым-қатынасы
Алғашқы баспанасын құрғаннан кейін көп ұзамай Пиззи тұрмыстық зорлық-зомбылықтың көп бөлігі өзара екенін мәлімдеді. (Варлингэм ауруханасының Джон Гейфордпен бірге зерттеу жүргізді), Пиззи "нағыз ұрып-соғылған әйелдер" арасында айырмашылық көрсетті. "Зорлық-зомбылыққа бейім" кітабында Пиззи жеке және отбасылық зорлық-зомбылықтың себептеріне аз көңіл бөлінгеніне алаңдаушылық білдірді, "маған таңғажайып болды, ешкім зорлық-зомбылық жасайтын адамдардың бір-біріне неліктен солай қарайтынын шынайы түрде білгісі келмейтін сияқты". Ол сондай-ақ, үкімет шенеуніктерінің тұрмыстық зорлық-зомбылық мәселесін шешудің жолын социалистік немесе коммунистік елдерде табуға болатындығы туралы пікіріне де алаңдады. Пиззи Ресейде некедегі зорлық-зомбылықтың үлкен проблема екенін, ал Қытай әйелді ұрып-соғуды өлім жазасына кесілетін қылмыс деп жариялап, мәселені шешкенін айтты. Пиззи өзінің және серігі Джефф Шапироның кітапты жарнамалау кезінде полиция қорғауына мұқтаж болғанын да баялады, сондай-ақ жамандау науқандарымен, жұмыс жүктемесімен, құлап қалумен, жүрек ауруларымен және психикалық шаршаумен күрескенін жеткізді. Санта-Феге жазу үшін көшіп келген Пиззи Нью-Мексикодағы баспананы басқаруға қатысып, жыныстық зорлаушылармен және педофилдермен жұмыс істеді. Санта-Феде тұрғанда оның бір иті атып, тағы екеуі ұрланды, бұл оның айтуынша, нәсілшіл көршілердің салдарынан болды. The Independent газетінің тілшісі Дебора Росс "феминист әйелдер қауымы ашуға бой алды" деп жазды. Ол екінші күйеуі Джефф Шапиромен бірге жазды. Кейін Италияның Сиена қаласына көшіп, жазушылық және қоғамдық жұмысын жалғастырды. 1997 жылдың көктемінде ол Лондонға қарызға батқандықтан үйсіз және денсаулығы нашарлап оралды. 2007 жылдың наурыз айында ол Бахрейндегі тұрмыстық зорлық-зомбылық құрбандарына арналған алғашқы араб баспанасының ашылу салтанатына қонақ ретінде қатысты. 2013 жылы Пиззи "A Voice for Men" ерлер құқығын қорғау ұйымының редакциялық және кеңесші кеңесіне қосылды, редактор және DV саясаты жөніндегі кеңесші болып қызмет етті және қаңтардан тамызға дейін ұйымның веб-сайтына он үш мақала жазды. Ол алғашқы сұхбатын бір апта бұрын /r/MensRights платформасында жариялаған. 2014 жылдың қарашасында Пиззи AVFM WhiteRibbon.org веб-сайтының иесі/менеджері болды (кейін Honest Ribbon.org деп аталады), бұл бастапқы White Ribbon Campaign акциясы "архаикалық көзқарастарды және гендерлік зорлық-зомбылықтың шындығын жоққа шығаратын көшірме" деп сынға алды. Пиззи 2016 жылы Кэсси Джейдің "Қызыл таблетка" ерлер құқығы қозғалысы туралы деректі фильміне сұхбат берді және түсті. Пиззи "қарттарды зорлық-зомбылықтан қорғау" мақсатында жұмыс істейтін Compassion In Care қайырымдылық ұйымының демеушісі және ол ұйымның негізін қалаушысы Эйлин Чаббтың "Фасадтан тыс" кітабына кіріспе жазды. 2022 жылы Пиззи Грег Эллис (актер) құрған CPU: Балалар мен ата-аналар біріккен қайырымдылық ұйымының құрметті өмір бойы президенті ретінде тізімделді. 2023 жылдың сәуірінен бастап қайырымдылық ұйымы жабылып қалған сияқты.
In her book Prone to Violence, Pizzey expressed concern that so little attention was paid to the causes of interpersonal and family violence, stating, "to my amazement, nobody seemed to genuinely want to find out why violent people treat each other the way they do". She also expressed concern for the view expressed by government officials that solutions to the issue of domestic abuse and violence could be found in socialist or communist countries. Pizzey pointed out that marital violence was a great problem in Russia, and China addressed the issue by proclaiming wife beating a crime punishable by death sentence. and Pizzey reports that she herself and co author Jeff Shapiro needed police protection during the promotional events for the book. and defamation campaigns, and dealing with overwork, near collapse, cardiac disease and mental strain. Having moved to Santa Fe to write, Pizzey promptly became involved in running a refuge in New Mexico, as well as dealing with sexual abusers and paedophiles. While she was living in Santa Fe, one of her dogs was shot and two others were stolen, which she claims was a result of racist neighbours. Describing the harassment, Deborah Ross of The Independent wrote that "the feminist sisterhood went bonkers". where she wrote with her second husband, Jeff Shapiro. Subsequently, she moved to Siena, Italy, where her writing and advocacy work continued. She returned to London in the spring of 1997, homeless due to debt and in increasingly poor health. In March 2007, as a guest, she attended the ceremony of opening the first Arab refuge for victims of domestic violence in Bahrain. In 2013, Pizzey joined the editorial and advisory board of the men's rights organisation A Voice for Men, serving as an Editor and DV Policy Advisor and from January to August wrote thirteen articles for the group's web site. She announced her first interview a week prior on /r/MensRights. In November 2014, Pizzey became owner/manager of the AVFM WhiteRibbon. org website (since renamed Honest Ribbon. org), which has been criticised by the original White Ribbon Campaign as "a copycat campaign articulating archaic views and denials about the realities of gender based violence." Pizzey was interviewed for and appeared in the 2016 documentary film The Red Pill by Cassie Jaye about the men's rights movement. Pizzey is a patron of registered charity Compassion In Care which works to "break the chain of elderly abuse" and she wrote an introduction for the book Beyond The Facade by founder Eileen Chubb. In 2022, Pizzey is listed as Honorary Lifetime President Emeritus to CPU: Children Parents United Charity founded by Greg Ellis (actor) The charity appears to be shut down as of April 2023.
Жамандау туралы іс
2009 жылы Пицзи Эндрю Маррдың «Заманауи Британия тарихы» кітабындағы мазмұнға қатысты Macmillan Publishers компаниясына қарсы қорлау ісін ұтты. Басылымда ол 1970 жылдары бомбалық шабуылдар жасаған «Ашулы бригада» деп аталатын радикалды топтың құрамында болған деген жалған мәлімдеме жасалған. Басшы кітаптың қателі нұсқасын кері тартып алып, жойды және қатесі түзетілген жаңа басылымын шығарды. «Ашулы бригадамен» байланысы туралы алғаш рет 2001 жылы The Guardian газетіне берген сұхбатында айтылды, онда мақалада ол «Ашулы бригаданың» Биба киім дүкенін (Кенсингтондағы танымал универмаг) бомбалау жоспары туралы полицияға хабарлауға уәде бергені үшін феминистік қозғалыстан «қуылған» деп жазылған. «Егер осылай істесеңіздер, – дедім мен, – олар Бибаға бомба салуды талқылап отыр, мен полицияны шақырамын, себебі мен мұндай нәрсені қабылдамаймын».
Жеке өмір
Пиззи 1959 жылы Джек Пиззиге үйленді. Джек Пиззи – ол Гонконгта алғаш танысқан теңіз лейтенанты. Олардың екі баласы болды: қызы Клео және ұлы Амос. 2000 жылы оған рак диагнозы қойылды. Пиззи 2024 жылғы Жаңа жылдық құрметтеулерде үй ішіндегі зорлық-зомбылықтан зардап шеккендерге көрсеткен қызметі үшін Британ империясы орденінің командирі (CBE) атағымен марапатталды.
Шығармашылық емес
Егжей-тегжейлі. Егжей-тегжейлі. Егжей-тегжейлі. Егжей-тегжейлі. Егжей-тегжейлі. Егжей-тегжейлі. Егжей-тегжейлі. Егжей-тегжейлі.
Марапаттар
Бейбітшілік үшін еріктілердің халықаралық ордені, Құрмет грамотасы (Италия) 1981 жыл. 1983 жылы журналистика саласындағы Нэнси Астор сыйлығы.